Showing posts with label เปียโน. Show all posts
Showing posts with label เปียโน. Show all posts

Sunday, September 09, 2018

Gould meets Menuhin

นักเปียโนและนักไวโอลินในดวงใจของผมคือ Glenn Gould และ Yehudi Menuhin คิดว่าเพื่อน ๆ ผู้ชื่นชอบดนตรีคลาสสิกคงจะรู้จักดี 


Glenn Gould ภาพจากวิกิพีเดีย - ขอขอบคุณ

Yehudi Menuhin ภาพจากวิกิพีเดีย - ขอขอบคุณ
อะไรจะเกิดขึ้นสองนักดนตรีเอกโคจรมาพบกัน? คำตอบมีให้รับรู้ได้จากอัลบั้ม "Gould meets Menuhin" ผมเพิ่งไปค้นเจอไฟล์เก่า ๆ ที่ได้เก็บไว้ตั้งแต่สมัยจัดรายการเพลง "คุยก่อนนอนกับลุงน้ำชา" ที่สถานีวิทยุ Smooth Radio 104.50 MHz วันนี้ได้นำเอาซีดีมาเปิดฟังแล้วมีความสุขมากครับ ลึก ๆ แล้วรู้สึกเสียดายที่เหลือโอกาสอีกไม่นานนักที่จะได้เสพผลงานดี ๆ ของคตีกวีและนักดนตรีที่มีชื่อเสียงเช่นนี้
Bach Violin Sonata BMV 1017  I. Siciliano. Largo
  II. Allegro
  III. Adagio
  IV. Allegro
Beethoven Violin Sonata, Op.96  I. Allegro moderato
  II. Adagio espressivo
  III. Scherzo. Allegro - Trio
  IV. Poco allegretto
Schoenberg Phantasy for Violin and Piano, Op.47  Grave - Piu mosso - Meno Mosso - Lento -Grazioso - Tempo I - Più mosso -
  Scherzando - Poco tranquillo - Scherzando - Meno mosso - Tempo I
 

นอกจากจะได้รับฟังเพลงบรรเลงเพราะ ๆ จากนักเปียโนและนักไวโอลินผู้ยิ่งใหญ่แล้วเพื่อน ๆ ยังได้สัมผัสถึงความแตกต่างของเพลง ๓ สมัยด้วยกัน คือ บาโร้ค, คลาสสิก และศตวรรษที่ ๒๐

แนะนำให้ฟังครับ ไม่มีไฟล์ก็บอกอีเมลมานะครับ ผมจะส่งให้...

Saturday, December 16, 2017

คบเด็กสร้างบ้าน

บ่ายวันเสาร์... สองพี่น้องมาเรียนดนตรีตามปกติ อังเปาผู้พี่สอบเมโลเดียน (เล่นเพลงลอยกระทง) ผ่านตั้งแต่อาทิตย์ก่อนแล้ว


วันนี้เริ่มต้นด้วยการสอบเมโลเดียนน้องโอปอ ผมให้ผ่านแล้ว ต่อไปทั้งสองคนก็จะได้เริ่มเรียนเปียโนด้วยกัน....


เริ่มต้น piano lesson ด้วยการแนะนำโน้ต C ทั้ง ๘ ตัวบนเปียโนไฟฟ้า น้องโอปอเล่นเจ้าคาสิโอตัวเก่าของผม...


ส่วนเฮียเปาโชคดีได้เล่นเปียโนไฟฟ้าตัวใหม่ที่คุณธเนศส่งมาให้ผมใช้สอนเด็ก ๆ


ได้รู้จักกับ middle C และตัวอื่น ๆ อีก ๗ ตัว...นักเรียนได้ฝึกฝนทักษะโดยการให้เล่นเกมส์แข่งขันฟังเสียงโน้ต C ในระดับต่าง ๆ ทั้งต่ำสุดและสูงสุด !


