เหมืองแร่

ช่วงพักอยู่ที่ Rain Forest Homestay ใน Bukit Lawang จังหวัดสุมาตราเหนือของประเทศอินโดนีเซีย  ผมลงอาบน้ำในแม่น้ำที่ไหลเชี่ยวทั้ง ๕ วัน!

น้ำไหลแรงจนผมยืนไม่อยู่ ต้องหลบไปนอนแช่อยู่หลังก้อนหินที่ความแรงของน้ำถูกสกัดกั้นให้ลดลง...

ฝ่าเท้าผมได้สัมผัสกับก้อนหินก้อนกรวดมากมายหลายขนาด เกิดจินตนาการไปว่าส่วนผสมของหินดินทรายบนพื้นเบื้องล่างน่าจะมีแร่ธาตุหลายชนิดที่สามารถร่อนหาแล้วนำไปทำเป็นอัญมณีอันมีค่า บางทีอาจมีทองคำ! หรือเพชร! 

จริงด้วยแหละ วันหนึ่งผมเดินไปตลาดแล้วกลับมาเจอร้านจำหน่ายแหวน...

หัวแหวนประดับด้วยหินที่เก็บมาจากลำธาร  ผมถ่ายภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูด้วย...

"ทรัพย์ในดิน สินในน้ำ" ยังคงใช้ได้สำหรับที่นี่  แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่ามีบริษัทต่างชาติเข้ามาทำเหมืองแร่กันบ้างหรือเปล่า?  ผมได้แต่ภาวนาให้ธรรมชาติปราศจากผู้รุกราน ขอให้อยู่อย่างนี้ไปอีกนาน ๆ

คิดถึง "อาจินต์ ปัญจพรรค์" ซึ่งถูกคุณพ่อส่งตัวไปทำงานหนักในเหมืองแร่ที่จังหวัดพังงา แล้วได้เก็บเกี่ยวประสบการณ์นำไปเขียนเรื่องสั้นในชุด "เหมืองแร่" 

โหลดไฟล์ pdf ของ "เรื่องสั้นเหมืองแร่" ใส่โทรศัพท์ไปทั้งเล่ม ๑  ๒ และ ๓ ผมตั้งใจจะเปิดอ่านในระหว่างพักผ่อนอยู่ที่ Bukit Lawang  แต่ลมพัดเย็นและเสียงน้ำไหลขับกล่อมอยู่ตลอดเวลา พอหย่อนตัวลงบนเปลญวนเป็นได้หลับทุกที!!

ก็เลยไม่ได้อ่านแม้แต่เล่มเดียว!! 

สี่แผ่นดิน

ผมเป็นคน sensitive เอามาก ๆ ดูหนังบางเรื่องที่กินใจก็อดน้ำตาซึมไม่ได้ คุณแม่ผมก็เช่นกัน ผมเห็นท่านดูละครทีวีทีไร เป็นต้องร้องไห้อยู่เสมอ ตอนที่ท่านยังแข็งแรง ถ้าโรงภาพยนต์เวียงพิงค์ฉายหนังแขกเมื่อไหร่ ท่านต้องนั่งสามล้อไปดูให้ได้... ดูแล้วก็ร้องไห้!!

ทั้งลูกและแม่เป็นคนใจอ่อนและขี้สงสาร ก็เลยโดนหลอกกินเงินไปแล้วหลายต่อหลายครั้ง...

เพื่อน ๆ เชื่อมั้ยว่า สมัยเป็นวัยรุ่น ผมเคยอ่านหนังสือนวนิยายแล้วน้ำตาไหลพราก หนังสือเล่มนั้นก็คือ "สี่แผ่นดิน" ของ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมช 

ทุกวันนี้มีหนังสือ "สี่แผ่นดิน" ที่เป็นไฟล์ PDF  ช่างน่าทึ่งเสียจริงที่นวนิยายเรื่องยาวถูกทำให้กลายเป็น e-book หนา ๑๗๑๗ หน้า ด้วยขนาดไฟล์เล็ก ๆ เพียง 4.07 MB  ผมวางแผนที่จะนำใส่ลงในมือถือ เพื่อนำไปอ่านบนรถไฟฟรี ขณะเดินทางยาวไกลไปมาเลเซียในเดือนหน้านี้...

