Showing posts with label ใบเฟิร์น. Show all posts
Showing posts with label ใบเฟิร์น. Show all posts

Saturday, January 20, 2018

เป็นรูปเป็นร่างแล้ว...

วันนี้วันเสาร์...มีเด็กมาเรียนดนตรี ๔ คน!  เริ่มจากอินดี้ซึ่งบอกว่าเมื่อเสาร์ที่แล้วได้แสดงไวโอลินเดี่ยวที่โรงเรียน โดยใช้เพลง Bouree ของ G.F.Handel 


ผมรู้สึกดีใจที่นักเรียนทำได้ วันนี้สอนอินดี้เพิ่มเรื่อง one finger scales (ใช้นิ้วเดียวบนแต่ละสาย) โดยปรับให้สีในสไตล์ลุงน้ำชาคือ สาย A D G E และ A  

บ่ายโมง อังเปาและโอปอ ๒ พี่น้องพัฒนาเศรษฐ์ก็มาเรียนเปียโน เด็ก ๆ ตื่นเต้นกับการเล่นเพลง Twinkle Twinkle Little Star กับเสียง backup ที่มีในเปียโน Casio ของครูเตี๋ยง...



บ่าย ๒ โมงใบเฟิร์นไม่มาเรียน ผมรอถึง ๓ โมงครึ่งเมเปิ้ลและแกรมก็มาถึง...


ไวโอลินขนาด 3/4 พร้อมกล่องผมยกให้นักเรียนฟรี ๆ เมื่อถึงเวลาที่ต้องเปลี่ยนขนาดไวโอลิน ส่วนครูหนิงก็ช่วยซ่อมให้โดยไม่คิดค่าแรง...



เมเปิ้ลเรียนไวโอลิน...โดยมีคุณพ่อคุณแม่นั่งดูอยู่ใกล้ ๆ (เรียนดนตรีโดยมีผู้ปกครองใกล้ชิดอย่างเนี้ยคงไม่มีที่ไหน อิอิ)


สอนเสร็จเมื่อเวลา ๕ โมงเย็น... ผมถ่ายภาพความคืบหน้าของร้านเปียโนมาให้เพื่อน ๆ ดูอีกหน่อย


ได้ทาสีฝาผนังชั้นล่าง หมดสีไปอีก ๑ กระป๋อง..







รูปภาพยังไม่ได้นำขึ้นแขวน ผมต้องรอให้สีแห้งดีซะก่อน...


ส่วนห้องใต้บันไดก็เป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ...


ห้องเรียนดนตรีชั้นสอง (ชั้นลอยเดิม) ผมรอขัดกระดาษทรายอีก ๑ วันแล้วค่อยทาสี...





 "ร้านเปียโน" กำลังเป็นรูปเป็นร่างแล้วครับ!

Tuesday, February 28, 2017

เพลงที่นักเรียนเคยเล่นให้ฟัง...

สองเดือนเต็ม ๆ หลังจากป้าจันทร์สมล้มป่วย ผมเพิ่งจะตั้งหลักและกลับมาสอนนักเรียนได้อีกครั้ง...


ผมจำได้ว่าเมื่อวันเสาร์ที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ วันที่พี่จ๋าล้ม นักเรียน ๔ คนมากันครบคือเริ่มจากอินดี้มาเรียนไวโอลินตอนเช้า ตอนบ่ายก็เป็นใบเฟิร์น เมเปิ้ล และแกรม


ใบเพิร์นนั้นเรียนเปียโนมาได้ปีกว่าถ้าจำไม่ผิด วันนั้นไม่รู้นึกยังไงผมคว้ากล้องลงมาบันทึกการบรรเลงของใบเฟิร์นไว้ด้วย นับเป็นครั้งแรกที่ได้ลองถ่ายวิดีโอนักเรียน...


