รายงานความคืบหน้า (ต่ออีก)

วานนี้ผมใช้สีน้ำมันที่เหลือทาฝาที่ตีปิดด้านหลังครัวไว้หมดแล้ว... 

เห็นสภาพงานที่ช่างอาชีพทำทิ้งไว้ให้เจ็บปวด แต่แป๊ปเดียวผมทำใจได้ คิดว่าเสียว่าเดี๋ยวซื้อบล็อกมาก่อเพิ่มก็ดูดีแล้ว...

ต้องซื้อไม้พาเลทอีก ๑ มัด เอามาตีปิดส่วนที่ยังโล่งอยู่ ห้องครัวก็จะมิดชิด...

ทาผนังเสร็จแล้ว ผมก็หันไปทาประตูซะหน่อย...

ที่เหลือก้นกระป๋องหิ้วขึ้นไปเก็บงานที่ห้องดนตรีชั้นสอง...

อยากได้สีน้ำมันเลหลังจากห้างอิวหลีฯ อีกสักหน่อย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่คุณแอ้มจะหาให้ได้อีก?

เป็นรูปเป็นร่างแล้ว...

วันนี้วันเสาร์...มีเด็กมาเรียนดนตรี ๔ คน!  เริ่มจากอินดี้ซึ่งบอกว่าเมื่อเสาร์ที่แล้วได้แสดงไวโอลินเดี่ยวที่โรงเรียน โดยใช้เพลง Bouree ของ G.F.Handel 

ผมรู้สึกดีใจที่นักเรียนทำได้ วันนี้สอนอินดี้เพิ่มเรื่อง one finger scales (ใช้นิ้วเดียวบนแต่ละสาย) โดยปรับให้สีในสไตล์ลุงน้ำชาคือ สาย A D G E และ A  

บ่ายโมง อังเปาและโอปอ ๒ พี่น้องพัฒนาเศรษฐ์ก็มาเรียนเปียโน เด็ก ๆ ตื่นเต้นกับการเล่นเพลง Twinkle Twinkle Little Star กับเสียง backup ที่มีในเปียโน Casio ของครูเตี๋ยง...

บ่าย ๒ โมงใบเฟิร์นไม่มาเรียน ผมรอถึง ๓ โมงครึ่งเมเปิ้ลและแกรมก็มาถึง...

ไวโอลินขนาด 3/4 พร้อมกล่องผมยกให้นักเรียนฟรี ๆ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนขนาดไวโอลิน ส่วนครูหนิงก็ช่วยซ่อมให้โดยไม่คิดค่าแรง...

เมเปิ้ลเรียนไวโอลิน...โดยมีคุณพ่อคุณแม่นั่งดูอยู่ใกล้ ๆ (เรียนดนตรีโดยมีผู้ปกครองใกล้ชิดอย่างเนี้ยคงไม่มีที่ไหน อิอิ)

สอนเสร็จเมื่อเวลา ๕ โมงเย็น... ผมถ่ายภาพความคืบหน้าของร้านเปียโนมาให้เพื่อน ๆ ดูอีกหน่อย

ได้ทาสีฝาผนังชั้นล่าง หมดสีไปอีก ๑ กระป๋อง..

รูปภาพยังไม่ได้นำขึ้นแขวน ผมต้องรอให้สีแห้งดีซะก่อน...

ส่วนห้องใต้บันไดก็เป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ...

ห้องเรียนดนตรีชั้นสอง (ชั้นลอยเดิม) ผมรอขัดกระดาษทรายอีก ๑ วันแล้วค่อยทาสี...

 "ร้านเปียโน" กำลังเป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ!

ผงโป้วอเมริโก้

วันนี้ขอรายงานความคืบหน้าของห้องสอนดนตรีต่อนะครับ...  เมื่อวานนี้ผมเก็บหัวตะปูบนผนังจนแล้วเสร็จ ก่อนที่จะบึ่งแมงกะไซค์ไปซื้อผงโป้วอเมริโก้ที่ร้านคมศิลป์มาอีก ๑ ถุง!

