Showing posts with label bukit lawang. Show all posts
Showing posts with label bukit lawang. Show all posts

Tuesday, May 05, 2020

live together peacefully


เมื่อวันที่ ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๐ ผมไปเที่ยวเมืองลพบุรี ถ่ายภาพลิงที่พระปรางค์สามยอด...


รวมทั้งที่ศาลพระกาฬ



เพิ่งมาได้ข่าวลิงยกพวกตีกันระหว่างลิงศาลพระกาฬและลิงตึก เมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมา...

ภาพจาก springnews.co.th (ขอขอบคุณ)
อยากกลับไปอยู่ที่ Bukit Lawang เกาะสุมาตราเหนือ อินโดนีเซีย แม้ว่าจะเสี่ยงต่อภัยพิบัติทางธรรมชาติ...


ไม่แน่เหมือนกันว่าบางทีภูเขาไฟในอินโดนีเซียสักแห่งหนึ่งอาจใช้เป็นที่ฝังกายของผมในอนาคต (อยากให้อ่านเรื่องภูเขาไฟโบรโม ผมปรารถนาที่จะอยู่และจบชีวิตกับธรรมชาติ ด้วยความเรียบง่ายและไม่เป็นภาระต่อผู้อื่น

ผมอดนึกถึงคำว่า "live together peacefully" ไม่ได้  วันนี้ขออนุญาตคว้ากล้องถ่ายรูปออกไปเก็บภาพรอบบ้านมาฝากสักหน่อย  เริ่มจากเจ้าหอยทากที่จับอยู่ตรงหน้าต่างห้องครัวหลังบ้าน....


น่าจะเป็นหอยทากสยาม (Cryptozona siamensis)  เว็บระบบจัดการฐานความรู้ด้านความหลากหลายทางชีวภาพ  กล่าวว่า...
หอยทากสยาม หรือ หอยดักดาน เป็นหอยทากบกที่หายใจด้วยปอด มีสองเพศในตัวเดียวกัน ส่วนใหญ่จะผสมพันธุ์ข้ามตัว พบกระจายตัวทั่วทุกภาคของประเทศไทย ออกหากินเวลากลางคืน ในเวลากลางวันพบซุกซ่อนตัวอยู่ใต้กองเศษใบไม้ที่กำลังเน่าเปื่อยผุพังและตามต้นอ่อนพืช กินอาหารได้หลายชนิด ในพื้นที่เกษตรกรรมหลายพื้นที่มีรายงานการทำลายกล้าไม้ของหอยชนิดนี้บ่อยครั้ง แต่ในปัจจุบันมีรายงานวิจัยพบว่าเมือกของหอยชนิดนี้มีประโยชน์ในหลายด้าน เช่น การทำเครื่องสำอาง ยับยั้งการเกิดเชื้อราบนต้นยางพารา เป็นต้น
ขี้นไปบนดาดฟ้าเก็บภาพวัวทีกำลังมีความสุขกับการกินหญ้ามาฝากอีกหน่อย....





และที่อยู่ใกล้ตัว... ห่างออกไปแค่เมตรกว่า ๆ  คือเจ้านกพิราบที่ผมเห็นตั้งแต่เป็นไข่ มันจับอยู่ข้างนอกหน้าต่างโน่น...




วิกิพีเดีย ให้ข้อมูลว่า....
นกพิราบ (ชื่อวิทยาศาสตร์: Columba livia) มีขนสีเทาอ่อน มีแถบสีดำสองแถบบนปีกแต่ละข้าง...  นกชนิดนี้มักมีคู่ครองตัวเดียว มีลูกครั้งละ ๒ ตัว พ่อและแม่ช่วยกันเลี้ยงดู โดยที่เมื่อจับคู่กันแล้วจะไม่แยกจากกันเลยตลอดชีวิต แม้ว่าคู่จะตายไปแล้ว...
นกพิราบนั้นเป็นที่รวมของเชื้อโรคชนิดต่าง ๆ ที่ติดต่อมาสู่มนุษย์ได้ อาทิ โรคสมองอักเสบจากเชื้อรา, ปอดอักเสบ, ท้องเสีย, เครียด หรือแม้กระทั่งหมัดจากตัวนก

ปิดหน้าต่างสนิท ใช้โฟมโพลียูรีเทนฉีดอุดรูรั่วไว้หมด ผมคิดว่าเราอยู่ด้วยกันได้อย่างสันติครับ!

Tuesday, June 16, 2015

ชินาบุง...

ภูเขาไฟชินาบุง บนเกาะสุมาตราเหนือปะทุอีกแล้ว...