ผมอยากอ่านเรื่องราวของแม่พลอยกับตาอ๊อดอีกครั้ง...

พลอยต้องยกมือขึ้นลูบหัวตาอ๊อดด้วยความเอ็นดู แล้วพูดเบา ๆ อย่างปรานีว่า
"แม่รู้ว่าอ๊อดของแม่เป็นคนดี ถ้าอ๊อดอยากจะทำอะไรอ๊อดก็ทำได้ดีไม่แพ้คนอื่น ที่แม่ไม่เข้าใจก็คือทำไมอ๊อดไม่ทำ"
ตาอ๊อดเอาหน้าซบลงกับตักพลอยแล้วก็ตอบว่า
"ลูกเองก็ไม่รู้...ชีวิตคนเรามันสั้นเหลือเกิน...สั้นจนน่ากลัว เวลาได้อยู่กับคนที่รักอย่างแม่ ลูกก็อยากจะเกาะไว้ให้นานที่สุด ไม่อยากจะไปห่าง อยากอยู่ใกล้ ๆ แม่อย่างนี้..."
พลอยใจหาย เมื่อได้ยินคำพูดที่ออกมาจากหัวใจของตาอ๊อด เหลียวมองดูตาอ้น ก็เห็นตาอ้นยิ้มอย่างเข้าใจและเห็นใจ พลอยก็ได้แต่นั่งอยู่นิ่ง ๆ มือลูบหัวตาอ๊อดอยู่ไปมา คนที่อยู่ด้วยขณะนั้น คนหนึ่งเป็นลูกของตัวแท้ ๆ อีกคนหนึ่งไม่ใช่ แต่ทั้งสองคนดูเหมือนจะรักและเป็นห่วงพลอยยิ่งกว่าคนอื่น ๆ ที่พลอยรู้จักทั้งหมด......

หน้า ๑๖๔๗.... 

คืนวันหนึ่งพลอยนอนคิดถึงตาอ๊อดอยู่จนหลับไปด้วยความอ่อนใจ และคืนนั้นพลอยก็ฝันไปว่า ตนเองนั่งเล่นอยู่ที่สนามหน้าบ้านในตอนบ่าย แต่แรกก็นั่งอยู่คนเดียว แต่แล้วตาอ๊อดก็มานอนเอาหัวหนุนตักอยู่โดยไม่รู้ตัว ตาอ๊อดหน้าตาสบายดีไม่เจ็บไข้ และยิ้มกับพลอยด้วยวิธีที่ตาอ๊อดยิ้มกับแม่ได้คนเดียว แล้วก็พูดว่า
"ทูนหัวของลูก แม่บ่นเสมอว่าไม่อยากให้ลูกไปจากบ้าน เดี๋ยวนี้ลูกก็กลับมาแล้ว และตั้งแต่นี้ไปลูกไม่ไปไหนอีก ลูกจะอยู่กับแม่ตลอดไป"

กลัวอย่างเดียวว่าอ่านแล้ว ผมจะต้องร้องไห้อีกเท่านั้น... 

แผนที่เมืองมัณฑะเลย์

ผู้โดยสารรถเมล์ซึ่งวิ่งผ่านถนนสาย 26 ในเมืองมัณฑะเลย์ (ถ่ายเมื่อปี 2526)

ไปมัณฑะเลย์เมื่อปี ๒๕๒๖... ผมต้องอาศัยแผนที่จากหนังสือท่องเที่ยว 

แต่ครั้งนี้มีอินเทอร์เน็ต ไม่รู้ว่าไปค้นหาอีท่าไหน ผมไปเจอแผนที่เมืองมัณฑะเลย์ ซึ่งกล่าวได้ว่าดีที่สุดก็ว่าได้...