หลังจากนั้นผมก็ให้ทั้งสองพี่น้องได้มีส่วนร่วมในการสร้างบ้าน เอ้ย...สร้างห้องเรียนดนตรี


งานที่ผมจะทำคือการกั้นฝา  ได้ตัดสินใจแล้วว่าจะตั้งโครงไม้... ผมให้นักเรียนขนไม้จากชั้นล่างขึ้นไปยังชั้นสอง




เพื่อความก้าวหน้า.... ผมให้สองพี่น้องช่วยกันขนไม้หน้าสาม ๙ ท่อนไปวางเตรียมไว้ในห้อง


"คบเด็กสร้างบ้าน" หมายความว่า การทำงานใหญ่ต้องมีความรับผิดชอบ หากทำงานกับเด็กซึ่งไม่มีวุฒิภาะวะ ไม่มีความรับผิดชอบ ก็จะทำให้เสียการและไม่ประสบความสำเร็จ  (ที่มา : สุภาษิต..net) 



แต่ผมไม่ได้ให้เด็ก ๒ คนนี้สร้างบ้านนะครับ!

Tuesday, February 28, 2017

เพลงที่นักเรียนเคยเล่นให้ฟัง...

สองเดือนเต็ม ๆ หลังจากป้าจันทร์สมล้มป่วย ผมเพิ่งจะตั้งหลักและกลับมาสอนนักเรียนได้อีกครั้ง...


ผมจำได้ว่าเมื่อวันเสาร์ที่ ๑๗ ธันวาคม ๒๕๕๙ วันที่พี่จ๋าล้ม นักเรียน ๔ คนมากันครบคือเริ่มจากอินดี้มาเรียนไวโอลินตอนเช้า ตอนบ่ายก็เป็นใบเฟิร์น เมเปิ้ล และแกรม


ใบเพิร์นนั้นเรียนเปียโนมาได้ปีกว่าถ้าจำไม่ผิด วันนั้นไม่รู้นึกยังไงผมคว้ากล้องลงมาบันทึกการบรรเลงของใบเฟิร์นไว้ด้วย นับเป็นครั้งแรกที่ได้ลองถ่ายวิดีโอนักเรียน...


เสร็จจากการสอนผมก็กลับขึ้นไปยังชั้นสาม พี่จ๋าซึ่งนอนอยู่บนเตียงลุกขึ้นมามองแล้วถามว่าทำไมวันนี้นักเรียนไม่เล่นเพลงที่เคยเล่นทุกที ผมตอบว่าเปลี่ยนซะบ้างก็ดี! เพลงดังกล่าวคือ Humoresque ของ Dvořák ครับ


พี่จ๋าคงไม่มีโอกาสได้กลับมานอนฟังอินดี้กับเมเปิ้ลบรรเลงให้ฟังแล้วครับ...

Saturday, June 06, 2015

นักเรียนรุ่นสุดท้ายของผม...

หลายปีมาแล้วที่ผมเปิดสอนเครื่องสายฟรีให้กับเด็กนักเรียนชั้นอนุบาล รุ่นแรกก็มีเจ้าขา กระเต็น บาร์บี้ และเมเปิ้ล.....


ต่อมามีเด็กอนุบาลมาสมัครเรียนอีก ๒-๓ คนแล้วเลิกลาไป พร้อม ๆ กับนักเรียนกลุ่มแรก พอผมย้ายมาอยู่ห้างฉัตรก็เหลือเพียงน้องเมเปิ้ลและอินดี้ ซึ่งยังคงตามมาเรียนที่บ้าน เมเปิ้ลโตขึ้นมาก...ทุกวันนี้ใช้ไวโอลินขนาด 1/2    


ไม่มีเด็กมาสมัครเรียน แม้จะประกาศขยายการสอนฟรีให้ถึงเด็กชั้นประถม พอดีคุณพ่อของเมเปิ้ลแนะนำให้น้องใบเฟิร์นมาเรียนเพิ่มอีกหนึ่งคน (ทีแรกทำท่าว่าจะเรียนไวโอลิน แต่เปลี่ยนใจไปเรียนเปียโน ซึ่งผมก็สอนให้ทั้ง ๆ ที่อยากสอนเครื่องสายมากกว่า)  ดังนั้นทุกวันเสาร์ที่บ้านผมจึงมีนักเรียนมาเรียนดนตรี ๔ คนด้วยกัน...  


