ผงโป้วอเมริโก้

วันนี้ขอรายงานความคืบหน้าของห้องสอนดนตรีต่อนะครับ...  เมื่อวานนี้ผมเก็บหัวตะปูบนผนังจนแล้วเสร็จ ก่อนที่จะบึ่งแมงกะไซค์ไปซื้อผงโป้วอเมริโก้ที่ร้านคมศิลป์มาอีก ๑ ถุง!

เคยช่วย Jan โป้วโต๊ะเก้าอี้ที่ SA ออสเตรเลีย... ผมเห็นเค้าใช้ สีโป้วไม้ (Wood Putty) แบบสำเร็จรูปโดยใช้เกรียงโป้วป้าย ๆ ก็ดูง่ายดี แต่ที่นี่ผมใช้ผงโป้วยี่ห้อ Americo ซึ่งเขียนไว้ข้างหลังถุงว่า

งานกิจวัตรประจำวันของท่านอาจมีปัญหา เช่นเมื่อท่านจะทาสีหรืองานซ่อมสีตึกหรือไม้ อาจมีรูรอยแตกร้าวและรอยต่อ ผงโป้ว Americo Filla ช่วยท่านได้
คุณสมบัติ - เป็นผงใช้ผสมน้ำจะให้ข้น-เหลงได้ตามต้องการและใช้ได้ทันที
ประโยชน์ - ช่วยอุด ปะ โป้ว รอยแตกร้าวของไม้และตึก รอยต่อต่าง ๆ ฝ้า เพดาน
วิธีใช้ - ปัดหรือขัดรอยแตกร้าวเป็นรูให้สะอาด ปราศจากฝุ่นและคราบไข แล้วนำผมโป้ว Americo Filla ผสมน้ำในอัตราส่วน ๓ ส่วน น้ำ ๑ ส่วน คนให้เข้ากัน หากต้องการให้ข้นเหนียวก็ลดน้ำลงตามส่วน หลังจากแห้งสนิทดีแล้ว ขัดแต่งด้วยกระดาษทราย 

เป็นคนประเภทสุกเอาเผากิน ไม่ต้องพิธีรีตรองมาก ช่างเหอะนำมาผสมน้ำแล้วลงมือโป้วแข่งกับความมืดทันที...

นี่คือฝาผนังด้านในที่ได้โป้วไว้เมื่อวันก่อน...

ตรงรอยต่อไม่ดีนัก ต้องใช้กาวลาเท็กซ์ช่วยอีกแรง...

โป้วฝาผนังด้านนอก...

ตามด้วยแผงกั้นแอร์... 

รอให้แห้งสนิทแล้วค่อยขัดกระดาษทราย...

งานนี้ต้องอาศัยผงโป้ว

วันนี้ค้นเจอผงโป้ววางหลบอยู่ในห้อง workshop บนดาดฟ้า ผมรีบเอาลงมาใช้ทันที...

ผสมน้ำให้ได้ความเหลวพอดี ๆ แล้วจัดการโป้วเลยครับ เริ่มที่ผนังด้านในก่อน... 

เพื่อน ๆ จำที่ผมพยายามใช้แผ่นสมาร์ทบอร์ดให้ประหยัดที่สุด มีบางจุดที่นำมาชนกันไว้เฉย ๆ โดยไม่มีไม้รองรับ (ที่เห็นเป็นรอยต่อ) ผมหวังว่าการโป้วจะช่วยใหัดูเป็นพื้นเดียวกันได้...

อ่อ ลืมบอกไปว่าต้องเก็บหัวตะปูเสียก่อนด้วยการใช้เหล็กย้ำรูปร่างคล้ายเหล็กนำศูนย์ (ถ้าไม่มีก็ใช้ตะปูคอนกรีตฝนปลายก็ได้) 

ใช้ค้อนตี ให้หัวตะปูยุบลงไปในเนื้อสมาร์ทบอร์ด งานไม่หนักแต่ต้องใจเย็นเพราะหัวตะปูมันมีเยอะ การโป้วอุดร่องและรูหัวตะปูดูจะง่ายกว่า ใช้เกรียงโป้วปาด ๆ ก็ใช้ได้แล้ว...

