ซ่อมคอมพิวเตอร์ - CPU เสีย

ฝนตกชุ่มฉ่ำทั่วเมืองห้างฉัตร... ผมยังคงไม่สบาย! พักนี้ออกไปปั่นจักรยานไม่ได้ มีสิ่งหนึ่งซึ่งพอทำได้คือการซ่อมเครื่องคอมพิวเตอร์และเครื่องใช้ไฟฟ้าอื่น ๆ 

เจ้าคอมพิวเตอร์ตัวหลักตั้งไว้บนโต๊ะทำงานชั้นสอง เป็นเครื่องประกอบเองเมื่อหลายปีก่อน ใช้เมนบอร์ด AM4 ซีพียู AMD A10-9700 4 cores ความเร็ว 3.5 GHz ระบายความร้อนด้วยระบบ liquid cooler ใส่แรม DDR4 สองตัว (รวม 16 GB) เสริมการ์ดจอและการ์ดเสียง ใช้มาได้หลายปีอยู่เหมือนกัน อยู่ ๆ วันนึงมันก็ดับ (เสีย) โดยไม่บอกไม่กล่าว! ช่างเหอะตรวจหาสาเหตุแล้วพบว่า CPU เสีย ซึ่งถ้าซื้อใหม่มาเปลี่ยนก็ตัวละพันกว่าบาทนิด ๆ แต่ผมไม่สามารถซื้อของใหม่ ต้องสั่งซื้อสินค้ามือสอง พบว่าราคา 490 บาท มีอยู่แค่ตัวเดียวก็ต้องเสี่ยงเอาว่าจะใช้ได้ไม่?

โชคดีที่ซีพียูแพ็คมาอย่างดี สภาพใหม่ (ไม่มีที่ติ) 

 

 

พอเอามาใส่กับเมนบอร์ดมันก็ทำงานทันที.... 

 

 

 

ผมรู้สึกโล่งอก รีบย้ายเมนบอร์ด, PSU, ระบบ liquid cooler, และอื่น ๆ นำมาใส่ลงเคสที่เหลือจากการซ่อมคอมพิวเตอร์ i3 ให้เพื่อน เรียบร้อยแล้วได้ภาพอย่างที่เห็น (ผมเอาหม้อน้ำติดไว้หันหน้าออกด้านข้าง)...

ติดตั้งการ์ดจอแล้วตามด้วยการ์ดเสียง...

 

นำเคสกลับมาตั้งที่เดิม ต่อสายแล้ว...เปิดใช้งานได้ตามปกติ

 

เสร็จไปแล้วหนึ่งชิ้น ที่ผมเอามาโพสต์เพราะคิดว่าอาจเป็นประโยชน์สำหรับเพื่อนที่มีปัญหาเรื่องคอมพิวเตอร์เสีย แม้จะไร้สาระ คงไม่ว่ากันนะครับ!

อาหารสมอง 161 บาท

ขอให้อาหารสมองตัวเองอีกสักนิด ผมสั่งซื้อสินค้าออนไลน์มาอีก ๑ ชุด เพิ่งได้รับเมื่อวานนี้เอง!

 

 

เลือกซื้อหนังสือ Lonely Planet Bangladesh 5th edition กับหนังสือ เกิดมาทำไม ท่านพุทธทาส รวมกับอัลบั้มใส่รูป 4x6 ปกกระดาษสาอีกหนึ่งชิ้น (เพื่อให้รับค่าส่งฟรี) ผมรู้สึกพอใจกับสินค้าที่แกะกล่องออกดู

 

 

ราคาปกบอกว่า 995 บาท ผมซื้อ 60 บาท หนังสือสภาพใหม่แบบหาตำหนิแทบมิได้ เปิดออกมาดูเห็นกระดาษเนื้อดีขาวเป็นมัน ภาพสีชัดเจน ไม่มีร่องรอยของการถูกนำไปใช้เหมือนกับ Lonely Planet บางเล่มที่เคยซื้อ...

ส่วนหนังสือ เกิดมาทำไม ของท่านพุทธทาส หนังสือพิมพ์แจกเพื่อเป็นธรรมทาน ก็เป็นหนังสือใหม่ มีค่าเกินกว่าที่คิดไว้ ทางร้านเค้าแพ็คทั้งหนังสือและอัลบั้นเก็บรูปมาอย่างดี...