เคยช่วย Jan โป้วโต๊ะเก้าอี้ที่ SA ออสเตรเลีย... ผมเห็นเค้าใช้ สีโป้วไม้ (Wood Putty) แบบสำเร็จรูปโดยใช้เกรียงโป้วป้าย ๆ ก็ดูง่ายดี แต่ที่นี่ผมใช้ผงโป้วยี่ห้อ Americo ซึ่งเขียนไว้ข้างหลังถุงว่า

งานกิจวัตรประจำวันของท่านอาจมีปัญหา เช่นเมื่อท่านจะทาสีหรืองานซ่อมสีตึกหรือไม้ อาจมีรูรอยแตกร้าวและรอยต่อ ผงโป้ว Americo Filla ช่วยท่านได้
คุณสมบัติ - เป็นผงใช้ผสมน้ำจะให้ข้น-เหลงได้ตามต้องการและใช้ได้ทันที
ประโยชน์ - ช่วยอุด ปะ โป้ว รอยแตกร้าวของไม้และตึก รอยต่อต่าง ๆ ฝ้า เพดาน
วิธีใช้ - ปัดหรือขัดรอยแตกร้าวเป็นรูให้สะอาด ปราศจากฝุ่นและคราบไข แล้วนำผมโป้ว Americo Filla ผสมน้ำในอัตราส่วน ๓ ส่วน น้ำ ๑ ส่วน คนให้เข้ากัน หากต้องการให้ข้นเหนียวก็ลดน้ำลงตามส่วน หลังจากแห้งสนิทดีแล้ว ขัดแต่งด้วยกระดาษทราย 

เป็นคนประเภทสุกเอาเผากิน ไม่ต้องพิธีรีตรองมาก ช่างเหอะนำมาผสมน้ำแล้วลงมือโป้วแข่งกับความมืดทันที...

นี่คือฝาผนังด้านในที่ได้โป้วไว้เมื่อวันก่อน...

ตรงรอยต่อไม่ดีนัก ต้องใช้กาวลาเท็กซ์ช่วยอีกแรง...

โป้วฝาผนังด้านนอก...

ตามด้วยแผงกั้นแอร์... 

รอให้แห้งสนิทแล้วค่อยขัดกระดาษทราย...

แก้ปัญหาแอร์รั่ว

เมื่อวันอังคารที่ผ่านมา ผมขอคำแนะนำ จากเพื่อน ๆ ว่าจะให้ทำอย่างไรดี กับปัญหาช่องว่างใต้กล่องเก็บบานประตูม้วนที่ทำให้ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศรั่วไหล?

รออยู่หลายวันไม่มีผู้ใดแนะนำมาเลยครับ ฮือ ๆ ฤาว่าจะไม่มีใครสนใจบล็อกช่างเหอะซะแล้ว!!

ล้อเล่นอ่ะ... ยังไง ๆ ก็ต้องใช้หลัก อัตตา หิ อัตตะโน นาโถ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตนอยู่แล้ว ผมตัดสินใจสละไม้หน้าสามที่เหลืออยู่ กับสมาร์ทบอร์ดอีก ๓ แผ่น นำมาตัดปิดช่องไว้เรียบร้อยแล้วครับ...

ใช้เศษไม้อัด ๑๕ มิลที่เหลืออยู่ทำเป็นพื้นซึ่งใช้วางของได้

  ขั้นตอนต่อไปก็คือ เก็บหัวตะปู โป้ว ขัดกระดาษทราย และลงสี...

ขอเวลาอีก ๒ อาทิตย์ เสร็จแน่นอนครับ...ห้องสอนดนตรี!

ขอคำแนะนำ

ขอรายงานความคืบหน้าห้องดนตรีต่อนะครับ...

เมื่อวานนี้นำสมาร์ทบอร์ดขึ้นมาตัดอีก ๑ แผ่น ตีฝาผนังด้านในจนเกือบครบสมบูรณ์ ที่ต้องตัดเป็นหลาย ๆ ชิ้นทำให้ดูไม่งาม เพราะต้องการใช้สมาร์ทบอร์ดให้ได้มากที่สุด ตีผนังสองด้านใช้สมาร์ทบอร์ดขนาด ๑.๒๐ ม. x ๑.๒๐ ม. ทั้งหมด ๘ แผ่น ผมยินดีที่เห็นเศษเหลือไม่มาก... 

ที่เห็นเป็นรอยต่อและมีรู (เผลอทำแตก) หลังจากโป้ว ขัดกระดาษทราย แล้วทาสีก็จะดูเรียบไปหมด... ไม่เป็นไร!

ผมเว้นช่องไว้หน่อยเพื่อติดพัดลมดูดอากาศ ว่าจะใช้พัดลมขนาด ๖ หรือ ๘ นิ้วก็ยังไม่แน่ใจครับ ต้องไปดูที่ห้างฯ แล้วตัดสินใจ...

