Thursday, January 06, 2022

ด้วยความห่วงใย

 
ในขณะที่ยานสำรวจ "เพอร์เซเวียแรนส์" และหุ่นยนต์เฮลิคอปเตอร์ร่วมแกน "อินเจนูอิตี" กำลังปฏิบัติภารกิจมาร์ส 2020 อยู่บนดาวอังคาร...
 
 
บนโลกของเรา ภัยพิบัติทางธรรมชาติก็กำลังเกิดขึนอย่างต่อเนื่องทั่วทุกมุมโลก...
 
 
ความหนาวเย็นอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อน.... 

 
 
 

ภูเขาไฟระเบิด! บังเกิดขึ้นแล้ว

asteroid หรือวัตถุลึกลับจากนอกโลกก็กำลังเข้ามาใกล้...

พายุร้ายก่อตัว สร้างความวิปโยคให้กับมวลมนุษย์ชาติ...
 
 
หลังคาปลิวว่อน...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 ฝนตกหลัก..ก่อเกิดอุทกภัยถ้วนทั่ว
 
 
 
 
 
 
 
 
 







พายุทอร์นาโด หรือพายุงวงช้าง ดูสวยงามแต่น่ากลัวสุด ๆ
 
 
ในขณะเดียวกัน เจ้าไวรัสตัวร้ายก็ยังไมลดลาวาศอก!


เพื่อน ๆ ที่รัก.. ขอได้โปรดเตรียมพร้อมที่จะรับมือกับภัยพิบัติทั้งสิ้นทั้งปวงด้วยนะครับ!
 
-----------------------------------------------------------------------
Note - ภาพภัยพิบัติทั้งหมดนำมาจากอินเทอร์เน็ต ขอขอบพระคุณทุก ๆ ที่มา

Wednesday, January 05, 2022

กล้องถ่ายรูปตัวแรกของผม

อยากคุยเรื่องถ่ายรูปครับวันนี้...

ขอยกสมุดเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ ตอนเรียน ม.ศ. ๓ โรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย จังหวัดเชียงใหม่ขึ้นมาดู...ย้อนเวลากลับไป ๕๕ ปี คือประมาณ พ.ศ. ๒๕๐๙ ผมได้สัมผัสกล้องถ่ายรูปจริงจังครั้งแรกด้วยมือ คือช่วงที่มีญาติจากกรุงเทพฯ ขึ้นไปเที่ยวเชียงใหม่และพักที่บ้านทุ่งโฮเต็ล จำได้ว่าเป็นกล้องบล็อกใช้ฟิล์ม 120 ยี่ห้อ Yashica 

ภาพจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ

สัมผัสแรกกับสิ่งประดิษฐ์ที่เรียกว่า "กล้องถ่ายรูป" ทำให้เด็กชายคนนึงหวังว่าวันหนึ่งจะมีกล้องถ่ายรูปเป็นของตัวเอง แม้จะมิใช่ของแพง เป็นกล้องอะไรก็ได้ ในที่สุดฝันก็เป็นจริง ผมอดออมจนมีเงินซื้อกล้องถ่ายรูป Kodak Instamatic ซื้อที่ร้านจงรักษ์ ถนนช้างคลาน เป็นกล้องถ่ายรูปตัวแรกของผมอย่างแท้จริง...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต - ขอขอบคุณ




















ผลงานชิ้นแรกจากกล้องตัวแรกของผม คือรูปที่ชื่อว่า "ทองใบ" ผมถ่ายจากเงาของเด็กชายทองใบยืนอยู่ข้างบ้านทุ่งโฮเต็ล ซอย ๓ แสงแดดยามบ่ายทำให้เห็นรูปของทองใบเหมือนภาพ silhouette
 
 
Longdo Dic อธิบายว่า silhouette คือ ภาพเงา, ภาพสีดำบนพื้นสีขาว, โครงร่าง, เค้าโครง, วาดภาพโครงร่างสีดำ
 
silhouette of Mozart

ถ้าจำไม่ผิด...การใช้งานครั้งสุดท้ายของกล้องตัวนี้ คือเมื่อต้นปี ๒๕๑๒ ผมกำลังจะจบการศึกษาช่างไฟฟ้าที่วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ ท่ามกลางบรรยากาศการลาจากสถาบัน ลมพัดใบไม้ร่วงหล่น...ผมถ่ายภาพบรรจงเพื่อนรักที่หน้าตึกอำนวยการ


จำไม่ได้ว่าเจ้า Kodak สิ้นชีวิตได้อย่างไร?

Wednesday, December 29, 2021

UNCAGE

วันนี้มีเรื่องหนูมาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังอีกแล้ว!

