ทำอีบุ๊ค - รายการอาหารประจำวัน

คนแก่อย่างผมยังใช้ระบบสื่อสารแบบเก่าอยู่...วันนี้ได้รับจดหมายจากพี่ดำรงอีกครั้ง คราวนี้ส่งมาในซองขนาดใหญ่!

 

ไปรษณีย์ทุกวันนี้คิดค่าส่งพัสดุหรือจดหมายลงทะเบียนด่วนค่อนข้างแพง ถ้าไม่จำเป็นจริง ๆ แล้ว ผมก็ไม่ใช้บริการ ครั้นจะส่งแบบธรรมดาติดแสตมป์ ๓ บาท ก็รู้สึกว่าจะใช้เวลาเดินทางถึงมือผู้รับนานกว่าในอดีต ยิ่งถ้าหย่อนจดหมายลงตู้ไปรษณีย์ เผลอ ๆ อาจหายต๋อม!  

จดหมายซองใหญ่ที่ได้รับ ผมเห็นติดแสตมป์ ๖ บาท อยากรู้ว่าจากกรุงเทพฯ ถึงห้างฉัตรใช้เวลาเดินทางกี่วัน แต่ไปรษณีย์ไม่ได้ประทับตรา (คงจะลืม) ผมจึงมิอาจทราบได้!  แกะดูข้างใน นอกจากจดหมายแล้วยังพบถุงข้าวเปลือกพระราชทานใส่มาด้วย ๑ ถุง พี่ดำรงบอกว่าอยากให้ผมทดลองปลูกในกระถางบนดาดฟ้า...

 

ขอกราบขอบพระคุณพี่ดำรง จะทำตามครับ...ได้ผลอย่างไรจะเขียนเล่าให้ทราบ

เมื่อวันที่ ๑๐-๑๑ พ.ย. ผมได้เขียนแนะนำเรื่องการแปลงไฟล์ให้เป็น pdf โดยใช้โปรแกรม ABBYY FineReader 12 และโปรแกรม Arn Thai 2.5 (Lite) พี่ดำรงได้ลองทำดูแล้วแต่ไม่สำเร็จ จึงอยากให้ผมช่วยทำให้กับหนังสือ "รายการอาหารประจำวัน สำหรับครอบครัว"

วันนี้หลังจากทาสีห้องสอนดนตรีที่ชั้นลอย ผมได้ใช้เวลาประมาณ ๕ ชั่วโมงสแกนหนังสือหนา ๔๐๒ หน้าแล้วทำให้เป็น e-book โดยใช้โปรแกรม ABBYY FineReader 12 เสร็จเรียบร้อยเวลาประมาณ ๒ ทุ่ม...

ใช้โปรแกรม ABBYY FineReader 12  ค่อนข้างง่ายครับ เพราะมี option ให้เลือกไฟล์ที่จะมาแปลงจากเครื่องสแกนได้เลย...

หนังสือหนาไม่สามารถสแกนได้ ผมต้องฉีกออกแล้ววางบนเครื่องสแกนทีละแผ่น 

สแกนทีละหน้าก็ต้องดูให้ดี ไม่งั้นจะสลับหน้า นอกจากนั้นยังต้องวางให้ตรงด้วย อย่าให้กลับหัวกลับหาง หุหุ...๔๐๒ หน้า ผมเผลอไม่ได้เลย  

โปรแกรมมีให้ปรับ brightness ผมปรับให้สูงขึ้นอีก 25 % ผลสแกนออกมาจึงมีพื้นสีขาว ไม่ดำ และไม่ปรากฏตัวหนังสือจากด้านหลัง อาจจะซีดไปหน่อย แต่ปรับแต่งได้ครับ (ถ้ามีเวลา....)

สแกนได้ ๓๐ หน้าก็ crop ให้เหลือ 1734 x 2388 ซะที รายการอาหารประจำวัน ๑ ปี ผมต้องทำอย่างนั้น ๑๐ กว่าครั้ง เมื่อถึงแผ่นสุดท้ายหนังสือก็เหลืออยู่ในสภาพอย่างที่เห็น (จำเป็นต้องฉีกจริง ๆ ครับพี่ดำรง)

ABBYY FineReader 12  สามารถแปลงไฟล์ได้หลาย format คือ Searchable PDF, Image-Only PDF, Microsoft Word (docx & odt), Microsoft Excel, epub และอื่น ๆ  หลังจากสแกนและ crop เรียบร้อยทั้ง ๔๐๒ หน้า ผมเลือกที่จะแปลงและบันทึกให้เป็น Searchable PDF ก่อน ต้องใช้เวลาเกือบครึ่งชั่วโมงที่จะอ่านไฟล์แต่ละหน้าแล้วแปลงเป็น PDF  เรียบร้อยแล้วเปิดดูได้ด้วย Adobe Reader 9...

 

Searchable PDF นั้นสามารถทำไฮไลท์ copy แล้วนำไป paste ในโปรแกรมเวิร์ดได้ หนังสือทั้งเล่มแปลงเป็น Searchable PDF แล้วมีขนาด 33.2 MB  ไม่ทำเพียงอย่างเดียวครับ ผมยังแปลงเป็น Image-Only PDF (ไม่สามารถ copy & paste) ตัวนี้มีขนาด 44.5 MB  ทำเป็น e-pub ก็ได้นะ ขนาด 667 KB  หรือจะแปลงให้เป็นไฟล์เวิร์ดโดยตรงเลยก็ได้ ผมเลือกแปลงเป็น DOCX (Office Open XML Document) 1.74 MB และ ODT (Open Document Text) ขนาด 935 KB

ลองเปิดให้ดูใน word pad ได้ดังนี้...