เรียนไวโอลิน ๒ คนคืออินดี้และเมเปิ้ล ส่วนเปียโนก็มีใบเฟิร์นและโปรแกรม เปียโนมีไว้ให้พร้อม...ผมคิดว่าที่นี่น่าจะเป็นแห่งเดียวที่ผู้ปกครองสามารถนั่งดูนักเรียนเล่นเปียโนได้อย่างใกล้ชิดเช่นนี้!


คงไม่มีใครสนใจมาเรียนอีก...ผมไม่รับเพิ่มอีกแล้วคร้าบ!  

Thursday, March 31, 2011

อั่งเปากับทางเลือกของผม…




เป็นนโยบายของรัฐบาล เอ้ย.. ของลุงน้ำชาที่จะสอนดนตรีให้เด็ก ๆ ระดับอนุบาลโดยไม่คิดตังค์ (ขอแค่ผู้ปกครองจัดหาเครื่องดนตรีให้นักเรียนได้ใช้เรียนเท่านั้น) นักเรียนจะมาเรียนเพิ่มอีกสักกี่ชั่วโมงก็ยินดีเปิดบ้านต้อนรับเสมอ พอโตขึ้น…ถ้ายังไม่ยอมแพ้ ผมก็จะสอนให้ตามนโยบายที่ไม่คิดเปลี่ยนแปลง…

สัปดาห์ที่แล้ว หนูน้อยปีเตอร์ แพน มาเรียนเปียโนกับผม ๔ วัน ๆ ละชั่วโมง  ผมเลือกใช้ตำรายามาฮ่าที่ได้ยืมมาจากน้องปันปัน  เริ่มฝึกจากบทแรกจนถึงบทสุดท้ายก่อนที่จบการเรียนพิเศษกับลุงน้ำชาภายใต้ เวลาอันจำกัด…นักเรียนฉายแววให้เห็น ๒ ประการคือ ๑) ร้องเพลงได้ตรงเสียง  ๒) พัฒนาในด้านการอ่านโน้ตและการบรรเลงอย่างรวดเร็ว


แต่บางครั้งก็มีช่วงดื้อให้เห็น ซึ่งก็คงเป็นปกติสำหรับนักเรียนชั้นอนุบาล…


เวลาที่มีความตั้งใจ ก็ไปได้โลด ร้องตามโน้ตที่กดโดยไม่เพี้ยนเลยครับ…


ถ่ายภาพพระเอกไว้หนึ่งบานเมื่อสิ้นสุดการเรียน intensive course


ก่อนกลับ..คุณแม่ของน้องแพนยื่นอั่งเปาให้ บอกว่าเป็นทุนที่คุณอ้อมอบให้ผมได้ใช้สอนเด็ก ๆ ต่อไป ผมได้รับไว้แล้วเปิดดูภายหลัง…พบว่ามีแบ๊งค์ใบละ ๑,๐๐๐ บาทอยู่ข้างใน


ขอบคุณมากครับ

อืมม์…ผมคิดหนักอยู่เหมือนกันว่าจะใช้เงิน ๑ พันบาทสำหรับอะไรดี มีทางให้เลือก คือ:-

ซื้อ white board เพื่อจะใส่กับโครงที่มีอยู่แล้ว เพื่อใช้สอนทฤษฎีดนตรีให้เด็ก ๆ
ซื้อ printer เพื่อพิมพ์โน้ตและตำราแจกเด็ก ๆ
ซื้อ hard disk เพื่อเก็บตำราและไฟล์ที่ใช้ในการสอนและทำลิงค์ให้ผู้สนใจได้ดาวน์โหลดจาก “ห้องเก็บหนังสือลุงน้ำชา”

