ทาสีพื้นปูน...

คุณบิมถามว่างานสีเป็นอย่างไรบ้าง?  ผมก็อยากจะบอกว่า "  ยังมือเปื้อนสีแทบทุกวัน"....

ทุกวันนี้เครื่องดนตรีแทบไม่ได้จับ นอกจากตอนสอนอินดี้และเมเปิล หรือตอนซ้อมกับวงดนตรีคนเฒ่า (หายเงียบไปหลายสัปดาห์)  ผมเปลี่ยนไปจับแปรงทาสีและค้อนตอกตะปูแทน!! กลางคืนก็ทำงานกับเครื่องคอมพ์ฯ  หาวิธีสแกนฟิล์ม(แข่งกับคุณบิม) ไปเรื่อย ๆ 

ผมต้องขอบคุณคุณแม่น้องเอแคร์อีกครั้ง สำหรับสี SuperCote สีน้ำเงินที่ให้ไว้ ผมนำมาใช้งานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพจริง ๆ   ได้สีดี ๆ...แปรงดี แม้คนทาจะไม่ดี อย่างน้อยผลงานก็ยังออกมาดูดี  ผมใช้สีกระป๋องนี้ทาราวบันไดตั้งแต่ชั้นล่างยันดาดฟ้า...

ใช้ทาเพดานห้องน้ำชั้นสาม...

ทำตามที่ใจชอบ แม้จะมีบางคนหาว่าใช้สีผิดประเภท ผมทาพื้นระเบียงชั้น ๓ ด้วยสีน้ำมันผสมน้ำมันสนเหมือนที่ฝรั่งเค้าทำกัน ทารอบแรกโดยผสมน้ำมันสนให้มาก ๆ เพื่อเนื้อสีจะได้ซึมลงในพื้นปูน...

อย่าลืมขัดและทำความสะอาดพื้นก่อนนะ และสีที่ใช้ก็ควรปราศจากสารปรอทด้วยครับ....

รอให้แห้งแล้วทาทับอีก ๒ รอบ ก็จะได้พื้นที่สวยงามและทำความสะอาดง่าย...

บ่ายวันนี้ผมขัดฝาและเพดานห้องน้ำชั้นล่าง...แล้วทาสีน้ำเงิน 

เป็นการลงสีรอบแรก ผมต้องรอให้แห้ง แล้วค่อยทาทับอีก ๑ รอบ

เพดานก็กะว่าจะทาสีฟ้าอย่างที่ใช้ทาผนังห้องน้ำชั้น ๓....

ผมต้องทำงานอย่างรวดเร็ว เพราะสีผสมน้ำมันสนค่อนข้างเหม็น แม้จะปิดจมูกด้วย mask แล้วก็ตาม ตอนนี้สีซึ่งเปิดใช้มาเหลืออยู่แค่นี้เองครับ (ยังมีอีก ๑ กระป๋องที่ยังไม่ได้เปิด)    

 งานสียังคงมีต่อเนื่องฮับ...

ทาสีรองพื้นปูนเก่า

ผมมีแผ่นซีดีและดีวีดีตำราดนตรีและภาพยนต์เก่าสะสมไว้มากมาย พอย้ายไปอยู่บ้านใหม่ ก็อยากจะทำที่เก็บให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ถ้าขืนปล่อยทิ้งไว้อย่างแต่ก่อน...มันจะปนกันไปหมด ผมคงไม่ได้เริ่มงานบริการด้านตำรับตำราอย่างจริง ๆ จัง ๆ ให้เพื่อนสมาชิกสักที...

ผมเล็งไว้แล้วว่าจะติดชั้นวางซีดีไว้ข้างฝาตรงบันไดทางขึ้นดาดฟ้า...

