Showing posts with label ร้านเปียโน. Show all posts
Showing posts with label ร้านเปียโน. Show all posts

Wednesday, June 26, 2019

ความสะดวกและอันตรายที่ตามมา

ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 11 บริเวณสี่แยกใหญ่ (intersection) ซึ่งอยู่หน้าร้านเปียโนหรือบ้านห้างฉัตรของผม วันนี้การก่อสร้างปรับปรุงขยายถนนแล้วเสร็จค่อนข้างจะสมบูรณ์...


ที่ยังคงค้างหรือถูกปล่อยทิ้งไว้ก็มีเพียงการเก็บงาน ซึ่งผมไม่ทราบชัดว่าใครจะมาเป็นผู้ดำเนินงานต่อจากบริษัทรับเหมา การปลูกหญ้าบนเกาะกลางถนนคงต้องเป็นหน้าที่ของกรมทางฯ ต้องใช้งบอีกไม่น้อย เงินทอนเหลือเยอะ!



ถนนกว้างขึ้นอีกข้างละ ๒ เลนทำให้ยากสำหรับการข้ามถนนจากบ้านผมไปฝั่งป้อมตำรวจ...



เหยียบคันเร่งกันเต็มที่ รถวิ่งเร็วกว่าเดิม คนที่มีอาการข้อเข่าเสื่อมหรือเอ็นข้อเข่าฉีกเช่นผมข้ามถนนค่อนข้างลำบากและอันตราย...



ข้อดีที่มี คือทำให้การเลี้ยวรถเข้ามายังร้านเปียโนหรือ HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ทำได้ง่ายกว่าเดิม  เพื่อนไม่ต้องไปยูเทิร์นที่ถนน 1039 อีกต่อไป ขับรถมาหยุดตรงที่เห็นในภาพ ดูรถให้ดีแล้วเลี้ยวซ้ายเข้ามาเล้ย...



ข้อดีอีกอย่างนึงคือ ผมรู้สึกสะดวกใจยิ่งขึ้น เมื่อเค้าย้ายที่ทิ้งขยะมาใกล้...


จะยินดียิ่งขึ้นถ้าระบบน้ำประปาบ้านหัวหนองกลับมาดีเหมือนเดิม! 

Tuesday, May 28, 2019

ระบบน้ำบ้านห้างฉัตร - ขาดน้ำ

หน้าฝนย่างเข้ามาแทนที่หน้าร้อนแล้ว!  เช้านี้ผมถ่ายภาพวิวหลังบ้านจากดาดฟ้า นำมาปรับแต่งให้มีลักษณะคล้ายภาพวาดสีน้ำ 


ภาพของภูเขาซึ่งหายไปในช่วงมีปัญหาหมอกควัน ปรากฏให้เห็นแล้วที่สุดขอบฟ้า ต้นไม้ต่างยิ้มร่าเมื่อเทวดาโปรยปรายสายฝน!


หน้าแล้งที่ผ่านไปในปีนี้ จัดว่ารุนแรงกว่า ๔-๕ ปีที่ผ่านมา บ้านห้างฉัตรของผมประสบปัญหาน้ำประปาขาดแคลน เนื่องจากระดับน้ำใต้ดินลดน้อย ประปาบ้านหัวหนองต้องปิดเปิด จ่ายน้ำมาให้ใช้แค่วันละ ๒ ชั่วโมง ตอนเช้า ๗ โมงถึง ๘ โมง ตอนเย็นลุงหยัดผู้ดูแลระบบน้ำก็จะเปิดให้มาอีกชั่วโมงกว่า ๆ  


บ้านผมอยู่ปลายทาง น้ำที่ไหลมาถึงไม่แรงพอที่จะไหลขึ้นสู่ถังเก็บบนชั้นสอง ใช้โอ่งมังกรรองรับน้ำจากก๊อกชั้นล่างไว้ก่อน.. ผมต้องตื่นแต่เช้าเพื่อรอน้ำ! 



ไปค้นเจอเจ้าไดโว่ที่เคยซื้อไว้เมื่อ ๓๐ ปีก่อน ผมนำมาลองสูบน้ำจากโอ่งขึ้นสู่ถังเก็บบนชั้นสอง โชคดีที่มันยังสามารถใช้งานได้  การส่งน้ำขึ้นชั้นสองแล้วสูบขึ้นไปเก็บในถังบนดาดฟ้าอีกต่อนึงนั้นค่อนข้างเหนื่อย วัน ๆ ต้องเสียเวลา ๒-๓ ชั่วโมงกับการทำให้มีน้ำใช้!  แต่แล้ววันนึงเครื่องสูบที่เห็นก็เสีย มันไม่หมุนและมีไฟรั่ว ผมโชคดีที่ไม่ดูดตายคาห้องน้ำ! 