พิจารณาเรื่อง white board ผมคิดว่าน่าจะยังไม่่จำเป็น เพราะยังไม่ได้เปิดสอนทฤษฎี และถ้าจะใช้ขีดเขียน…ผมก็มีกระดานดำ(เขียว)เล็ก ๆ อยู่แล้ว ส่วนเรื่อง printer ก็ยังรอได้ เพราะมีผู้อาสาที่จะพิมพ์ให้อยู่แล้วคือคุณเบนและครูแม้ว  สำหรับทางเลือกสุดท้าย คือซื้อ hard disk นั้น ผมจะต้องเพิ่มเงินอีก ๗ ร้อยกว่าบาทเพื่อซื้อฮาร์ดดิสก์ยี่ห้อซัมซุงขนาด 1TB  ถ้าหากผมได้ฮาร์ดดิสก์ตัวใหม่มา ผมก็จะสามารถกู้ไฟล์ต่าง ๆ ซึ่งมีอยู่ในฮาร์ดดิสก์ป่วยหนักทั้งหมด แล้วนำเข้าเก็บไว้เพื่อให้บริการใน “ห้องเก็บหนังสือลุงน้ำชา” ได้อย่างมีประสิทธิภาพ ด้วยจำนวนตำรับตำราและสื่อการเรียนการสอนที่มากหลาย นับว่าเป็นทางเลือกที่ให้ประโยชน์สุดสำหรับนักเรียนและบุคคลทั่วไปที่ได้ใช้บริการของ wichai.net

ตกลงผมจะนำเงินในอั่งเปาไปซื้อ hard disk นะครับ...

Thursday, March 24, 2011

ใครใคร่เรียน…เรียน

เข้านอนตีสอง…เช้านี้ผมตื่น ๗ โมงเช้าด้วยความรู้สึกว่าหนาวเย็น เข้าใจผิดคิดว่าเป็นหน้าหนาว ผมคว้ากล้องออกไปยืนที่ระเบียง ถ่ายภาพบรรยากาศยามเช้าบนถนนหลวง


๑๐ โมง ครูหน่อยโทรบอกว่าน้องบาร์บี้มาเรียนไม่ได้ ทำให้ผมนึกถึงคำพูดครูหนิงที่ว่าคนลำปางไม่สนใจเรียนถูก (จ่ายแพงไม่ว่า ขอให้ได้จ่าย..) ยิ่งเรียนฟรีก็ยิ่งไม่มีค่าอะไร  หุหุ ไม่เป็นไรครับ บ่ายโมงวันนี้ให้น้องเมเปิลมาเรียนแทนก็ได้…

ใครใคร่เรียน…เรียน ซำบาย ๆ ครับ อย่างน้องเมเปิลซึ่งดูท่าว่าจะไปได้ดี (ดูภาพประกอบ) ผมก็ไม่คาดหวังอะไร


เมื่อวานนี้ ผมทำป้ายโลโก้ Learning Hostel ด้วยการนำพลาสติกคีย์บอร์ดของ accordion ซึ่งใช้การไม่ได้แล้ว วางเรียงกันให้ได้ 1 octave แล้วใช้ไม้ระแนงเล็ก ๆ ตัดทำเป็นรูปบ้าน…


แต่ในขณะที่ผมเดินหน้า Learning Hostel ผมก็ประกาศขายอาคารทั้ง ๒ คูหาของผม…


บ่ายวันนี้น้องเมเปิลมาเรียนไวโอลิน ผมต่อเพลง Lightly Row ให้เรียบร้อยแล้ว บอกกับคุณพ่อว่าในช่วงเดือนเมษายน นอกจากวันอาทิตย์แล้ว ถ้าอยากใ้ห้เมเปิลเรียนเพิ่มเติมอีกก็พามาได้เลย

เวลา ๑๔.๒๐ น. หนุ่มน้อยหน้ามนก็มาเรียนเปียโนต่อจากเมื่อวาน วันนี้มาพร้อมกับหุ่นยนต์ตัวเล็กที่จะคอยพิทักษ์ปกป้องผู้เป็นนาย


เ่จ้าหุ่นยนต์ตัวน้อยยืนอยู่บนเปียโน คอยตรวจสอบความถูกต้องในบทเพลงแต่ละบท….


เล่นแกรนด์เปียโนเชียวนะเนี่ย!!


