บริษัทกำจัดฝุ่น

ทาสีผนังห้องน้ำด้านนอกที่หันเข้าหาบันไดขึ้น HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ทิ้งไว้นานนับปี...ตอนนี้ได้ฤกษ์ทำให้เสร็จแล้ว

เปลี่ยนสีใหม่โดยใช้สีน้ำที่เหลือ...ผมทาทับลงบนพื้นสีน้ำมันที่ทาค้างไว้ครึ่ง ๆ กลาง ๆ จากนั้นก็นำกรอบรูปวาดจากฝีมือเพื่อนศิลปินของผมขึ้นติดไว้ตามเดิม

ที่เห็นเป็นการตกแต่งภายในที่ขยับตัว พอหันกลับไปดูเครื่องคอมพิวเตอร์ที่มีอยู่...ผมบอกตัวเองว่าต้องให้ความสนใจดูแลได้แล้วนะ ฝุ่นที่บ้านอยู่ติดกับทางหลวงมีมากเหลือเกิน ทิ้งไว้ไม่นานเครื่องใช้ไฟฟ้าต่าง ๆ ก็เริ่มอุดมฝุ่นแล้วครับ! โดยเฉพาะอย่างยิ่งจุดที่มีพัดลมดูดอากาศเข้าออก!

คอมพิวเตอร์ประกอบเองของผมใช้การ์ดจอที่ซื้อหามามือสอง ต้องรีบนำออกมาทำความสะอาดก่อนที่จะพัง!

 โห...ดูฝุ่นสิครับ!

เพื่อน ๆ ที่รักครับ... อย่าผัดวันประกันพรุ่งเหมือนผมน้า!

สู้ค่าไฟฟ้า

แม้เป็นวันอาทิตย์ เจ้าหน้าที่การไฟฟ้ายังคงมายิงหม้อมิเตอร์เพื่ออ่านและออกบิลค่าไฟฟ้าเดือนที่่ผ่านมา ได้จำนวนหน่วยที่ใช้แล้ว เค้าสั่งพิมพ์ใบแจ้งค่าไฟฟ้าจากเครื่องที่ถือมา นำใส่ไว้ในกล่องที่อยู่ใต้ตู้รับจดหมายของผม...

 

เพื่อนที่รักครับ...ค่าไฟฟ้าในยุคนายทุนเป็นใหญ่นับวันก็ยิ่งไม่มีลด มันคงแพงชนิดที่ชั่วชีวิตนี้ก็เพิ่งได้เจอ ผมหลบขึ้นไปบนดาดฟ้าเห็นแสงแดดสาดส่องเช้าจรดค่ำ เป็นพลังงานที่อาจนำมาใช้ทดแทนไฟฟ้าจากโรงไฟฟ้าซึ่งกำลังขูดรีดชาวประชาหน้าแห้งอย่างไม่หยุดยั้ง...

 

ว่าแล้วผมก็เริ่มคิดการใหญ่ อยากจะผลิตไฟฟ้าใช้เองโดยอาศัยพลังงานแสงอาทิตย์ ตั้งใจว่าภายใน ๖ เดือนนี้จะต้องทำให้ได้เป็นรูปธรรม...

 

ขั้นแรกต้องเริ่มด้วยการสั่งแผงโซล่าเซลล์มาศึกษาและทดลองก่อน ๑ แผง...

แผงโซล่าเซลล์มี ๒ ชนิดคือ แบบโมโน และแบบโพลี่ เว็บ solarbesttech.com กล่าวถึงข้อดีของแผงโซล่าเซลล์ชนิดโพลีว่ามีขั้นตอนกระบวนการผลิตที่ง่ายและใช้ปริมาณซิลิคอนน้อยกว่าชนิดโมโนจึงทำให้มีราคาถูกกว่า สามารถใช้งานในที่อุณหภูมิสูงได้ดีกว่าชนิดโมโน ผมเลือกสั่งชนิดโพลี่ขนาด 18.4 V 130 W ครับ...

ตรวจเช็คแล้วสินค้าไม่มีแตกร้าว ผมนำขึ้นมาเก็บไว้ก่อนที่ห้อง HBH (Hangchat Backpacker Hostel)

เพื่อน ๆ มาศึกษาไปด้วยกันนะครับ!
 

รอผู้เมตตา

คิดว่าเกิน ๑ เดือนแล้วนะที่ผมได้เห็นที่นอนเก่าซึ่งมีผู้นำมาทิ้งไว้ข้างถังขยะตรงหัวมุมถนนบ้านหัวหนอง...