เมื่อวาน ผมเตรียมเจาะรูฝังพุกเพื่อยึดเจ้าไม้แผ่นยาวเอาไว้แล้ว (ในภาพ - มีไม้วางแอบไว้ข้าง ๆ เห็นได้ไม่ชัด)  ทีนี้ก็มาถึงขั้นตอนที่ผมจะต้องทาสีผนังในส่วนที่เห็นนั่น สีที่จะใช้ทาก็มีแล้ว (คุณแอ้มช่วยหาให้...ถูกใจ ๆ) แต่ผมจะต้องทาสีรองพื้นปูนเก่าเสียก่อน

ขอสารภาพว่าเกิดมาผมก็ยังไม่เคยทาสีรองพื้นปูน ไม่เคยคิดด้วยซ้ำว่าจะต้องมาเป็นช่างเหอะจับลูกกลิ้งทาสีรองพื้นปูน!!  ศึกษาจากเว็บต่าง ๆ ก็ไม่เห็นมีบอกละเอียด เว็บไหน ๆ ก็บรรยายคล้ายกัน 

สีรองพื้นมีอยู่ ๒ ชนิดคือ "ชนิดน้ำ" และ "ชนิดน้ำมัน" ตอนไปซื้อสียี่ห้อ SuperCote ที่ร้านธงชัย คนขายแนะนำให้ใช้สีรองพื้นชนิดน้ำมัน  ผมซื้อมาเตรียมไว้ได้เป็นเดือนแล้วครับ  กระป๋องขนาด ๕ แกลลอนราคาเกือบ ๒ พันบาท!!  ยังไม่ได้เปิดใช้

เคยคุยกับช่างทาสีคนหนึ่ง เค้าบอกว่าอย่าใช้ชนิดน้ำมัน ให้ใช้ชนิดน้ำ เพราะชนิดน้ำมันมีกลิ่นเหม็น เหนียว และทายาก  บ๊ะ..เห็นในเว็บแนะนำให้ใช้สูตรน้ำมันนี่หว่า!

วันนี้ต้องพิสูจน์ ผมหิ้วกระป๋องสีหนักอึ้งขึ้นชั้นสาม  เตรียมพื้นผิวที่ผนังไว้แล้ว ตอนนี้ก็เพียงแค่ลงมือทา   อ่อ ต้องเตรียมเครื่องมือก่อนครับ...

ลูกกลิ้งและถาดสี  ไม่รู้ว่าใช้ถูกกับงานหรือเปล่า? แต่เอาเหอะ ไหน ๆ ก็ซื้อมาแล้ว!

ปัญหาที่เผชิญอยู่ข้างหน้าก็คือ ผมเปิดฝาถังสีรองพื้นไม่ได้!  "ก็หนูไม่รู้ หนูไม่เคย" ...ผมอยากจะพูดล้อเลียน!  จริง ๆ แล้วเคยแต่เปิดฝากระป๋องทินเนอร์หรือน้ำมันสน มันมีเกลียวที่ฝา แค่ใช้ประแจ(งานประปา)จับแล้วขันออก...ก็ได้แล้ว แต่เจ้าฝาตัวนี้มันใหญ่ ผมพยายามหมุนออกเหมือนที่เคยทำ มันดื้อแฮะ...ไม่ยอมหมุน!  ใช้ไขควงสกัด...ฝาก็ไม่ขยับ!   ต้องใช้ความพยายามหน่อยนะครับ กว่าจะเปิดได้ผมก็เล่นซะฝาเยินไปเลย!  พอฝาใหญ่เปิดออกแล้ว ยังมีฝาข้างในอีกชั้น งัดเบา ๆ ก็ออก! 

ไม่คิดมาก่อนว่าการทาสีรองพื้นปูนจะง่ายเช่นนี้  ผมใช้ลูกกลิ้งทาแป๊ปเดียวก็เสร็จ ง่ายกว่าทาสีจริงเยอะเลย!  

   

ทิ้งไว้ไม่นานก็แห้ง ลองลูบดู รู้สึกเนียนมือ คล้ายกับว่ามีฟิล์มบาง ๆ เคลือบอยู่  ส่วนที่เห็นเป็นรอยร้าว ผมโป๊วและขัดกระดาษทรายแล้ว คิดว่าถ้าทาสีจริงทับ ๒ ชั้น ก็คงจะไม่ปรากฏให้เห็นอีก  ถ้าถามว่าเหม็นหรือเปล่า?  สำหรับผมแล้ว...ทาสีน้ำมันผสมน้ำมันสนยังเหม็นกว่านี้เยอะ!

สรุปแล้วทาสีรองพื้นปูนเก่า...สนุกดีครับ!