เป็นไฟล์ PDF ขนาด 741 KB ที่ได้นำไปเก็บไว้ให้เพื่อน ๆ ได้ดาวน์โหลดกันแล้ว (คลิก ที่นี่)  เพือน ๆ สามารถนำไปไว้ใน smart phone หรือ tablet แล้วเปิดดูได้ เมื่อขยายออกจะเห็นรายละเอียดที่ชัดเจน...

ถ่างนิ้วออก...ขยายได้อีก!  เห็นได้ว่าจะหาธนาคาร, โรงแรม หรือ คลีนิกหูตาคอจมูก ได้ที่ไหน!  ชัดเจนสุด ๆ!

This's the best map of Mandalay!!  It's FREE!

ตำราไวโอลินที่อยากแนะนำ

ยังคงยุ่งกับงานและหน้าที่หลายอย่าง ผมจึงไม่มีสมาธิพอที่จะนั่งคุยกับเพื่อน ๆ ได้อย่างเป็นแก่นเป็นสาร... 

ปัญหาเกี่ยวกับพี่ชายซึ่งทำให้ผมต้องวุ่นวายใจอยู่อย่างต่อเนื่อง มันไม่เคยหยุดพักเลยครับ ไม่ว่าจะเป็นอาการมวนท้องและปัสสาวะดำ ตอนนี้ก็เพิ่มอาการหูเป็นน้ำหนวกขึ้นมาอีก แถมพกด้วยอาการอ่อนเพลียเพราะกินข้าวไม่ค่อยได้  งั่มๆ… เย็นนี้ผมก็ต้องไปหาหมอ (แทนพี่ชาย) อีก

เกือบครบหนึ่งปีแล้ว ตั้งแต่พี่ชายของผมล้มหมอนนอนเสื่อ ไม่สามารถลุกไปไหนมาไหนได้ด้วยตนเอง ผมได้ทำหน้าที่ดูแลมาโดยตลอดโดยไม่มีคำว่า “take a day off”  ทุกวันนี้แม้ผมจะไม่ป่วยแต่ก็เหมือนป่วย จากวันเป็นเดือน…ที่ผมต้องไปพบแพทย์แทนพี่ชาย ให้ยา ให้ข้าวให้น้ำ เทกระโถน ปูที่นอน จนทำให้บางครั้งตัวเองลืมกินยาความดัน แถมยังไม่ได้ไปพบแพทย์ตามนัด  ร่างกายของผมเริ่มร่วงโรยลงอย่างเห็นได้ชัด ในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้…  รวมถึงสุขภาพจิต!!!

โชคดีที่ยังมีเว็บนี้ ที่ผมสามารถผ่อนคลาย แบ่งเวลาส่วนหนึ่งมาทำในสิ่งที่ตนเองรัก และคิดว่ามีประโยชน์ต่อสังคม

วันนี้ ผมมีหนังสือดีที่อยากแนะนำให้กับเพื่อนๆ อีกหนึ่งเล่ม มันเป็นหนังสือแบบเดียวกับที่ผมเคยฝันว่าก่อนตาย ผมอยากจะเขียนหนังสือในลักษณะเดียวกันนี้ทิ้งไว้

เพื่อนๆ ที่กำลังหัดเล่นไวโอลินต้องชอบแน่นอนครับ เพราะผู้เขียน Bridgette Seidel เป็นครูไวโอลินที่มีประสบการณ์ในการสอนไวโอลินให้กับเด็กๆ มากมาย เป็นการถ่ายทอดในสิ่งซึ่งอาจจะหาไม่ได้ในตำราไวโอลินทั่วๆ ไป ตำราพิมพ์สอดสี ด้วยภาพสวยๆ หนา ๒๐๐ หน้า เพื่อนๆ อาจจะหาดาวน์โหลดได้โดยไม่ยากตามเว็บมากมายหลายแห่งบนโลกอินเทอร์เน็ต แต่ถ้าไม่อยากไปค้นหาด้วยตนเอง ก็คลิกเพื่อดาวน์โหลดได้ ที่นี่ ครับ

ผมคงไม่พูดมากในรายละเอียด เพื่อน ๆ ต้องลองโหลดไปศึกษากันเอง แล้วจะรู้ว่าของดีจริง ๆ (อีกแล้ว)