อาจต้องรออีกเดือนหรือสองเดือนกว่าเทศบาลจะทนไม่ไหวแล้วมีบัญชาให้คนมาเก็บไปทิ้ง เพื่อนคนหนึ่งเห็นรูปแล้วเม้นท์ว่า "เป็นการมักง่ายของคนทิ้งเท่านั้นเอง จะเกะกะ รกตาใครแค่ไหนไม่สน ขอแค่ของที่ไม่ต้องการใช้แล้วออกไปพ้นพื้นที่ของตัวเองเป็นพอ"  

วันก่อนไปปั่นจักรยานในสวนอนันตยศ ริมทางหลวงหมายเลข 1039 ผมก็เห็นภาพที่ขัดข้องใจ...

นั่นคือบรรดาสุนัขเกือบสิบตัวที่อาศัยอยู่ในสวน...

 

บางตัวนิ่งเฉย บางตัวส่งเสียงเห่าแต่แกว่งหางทำท่าเหมือนจะขออะไรกิน  ผมมองดูแต่ละตัวล้วนน่ารัก ใครหนอช่างใจร้ายนำมาปล่อยให้อดอยาก อยู่ห่างจากแหล่งที่พอจะหาอาหารได้ง่าย

 

 

ป้ายแผ่นใหญ่ติดไว้หน้าสวนก็ขอร้องแล้วนะว่าอย่านำสุนัขและแมวมาปล่อยอีกเลย...

 

หวังว่าคงมีคนใจบุญมาวิ่งรอบสวนแล้วนำอาหารมาเลี้ยงเจ้าสี่ขาเหล่านั้นด้วยนะครับ! สาธุ!

สวนอนันตยศ อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง

 

เช้าวันนี้ที่ ๑๗ มิถุนายน ๒๕๖๕ เวลาประมาณ ๘ โมงครึ่ง ผมมีโอกาสได้ปั่นจักรยานแวะมาที่สวนอนันตยศ อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง อีกครั้ง...

 

 

ท้องฟ้าขมุกขมัว ผมอาจเก็บภาพฝากเพื่อน ๆ ได้ไม่คมชัด...

 

อยากให้ได้เห็นการปรับปรุงสวนสาธารณะแห่งนี้จากช่วงหลายปีที่ผ่านมา.... 

รูปนี้ผมถ่ายไว้ตั้งแต่ปี ๒๕๕๙ 

ตอนนี้ดีขึ้นเยอะครับ....

ห้องน้ำเท่าที่เห็นมีอยู่ ๒ แห่ง...

 

เวทีกลางแจ้ง...

ประตูด้านนี้ยังต้องรองบประมาณทำต่อให้แล้วเสร็จ!

 

ไม่ค่อยมีผู้มาใช้บริการเพราะคนห้างฉัตรล้วนเป็น สว. (ผู้หญิง) ไม่ค่อยอยากมาวิ่งสักเท่าไหร่! อิอิ

รถล้ม...ได้เลือด

 

๑๑ เมษายน ๒๕๖๕ เวลาบ่าย ๒ โมง ผมปั่นจักรยานมาตามทางหลวงหมายเลข 1037 (ลำปาง-แม่ทะ-) ผ่านปากทางสู่วัดพระธาตุดอยม่วงคำ (1)

 

 

พูดถึงวัดพระธาตุดอยม่วงคำ เว็บ kelangnakorn.go.th กล่าวว่า

"วัดพระธาตุดอยม่วงคำ" ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ ระหว่างอำเภอเมืองและอำเภอแม่ทะ จังหวัดลำปางอยู่ห่างจาก   อำเภอเมือง ลำปางประมาณ ๒๐ กิโลเมตร บนเส้นทางสายลำปาง – แม่ทะ วัดพระธาตุม่วงคำ หรือเรียกว่า วัดดอยม่วงคำ เป็นวัดชั้นราษฎร์ สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย มีเนื้อที่วัด ๑๓ ไร่ ๒ งาน เดิมพื้นที่วัดเป็นป่าเขา.....

ผมรู้ว่าหนทางเข้าไปอีกไกล จำได้ว่าเคยไปและถ่ายภาพขึ้น google maps ไว้แล้วด้วย...