ผมแกะอัลบั้มออกมาให้เพื่อน ๆ ดูแล้วดังนี้...

ทุกวันนี้ไม่มีรูปภาพขนาด 4X6 มาเก็บ แต่ใส่ความชื่นชมและความทรงจำที่ดีไว้ได้ครับ...

สามสิบห้าบาทถูกว่าก๋วยเตี๋ยวหนึ่งชาม ผมเลือกที่จะกินข้าวกล้องเปล่า ๆ เอาตังค์มาซื้ออัลบั้มซึ่งอาจไม่มีโอกาสได้ใช้!

โบราณสถานเวียงลอ จังหวัดพะเยา

สวัสดีครับเพื่อน ๆ ที่รัก!

วันนี้ขอคุยเรื่องโครงการปั่นจักรยานท่องเที่ยวต่อว่า...อย่างไรก็ตามผมก็ยังจะย้ำคำเดิมว่า ด้วยจักรยานคันนึงพร้อม panniers ซ้ายขวาด้านหน้าและกระเป๋าตูดมดใส่เครื่องนอนติดตั้งไว้หลังอาน มันสามารถพาเราท่องโลกกว้างได้อย่างคุ้มค่าเกินกว่าคาดคิด เกินกว่าที่มหาเศรษฐีจะสัมผัสได้!

หลังจากเลิกรับฟังข่าวสารการบ้านการเมือง หันมาฟังรายการสารคดีท่องโลกและเรื่องราวเกี่ยวกับศิลปะวัฒนธรรมแทน ผมได้รู้จักกับสถานที่ท่องเที่ยวต่าง ๆ มากขึ้น มีทั้งใกล้และไกล โดยไม่ต้องไปไกลถึงต่างประเทศ มีอยู่แห่งหนึ่งซึ่งผมอยากจะปักหมุดเอาไว้ คือ "โบราณสถานเวียงลอ" ซึ่งรอไว้หลังทริปอุทยานแห่งชาติดอยจง ผมคงมีโอกาสได้ไปเป็นแน่แท้...

ภาพ capture จากคลิปวิดีโอรายการประวัติศาสตร์นอกตำรา - ขอขอบคุณ

เว็บ Museum Thailand กล่าวว่า...

เวียงลอ เป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่มีอายุมากกว่า ๙๐๐ ปี ตั้งแต่ราวพุทธศตวรรษที่ ๑๗ เป็นเมืองที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์เมืองหนึ่งในภาคเหนือ ในเขตโบราณสถานเวียงลอพบซากกำแพงเมืองเก่า พระธาตุ วัดเก่าแก่และวัดร้างอยู่มากมาย มีการค้นพบแนวกำแพงเมือง ลักษณะผังเมืองเป็นรูปค่อนข้างกลม แนวกำแพงเมืองเป็นคันดินไม่สูงนัก บางส่วนมีร่องรอยการก่ออิฐเสริมเข้าไปด้วย คูเมืองส่วนใหญ่ตื้นเขิน ภายในตัวเมืองมีบ่อน้ำกรุอิฐจำนวนมาก...

ภาพ capture จากคลิปวิดีโอรายการประวัติศาสตร์นอกตำรา - ขอขอบคุณ

วิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี ให้ข้อมูลเพิ่มเติมว่า...