อ่านโน้ตได้ ร้อง…เสียงก็ไม่เพี้ยนครับ


เรียนฟรี...ทำไมจึงไม่ค่อยมีเด็กมาเรียน? แปลกจัง

Saturday, January 15, 2011

ไวโอลินมือสอง

หาซื้อไวโอลินมือสองทางอินเทอร์เน็ตดีไหมเอ่ย? เป็นเรื่องของคนที่ชอบวัดดวงอ่ะ ตาดีได้ตาร้ายเสีย บางคนพอได้ยินผมพูดถึงเรื่องซื้อไวโอลินทางอินเทอร์เน็ตก็จะถามว่า “แล้วจะรู้ได้อย่างไรว่าดีหรือไม่ดี”  ผมก็ไม่รู้ว่าจะตอบอย่างไร ได้แต่บอกว่าผู้ซื้อต้องเตรียมใจไว้ด้วย สำหรับกรณีที่สินค้าอาจจะไม่ดีเท่าที่คาดหวัง…

ถึงอย่างไร ทุกวันนี้ผมก็ยังคงชอบเข้าดูเว็บที่มีเครื่องดนตรีมือสองจำหน่ายอยู่เป็นประจำ ผมเป็นคนกล้าได้กล้าเสียครับ เมื่อตัดสินใจว่าจะซื้อ…ก็จะติดต่อขอซื้อโดยไม่ลังเล อย่างเช่นเจ้าแกรนด์คลาสสิกที่ผมได้เขียนเล่าให้ฟังก่อนหน้านี้…

วันนี้อยากจะคุยเรื่องไวโอลินมือสองที่ผมซื้อทางเน็ต…


เจ้าไวโอลินขนาด 3/4 ตัวที่ให้น้องมะเหมี่ยวใช้อยู่นี้ ผมประมูลมาจากเว็บประมูลเว็บหนึ่ง จำไม่ได้แล้วว่าชื่อเว็บอะไร ผู้ขายบอกว่าลูกสาวเปลี่ยนไปใช้ขนาด 4/4 จึงนำเจ้าตัวนี้มาให้ประมูลกัน เป็นการประมูลก็ไม่ยากครับ แค่เคาะราคาไว้แล้วรอผลเมื่อปิดประมูล ปรากฏว่าผมประมูลได้!!!
รายการสินค้าหมายเลข #2846169
รายการ : ไวโอลิน ขนาด 3/4
ราคาสินค้า     720.00  บาท
ค่าจัดส่ง     70.00 บาท
ค่าประกันภัย     0.00 บาท
รวมจำนวนเงินที่ผู้ซื้อจะต้องชำระ     790.00 บาท
ผู้ขายเป็นคนใจดีมาก ท่านบอกผมว่า “สำหรับสินค้าที่ส่งไปให้ (พี่เกรงว่าส่งแบบธรรมดาน้องจะไม่ได้รับสินค้าในสภาพเดิม ส่วนราคาที่แพงกว่าพี่จะเป็นผู้ชำระเองค่ะ)…”

ไวโอลินตัวนี้ถูกส่งมาให้ทางไปรษณีย์ เมื่อเปิดกล่องออกดูก็ไม่ผิดหวัง ผมได้ไวโอลินขนาด 3/4 สภาพดีพร้อมกล่องมาในราคา ๘๒๐ บาท (บวกค่าโอนเงินอีก ๓๐ บาท)

อีกคันหนึ่งเป็นไวโอลินเก่ามาก จำไม่ได้แล้วว่าผมไปเจอประกาศขายที่ไหน (น่าจะเป็น thaisecondhand.com) ผู้ขายบอกว่าไวโอลิน Antonius Stradivarius Cremonensis ของคุณพ่อซึ่งซื้อมาตั้งแต่ปี ๒๕๐๐ ไม่ได้ใช้แล้ว แขวนไว้ประดับบ้านเฉย ๆ จึงอยากขายให้ผู้ที่นำเอาไปใช้งาน ในราคา ๒,๕๐๐ บาท มีภาพให้ดูด้วย (แต่ไม่ชัด) ผมเป็นเสือปืนไวครับ โทรศัพท์ถึงผู้ขายทันที บอกว่าขอซื้อในราคา ๒,๐๐๐ บาท ถ้าตกลงจะโอนเงินให้ แล้วขอให้ส่งสินค้าให้ทางขนส่งเอกชน จ่ายเงินปลายทาง ผู้ขายตกลงขายให้ผมก็โอนเงินทันที…