ภาพจาก manager.co.th
เดินทางไปอินโดนีเซียครั้งแรกมื่อเดือนเมษายนที่แล้ว ผมวางแผนว่าจะไป Berastagi และอยากปีนภูเขาไฟชินาบุง แต่พอดีเวลามีน้อย ผมไปแค่ Bukit Lawang!

วันนี้ผมได้ข่าวว่าชินาบุงปะทุอีกครั้ง หลังจากผ่านการปะทุครั้งล่าสุดมาได้ ๕ ปี!!

ภาพจาก dailynews.co.th
เดลินิวส์รายงานข่าวว่า...
...เมื่อวันที่ ๑๓ มิ.ย.เจ้าหน้าที่ของอินโดนีเซียได้เฝ้าติดตามอย่างใกล้ชิดกับการปะทุครั้งใหม่ของภูเขาไฟชินาบุงความสูง ๒,๔๐๐ เมตร บนเกาะสุมาตรา หนึ่งในเกาะใหญ่ของอินโดนีเซีย...ตั้งแต่วันที่  ๒ มิ.ย.ที่ผ่านมา โดยยกระดับคำเตือนสูงสุดเมื่อตรวจพบการปะทุระลอกใหม่ภายในปล่องภูเขาไฟ เถ้าธุลีภูเขาไฟได้พวยพุ่งขึ้นมาจากปล่องภูเขาไฟชินาบุง ลอยขึ้นไปไกล ๓ กม...  การปะทุของเถ้าธุลีภูเขาไฟมีถึง ๑๑ ครั้งด้วยกัน... ผู้เชี่ยวชาญด้านภูเขาไฟกล่าวเตือนว่า หินลาวากับเถ้าธุลีภูเขาไฟอาจไหลบ่าลงมาจากปล่องภูเขาไฟได้ตลอดเวลา ประชาชนกว่า ๒,๗๐๐ คนในหมู่บ้านโดยรอบในรัศมีอันตราย ๗ กม.ต้องอพยพไปอยู่ศูนย์พักพิงชั่วคราว....
Tony ชวนให้ผมไปสุมาตราอีกครั้งในปีหน้า แล้วให้ไปพักที่ทะเลสาบโทบา ซึ่งอยู่ไม่ไกลจาก Berastagi และภูเขาไฟชินาบุง....

แค่คิดก็ตื่นเต้นแล้ว!!

Saturday, April 18, 2015

เหมืองแร่

ช่วงพักอยู่ที่ Rain Forest Homestay ใน Bukit Lawang จังหวัดสุมาตราเหนือของประเทศอินโดนีเซีย  ผมลงอาบน้ำในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวทั้ง ๕ วัน!


น้ำไหลแรงจนผมยืนไม่อยู่ ต้องหลบไปนอนแช่อยู่หลังก้อนหินที่ความแรงของน้ำถูกสกัดกั้นให้ลดลง...


ฝ่าเท้าผมได้สัมผัสกับก้อนหินก้อนกรวดมากมายหลายขนาด เกิดจินตนาการไปว่าส่วนผสมของหินดินทรายบนพื้นเบื้องล่างน่าจะมีแร่ธาตุหลายชนิดที่สามารถร่อนหาแล้วนำไปทำเป็นอัญมณีอันมีค่า บางทีอาจมีทองคำ! หรือเพชร! 

จริงด้วยแหละ วันหนึ่งผมเดินไปตลาดแล้วกลับมาเจอร้านจำหน่ายแหวน...


หัวแหวนประดับด้วยหินที่เก็บมาจากลำธาร  ผมถ่ายภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูด้วย...


"ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ" ยังคงใช้ได้สำหรับที่นี่  แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีบริษัทต่างชาติเข้ามาทำเหมืองแร่กันบ้างหรือเปล่า?  ผมได้แต่ภาวนาให้ธรรมชาติปราศจากผู้รุกราน ขอให้อยู่อย่างนี้ไปอีกนาน ๆ

คิดถึง "อาจินต์ ปัญจพรรค์" ซึ่งถูกคุณพ่อส่งตัวไปทำงานหนักในเหมืองแร่ที่จังหวัดพังงา แล้วได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์นำไปเขียนเรื่องสั้นในชุด "เหมืองแร่" 


โหลดไฟล์ pdf ของ "เรื่องสั้นเหมืองแร่" ใส่โทรศัพท์ไปทั้งเล่ม    และ  ผมตั้งใจจะเปิดอ่านในระหว่างพักผ่อนอยู่ที่ Bukit Lawang  แต่ลมพัดเย็นและเสียงน้ำไหลขับกล่อมอยู่ตลอดเวลา พอหย่อนตัวลงบนเปลญวนเป็นได้หลับทุกที!!

ก็เลยไม่ได้อ่านแม้แต่เล่มเดียว!!