Wednesday, September 04, 2024

แก่แล้ว...กินไม่มาก

นมปังหมดเมื่อวานนี้... ผมต้องทำใหม่ ไม่รู้เหมือนกันว่าแป้งที่นำมาใช้มีอะไรบ้าง ที่แน่ ๆ คือใช้น้ำแค่หนึ่งถ้วยตวง


ที่พิเศษหน่อยคือ...ผสม muesli ลงไปด้วยเกือบหนึ่งถ้วยตวง งานนี้ต้องลงมือนวด (ใช้แค่พายไม้กวนอย่างเดียวไม่ได้)  ไม่ต้องใช้นมหรือเนย แต่ผมใส่น้ำแดงบลูบอยซึ่งกำลังจะหมดอายุ 2 ช้อนโต๊ะแทนน้ำตาลทราย หลังจากอบ 30 นาที ผลออกมาแล้ว...ได้เนื้อขนมปังอย่างที่เห็น



ตัดแล้วใส่กล่อง แช่ตู้เย็น เก็บไว้กินได้อีกหลายวันกั๊บ...


แค่แผ่นเดียวพอ....เอามากินเป็นอาหารเช้า คู่กับ muesli และนมอย่างละ 2 ช้อนโต๊ะ


แบ่งหนมปังให้เจ้าอู่หลงครึ่งนึง... 


กาแฟดำตบท้ายอีก 1 shot...



ผมอายุมากแล้ว กินน้อยลงทุกที 

Sunday, September 01, 2024

On the Asian Highway

าแก่บ้านห้างฉัตรอยู่ในระหว่างการเคลียร์สมบัติของพี่ชาย บังเอิญได้พบเอกสาร 8 หน้าจากสถานีการเดินทางและท่องเที่ยว ชื่อว่า "นำเที่ยว" 


เห็นว่าน่าสนใจมาก จึงสแกนและนำมาโพสต์เก็บไว้ให้เป็นหลักฐานของพัฒนาการด้านการท่องเที่ยวทั่วไทย คิดว่าคงไม่มีใครที่อยากจะทำเช่นนี้กับเอกสารเก่าพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2515 ผมอยากนำมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูว่าเมื่อ 5 ทศวรรษที่แล้วการเดินทางท่องเที่ยวของไทยเราเป็นเช่นไร...

สถานีการเดินทางท่องเที่ยว สถาบันเทคนิคภูมิศาสตร์ประเทศไทย ถนนพหลโยธิน บริเวณย่านสินค้ารถไฟ กึ่งทางระหว่างสะพานควายกับตลาดหมอชิต เค้าจัดทัวร์ชื่อว่า "On the Asian Highway" มีอยู่ 3 ทริปด้วยกันคือ 1) ก.ท.-เชียงใหม่-แม่สาย-พม่า 20-23 ต.ค. 15 ค่าทัวร์ 125 บาท  2) ก.ท.-เชียงใหม่-สุโขทัย 1-3 ธ.ค. 15 ค่าทัวร์ 95 บาท และ 3) ปีนัง-กัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์ ค่าทัวร์ 695 บาท

เพื่อน ๆ ไม่ต้องสงกะสัยว่าผมพิมพ์ค่าทัวร์ผิดนะครับ ทัศนศึกษา เชียงใหม่ - สุโขทัย 99 บาท เป็นทัศนศึกษาภาคเหนือของประเทศไทย ไปตามทางหลวงสายเอเซียซึ่งตัดใหม่ ผ่านจังหวัดอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี ชัยนาท นครสวรรค์ กำแพงเพชร ตาก ลำปาง ลำพูน เชียงใหม่.... การเดินทางไปโดยรถบัสสภาพดึ พนักงานขับรถได้คัดเลือกผู้ชำนาญทางไว้ใจได้ มีรถวิทยุตำรวจทางหลวงควบคุมขบวนเดินทางตลอดไป-กลับ สถานที่พักรับรองจัดพักที่โรงเรียน-วัด-และบ้านพัก ซึ่งทุกแห่งที่แบ่งแยกไปพักอยู่ในความดูแลของครูและทางการตำรวจภูธรอำเภอเมืองเชียงใหม่ ได้จัดเจ้าหน้าที่มารักษาการณ์ตลอดเวลาจนกว่าจะกลับ พร้อมด้วยรถวิทยุตำรวจนำหน้าขบวนทัศนศึกษา


ถ้าอยากไปไกลถึงพม่าก็ต้องทริปทัศนศึกษา เชียงใหม่-แม่สาย-พม่า ค่าทัวร์ 125 บาท จากกรุงเทพ (ก.ท. - ยังไม่ยกฐานะเป็นมหานคร กทม.) ไปถึงพม่า เดินทางท่องเที่ยว 3 วัน 2 คืน (นอนริมกว๊านพะเยากับเชียงใหม่) 

