WHAT HAPPENED AT DAWN?

10/11/2566 ผมปั่นจักรยานไปตลาดบ้านปันง้าวแต่เช้ามืด!

 

รู้สึกชื่นชมพ่อค้าแม่ค้าที่ตื่นแต่ไก่โห่มาขายของที่ตลาดแห่งนี้...

คุณป้าคุณยายเก็บผักในสวนและริมรั้วมานั่งขาย มัดใหญ่ ๆ แค่ห้าบาทสิบบาทก็เอาแล้ว ผมมักอุดหนุนเสมอแม้ว่าบางครั้งซื้อมาแล้วไม่ได้ทำกิน...เราต่างใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายและพยายามประคองตัวให้อยู่รอด ในสภาวะที่เศรษฐกิจล่มสลาย

ขี่จักรยานกลับถึงบ้านเมื่อฟ้าสางสว่างขึ้นบ้างแล้ว...

 

 

 

พยากรณ์แจ้งว่าวันนี้ช่วงเที่ยงวันเป็นต้นไปแสง UV จะมีปริมาณสูงครับ!

HBH Hostel เปิดแย้ววว...

พร้อมแล้วสำหรับห้องพัก HBH (Hangchat Backpacker Hostel) เพื่อสนองความต้องการของนักท่องเที่ยวประเภทเท้าติดดิน (ตาไม่ต้องมองดาวเน้อ)...

 

 

คุณต้องเดินทางมาเอง (ไม่ต้องโทรมา) อาจจะนั่งรถไฟขบวนท้องถิ่นมาลงที่สถานีห้างฉัตร นั่งรถสองแถวมาจากในเมือง หรือปั่นจักรยานมา อะไรก็ได้ที่ทำให้คุณกับเป้สะพายหลังได้มายืนอยู่หน้า HBH

 

Dormitory room อยู่บนชั้นสองครับ hosteller ต้องดูแลตัวเอง ปูที่นอนเอง เก็บที่นอนเอง เหมือนกับว่าคุณไปพักที่ Youth Hostel ใน Australia...

 

 

ไม่สะดวกสบาย หรูหรา ที่หลับที่นอนคุณต้องทำเองโดยใช้ฟูก หมอนและผ้าห่มที่จัดไว้ให้

 

 

มีหนังสือให้อ่าน มีน้ำให้ดื่ม และมีห้องสุขาให้ใช้...

มีจักรยาน 2 คันให้ปั่นเที่ยวรอบ ๆ ห้างฉัตร (ยกเว้นเจ้าสหัสเดชและ Banian)...อาจไปไกลถึงเกาะคาหรือเขลางค์นคร

 

 

ไปตลาดเช้าที่บ้านปันง้าวก็ได้ครับ...ซื้อกลับมากินที่ hostel หรือทำกินเองที่ HBH Kitchen

ค่าที่พักไม่กำหนด Hosteller จะให้หรือไม่ให้ก็ได้ แต่ต้องเก็บกวาดให้เข้าที่เหมือนเดิม และไม่หยิบฉวยอะไรติดมือไปด้วยแม้แต่ชิ้นเดียว...(หุยฮา)

ติดตั้ง Android Box

ช่วงเช้าวันนี้ผมทำงานที่ระเบียง...ติดตั้งรางปิดท่อแอร์

 

 

เรียบร้อยดีแล้ว...ผมก็ตีแผ่นไม้อัดปิดช่องประตูให้สนิท (ใช้วัสดุอุปกรณ์เท่าที่หาได้)

 

ส่วนช่วงบ่าย...ผมลงมาทำที่ห้องพยาบาล ค้นหาเจอเครื่องเล่น Android  Box ยี่ห้อ EWEAT รุ่น MK909 (ซื้อมือสองมานานแล้ว) นำมาต่อกับเครื่องรับทีวีที่มีอยู่...

 

 

ห้องพยาบาลเกือบเสร็จสมบูรณ์แล้วครับผม!

 

 

อากาศเริ่มเย็นลงบ้างแล้ว ผมคงต้องหาโอกาสปั่นจักรยานไปเวียงลองตามที่ได้วางแผนไว้ สหัสเดชพร้อมแล้วครับ!

 

อาจเป็นวันศุกร์ที่จะถึงนี้...ถ้าไม่มีอุปสรรค!

ซ่อมท่อแอร์

เมือวานนี้ผมเขียนเรื่อง ล้างคอยล์ร้อน และแสดงภาพผลงานการติดตั้งของช่างมืออาชีพที่ผมว่าจ้างให้มาติดแอร์ให้ 2 เครื่องที่บ้าน...

 

 

เช้านี้ผมเริ่มลงมือทำการแก้ไขทันทีเมื่อมีเวลา เริ่มด้วยการพันเทปใหม่

 

เสร็จแล้วครับ...

 

 

จากนั้นก็เอารางปิดที่มีสำรองไว้มาเจาะรูยึดติดกับผนัง...

