รายงานความคืบหน้า (ต่ออีก)

วานนี้ผมใช้สีน้ำมันที่เหลือทาฝาที่ตีปิดด้านหลังครัวไว้หมดแล้ว... 

เห็นสภาพงานที่ช่างอาชีพทำทิ้งไว้ให้เจ็บปวด แต่แป๊ปเดียวผมทำใจได้ คิดว่าเสียว่าเดี๋ยวซื้อบล็อกมาก่อเพิ่มก็ดูดีแล้ว...

ต้องซื้อไม้พาเลทอีก ๑ มัด เอามาตีปิดส่วนที่ยังโล่งอยู่ ห้องครัวก็จะมิดชิด...

ทาผนังเสร็จแล้ว ผมก็หันไปทาประตูซะหน่อย...

ที่เหลือก้นกระป๋องหิ้วขึ้นไปเก็บงานที่ห้องดนตรีชั้นสอง...

อยากได้สีน้ำมันเลหลังจากห้างอิวหลีฯ อีกสักหน่อย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่คุณแอ้มจะหาให้ได้อีก?

ทาสีเพดาน

ยังเวียนหัวอยู่แต่ขอดูอีกซัก ๒-๓ วัน (ถ้าไม่หายก็จะไปหาหมอ) ถึงกระนั้นผมก็ยังฝืนทำงาน! หลังจากคิดได้ว่าหากยังขืนนอนจมอยู่กับอดีต...จิตใจก็จะหดหู่และพาให้ร่างกายแย่ลงเรื่อย ๆ 

บ่ายวันนี้ผมเริ่มต้นทาสีอีกครั้ง ใช้สีน้ำมันยี่ห้อปลาทองที่ซื้อมาในราคาถูกมาก ๆ (ความกรุณาจากคุณแอ้ม) ผสมแม่สีซะหน่อยให้สีเข้มขึ้น แล้วแหงนหน้าทาเพดานด้วยลูกกลิ้ง!

กว่าจะแล้วเสร็จก็ ๖ โมงเย็น หุหุ กลิ่นสีทำให้ยิ่งเวียนหัว!!

แหงนหน้าขึ้นดูแล้ว ไม่น่าเชื่อเหมือนกันว่าทำไปได้อย่างไร...

คิดถึงคนที่อยู่ในรูปนิ...