 

ผมเคยเขียนเรื่องขอโทษหนู เล่าเรื่องการช่วยเหลือหนูตัวหนึ่งให้รอดจากการจมน้ำตาย ตั้งใจว่าจะนำไปปล่อยที่ลานข้างวัด แต่มันตายเสียก่อน...

  

เมื่อคืนวานนี้ดักได้หนูขนาดใหญ่ ๑ ตัว เช้านี้ต้องรีบนำไปปล่อย เกรงว่ามันจะสู่ขิตซะก่อน เจ้าผีเสื้อจะเป็นผู้พาตาแก่นำหนูไปปล่อย...

 
ไม่ต้องใส่กล่องหรือถุงปกปิด คิดว่าเรามิได้ทำร้ายมัน ผมคล้องกรงเข้ากับแฮนด์รถ...
 
 
 
มุ่งหน้าออกไปทางวัดดอนมูล เลี้ยวซ้ายเข้าไปตามถนนคอนกรีตประจำหมู่บ้าน...มองหาสถานที่ปล่อยเจ้ามิกกี้เม้าส์ (ทุกทีไปปล่อยบริเวณลานใกล้วัด แต่วันนี้อยากมาให้ไกล ๆ หน่อย)...
 
 
อ่า...เจอแล้ว ออกมาไกลโข ริมทางมีกองขยะ ถัดไปเป็นต้นไม้ให้เงามืดครึ้ม มีคูน้ำเล็ก ๆ ให้หนูหากินด้วย...
 
 
 
วางกับดักลง แล้วเปิดประตูกรงห้องขัง เจ้าหนูยังงงงวยไม่ยอมออก ต้องเขย่ากรงแล้วบอกให้มันไปหาที่อยู่ใหม่...
 
 
หนูวิ่งออกจากกรง พุ่งตรงหายเข้าไปในป่าหญ้า...
 

รู้สึกดีใจที่อีก ๑ ชีวิตได้อยู่รอดปลอดภัย...
 
 
ทุกชีวิตเปรียบได้ดั่งใบไม้ เมื่อถีงวันดับก็ลับร่วงหล่นสู่พื้น...ก็เท่านั้นเอง! อย่าอวดเบ่งนักเลย

จักรยานของผม (ไม่แพง)

วันนี้ขอคุยเรื่องจักรยานต่อนะครับ ผมรู้สึกมีความสุขที่ได้พูดถึง!
 


ตอนเป็นเด็ก... หลังจากหัดขี่จักรยานเป็นแล้ว ผมก็เริ่มปั่นไปโรงเรียนโดยใช้จักรยานยี่ห้อราเล่ย์สีเปลือกมังคุดมือสองที่คุณแม่ซื้อให้ จำได้ว่าเป็นจักรยานแม่บ้านคล้ายกับในภาพที่เห็นนี่แหละ

ภาพจาก truck2hand.com - ขอขอบคุณ

อยากให้มันมีเสียงแกร๊ก ๆ เวลาขี่ ผมเอาลวดพามันตรงตะเกียบแล้วให้ปลายลวดเข้าไปตีกับซี่ล้อรถเวลาปั่น เท่ห์สุด ๆ ขี่ไปโรงเรียนทุกเช้า เข้าประตูด้านทิศเหนือผ่านอาคารเก่าสองชั้นตรงไปยังโรงรถซึ่งมีจักรยานของนักเรียนเก็บไว้มากมาย...


ต่อจากนั้นผมก็ซื้อจักรยานใช้เอง มีหลายคันด้วยกัน รวมทั้งเจ้าอามุยที่สั่งให้ร้านชัยธวัชประกอบให้ ใช้ปั่นไปกรุงเทพฯ พัทยา...


 
มาเริ่มซื้อรถใหม่คันแรก เป็นรถพับยี่ห้อ Banian Haima 9 ใช้ปั่นไปไกลถึงมะละกา...
 
 
 
 
วันก่อนปั่นไปซื้อของ มีชายสูงวัยเดินเข้ามาสอบถามเกี่ยวกับเจ้าสหัสเดชที่จอดไว้ริมทาง ชายคนนั้นบอกด้วยว่าเค้ามีจักรยานราคา ๓ แสน ก่อนหน้านี้ก็เพิ่งไปซื้อที่เชียงใหม่มาอีกคัน เป็นเฟรมคาร์บอน ผมถามว่า "จากร้านปาล์มใช่มั้ย?" ผู้หลงใหลจักรยานตอบด้วยความภูมิใจว่า "ใช่" ผมไม่ได้ถามต่อหรอกว่าจักรยานยี่ห้ออะไร รุ่นไหน ราคาเท่าไหร่ เพราะว่า non of my business
 