มีตังค์เยอะก็เลือกทริป ก.ท.-ปีนัง-กัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์  695 บาท ได้ครับ





รายจ่ายเบ็ดเสร็จ เป็นค่าบริการ คือค่าพาหนะเดินทาง และค่าธรรมเนียมในการทำหนังสือเดินทาง วีซ่า รวม 695 บาท และรายจ่ายส่วนตัว คือค่าอาหาร ประมาณ 105 บาท ค่าที่พักแบบประหยัด 149 บาท ค่าด่านศุลกากรต่างประเทศ 50 บาท (หากไปทัศนศึกษาจริง ๆ จะมีรายจ่ายไม่เกินนี้)


 ถ้าเพื่อน ๆ  เพ่งสายตาอ่านรายละเอียดการเดินทางไปสิงคโปร์เมื่อ 52 ปีก่อนได้... จะต้องร้องว่ามัน amazing จริง ๆ

Friday, August 30, 2024

รอก่อน...อินโดนีเซีย !

 อยยิ้มและความประทับใจที่ทิ้งไว้ใน Bukit Lawang บนเกาะสุมาตราเหนือของอินโดนีเซีย ยังคงไม่เลือนหายไปจากความทรงจำของตาแก่จากเมืองรถม้า ประเทศไตแลนด์...


รวมทั้งความสุขล้ำ เมื่อได้พักอยู่ท่ามกลางป่าเขาและลำธาร... 



กับอาหารถูกปากทุกเช้าเย็น... 
และเสียงเพลงขับกล่อมยามค่ำคืน...

นั่นเป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวของการเดินทางในประเทศที่มีอะไรดี ๆ ให้เสพสมใจอีกมาก ทุกวันนี้เสียงเรียกยังคงแว่วดังให้ผมรีบกลับไปเยือน ก่อนที่ร่างกายจะหมดสภาพนักเดินทาง ผมคิดว่า Tony คงจะดีใจถ้าได้เจอกันอีกครั้ง...


วันนี้ได้หนังสือ Indonesia 12th Edition (2019) ของ Lonely Planet มาอีกเล่ม เป็นหนังสือใหม่ที่ยังไม่มีรอยขีดเขียน หนา 829 หน้า... 


ผมจ่ายไป 188 บาทเพื่อได้มาซึ่งความสุขในการอ่านระหว่างรอโอกาสได้กลับไปเยือน...



ภาพสีสวย ๆ มีให้ดู...


แผนที่และข้อมูลนั้นมีเพียบ แม้จะล้าหลังไปเกือบ 5 ปี คิดว่าน่าจะยังใช้ได้

รอก่อน...อินโดนีเซีย

ท่องไปกับอู่หลง... coming soon

ระตูใหญ่ HBH ปิดมานานหลายสัปดาห์ เจ้า Eddy ไม่สามารถออกไปข้างนอกได้ เพราะเค้าขุดทำถนนอยู่ที่หน้าบ้าน...


รอเวลาที่ล้อของเจ้า Eddy จะได้หมุนออกไปอย่างใจเย็น...ผมได้แต่อาศัยเจ้าเสือภูเขา Bruiser ซึ่งต้องยกข้ามร่องถนน ปั่นไปตลาด


เมื่อวานนี้เห็นเค้ามาเก็บงาน...ผมรู้สึกดีใจที่จะได้พา Eddy ออกทัวร์ซะที! 


ร่องถนนถูกกลบหมดแล้ว...




ต่อจากนี้เอ็ดดี้ก็เข้าออกได้สะดวกเหมือนเดิม



อีกไม่นานประตู HBH จะเปิดออก ให้ตาแก่บ้านห้างฉัตรออกเดินทางไปกับ Oolong

ตู้โชว์ของเก่า ร้านเปียโนห้างฉัตร


ร้านเปียโนห้างฉัตร จริง ๆ แล้วผมให้รายละเอียดไว้ใน Google Maps ว่าเป็น "ห้องสมุดเด็ก" นอกเหนือจากนั้นอาจจะใช้เป็น  backpacker hostel, สถานีวิทยุ, piano bar หรือแม้กระทั่งร้านกาแฟเล็ก ๆ ที่มีเคาน์เตอร์ทำจากไม้เตียงเก่า

บนผนังใกล้กับแกรนด์เปียโน แต่ก่อนเคยติดรูปวาดจากฝีมือของ Deja เพื่อนผู้จากโลกนี้ไปแล้ว...

พอดีได้ตู้โบราณหลังใหญ่มาจากอุตรดิตถ์ คิดว่าจะใช้เป็นที่ตั้งโชว์ของเก่าและหนังสือหายากที่มีอยู่ ผมปลดรูปทั้ง 9 รูปออก แล้วนำตู้เข้ามาตั้งชิดติดผนัง...