 

ผมไม่ขี่จักรยานขึ้นไป แต่เลี้ยวขวาจะไปจอดที่ต้นไม้เล็ก ๆ ตรงปากทาง ก่อนที่จะถึงจุดหมายเจ้า Banian ก็พลิกคว่ำ เมื่อล้อหน้าลื่นไถลไปกับพื้นลูกรัง จักรยานล้มทันทีโดยไม่มีคำเตือน ผมต้องใช้มือขวาปะทะกับพื้นโรยกรวดเพื่อลดแรงปะทะ หน้ากล้องที่คล้องคอไว้กระแทกพื้นเสียงดัง!

 

 

นิ้วหัวแม่มือของผมเล็บเกือบหลุด เลือดไหลออกมาทำให้ตาแก่ซาดิสอย่างผมได้สะใจ!

 

พักร้อน ดื่มน้ำ แล้วเดินทางต่อทันที...

ขอบคุณพระเจ้า กล้องถ่ายรูปเพื่อนยากยังคงทำงานได้ตามปกติ...จักรยานไม่เสีย

Cycling Plan สองวันแรก

อยากจะยกตัวอย่าง cycling plan สำหรับ "FB Trip ไปพิษณุโลก" ให้เพื่อน ๆ ได้พอมองเห็นภาพดังนี้ครับ...

เช้าวันที่ ๙ เมษายน ๒๕๖๕ พาเจ้า ฺBanian นั่งรถไฟท้องถิ่นขบวน 408 ออกจากสถานีนครเชียงใหม่เวลา ๙.๓๐ น. ถึงสถานีศาลาแม่ทาเวลา ๑๐.๐๙ น. 

ภาพจาก topchiangmai.com - ขอขอบคุณ

คงได้เก็บภาพสถานีรถไฟศาลาแม่ทามาฝากเพื่อน ๆ

 

ภาพจาก Google Street Views - thanks!

มีเวลาประมาณ ๖-๗ ชั่วโมงปั่นจักรยานท่องเที่ยวจากสถานีรถไฟศาลาแม่ทา  (1) ไปยังอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล (3) ระยะทาง ๓๐ กิโลเมตร มีสถานที่ต่าง ๆ ให้ถ่ายรูปมากมาย รวมทั้งอ่างเก็บน้ำห้วยบง (2)...

นอนที่ลานกางเต็นท์อุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล ๑ คืนครับ วันรุ่งขึ้นปั่นจักรยานจากดอยขุนตาลไปเที่ยวน้ำตกห้วยน้ำแป๊ปและน้ำตกตาดเหมย แล้วค่อยกลับบ้าน (ร้านเปียโน) โดยใช้เส้นทาง ทล.5017 ผ่านวัดห้วยเรียนที่เคยไป ระยะทาง ๓๒ กิโลเมตรโดยประมาณ....

กลับถึงบ้านก่อนค่ำแน่นอน....  

ชักตื่นเต้นแล้วมั้ยล่ะ?

หาซื้อท่องอพีวีซี ๔ นิ้ว

สองปีแล้วกระมัง...ที่ห้องพยาบาลของผมยังไม่แล้วเสร็จซักกะที!!

 

 

ความชักช้าอยู่ที่ห้องน้ำครับ ผมติดตั้งชักโครกแบบต่อท่อออกผนังไว้เรียบร้อยแล้ว แต่ไม่มีปัญญาตัดต่อท่อปฏิกูลขนาด ๔ นิ้ว หาเครื่องมือคือลูกหมูไม่ได้ก็เลยผัดวันประกันพรุ่งเรื่อยมา วันก่อนผมตัดสินใจลงมือทำ โดยใช้แต่เพียงเครื่องมือที่มีอยู่...ผมต่อท่อปฏิกูลได้ในที่สุด ค้างอยู่อย่างเดียวคือการต่อเชื่อมจากชักโครกเข้าข้อต่อสามทางที่เตรียมไว้ซึ่งต้องใช้ข้องอพีวีซีขนาด ๔ นิ้ว แบบ ๔๕ องศา หาได้ไม่ง่ายเลยแต่ยังดีที่สามารถหาซื้อได้กับร้านค้าออนไลน์ใน Lazada หรือ Shopee  ราคาส่วนใหญ่ค่อนข้างแพงแต่ร้าน House Kingdom จำหน่ายในราคาตัวละ ๖๙ บาท ผมรีบสั่งทันที ซื้อสีน้ำมันขนาด ๓๐๐ มล.เพิ่มด้วยอีก ๑ กระป๋อง (๔๙ บาท) 

 

ได้สินค้ามาแล้วครับ... ร้านค้าใจดีแถมปากกาให้ด้วย ๒ ด้าม!

 

เสร็จแน่ครับงานนี้!