รอดชีวิตไปได้อีกหนึ่งครั้งครับ ผมต้องรีบหาวิธีสูบน้ำจากโอ่งมังกรขึ้นไปยังถังเก็บบนชั้นสองให้ได้ เดี๋ยวจะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟัง...

Thursday, February 08, 2018

รายงานความคืบหน้า (ต่ออีก)

วานนี้ผมใช้สีน้ำมันที่เหลือทาฝาที่ตีปิดด้านหลังครัวไว้หมดแล้ว... 



เห็นสภาพงานที่ช่างอาชีพทำทิ้งไว้ให้เจ็บปวด แต่แป๊ปเดียวผมทำใจได้ คิดว่าเสียว่าเดี๋ยวซื้อบล็อกมาก่อเพิ่มก็ดูดีแล้ว...



ต้องซื้อไม้พาเลทอีก ๑ มัด เอามาตีปิดส่วนที่ยังโล่งอยู่ ห้องครัวก็จะมิดชิด...



ทาผนังเสร็จแล้ว ผมก็หันไปทาประตูซะหน่อย...



ที่เหลือก้นกระป๋องหิ้วขึ้นไปเก็บงานที่ห้องดนตรีชั้นสอง...


อยากได้สีน้ำมันเลหลังจากห้างอิวหลีฯ อีกสักหน่อย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่คุณแอ้มจะหาให้ได้อีก?

Tuesday, February 06, 2018

ความคืบหน้าร้านเปียโน (ต่อ)

วันนี้ขอรายงานเรื่องความคืบหน้าของร้านเปียโนต่อนะครับ...


ด้วยความคิดที่ว่าห้องครัวน่าจะปิดมิดชิด เพื่อมิให้นกหนูหรือพวกแมลงเข้าได้ ผมนำสมาร์ทบอร์ดที่เหลือเต็ม ๆ อยู่ ๑ แผ่นมาตัด แล้วใช้ปิดช่องเหนือวงกบหน้าต่าง...



จากนั้นก็โป้วด้วยผงโป้วผสมกาวลาเท็กซ์ ทำแบบง่าย ๆ ครับ ...


ต้องรอให้แห้งแล้วค่อยขัดกระดาษทรายก่อนทาด้วยสีน้ำมัน จริง ๆ แล้วพื้นที่ทั้งหมดยังต้องทาสีอีกเยอะ แต่สีน้ำมันราคาถูกที่ผมซื้อมาจากห้างอิวหลีฯ เหลืออยู่ในกระป๋องสุดท้ายแค่เพียง ๑/๔ เท่านั้น ผมคงต้องรอให้อิวหลีฯ มีสินค้าลดราคาจึงค่อยขอซื้อจากคุณแอ้มอีก การใช้สีน้ำมันที่เปิดกระป๋องแล้วให้หมดเป็นสิ่งที่ดี จะได้ไม่ต้องเป็นกังวลว่ามันจะแห้งไปโดยเปล่าประโยชน์  เช่นเดียวกับที่ผมนำสีที่เหลือจากทาผนังชั้นล่างมาทาแผ่นกั้นใต้บันไดจนหมด...


วันนี้ผมจะทาสีที่เหลือจากทาผนังชั้นสองให้หมดเช่นเดียวกันครับ!

Saturday, January 20, 2018

เป็นรูปเป็นร่างแล้ว...

วันนี้วันเสาร์...มีเด็กมาเรียนดนตรี ๔ คน!  เริ่มจากอินดี้ซึ่งบอกว่าเมื่อเสาร์ที่แล้วได้แสดงไวโอลินเดี่ยวที่โรงเรียน โดยใช้เพลง Bouree ของ G.F.Handel 


ผมรู้สึกดีใจที่นักเรียนทำได้ วันนี้สอนอินดี้เพิ่มเรื่อง one finger scales (ใช้นิ้วเดียวบนแต่ละสาย) โดยปรับให้สีในสไตล์ลุงน้ำชาคือ สาย A D G E และ A  

บ่ายโมง อังเปาและโอปอ ๒ พี่น้องพัฒนาเศรษฐ์ก็มาเรียนเปียโน เด็ก ๆ ตื่นเต้นกับการเล่นเพลง Twinkle Twinkle Little Star กับเสียง backup ที่มีในเปียโน Casio ของครูเตี๋ยง...



บ่าย ๒ โมงใบเฟิร์นไม่มาเรียน ผมรอถึง ๓ โมงครึ่งเมเปิ้ลและแกรมก็มาถึง...


ไวโอลินขนาด 3/4 พร้อมกล่องผมยกให้นักเรียนฟรี ๆ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนขนาดไวโอลิน ส่วนครูหนิงก็ช่วยซ่อมให้โดยไม่คิดค่าแรง...