แล้วผมก็ได้เจ้าไวโอลินต้วนั้นมาอยู่ในอ้อมกอด ไวโอลินที่ผลิตใน Czechoslovakia เป็นของเลียนแบบที่โทรมมาก สายรัดหางปลาชำรุดใช้การไม่ได้ หย่องก็หมดสภาพแล้ว ส่วนไม้คันชักยังมีรูปทรงดีอยู่ แต่หางม้าเหลืออยู่น้อยมาก (หางม้าสีดำ มิได้สีขาวเหมือนที่เคยเห็น) ส่วนสีดำที่เคลือบ finger board ก็ลอกไปเกือบครึ่งส่วน คงเป็นเพราะถูกใช้งานหนัก ผมเข้าใจว่าคุณพ่อของผู้ขายต้องเป็นนักเล่นไวโอลินอาชีพที่ใช้ไวโอลินคันนี้มาชั่วชีวิต ต่อมาตกเป็นของลูกชาย แล้วมาเป็นของผมในที่สุด ในกล่องแข็งที่บรรจุไวโอลินมา มีสายของยุโรปสำรองอยู่ ๓ สาย และคอนแเท็คที่ใช้คีบกับหย่องแล้วมีสายต่อไปเข้าเครื่องขยายเสียงอีก ๑ ชุด


ไวโอลินคันดังกล่าว ผมเคยซ่อมให้สีได้แล้ว แต่เสียงไม่ดีเลย เคยแกะออกมาเป็นชิ้น ๆ แล้วซ่อมคอให้กลับเข้าที่ ใช้สายไฟสำหรับเดินเครื่องปรับอากาศเป็นสายรัดหางปลา ตอนนี้ผมกำลังรอให้มีตังค์ซื้อ sound post, หย่อง และสาย ตั้งใจว่าจะปรับปรุงให้ดีกว่าเดิมครับ ถามว่าเสียเงินไปประมาณ ๒,๑๐๐ บาท (รวมค่าโอนเงินและค่าส่งสินค้า)  ผมพอใจหรือไม่?  เพื่อน ๆ พอเดาใจผมได้มั้ย?

แล้วก็มาถึงวันที่ ๗ ที่ผ่านมาไม่กี่วันมานี้เอง ผมได้เจอประกาศ “ขายไวโอลินเก่าราคาถูกๆ” ในเว็บ thaisecondhand.com  บรรยายว่า “มี 3 ตัว ขายตัวละ 1,500 บาท พร้อมกล่องอย่างดี 2 ตัว อีกตัวไม่มีกล่อง ถ้าซื้อทั้ง 3 ตัว คิด 4,000 บาท ทำจากเมืองจีน ขนาดกลางและขนาดใหญ่ เป็นของลูกสาวที่เคยเล่นตอนเป็นเด็ก เก็บไว้เฉยๆเสียดายของ อยากขายให้คนไปใช้ประโยชน์ได้ในราคาถูกๆ สนใจติดต่อได้ทุกเวลาค่ะ” อ่ะ…เพิ่งลงประกาศได้ ๔-๕ ชั่วโมงเอง ผมโทรติดต่อผู้ขายทันที สามทุ่มก็สามทุ่มเหอะ ไม่รอแล้ว ได้ทราบว่าเป็นไวโอลิน  4/4 หนึ่งตัวและ size รองลงไปอีกสองตัว เจ้าของอายุ ๒๕ ไม่ได้เล่นแล้ว ขณะนี้กำลังศึกษาอยู่ที่ประเทศอังกฤษ  ผมติดต่อขอซื้อตามราคาที่ประกาศคือ ๓ คัน ๔ พันบาท ขอเพียงให้จัดส่งให้โดยผมจะโอนเงินให้ก่อนพร้อมค่าส่ง แม้ตัวเองจะไม่มีเงิน..แต่งานนี้ผมใจถึงครับ!!