จักรยานราคาแพงจัด ทำให้ผมคิดถึงครอบครัวนักปั่นจากนครสวรรค์ซึ่งได้เจอะเจอที่เขื่อนแม่งัด อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่ คุณตารีสี่สายน้ำ บอกว่าชายคนที่เห็นมีจักรยานนับ ๑๐ คัน แพงสุดราคา ๑๕๐,๐๐๐ บาท
 

ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ผมเข้าค้นหาในอินเทอร์เน็ต พบจักรยานยี่ห้อ AURUM MAGMA ราคา ๓๒๕,๐๐๐ บาท (ลดแล้วนะ)

ภาพจาก shopee.co.th - ขอขอบคุณ

ราคาเป็นหมื่นก็มี อย่างเช่นเจ้า Trek คันนี้แค่ ๓๒,๐๐๐ บาทจ้า....

ภาพจาก pantip.com

เห็นแล้วเกิดความภูมิใจในเจ้าสหัสเดช รถไฮบริดที่ผมประกอบเองทั้งคัน...
 
 

ใช้เฟรม Giant SCR ซื้อมาในราคาของล้างสต็อก...  


 
เจ้าสหัสเดชเปรียบเสมือนใบประกาศในความสำเร็จของการเรียนรู้เรื่องซ่อมสร้างจักรยาน ผมสามารถยิ้มรับได้อย่างมีความสุข แล้วยังใช้ความรู้/ประสบการณ์ที่ได้มาอัพเกรดเจ้าแชมป์ จักรยานทัวร์ริ่งพับได้ซึ่งดูเหมือนว่าจะมีคันเดียวในประเทศไทย   

 
นอกจากนั้นผมยังสามารถนำโครงจักรยานเสือภูเขาเก่ายี่ห้อ Mariposa มาซ่อมแซมและอัพเกรดให้ใช้การได้อีกคันนึง...
 
 
 
จะยกให้เพื่อนนำไปใช้ปั่นท่องเที่ยว..เจ้าผีเสื้อจะบินไปอยู่เชียงใหม่เร็ว ๆ นี้จ้า

Tuesday, December 28, 2021

สหัสเดชไปตลาด

"สหัสเดช" คือจักรยานไฮบริดที่ผมประกอบขึ้นเองโดยใช้เฟรมเสือหมอบ Giant

 
วันนี้ขอช่วยที...ช่วยจรลีพาลุงไปซื้ออาหารกลางวันหน่อย

 
ไปจอดที่หน้าตลาดสดเทศบาล ข้างเสาไฟ...ใกล้ ๆ กับเจ้า Merida
 
 
ไม่ต้องล็อคทั้งคู่ เมืองนี้เมืองคนดี

ถนนหนทางสะอาดปราศจากมลพิษ ที่นี่คือห้างฉัตร ผมดีใจได้มาอยู่...

 
 

แวะซื้อส้มตำคุณยาย (เจ้าประจำ)


 
ระหว่างรอ...ขอถ่ายรูปหน่อย
 

 
 
 
 
 แวะซื้อข้าวมันไก่...
 
 
 จอดรอไฟเขียว เหลียวไปเก็บภาพด้านซ้ายมือ ก่อนเลี้ยวขวากลับบ้าน...

ตาแก่เมืองรถม้าหาความสุขกับจักรยาน สมอง และกล้องถ่ายรูป แค่นี้ก็พอแล้ว!

ฝันอันเป็นจริง

ปี ๒๕๖๓ กำลังจะปิดฉากลง!  ผมต้องหันกลับมาทำซีพีอาร์เจ้าร้านเปียโนและ HBH (Hangchat Backpacker Hostel) อีกครั้ง เพื่อให้ชีวิตอยู่รอด...จะได้ทันเห็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ในแผ่นดิน!  


ที่บ้านร้านเปียโนได้ปรับจากชั้นลอยให้เป็นชั้นสอง ผมใช้เวลามาไม่น้อย ตอนนี้ห้อง HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ก็พร้อมแล้วที่จะรับใช้ hostelers ผู้ชื่นชอบการท่องโลกแบบติดดินเช่นผม...


ห้อง lobby ก็ดูดี มีรูปแบบเฉพาะตัว แม้อากาศข้างนอกจะร้อนถึง ๔๐ องศา..แต่ในนี้เย็นสบายตลอด

 

 
ห้องพยาบาลก็เหลืออีกนิดเดียวคือต่อท่อส้วม!


ทุกสิ่งอย่างล้วนคือฝันอันเป็นจริง!