เสร็จจากการสอนผมก็กลับขึ้นไปยังชั้นสาม พี่จ๋าซึ่งนอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมามองแล้วถามว่าทำไมวันนี้นักเรียนไม่เล่นเพลงที่เคยเล่นทุกที ผมตอบว่าเปลี่ยนซะบ้างก็ดี! เพลงดังกล่าวคือ Humoresque ของ Dvořák ครับ


พี่จ๋าคงไม่มีโอกาสได้กลับมานอนฟังอินดี้กับเมเปิ้ลบรรเลงให้ฟังแล้วครับ...

Sunday, January 18, 2015

สร้างห้องเรียนใหม่...

น้องใบเฟิร์นเป็นนักเรียนคนใหม่ ตามปกติผมสอนฟรีสำหรับนักเรียนอนุบาล พอมาอยู่ห้างฉัตรไม่มีนักเรียนมาเรียนทั้ง ๆ ที่ไม่คิดตังค์ ผมจึงขยายออกไปถึงเด็กชั้นประถม และน้องใบเพิร์นก็เป็นนักเรียนคนแรกที่ห้างฉัตร!  ใบเฟิร์นเลือกเรียนเปียโน หลังจากที่คุณพ่อซื้ออัพไรท์เปียโนมือสองมาไว้ที่บ้าน วันวานนี้เป็นการเรียนเปียโนชั่วโมงแรก ผมใช้เปียโนไฟฟ้าบนชั้นลอยสอน...


ที่นี่คงเป็นแห่งเดียวที่ให้ผู้ปกครองมานั่งอยู่ด้วย ถ่ายรูปถ่ายวิดีโอได้ตามใจชอบ ผมว่าเป็นเรื่องที่ดีเพราะผู้ปกครองจะได้จำบทเรียนไปช่วยสอนลูกที่บ้านได้อีกแรงหนึง  แต่ปัญหาที่ประสบเมื่อวานนี้คือ เมื่อเด็ก ๆ และผู้ปกครองมาเจอกัน เสียงคุยเสียงเล่นของเด็ก ๆ จึงดังกว่าทุก ๆ ครั้ง ขณะที่ผมสอนไวโอลินน้องเมเปิ้ล ผมต้องเร่งโวลุ่มเสียงขึ้นอีกเท่าตัว!!!  ความอดทนเกือบหมดสิ้นแต่ขันติมีเหนือกว่า ผมแค่เพียงพูดกับน้องเมเปิลว่า "เด๋วลุงจะทำห้องเรียนให้ใหม่ แล้วเราค่อยไปเรียนกันข้างใน..."   ห้องที่กล่าวถึงจะใช้พื้นที่ ๕-๖ ตารางเมตรบนระเบียงด้านนอก  ไม้ก็เตรียมไว้แล้ว...


วัสดุและเครื่องไม้เครื่องมือพร้อม...


เริ่มตั้งโครงเพื่อกั้นฝาแล้วจ้า...


ไม่ต้องใช้บันได! งานนี้ขึ้นไปยืนบนเก้าอี้บาร์ ก็เอื้อมขึ้นไปตีตะปูบนที่สูงได้แล้ว..


หันไปยึดโครงหน้าต่างกับขอบระเบียง ผมไม่ได้ใช้วิธีเจาะฝังพุกแล้วยึดด้วยตะปูควง แต่ตอกด้วยตะปูคอนกรีตยาว ๒ นิ้วครึ่งแทน  ผมคุย(โว)ให้พี่จ๋าฟังว่า "บอกก็ไม่มีใครเชื่อว่าผมนำเจ้าโครงหน้าต่างนี้ จากข้างล่างขึ้นมาตั้งไว้ข้างบนนี้ด้วยตัวคนเดียว!..."


เรียนไวโอลินต้องมีสมาธิ...


น้องเมเปิ้ลรอก่อนนะ....ลุงจะพยายามสร้างห้องเรียนใหม่ให้เสร็จโดยเร็ว!