 

ODT (Open Document Text)...

หนังสือเล่มนี้พี่ดำรงอนุญาตให้เพื่อน ๆ ดาวน์โหลดไปอ่านได้ ผมอัพโหลดไว้ให้แล้ว ใครอยากได้ไปอ่านก็เลือกคลิกเอานะครับ

รายการอาหารประจำวัน.pdf  (33.27 MB)   download
รายการอาหารประจำวัน สำหรับครอบครัว.pdf  (44.55 MB)    download
รายการอาหารประจำวัน.-epub  (667 KB)   download

โห...กว่าจะเขียนบล็อกเสร็จตีหนึ่งพอดี บ้ายบายครับ!

สี่แผ่นดิน

ผมเป็นคน sensitive เอามาก ๆ ดูหนังบางเรื่องที่กินใจก็อดน้ำตาซึมไม่ได้ คุณแม่ผมก็เช่นกัน ผมเห็นท่านดูละครทีวีทีไร เป็นต้องร้องไห้อยู่เสมอ ตอนที่ท่านยังแข็งแรง ถ้าโรงภาพยนต์เวียงพิงค์ฉายหนังแขกเมื่อไหร่ ท่านต้องนั่งสามล้อไปดูให้ได้... ดูแล้วก็ร้องไห้!!

ทั้งลูกและแม่เป็นคนใจอ่อนและขี้สงสาร ก็เลยโดนหลอกกินเงินไปแล้วหลายต่อหลายครั้ง...

เพื่อน ๆ เชื่อมั้ยว่า สมัยเป็นวัยรุ่น ผมเคยอ่านหนังสือนวนิยายแล้วน้ำตาไหลพราก หนังสือเล่มนั้นก็คือ "สี่แผ่นดิน" ของ มรว. คึกฤทธิ์ ปราโมช 

ทุกวันนี้มีหนังสือ "สี่แผ่นดิน" ที่เป็นไฟล์ PDF  ช่างน่าทึ่งเสียจริงที่นวนิยายเรื่องยาวถูกทำให้กลายเป็น e-book หนา ๑๗๑๗ หน้า ด้วยขนาดไฟล์เล็ก ๆ เพียง 4.07 MB  ผมวางแผนที่จะนำใส่ลงในมือถือ เพื่อนำไปอ่านบนรถไฟฟรี ขณะเดินทางยาวไกลไปมาเลเซียในเดือนหน้านี้...

ผมอยากอ่านเรื่องราวของแม่พลอยกับตาอ๊อดอีกครั้ง...

พลอยต้องยกมือขึ้นลูบหัวตาอ๊อดด้วยความเอ็นดู แล้วพูดเบา ๆ อย่างปรานีว่า
"แม่รู้ว่าอ๊อดของแม่เป็นคนดี ถ้าอ๊อดอยากจะทำอะไรอ๊อดก็ทำได้ดีไม่แพ้คนอื่น ที่แม่ไม่เข้าใจก็คือทำไมอ๊อดไม่ทำ"
ตาอ๊อดเอาหน้าซบลงกับตักพลอยแล้วก็ตอบว่า
"ลูกเองก็ไม่รู้...ชีวิตคนเรามันสั้นเหลือเกิน...สั้นจนน่ากลัว เวลาได้อยู่กับคนที่รักอย่างแม่ ลูกก็อยากจะเกาะไว้ให้นานที่สุด ไม่อยากจะไปห่าง อยากอยู่ใกล้ ๆ แม่อย่างนี้..."
พลอยใจหาย เมื่อได้ยินคำพูดที่ออกมาจากหัวใจของตาอ๊อด เหลียวมองดูตาอ้น ก็เห็นตาอ้นยิ้มอย่างเข้าใจและเห็นใจ พลอยก็ได้แต่นั่งอยู่นิ่ง ๆ มือลูบหัวตาอ๊อดอยู่ไปมา คนที่อยู่ด้วยขณะนั้น คนหนึ่งเป็นลูกของตัวแท้ ๆ อีกคนหนึ่งไม่ใช่ แต่ทั้งสองคนดูเหมือนจะรักและเป็นห่วงพลอยยิ่งกว่าคนอื่น ๆ ที่พลอยรู้จักทั้งหมด......

หน้า ๑๖๔๗.... 

คืนวันหนึ่งพลอยนอนคิดถึงตาอ๊อดอยู่จนหลับไปด้วยความอ่อนใจ และคืนนั้นพลอยก็ฝันไปว่า ตนเองนั่งเล่นอยู่ที่สนามหน้าบ้านในตอนบ่าย แต่แรกก็นั่งอยู่คนเดียว แต่แล้วตาอ๊อดก็มานอนเอาหัวหนุนตักอยู่โดยไม่รู้ตัว ตาอ๊อดหน้าตาสบายดีไม่เจ็บไข้ และยิ้มกับพลอยด้วยวิธีที่ตาอ๊อดยิ้มกับแม่ได้คนเดียว แล้วก็พูดว่า
"ทูนหัวของลูก แม่บ่นเสมอว่าไม่อยากให้ลูกไปจากบ้าน เดี๋ยวนี้ลูกก็กลับมาแล้ว และตั้งแต่นี้ไปลูกไม่ไปไหนอีก ลูกจะอยู่กับแม่ตลอดไป"

กลัวอย่างเดียวว่าอ่านแล้ว ผมจะต้องร้องไห้อีกเท่านั้น...