พอกั้นฝา ห้องที่เคยสอนดนตรีสว่าง ๆ ก็กลับกลายเป็นมืด!

ตอนกลางวันถ้าไม่เปิดไฟก็ได้แต่อาศัยแสงสว่างที่เล็ดลอดผ่านบานประตูเข้ามา...

พิจารณาช่องที่อยู่ใต้กล่องเก็บบานประตูม้วน ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี ที่จะปิดเพื่อมิให้ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศรั่วไหล ถ้าหากผมทำเป็นโต๊ะยาว (ตีปิดด้วยไม้อัด) ก็ต้องใช้ไม้หน้าสามและไม้อัด ๑๐ มิลอีกไม่น้อย... แถมยังเสียเวลาอีกหลายวัน !

ช่วยหน่อยครับ... ใครมีคำแนะนำดี ๆ บอกช่างเหอะด้วย!

ขอพักอีกหน่อย

วันที่สองของปีใหม่แล้วครับ ผมขออวยชัยให้เพื่อน ๆ อีกรอบนึง! 

ร้านรวงส่วนใหญ่ยังคงปิดอยู่ เย็นนี้ขี่จักรยานยนต์ไปตลาด..ผมหยุดถ่ายภาพอาคารที่กำลังก่อสร้าง เห็นว่ายังไม่มีใครมาทำงาน...

ช่างเหอะก็เช่นเดียวกันคือยังไม่ทำงานต่อ ขอพักอีกสักวันสองวัน...

สมาร์ทบอร์ดที่เหลือ ผมเอาไปตีผนังด้านในหมดแล้ว ยังไม่ได้ซื้อมาเพิ่มเพราะร้านขายวัสดุก่อสร้างยังไม่เปิด...

พื้นไม้อัดที่โป้วไว้ก็ยังไม่ได้ขัดกระดาษทราย...

ขอเป็นพรุ่งนี้หรือมะรืนนะครับ...ผมจะทำงานต่อ

เมื่อฝนมา

ฝนตกทุกวัน... ความชุ่มชื้นกลับมาแล้ว!  ผมขออนุญาตรายงานความคืบหน้าของเวิร์คช็อปและห้องดนตรีเมื่อฝนมาหน่อยนะ

เริ่มจากความชุ่มฉ่ำข้างบนดาดฟ้าก่อนเลย green workshop มีชื่อแล้วจ้า ป้ายที่เพื่อน ๆ เห็นนั่น.. คุณเดชาช่วยเขียนให้ด้วยลายสือล้านนา อ่านว่า "ลุงน้ำชา"...

มีกระต่ายขาวมาอยู่ด้วย ๑ ตัว มันไม่ยอมกินอะไรเลย...

 ต้นไม้ซึ่งมีอยู่นิดหน่อยพากันขยับใบเริงร่า...

การชิลด์ด้วยฟรินท์โค้ตได้ผล ไม่มีน้ำไหลเข้าไปในห้องลุงน้ำชา...

ต้นมะกรูดโดนหนอนผีเสื้อกินใบ จะรอดมิรอดแหล่ ผมต้องยกขึ้นสูงแล้วคอยดีดเจ้าตัวเขมือบให้ไกลห่าง...

เศษไม้บัวพีวีซีหรือกันเปื้อนที่เหลือจากงานชั้นสอง ผมนำมาตัดใส่บานประตูเพื่อกันน้ำฝน...

หลังฝน...เปิดเข้าไปดูแล้วไม่พบน้ำที่พื้นแต่อย่างใด

โอเค..งั้นลงไปดูที่ชั้นลอยกันหน่อย

ทาสีบานประตูห้องดนตรีเสร็จแล้วครับ...

ช่องวงกบด้านบนที่เปลี่ยนใจไปใช้สมาร์ทบอร์ดแทนกระจก ก็โป๊วและทาสีเรียบร้อยแล้ว...

 

โหนตัวออกไปถ่ายภาพด้านนอกมาให้ดูด้วย ๑ บาน  ต้องยอมรับว่างานหยาบมั่ก ๆ  ทำคนเดียวครับ...กลัวตกด้วย!

รายงานแค่นี้ก่อนนะ อากาศชื้น...พื้นที่เฉอะแฉะ เพื่อน ๆ รักษาสุขภาพด้วย