ผู้ขายตกลงขายแล้ว…ว่างั้นเหอะ เพียงแต่บอกว่าไม่เคยส่งของ จึงขอต้องเวลาสอบถามเรื่องการส่งสินค้าก่อน แล้วจะแจ้งให้ทราบ คืนนั้นผมนอนหลับอย่างมีความสุขด้วยความหวังที่จะได้ต้อนรับไวโอลินเก่าอีกตั้ง ๓ คันมาอยู่ร่วมกับน้องระริน น้องเริงร่า และแม่เรไรในอีกไม่กี่วันข้างหน้า

วันรุ่งขึ้น…ตกเย็นแล้วยังไม่ได้ข่าว ผมร้อนใจ จึงได้โทรไปยังผู้ขาย ผู้ขายบอกว่าได้โทรไปคุยกับลูกสาวแล้ว เค้าไม่ยอมให้ขาย บอกว่ายังจะกลับมาเล่นอยู่ ต้องขอโทษด้วยจริง ๆ  แป้ว! งานนี้ต้องผิดหวัง!

เมื่อวาน ผมเห็นประกาศว่า “ไวโอลิน ปีเก่า -ของ Suzuki Japan งานดี สวย ขายถูกครับ 3900 ครับ ส่งฟรีทั่วไทย…” ก่อนหน้านั้น ผู้ขายได้โพสต์ภาพไวโอลินที่จะขายไว้ด้วย พร้อมกับราคาที่บอกขายคือ ๔,๕๐๐ บาท ผมเห็นยี่ห้อแล้วอยากได้ทันที แต่พอดูภาพ เห็นแต่ตัวไวโอลินที่ไม่มีหย่องและสาย ผมจึงหมดความสนใจ!!

ผมเคยโทรไปคุยกับคุณเกรียงไกรมาแล้วครั้งหนึ่ง สอบถามเรื่อง harmonica ยี่ห้อ Hohner ทำให้พอจะทราบว่าผู้ขายซื้อสินค้ามือสองจากญี่ปุ่นเข้ามาจำหน่าย ตัวผู้ขายเองก็ยอมรับว่าไม่ค่อยรู้เรื่องเครื่องดนตรีเท่าใดนัก แม้ตอนนี้ไวโอลินซูซูกิจะลดราคาลงมาเป็น ๓,๙๐๐ บาทแล้ว ผมก็ไม่สนใจครับ…

อ่อ…วันนี้ มีไวโอลินขายอีกคันหนึ่ง ผู้ขายเขียนว่า “ไวโอลิน สภาพดีมาก ตามรูปครับ ซื้อจากปักกิ่ง ผมเล่นเปียโน ตอนนั้นไปเรียนที่ปักกิ่ง ไม่มีเปียโนเล่น เลยอยากจะหัดไวโอลิน เพื่อนที่เป็นคนอเมริกัน ที่เล่นไวโอลินเป็น (และเป็นคนสอนด้วย) พาไปซื้อ และเลือกตัวนี้ให้ สุดท้าย ไม่ค่อยได้เล่นอยู่ดีครับ สภาพยังใหม่ๆอยู่ ขาย 3,500 บาท ครับ….”


อืมม์… ถ้าผมเป็นผู้ที่กำลังมองหาไวโอลินไว้ใช้สักคันนึง ผมคงจะลองติดต่อผู้ขายดู เพราะราคาพอซื้อได้ มี shoulder rest ให้ด้วย อยากได้เหมือนกันนะ เพราะผมชอบไวโอลินที่ไม้แผ่นหน้ามองเห็นลายชัดเจน แต่พอดีผมมีไวโอลินอยู่แล้วและกระเป๋าแห้งด้วย ก็เลยทำเป็นไม่สน!!  นำมาเขียนเล่าให้เพื่อน ๆ อ่าน แก้เซ็งเพราะ hard disk กลับบ้านเก่าอ่ะ…

โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม เอ้ย ในการซื้อขายด้วย...