เวียงโบราณเวียงลอ ตั้งอยู่ที่ตำบลลอ อำเภอจุน จังหวัดพะเยา สันนิษฐานว่าเคยเป็นเมืองโบราณขนาดใหญ่ มีอายุราว ๑,๐๐๐-๑,๖๐๐ ปี ตามหลักฐานศิลาจารึกและพระพุทธรูปหินทรายที่ขุดพบในตัวเมืองโบราณเวียงลอ ภายในคูเมือง กำแพงเมือง พบโบราณสถาน ประมาณ ๑๐ แห่ง และพบซากโบราณสถาน นอกคูเมือง-กำแพงเมืองอีกประมาณ ๔๐ แห่งที่สำคัญคือ มีวัดร้างอยู่มากมาย พระธาตุและวัดเก่าแก่ คือวัดศรีปิงเมือง และใกล้เวียงลอยังเป็นจุดที่ลำน้ำจนไหลลงน้ำแม่อิง ด้วยเหตุนี้จึงเรียกบริเวณนี้เรียกว่า "สบอิง"
เวียงลอ ได้รับการบูรณปฏิสังขรณ์โดยกรมศิลปากร พบโบราณสถานภายในเวียงกว่า ๑๐ แห่ง นอกเวียง ๓๓ แห่ง ปัจจุบันโบราณสถานเวียงลอที่ได้ดำเนินการขุดแต่งและบูรณะไปแล้วทั้งสิ้น ๑๖ แห่ง คือ...
๑. วัดศรีปิงเมือง
๒. วัดพระเจ้าเข้ากาด
๓. วัดมะม่วงแก้มแดง
๔. วัดพระธาตุหนองห้า
๕. กู่พระแก้ว
๖. วัดพระธาตุบุนนาค
๗. วัดเวียงป่าสัก
๘. วัดท่าแฉะ
๙. กู่ล้อมธาตุ
๑๐. วัดกู่บวกกู่
๑๑. กู่หนองผำ
๑๒. วัดศรีชุม
๑๓. กู่เกือกม้า
๑๔. วัดสารภี
๑๕. กู่ขะจ้าว
๑๖. โบราณสถานใกล้วัดศรีปิงเมือง

เส้นทางจากร้านเปียโนห้างฉัตรไปเวียงโบราณเวียงลอ พะเยา ก็ไม่ไกลนัก แค่ ๒๐๐ กิโลเมตร ++

ก่อนถึงจุดหมายได้แวะเที่ยวเมืองพะเยาด้วย จากนั้นก็ค่อยปั่นไปพักที่ที่เวียงลอโฮมสเตย์... 

ภาพจาก google maps - ขอขอบคุณ

อยู่ซัก ๒-๓ วัน พักผ่อนแบบสบาย ๆ กินอาหารพื้นเมือง เที่ยวถ่ายรูปวัดวาอารามและโบราณสถานให้ครบถ้วนได้เลย!

ABC บนสมุดบันทึกเก่าแก่

 

ดีใจที่ค้นเจอสมุดที่ใช้บันทึกการเดินทางปั่นจักรยานจากสิงคโปร์ผ่านมาเลเซียทางด้านชายฝั่งตะวันออก (east coast) กลับเมืองไทย...ผมอ่านแล้วรู้สึกภูมิใจไม่น้อยกับการเดินทางครั้งนั้น

 

 

 

 

 

 

คิดถึงเพื่อนชาวมาเลย์หลายคนที่เคยช่วยเหลือ...(คงหาไม่เจอแล้ว!) เพื่อนที่สอนให้ผมรู้จักซื้อน้ำแข็งไส (ABC)

 

ให้รู้จักคำว่า makan (กิน)

อยากปั่นจักรยานกลับไปกิน Air Batu Camper (ABC) ตามสองข้างทางอีก!

เจ้า Bruiser พร้อมลุย

ทริปปั่นจักรยานครั้งต่อไปใกล้เข้ามา! ผมตั้งใจว่าจะใช้เจ้า Bruiser จักรยานเสือภูเขาที่ประกอบขึ้นเองปั่นไปอุทยานแห่งชาติดอยจง เสริมงาม เสริมซ้าย บ้านทุ่งหัวช้าง ฯลฯ

เตรียมจักรยานให้พร้อมใช้งาน...ผมเริ่มต้นด้วยการล้างโซ่ ถอดข้อต่อปลดเร็วโดยใช้คีมตัวเล็กซึ่งทำมาเพื่องานนี้โดยตรง

แช่โซ่จักรยานทิ้งไว้ในน้ำมันสน...

สะอาดดีแล้ว นำโซ่มาใส่ตามเดิม...

ต้อง tune up ซะหน่อย เครื่องมือก็ใช้เพียงไขควงแฉกและประแจหกเหลี่ยม...

หยอดโซ่ด้วย Chain Lube ผลิตภัณฑ์จากเมกา

ส่วนน้ำมันหยอดโซ่ของจีนขวดเล็ก ก็เอาพกไปใช้ระหว่างทาง...

เช็คสูบลมด้วยครับ ผมลองเติมลมยางแล้วเก็บเข้าที่...

ใช้ประแจหกเหลี่ยมปรับขาตั้งซะหน่อย...

 

เรียบร้อยแล้วครับ...