ตัวตู้ก็ไม่ได้ทำอะไรมาก แค่ทาส่วนที่เป็นไม้ด้วยน้ำมัน Old English ซึ่งคุณเมธี (ดร.ปิง) ให้มาเมื่อ 10 กว่าปีก่อน



ลองนำหนังสือมาวางประเดิมไว้ก่อนสัก 2-3 เล่ม หนึ่งในนั้นคือ "ปรีชา จักรยานข้ามสามทวีป"...


รูปจากผนังหลังตู้จะต้องย้ายมาแขวนด้านซ้ายมือ...


จำได้ว่าเมื่อปลายปี 2558 อาจารย์สุภาพ ต๊ะใจได้นำนักศึกษาราชภัฏมาช่วยติดภาพเหล่านั้นบนฝาผนัง....


ใช้เวลาครึ่งวัน นักศึกษาติดกรอบรูปโดยใช้เครื่องมือคือสว่าน เขาเจาะรูฝังพุกแล้วขันสกรูเข้าไป


วันนี้ผมติดตั้งแขวนรูปด้วยวิธีง่าย ๆ โดยนำตะปูจากคลิปเดินสายไฟออกมาตอกแทนการฝังพุก



ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมงก็เสร็จ นำรูปภาพทั้ง 8 มาแขวน เพิ่มขึ้นอีกหนึ่งแถว




กำลังรวบรวมของเก่ามาไว้ในตู้ คง.ใช้เวลาไม่นานครับ!

เทคนิคการนำจักรยานพับขึ้นรถไฟ

มได้ "Banian" จักรยานพับล้อ 20 นิ้วมาอยู่ด้วยนานแล้วนะ (ถ้าจำไม่ผิดคิดว่าประมาณ 6-7 ปี) ทุกวันนี้มันก็ยังใช้งานได้ดี...ดูหล่อเหมือนเดิม


พอดีไปเจอคู่มือรถซึ่งทิ้งไปเพราะเป็นภาษาจีน ได้เห็นภาพวิธีพับจักรยานบนหน้าปก ต้องโทษตัวเองที่มิได้ดูให้ดีตอนได้มาใหม่ ๆ ทำให้เสียเวลาศึกษาด้วยตนเอง ลองผิดลองถูกอยู่นานกว่าจะพับจักรยานได้รวดเร็วและถูกต้อง...


มาถึงวันนี้ ผมก็ยังคงย้ำคำเดิมว่าจักรยานราคาหนึ่งหมื่นมีทอนจากเมืองจีนคันนี้ สามารถพาผมท่องโลกไปได้ไกลสุดขอบฟ้า เป็นการเดินทางด้วยจักรยานพับซึ่งผมเรียกว่า "FB Trip" ผมยังเชื่อว่าเป็นวิธีเดินทางท่องเที่ยวที่ดีที่สุด สำหรับตาแก่อย่างผมไปจนกว่าจะไม่สามารถปั่นจักรยานได้อีก!


บนทุก ๆ ขบวนรถไฟของไทยเรา ผมสามารถพาจักรยานพับล้อ 20 นิ้วไปด้วยโดยไม่ต้องเสียค่าระวาง 


เจ้า Banian มีน้ำหนักเบา พับแล้วเล็กจนสามารถมัดเก็บไว้บนชั้นเหนือหัวได้สบาย...


ไปเหอะครับ ไม่ว่าอีสาน ตะวันออก หรือลงใต้ ผมเคยพาจักรยานนั่งรถไฟมาเลเซียไปจนถึงมะละกา เสียค่าระวางแค่ 10 ริงกิต... 


เร็ว ๆ นี้ที่สถานีรถไฟเชียงใหม่ ได้เห็นนักปั่นคนหนึ่งมากับจักรยานพับล้อ 14 นิ้ว (หรือ 16 นิ้ว?) คิดว่ารถคงราคาแพง เพราะดูจากท่าทางและการแต่งกายเต็มยศของเจ้าของ)




ทุกวันนี้ผมพับจักรยานได้เร็ว (ไม่เกิน  30 วินาที) ด้วยวิธีการ 3 ขั้นตอนอย่างที่ถูกแนะนำไว้ในคู่มือ คือเอาอานลง พับคอและลำตัว


พร้อมที่จะยกขึ้นรถไฟ...ไปที่ไหนก็ได้ ทั่วไทย!


แต่ที่ขึ้นประจำคือรถไฟขบวนท้องถิ่น (ดีเซลรางแบบไม่มีเลขที่นั่ง) ขึ้นรถก่อนก็ได้เลือกก่อน ที่นั่งที่ผมเห็นว่าดีคือใกล้ประตูขึ้นลง 


ถ้าไม่มีผู้โดยสารเยอะ ผมนอนเหยียดตัวได้สบาย...



ไม่รู้เหมือนกันว่าอีกเมื่อไหร่จะได้พาเจ้า Banian ไปไกลถึงอินโดนีเซีย?? กลัวว่าตัวเองจะเดี้ยงซะก่อน!!