นี่ไงครับ... ผมใช้ตะปูควง ๑ ตัว ขันเข้าไปตรงรอยต่อ เพื่อยึดและปรับระดับให้สมาร์ทบอร์ดทั้งสองแผ่นเสมอกันแล้วจึงค่อยโป้ว

ง่ายมากครับ ปล่อยให้แห้งดีก่อน ถึงค่อยขัดกระดาษทราย!

ขอคำแนะนำ

ขอรายงานความคืบหน้าห้องดนตรีต่อนะครับ...

เมื่อวานนี้นำสมาร์ทบอร์ดขึ้นมาตัดอีก ๑ แผ่น ตีฝาผนังด้านในจนเกือบครบสมบูรณ์ ที่ต้องตัดเป็นหลาย ๆ ชิ้นทำให้ดูไม่งาม เพราะต้องการใช้สมาร์ทบอร์ดให้ได้มากที่สุด ตีผนังสองด้านใช้สมาร์ทบอร์ดขนาด ๑.๒๐ ม. x ๑.๒๐ ม. ทั้งหมด ๘ แผ่น ผมยินดีที่เห็นเศษเหลือไม่มาก... 

ที่เห็นเป็นรอยต่อและมีรู (เผลอทำแตก) หลังจากโป้ว ขัดกระดาษทราย แล้วทาสีก็จะดูเรียบไปหมด... ไม่เป็นไร!

ผมเว้นช่องไว้หน่อยเพื่อติดพัดลมดูดอากาศ ว่าจะใช้พัดลมขนาด ๖ หรือ ๘ นิ้วก็ยังไม่แน่ใจครับ ต้องไปดูที่ห้างฯ แล้วตัดสินใจ...

พอกั้นฝา ห้องที่เคยสอนดนตรีสว่าง ๆ ก็กลับกลายเป็นมืด!

ตอนกลางวันถ้าไม่เปิดไฟก็ได้แต่อาศัยแสงสว่างที่เล็ดลอดผ่านบานประตูเข้ามา...

พิจารณาช่องที่อยู่ใต้กล่องเก็บบานประตูม้วน ก็ยังคิดไม่ออกว่าจะทำอย่างไรดี ที่จะปิดเพื่อมิให้ความเย็นจากเครื่องปรับอากาศรั่วไหล ถ้าหากผมทำเป็นโต๊ะยาว (ตีปิดด้วยไม้อัด) ก็ต้องใช้ไม้หน้าสามและไม้อัด ๑๐ มิลอีกไม่น้อย... แถมยังเสียเวลาอีกหลายวัน !

ช่วยหน่อยครับ... ใครมีคำแนะนำดี ๆ บอกช่างเหอะด้วย!

ขอพักอีกหน่อย

วันที่สองของปีใหม่แล้วครับ ผมขออวยชัยให้เพื่อน ๆ อีกรอบนึง! 

ร้านรวงส่วนใหญ่ยังคงปิดอยู่ เย็นนี้ขี่จักรยานยนต์ไปตลาด..ผมหยุดถ่ายภาพอาคารที่กำลังก่อสร้าง เห็นว่ายังไม่มีใครมาทำงาน...

ช่างเหอะก็เช่นเดียวกันคือยังไม่ทำงานต่อ ขอพักอีกสักวันสองวัน...

สมาร์ทบอร์ดที่เหลือ ผมเอาไปตีผนังด้านในหมดแล้ว ยังไม่ได้ซื้อมาเพิ่มเพราะร้านขายวัสดุก่อสร้างยังไม่เปิด...

พื้นไม้อัดที่โป้วไว้ก็ยังไม่ได้ขัดกระดาษทราย...

ขอเป็นพรุ่งนี้หรือมะรืนนะครับ...ผมจะทำงานต่อ

ใช้สมาร์ทบอร์ดตีฝา

ตกลงเลือกใช้ "สมาร์ทบอร์ด" ตีฝาผนังครับ! เมื่อวานนี้บึ่งแมงกะไซค์ไปร้านขายวัสดุก่อสร้างที่ห้างฉัตรนี่แหละ...

ซื้อสมาร์ทบอร์ด SCG ขนาด ๑๒๐ ซม. x ๑๒๐ ซม. หนา ๔ มิล ๖ แผ่น ๆ ละ ๗๕ บาท เค้ามาส่งให้ถึงบ้าน...