 

 

 

เจ้า Bruiser พร้อมลุย

ขยับตัวสานฝันต่อ...

อาการเจ็บป่วยทุเลาลงมากแล้ว! ผมกลับมาขยับตัวสานฝันต่อ ในช่วงที่ห้างฉัตรนครกำลังเติบใหญ่...

 

 

หลายปีที่ห้างฉัตรเจริญแบบค่อยเป็นค่อยไป... ตอนมาอยู่ใหม่ ๆ ต้นไม้บนเกาะกลางถนนกำลังจะตาย เค้าแก้ไขด้วยการพลิกดินแล้วปรับสภาพดินเสียใหม่ ต่อมาต้นไม้ที่ปลูกไว้ก็เริ่มฟื้นตัวงอกงาม ผมรู้สึกพอใจที่ได้มาอยู่ห้างฉัตร เมืองที่ยังคงมีความสงบร่มเย็นให้ได้ใช้ชีวิต ไม่มีตึกสูง ไม่มีทางยกระดับ (ไม่มีขโมยด้วย) ไม่กี่วันมานี้มีร้านเปิดใหม่ทำให้เสทือนถึงร้านขายวัสดุอุปกรณ์อื่น ๆ คือร้าน MR.DIY ตั้งอยู่ใกล้สี่แยกไฟแดงห้างฉัตร...

 

มีร้านค้าหลายร้านที่ต้องปิดกิจการ...เพราะผู้ซื้อน้อย ร้านอาหารเปิดได้ไม่นานก็ปิดตัว (หรือไม่ก็ปิด ๆ เปิด ๆ) ผมเองลืมไปแล้วว่าซื้อก๋วยเตี๋ยวถุงละครึ่งร้อยครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่?? ทุกวันนี้ทำกับข้าวกินเองมื้อละ 20 บาท! อยู่ได้ด้วยขนมปังโฮลวีททำเอง หรือไม่ก็ข้าวกล้องซึ่งไม่ต้องมีกับข้าวก็กินได้

 

ภาพถ่ายโดยเพื่อนคนป่าตัน - ขอขอบคุณ

 

ตาแก่เมืองรถม้าใช้เวลาหลายปีเพื่อทำให้ความฝันเป็นจริง หนึ่งในเป้าหมายคือการเปิด Backpacker Hostel ให้นักเดินทางเดินดินกินข้าวแกงได้ผ่านมาพักพิงและพูดคุยเรื่องการเดินทาง...

 

 

อีกไม่นานสถานที่แห่งนี้จะเปิดต้อนรับเพื่อน ๆ นักท่องเที่ยวแบกเป้ ที่นี่เรามีเปียโนให้เล่น มีครัวให้ทำอาหาร มีจักรยานให้ขี่ เป็นจุดที่ให้ผู้เหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าจากการเดินทางได้พักตั้งหลักก่อนเดินทางต่อไป...

 

แล้วเจอกันนะ!

พกที่อุดหูไปด้วยก็ดี

เมื่อวันที่ 5 มกราคม 2554 ผมโพสต์เรื่อง "เมื่อหนอนเข้าหู" ไว้ในบล็อกท่องโลก...

 

เรื่องราวชวนให้ขนลุกซึ่งเกิดในระหว่างที่ผมแบกเป้ไปพักแรมอยู่ที่ Garie Beach Hostel ใน NSW, Australia ประสบการณ์ที่ได้รับทำให้เวลาตั้งเต็นท์นอนกลางดงกลางป่าหรือตามศาลาริมทาง ผมมักจะใช้กระดาษทิซซู่อุดหูเวลานอน (แต่บางครั้งก็ละเลย)...

วันนี้ผมได้รับที่อุดหู (sound insulation earplugs) ที่สั่งซื้อออนไลน์มา (ราคาคู่ละ 5.64 บาท) 

ทดลองใช้แล้ว พบว่ามันไม่สามารถเก็บเสียงได้เกิน 50% ผมคิดว่าคงจะช่วยอะไรได้ไม่มาก หากเกิดภัยพิบัติจากคลื่นเสียงรุนแรง... 

ภาพจาก bbc.com - ขอขอบคุณ

อย่างไรก็ตาม มันสามารถช่วยป้องกันหนอนหรือแมลงเข้าหูได้ครับผม