เมเปิ้ลเรียนไวโอลิน...โดยมีคุณพ่อคุณแม่นั่งดูอยู่ใกล้ ๆ (เรียนดนตรีโดยมีผู้ปกครองใกล้ชิดอย่างเนี้ยคงไม่มีที่ไหน อิอิ)


สอนเสร็จเมื่อเวลา ๕ โมงเย็น... ผมถ่ายภาพความคืบหน้าของร้านเปียโนมาให้เพื่อน ๆ ดูอีกหน่อย


ได้ทาสีฝาผนังชั้นล่าง หมดสีไปอีก ๑ กระป๋อง..







รูปภาพยังไม่ได้นำขึ้นแขวน ผมต้องรอให้สีแห้งดีซะก่อน...


ส่วนห้องใต้บันไดก็เป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ...


ห้องเรียนดนตรีชั้นสอง (ชั้นลอยเดิม) ผมรอขัดกระดาษทรายอีก ๑ วันแล้วค่อยทาสี...





 "ร้านเปียโน" กำลังเป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ!

Wednesday, January 17, 2018

ผงโป้วอเมริโก้

วันนี้ขอรายงานความคืบหน้าของห้องสอนดนตรีต่อนะครับ...  เมื่อวานนี้ผมเก็บหัวตะปูบนผนังจนแล้วเสร็จ ก่อนที่จะบึ่งแมงกะไซค์ไปซื้อผงโป้วอเมริโก้ที่ร้านคมศิลป์มาอีก ๑ ถุง!



เคยช่วย Jan โป้วโต๊ะเก้าอี้ที่ SA ออสเตรเลีย... ผมเห็นเค้าใช้ สีโป้วไม้ (Wood Putty) แบบสำเร็จรูปโดยใช้เกรียงโป้วป้าย ๆ ก็ดูง่ายดี แต่ที่นี่ผมใช้ผงโป้วยี่ห้อ Americo ซึ่งเขียนไว้ข้างหลังถุงว่า
งานกิจวัตรประจำวันของท่านอาจมีปัญหา เช่นเมื่อท่านจะทาสีหรืองานซ่อมสีตึกหรือไม้ อาจมีรูรอยแตกร้าวและรอยต่อ ผงโป้ว Americo Filla ช่วยท่านได้
คุณสมบัติ - เป็นผงใช้ผสมน้ำจะให้ข้น-เหลงได้ตามต้องการและใช้ได้ทันที
ประโยชน์ - ช่วยอุด ปะ โป้ว รอยแตกร้าวของไม้และตึก รอยต่อต่าง ๆ ฝ้า เพดาน
วิธีใช้ - ปัดหรือขัดรอยแตกร้าวเป็นรูให้สะอาด ปราศจากฝุ่นและคราบไข แล้วนำผมโป้ว Americo Filla ผสมน้ำในอัตราส่วน ๓ ส่วน น้ำ ๑ ส่วน คนให้เข้ากัน หากต้องการให้ข้นเหนียวก็ลดน้ำลงตามส่วน หลังจากแห้งสนิทดีแล้ว ขัดแต่งด้วยกระดาษทราย 
เป็นคนประเภทสุกเอาเผากิน ไม่ต้องพิธีรีตรองมาก ช่างเหอะนำมาผสมน้ำแล้วลงมือโป้วแข่งกับความมืดทันที...


นี่คือฝาผนังด้านในที่ได้โป้วไว้เมื่อวันก่อน...


ตรงรอยต่อไม่ดีนัก ต้องใช้กาวลาเท็กซ์ช่วยอีกแรง...


โป้วฝาผนังด้านนอก...


ตามด้วยแผงกั้นแอร์... 


รอให้แห้งสนิทแล้วค่อยขัดกระดาษทราย...

Tuesday, January 16, 2018

ไม้หมดแย้ว!

ไม้หน้าสามที่ผมซื้อมาไสเตรียมไว้...หมดแล้วครับ! 


ส่วนหนึ่งเอาไปทำห้องครัวร้านเปียโนที่อยู่ด้านหลัง...


อีกส่วนนึงเอาไปทำโครงฝาผนังห้องสอนดนตรี...


อีกเล็กน้อยเอาไปทำโครงที่ปิดกั้นกันแอร์รั่ว...


ที่เหลือเอามาทำโครงกั้นผนังห้องใต้บันไดชั้นล่าง...



ยังไม่เสร็จครับ แต่เหลือไม้ที่วางพิงผนังหลังตู้เย็นอยู่อีกแค่ท่อนเดียว...!!


อดคิดถึงไม้แปรรูปที่จำปาสักซึ่งหาซื้อได้ง่ายและไม่แพงไม่ได้...



หุหุ ถ้าพ่อใหญ่อายุน้อยกว่านี้สัก ๒๐ ปี...จะขนเครื่องมือไปชวนช่างคำและคุณฝ้ายเปิดร้านเล่นเปียโนที่จำปาสักซะเลย! 555