ช่างเหอะเดี๋ยวนี้แก่ลงมาก ต้องค่อย ๆ ขนขึ้นมาที่ชั้นสองทีละแผ่น

ถึงอย่างไร วันนี้ก็ยังลงมือตีฝาได้จนเกือบเสร็จ ๑ ด้าน...

ช่างเค้าตั้งวงกบไว้ไม่ได้ดิ่ง ผมต้องแก้ไขด้วยการใช้แม่แรงคานยาวอัดให้ได้ฉากแล้วตอกตะปูยึด ...

ไม่ถึงกับน่าเกลียดครับ ก็ต้องโป้ว ขัดกระดาษทราย แล้วค่อยทาสี...

ฝาด้านในยังไม่ได้ตีครับ ไม่รู้ว่าสมาร์ทบอร์ดจะพอหรือเปล่า?

กระเบื้องแผ่นเรียบแตก...

ช่วงที่ผ่านมา ในด้านงานช่าง... ผมพยายามปรับปรุงบริเวณชั้น ๒ ซึ่งเป็นที่อยู่ของพี่ชายให้ดีขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการทำห้องน้ำใหม่ หรือทาสีผนังและจัดตั้งโต๊ะอาหาร...

เกี่ยวกับงานสี พอถึงจุดที่จะต้องทาสีบานประตูห้องพี่ชาย ก็มีปัญหาให้แก้ กล่าวคือเจ้าของบ้านคนก่อนเค้าใช้กระเบื้องแผ่นเรียบทำเป็นบานประตู แล้วคงจะเผลอทำแตกเกิดมีรูโหว่ วิธีแก้ของเขาคือใช้กระดาษแข็งมาปิดเอาไว้โดยใช้เทปติดรอบ ๆ...

ผมแกะออกแล้วเห็นช่องขนาดใหญ่...

ถ้าเป็นผม.. ก็จะรีบซ่อมแซมทันทีในวันที่ทำแตก เพราะสามารถใช้เศษกระเบื้องแผ่นเรียบส่วนที่แตกใส่กลับเข้าไป แล้วสมานด้วยผงโป้วผสมด้วยน้ำและกาวลาเท็กซ์

เหมือนกับที่แกะออกซ่อมในวันนี้ เพียงแต่ผมต้องนำเศษสมาร์ทบอร์ดมาตัดให้ได้รูปช่องว่าง โดยใช้คีมปากนกแก้วค่อย ๆ บิออก (ทำได้หลายวิธีครับ)  เมื่อได้รูปและขนาดพอดีแล้ว นำไปใช้แทนเจ้าเศษที่แตกไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้...

ผมใช้แผ่นสมาร์ทบอร์ดปิดรู  ผสมผงโป้วด้วยน้ำและกาวลาเท็กซ์ให้ได้ความเหนียวพอดี ๆ นำมาโป้วรอบ ๆ รอยต่อด้วยเกรียงโป้ว เรียบร้อยดีแล้วปล่อยทิ้งไว้ทั้งคืนให้แห้งสนิท

วันรุ่งขึ้นจึงค่อยขัดด้วยกระดาษทราย....

 แล้วทาสี (๒ รอบ)...

กระเบื้องแผ่นเรียบหรือสมาร์ทบอร์ด ถ้าแตก...ให้ลงมือซ่อมทันทีโดยใช้เศษที่แตกนั่นแหละ ไม่ต้องใช้กาวชนิดหรือยี่ห้อใด อาศัยเพียงผงโป้วกับกาวลาเท็กซ์ รับรองว่าแข็งแรงใช้ได้แน่นอนครับ เมื่อทาสีทับแล้วก็ดูดีเหมือนเดิม...

พิสูจน์ได้ว่าใช้เวลาไม่นาน แทบไม่ต้องลงทุนซื้ออะไรเลย!

