Showing posts with label ไม้หน้าสาม. Show all posts
Showing posts with label ไม้หน้าสาม. Show all posts

Tuesday, January 16, 2018

ไม้หมดแย้ว!

ไม้หน้าสามที่ผมซื้อมาไสเตรียมไว้...หมดแล้วครับ! 


ส่วนหนึ่งเอาไปทำห้องครัวร้านเปียโนที่อยู่ด้านหลัง...


อีกส่วนนึงเอาไปทำโครงฝาผนังห้องสอนดนตรี...


อีกเล็กน้อยเอาไปทำโครงที่ปิดกั้นกันแอร์รั่ว...


ที่เหลือเอามาทำโครงกั้นผนังห้องใต้บันไดชั้นล่าง...



ยังไม่เสร็จครับ แต่เหลือไม้ที่วางพิงผนังหลังตู้เย็นอยู่อีกแค่ท่อนเดียว...!!


อดคิดถึงไม้แปรรูปที่จำปาสักซึ่งหาซื้อได้ง่ายและไม่แพงไม่ได้...



หุหุ ถ้าพ่อใหญ่อายุน้อยกว่านี้สัก ๒๐ ปี...จะขนเครื่องมือไปชวนช่างคำและคุณฝ้ายเปิดร้านเล่นเปียโนที่จำปาสักซะเลย! 555

Wednesday, December 20, 2017

ตั้งโครงผนัง

หลังจากช่าง ๒ คนได้ปูพื้นและตั้งวงกบไว้ให้แล้ว... ต่อไปก็ถึงคิวช่างเหอะที่จะต้องสานต่อ


ผมตัดสินใจใช้ไม้หน้าสามที่มีอยู่ทำเป็นโครงเพื่อจะตีฝา...


เด็ก ๆ ช่วยขนไม้ขึั้นมาให้แล้วตั้งแต่วันเสาร์...


ผมยังจำเสียงช่างที่บอกว่า "ทำคนเดียวไม่ได้หรอก" ได้ดี  เขาหมายถึงงานผนังซึ่งหวังว่าผมคงจ้างให้มืออาชีพทำต่อ แต่เข้าใจผิดครับ ผมขอลงมือเองดีกว่า วันนี้ผมจับค้อนตีตะปูเอง... บ่าย ๔ โมงก็ตั้งโครงเสร็จ


กำลังคิดว่าจะใช้วัสดุอะไรทำผนังดี? 





งานนี้ถ้าไม่ได้เครื่องมืออย่างเจ้าสว่านและเลื่อยที่เห็น...ก็คงไม่สำเร็จ



อีกไม่นานคงจะแล้วเสร็จครับ ห้องสอนดนตรีของผม!

Thursday, November 23, 2017

จะฮื้อเต้าใด?


บ่ายสามโมงนิด ๆ  ช่างสองคนที่มาทำงานกลับไปแล้วครับ...


หลังจากที่เร่งมือทำงานที่เหลือให้เสร็จ ๆ โดยเร็ว คนที่กำลังแต่งปูนอยู่นั่นกำชับผมว่า "ตา... ฟ่างเปิดประตู๋ออกไปเต้อเน้อ"  ขณะที่อีกคนขนเครื่องมือออกไปยืนรออยู่ข้างนอก ผมรู้สึกแปลกใจว่าทำไมถึงรีบร้อนนัก...


หากวันนี้ช่างปิดฉากให้ผมชื่นใจก็น่าจะดี คำว่า "เก็บงาน" มีความหมายว่าทำทุกอย่างให้เรียบร้อยก่อนเลิกงาน นี่คือผลงานที่มอบไว้ พื้น music room บนชั้นลอยไม่เสมอ (ผมเตือนแล้วตั้งแต่วันแรก)...


นี่คือสภาพที่เหลือทิ้งไว้ให้ทำความสะอาดเอง...


แถมรอยเท้าฝากไว้...  5555


มิได้มีเจตนาต่อว่าแรง ๆ นะครับ ผมยอมรับได้และรู้สึกว่าไม่ใช่เรื่องแปลก ชั่วชีวิตเคยเจออย่างนี้มานับครั้งไม่ถ้วน ตอนหลังผมถึงได้ซื้อเครื่องมือมาทำเอง จะช้าบ้าง ทำผิดทำพลาด ไม่ดีบ้าง ก็ช่างมันเพราะอย่างน้อยเราก็เป็นคนทำ

มาครั้งนี้ผมจ้างช่างเพราะอยากให้งานเสร็จไว ๆ จะได้เปิดร้านเปียโนซะที งานสองชิ้นค่าแรง ๑๐,๐๐๐ บาทอาจจะน้อยไปสำหรับช่างอาชีพ แต่ผมก็มิได้เรียกร้องหรือจู้จี้จุกจิก จะไม่ตอกตะปูคอนกรีตยึดกับผนังก่อนวางบล็อค หรือไม่เททับหลังให้ก็ไม่เป็นไร ผมพูดได้ประโยคเดียวว่า "บ่เป็นหยัง" เพราะคิดว่าทำเองทีหลังก็ได้

วันก่อนหลงเข้าใจผิดคิดว่าช่างจะช่วยตีฝาให้ เพราะบอกให้ผมหาซื้อไม้หน้าสามเตรียมไว้ ตอนบ่ายมาบอกว่าจะหาไม้มาส่งให้ ขอเพิ่มราคาอีกเมตรละ ๑๐ บาทเป็น ๕๐ บาท ผมก็ตกลง ช่างหายไปครึ่งค่อนวัน ตอนหัวค่ำเอาไม้มาส่ง ๑ กอง คิด ๑,๕๐๐ บาท เป็นไม้เนื้ออ่อนยังเปียกอยู่ ผมก็จ่าย...


เช้าวันนี้ได้ยินนายช่างถามว่า "จะฮื้อเต้าใด?" นั่นหมายความว่างานตีฝาจะจ้างเค้าเท่าไหร่  ผมถึงบางอ้อรีบตอบว่า "บ่เป็นหยัง เอาเต้าอี้ก่อนก่อได้"  หมายถึงว่าพอก่อน จริง ๆ แล้วก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะคิดค่าแรงให้ช่างอีกเท่าไหร่  รู้แต่ว่ากำลังเตรียมหาเครื่องมือที่ไม่ได้ใช้ให้เป็นสินน้ำใจซึ่งมูลค่าอาจมากกว่าค่าแรงที่ช่างต้องการด้วยซ้ำ! เนี่ยก็เพิ่งให้ปั้มน้ำอัตโนมัติไป ซื้อใหม่ ๔ พันกว่า ทุกอย่างดีหมดนอกจากฝาครอบแตกทำให้แรงดันรั่ว แค่เอาไปเชื่อมและแต่งใหม่ก็ใช้งานได้ พอดีช่างมาสองคนได้ไปคนเดียว คิดว่าต้องหาอะไรให้อีกคนนึงด้วย แต่พอได้ยินว่า "จะฮื้อเต้าใด?" ผมก็เปลี่ยนใจ! แต่มิได้โกรธเคืองนะ  จ่ายเงินส่วนที่เหลือ (๔,๐๐๐ บาท) ให้โดยไม่ตรวจงานแม้แต่น้อย...

บ่ายสามกว่าแสงแดดยังแผดกล้า ถ้าช่างไม่รีบร้อน ได้คุยกันก่อนกลับสักหน่อย ก็คงจะสร้างความประทับใจให้ได้บ้างไม่น้อย!  So long!