 

ยึดฝาตัวล่างได้แล้ว ก็เอาฝาตัวบนมาครอบปิด...

 

เรียบโร้ย...ทำแค่ช่วง vertical นะครับ ส่วนด้านบนโน่นปล่อยมันไว้เป็นอุทาหรณ์ละกัน...

ถ้านายช่างผู้ติดตั้งลงทุนเพิ่มอีกสักเล็กน้อย ซื้อรางปิดท่อมาใส่ ชื่อเสียงของร้านก็คงจะดีกว่านี้นะครับ

ล้างคอยล์ร้อน

 

ประตูออกไปยังระเบียงปกตินั้นปิดตาย!  แถมผมยังตีแผ่นไม้อัดปิดไว้ด้วยเพื่อกันฝุ่นซึ่งมาจากถนนหลวงเบื้องล่าง!

 

 

แต่วันนี้ต้องเปิดออกไปเพื่อทำความสะอาดและล้างแอร์ ดูผลงานการติดตั้งของร้านแอร์ใกล้บ้าน...ผมก็ได้แต่หัวเราะในใจ นี่แหละที่เป็นเหตุให้ผมเลิกคบหาและใช้บริการช่างมืออาชีพ หันมาศึกษาจนสามารถติดตั้งเครื่องปรับอากาศได้ด้วยตนเอง... 

 

 

ไม่มีรางปิดท่อและสายไฟ ไม่มีการตกแต่งรอยโป๊ว ไม่จัดระดับให้ดูงามตา สักแต่ว่าทำให้เสร็จ ๆ ก็พอ... 

 

ปกติแล้วผมเป็นคนมักง่ายและชอบทำงานแบบสุกเอาเผากิน อะไรที่ต้องใช้ฝีมือนั้นทำไม่ได้จริง ๆ แต่ก็อยากให้ช่างผู้มารับจ้างทำด้วยฝีมือและซื่อตรงต่อหน้าที่รับผิดชอบ ความเครียดแค้นเมื่อได้เห็นผลงานที่เค้าทิ้งไว้ให้ทำให้ผมเกิดความชิงชัง ไม่อยากง้อ ไม่อยากให้มาเจอะเจอกันอีก วันนึงเมื่อคอมพ์ฯ ไม่เดิน...ผมก็สั่งซื้อคอนเด็นเซอร์จากร้านค้าออนไลน์นำมาเปลี่ยนเอง...

 

เมื่อจำเป็นต้องล้างแอร์...ก็ลงมือทำเอง! วันนี้ผมยังต้องทำความสะอาดบริเวณระเบียงซึ่งเป็นที่อยู่ที่อาศัย ที่ขี้ และที่ฟักไข่ของนกพิราบมานานนับปี

 

ปัดกวาดเก็บขี้นกได้ถึง 2 ถัง...

 

จากนั้นก็ค่อยมาล้างคอยล์ร้อนของเครื่องปรับอากาศ ผมตักน้ำใส่ถังมาตั้งใกล้ ๆ ใช้แปรงค่อย ๆ ชุบน้ำขัดล้างรังผึ้งคอยล์ร้อน...

 

 

ค่อย ๆ ทำไป...เฝ้าดูแผงรังผึ้งซึ่งสะอาดขึ้นเรื่อย ๆ

 

เห็นว่าได้ที่แล้ว...ก็เอาโฟมล้างคอยล์เย็นมาฉีด (คอยล์ร้อนก็ฉีดได้พอเป็นพิธี...อิอิ)

 

ปล่อยให้โฟมทำหน้าที่ แล้วค่อยล้างด้วยน้ำอีกครั้ง...

นำฝาไปล้างให้สะอาด ก่อนนำมาปิดให้ลองเดินเครื่องทดสอบ ตอนเปิดใหม่ ๆ พัดลมยังไม่ทำงาน...

 

 

อย่าเพิ่งตกกะใจ ไม่นานนักมันก็จะหมุนเอง...

ขี้นกเอาไปหมักทำปุ๋ยได้นะครับ!
 

ใกล้ปิดฉาก

ห้าโมงเย็น...ผมเพิ่งเสร็จงานทำความสะอาดระเบียง เก็บกวาดขี้นก และล้างคอยล์ร้อน (Condensing unit) ของเครื่องปรับอากาศ...วันนี้อากาศร้อนเอาการ!