ปรับปรุงห้องน้ำ

พี่ชายไปอุตรดิตถ์ตั้งแต่วันเสาร์ที่แล้ว จึงเป็นโอกาสดีที่ผมจะได้ลงมือปรับปรุงห้องน้ำชั้น ๒ ตอนมาอยู่ที่นี่ใหม่ ๆ ห้องน้ำดังกล่าวมีน้ำรั่วซึมลงมาจากห้องน้ำชั้น ๓  เจ้าของบ้านคนเก่าเค้าใช้แผ่นสังกะสีตีกันเอาไว้...

ผมไม่ได้ทำอะไรทั้งนั้น อยู่ดี ๆ น้ำก็หยุดซึม มันแห้งสนิทมานานแล้ว ผมรื้อแผ่นสังกะสีออก พบว่าแผ่นเรียบที่ใช้ตีเป็นกล่องคลุมท่อพีวีซีแตกอยู่ ได้แก้ไขแบบง่าย ๆ ด้วยการตัดแผ่นสมาร์ทบอร์ดที่เหลือจากการทำ workshop มาปะ...

เกิดช่องว่างบริเวณส่วนต่อ ต้องอุดให้หมด ผมไปซื้อผงโป้วมาอีก ๑ ถุง (๔๕ บาท)...

โป้วแล้วปล่อยให้แห้งสนิท ขัดกระดาษทรายแล้วค่อยทาสี

พอดียังมีสีเหลืออยู่ ๒ ถัง...ผมเลือกใช้ถังนี้

สีทนได้เป็นสีเหลือง...

เพิ่งทาได้รอบเดียว ยังต้องทาทับอีก ๑ รอบ ...

ตรงช่องลมเคยมีมุ้งลวดปิดกันยุง   เค้าไม่ได้ทำกรอบอลูมิเนียม แต่ใช้ตะปูตอกยึดมุ้งลวดให้ติดกับวงกบ ผมต้องถอนตะปูออกให้หมด ไม่น่าเชื่อว่าจะมีมากขนาดเนี้ย ตีเข้าไปได้ยังไงก็ไม่รู้!!

ผมกำลังคิดจะเขียนเรื่อง "ดนตรี"  แต่งาน"ช่างเหอะ"ก็ยังอยากเล่าให้ทราบว่าทำอะไรบ้าง ต้องขออภัยด้วยที่ค่อนข้างจะไร้สาระ!

ผนัง workshop

วันนี้ขอรายงานเรื่อง Workshop ต่ออีกหน่อยนะครับ...

มีสมาร์ทบอร์ดตราช้างขนาด ๑๒๐ x ๑๒๐ ซม. หนา ๔ มม.จำนวน ๑๐ แผ่น ซื้อมาจากห้างอิวหลีฯ ตั้งนานแล้ว (ราคาแผ่นละ ๗๐ กว่าบาท)... ผมนำมันมาใช้สร้าง workshop เพื่อใช้เก็บเครื่องไม้เครื่องมือและใช้เป็นที่ทำงาน 

เกือบไม่เหลือเงินสำรอง...ผมต้องประหยัดสุด ๆ คือทำเท่าที่ทำได้จากวัสดุอุปกรณ์ที่มีอยู่ ไม้ก็ต้องหาเศษ ๆ มาตัดทำโครง ..

ผมเกรงว่าถ้ากั้นผนังทึบหมด...ห้องจะมืด พอดีเห็นกระจกบานเกล็ดเหลือมาจากบ้านเก่า ๑๐ กว่าแผ่น จึงทำช่องหน้าต่างกว้าง ๗๐ ซม. เพื่อรับแสง....

นอกจากนั้นยังมีพัดลมดูดอากาศซึ่งถอดมาจากคอนโดที่เชียงใหม่ เก็บไว้ได้นานมาก...แต่ก็ยังใช้ได้ดีอยู่ ผมนำมันมาติดตั้งด้วย...คิดว่าดีกว่าทิ้งไว้เฉย ๆ

 

จริง ๆ แล้วจะต้องใช้สมาร์ทบอร์ดใหม่ ๆ อีก ๒ แผ่น...แต่ผมก็ไม่ซื้อ พยายามนำเศษ offcut  มาดัดแปลงใช้แทน  ทำให้งานยากขึ้น แถมมีตำหนิและรอยต่อมากมาย... 

วันนี้ติดตั้งผนังด้านนอกด้วยสมาร์ทบอร์ดเสร็จแล้วครับ..