 

 

จากแสงแดดที่สาดมากระทบตัว...ผมบอกได้ว่าสภาวะโลกร้อนนั้นเริ่มรุนแรงจริง ไม่เคยพลาดจากการติดตามข่าวสารจาก planetxnews ทำให้ผมทราบถึงการปะทุบนดวงอาทิตย์และการเข้ามาของพายุสุริยะหลายต่อหลายลูกต่อเนื่อง ในขณะที่แม่เหล็กโลกกำลังอ่อนตัวลง ต่อไปเราจะต้องสัมผัสกับรังสีจำนวนมากมายมหาศาลถึงขั้นเป็นอันตรายต่อชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงมิได้ (ขอขอบคุณภาพและข้อมูลจาก planetxnews)

 

ภาพจาก planetxnews - ขอขอบคุณ

ถ้าแสงแดดยังคงแฝงไว้ด้วยอำนาจในการทำร้ายร่างกายเช่นนี้ ผมจึงยังไม่ออกไปปั่นจักรยานทดสอบสหัสเดชตามที่ตั้งใจเอาไว้ ขอสะสางงานที่คั่งค้างไว้ก่อนจะดีกว่า...

 

 

 

มองออกไปที่ลานอเนกประสงค์ใกล้ปั้มน้ำมันเชลล์ วันนี้เป็นวันพุธ...มีตลาดนัด ตั้งแต่ต้นปีมาแล้วผมไม่เคยไปตลาดนัดอีกเลย ไม่ว่าจะเป็นตลาดนัดวันพุธหรือวันอาทิตย์ แม่ค้าบางคนอาจคิดว่าผมตายไปแล้วก็ได้!

 

 

ตาแก่เมืองรถม้าทำกินเอง ง่าย ๆ และประหยัดตามประสาผู้ที่กินเพื่ออยู่ มิได้อยู่เพื่อกิน... 

 

ในขณะที่ตัวเองหลง ๆ ลืม ๆ วันก่อนเอากล้วยตาก 1 แดดลงมาจากดาดฟ้าแล้วเอาเข้าเตา กะว่าจะอบสัก 5 นาที แต่ลืมสนิท ผมลงไปทำงานข้างล่าง กลับขึ้นมาหลังจากผ่านไป 2 ชั่วโมง ผลที่ได้ก็ออกมาอย่างที่เห็น มีกลิ่นไหม้คละคลุ้งเต็มห้อง พี่ชายผมขึ้นมากินข้าวในช่วงที่ผมไม่อยู่ เขากลับไม่รับรู้อะไรเลย (เหมือนครั้งก่อนที่ผมอุ่นอาหารเอาไว้แล้วลืมจนไหม้ควันตลบ)  ในขณะเกิดภัยแต่กลับเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น!! 

ตาแก่สองคน คนนึงหลง ๆ ลืม ๆ อีกคนไม่สนใจอะไรเลย!  ใกล้จะปิดฉากแล้วครับ...ชีวิตเรา!!!

ทดสอบสหัสเดชครั้งที่ 3 (ห้างฉัตร - เวียงลอ)

 

สหัสเดชเพิ่งผ่านการทดสอบครั้งที่ 2 ไปได้ไม่นาน...บัดนี้ถึงเวลาสำหรับการทดสอบครั้งที่ 3 อีกแล้ว!  

 

 

ทริปครั้งนี้วันแรกผมจะปั่นออกจากบ้านห้างฉัตรไปพักค้างคืนที่บ้านผาจัน ฟาร์มสเตย์ ซึ่งตั้งอยู่เลขที่ 79 ตำบลทุ่งกว๋าว อำเภอเมืองปาน จังหวัดลำปาง ระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตร...

 

 

วันที่ 2 ปั่นระยะทางประมาณ 60 กิโลเมตรจากบ้านผาจัน ฟาร์มสเตย์ ไปขออาศัยนอนที่วัดพระธาตุม่อนจอมแจ้ง ซึ่งอยู่ในตำบลร่องเคาะ อำเภอวังเหนือ...

 

 

 

 วันที่ 3 ปั่นจากพระธาตุม่อนจอมแจ้งไปให้ถึงพะเยาด้วยระยะทาง 56 กิโลเมตร

 

 

วันที่ 4 ปั่นจากเมืองพะเยาไปยังเวียงลอ ระยะทาง 46 กิโลเมตร...

รวมแล้วปั่นแค่ 200 กิโลเมตรเองครับ ใช้เวลาถึง 4 วัน ก็ตกวันละ 50 กิโลเมตรเท่านั้น ชิว ๆ ...ปั่นไปแวะถ่ายรูปไป ไม่ได้ออกถนนหลวงที่มีแต่รถใหญ่ ๆ วิ่งเร็วและอันตราย จากเวียงลอผมยังคิดไม่ออกว่าจะไปต่อที่ไหน...บ้านครูหมึกที่เชียงรายหรือออกลาวดี?  สหัสเดชได้รับการแก้ไขข้อเสียเรื่อง rack แขวน panniers และปรับแต่งตีนผีเรียบร้อยแล้ว ของบางอย่างที่ไม่จำเป็นก็จะไม่นำไปด้วยเพื่อลดน้ำหนักสัมภาระ bikepacking ครั้งต่อไปก็คงจะเหมือนกับเมื่อครั้งที่แล้วนั่นแหละ....

แล้วจะรายงานให้เพื่อน ๆ ทราบนะครับ