rehair - ฝึกทำชนัก ๒

ได้ทดลองใช้เส้นด้ายมัดทำชนักแล้ว ทีนี้มาลองใช้ลวดทองแดงดูบ้าง เพื่อน ๆ ต้องไปหาบัลลาสต์เก่า ๆ ที่ไม่ได้ใช้ มารื้อเอาลวดซะก่อน...

แกะยากหน่อยนะครับ ระวังมือด้วย...

เพื่อนำเอาลวดทองแดงไปมัดหางม้าเท่านั้น ถ้าสามารถหาลวดได้จากที่อื่นก็ไม่ต้องแกะอย่างนี้ครับ...

ได้แล้วจ้า....ลวดทองแดงที่เห็นสามารถใช้มัดหางม้าได้ รู้สึกว่าจะง่ายกว่าใช้เส้นด้ายเสียอีก...

พัน ๔-๕ รอบ แล้วใช้คีมหรือมือบิดให้แน่น ตัดปลายออกก็ใช้ได้แล้ว  (ในภาพผมใช้ลวดทองแดงจากสายไฟซึ่งมีขนาดเล็กแทน เพื่อจะถ่ายภาพให้ได้ก่อน ถ้าใช้ลวดที่นำมาจากบัลลาสต์จะดูดีกว่านั้น)...

จากนั้นก็ใช้กรรไกรตัดปลายหางม้าออก...

ชุบผงยางสนแล้วนำไปลนไฟเหมือนที่เคยทำก่อนหน้านี้ก็ได้ แต่คราวนี้ขอลองใช้กาวร้อน (super glue) โดยบีบใส่ตรงปลายหางม้าให้ซึมลงทั่ว...

กาวที่เรียกว่า white glue ก็ใช้ได้นะ แต่แห้งช้ากว่า  เจ้า super glue มันแห้งเร็ว ให้ใช้คีมบีบ.. อย่าใช้มือเปล่า!  ระวังมันหยดไปโดนหางม้าหรืออย่างอื่นด้วย  (ภาพที่เห็นแค่จัดภาพให้ดู จริง ๆ แล้วบีบเฉพาะตรงปลายที่ใส่กาว)

เพื่อน ๆ จะใช้กรรไกรเล็มแต่งอีกนิดก็ได้...ไม่ว่ากัน!

ใช้เส้นด้ายหรือลวดทองแดง... ใช้กาวร้อนหรือยางสนลนไฟ เพื่อน ๆ ต้องเลือกเอา สะดวกวิธีไหนก็ใช้ได้ทั้งนั้น นี่คือตัวอย่างของเก่าที่เค้าทำไว้....

ดูให้ดีจะเห็นว่าเค้าใช้กาวแบบที่ผมได้ลองทำนี่แหละ แต่น่าจะเป็น white glue...

เรื่องฝึกทำชนักเห็นจะจบเพียงแค่นี้!

เปลี่ยนลูกบิดไวโอลินแบบแก้ขัด

เด็ก ๆ เรียนไวโอลินตั้งแต่อยู่ชั้นอนุบาล เมเปิ้ลเริ่มต้นด้วยไวโอลินขนาด 1/8... 

พอโตขึ้นก็เปลี่ยนมาใช้ไวโอลินขนาด 1/2...

ไวโอลิน 1/2 ของเมเปิ้ลเสียงเบาเกิน ผมจึงนำไวโอลินเก่า(ซื้อจากโรงเรียนดนตรียามาฮ่าเชียงใหม่เมื่อ ๒๐ ปีก่อน) มาให้เมเปิ้ลใช้แทน คุณพ่อของเมเปิ้ลนำไปให้ร้านสกุลไทยเปลี่ยนสายใหม่ทั้งชุด เสียงดีขึ้นกว่าเดิม นักเรียนใช้งานมาได้หลายอาทิตย์  แต่แล้วจู่ ๆ เมื่อวันเสาร์ที่แล้ว แกนลูกบิดสาย ๓ ก็แตกออกจากกัน...ไม่สามารถใช้ได้อีก!!  

ต้องหาวิธีให้นักเรียนได้มีไวโอลินใช้เรียนในวันนั้น ผมแกะลูกบิดตัวจิ๋วของไวโอลิน 1/8 ตัวเก่าของเมเปิ้ลออกมาใส่ให้ใช้งานไปก่อน....

ยังดีที่ใช้เรียนได้จนจบชั่วโมง ผมบอกให้เมเปิ้ลกลับไปใช้ไวโอลินตัวเดิมที่บ้าน ตัวนี้ให้ทิ้งไว้ที่นี่ก่อน เพื่อจะได้ซ่อมให้ 

แต่ทว่าผมกลับไม่ได้ทำอะไร เก็บไวโอลินดองไว้เฉย ๆ จนถึงเข้าวันเสาร์ซึ่งนักเรียนจะต้องมาเรียน  ยุ่งแล้วซิ!! อะไหล่(ลูกบิดสำหรับไวโอลิน 1/2)ก็ยังไม่ได้ไปซื้อมา แล้วผมจะทำอย่างไร?  โชคดีที่อยู่ดี ๆ ก็ไปเจอลูกบิดเก่าไวโอลินขนาด 4/4 เข้าตัวนึง!  ผมนำเจ้าลูกบิดทั้ง ๓ ขนาดมาวางเรียงกันให้เพื่อน ๆ ดูดังนี้... ตัว 1 คือตัวที่ถอดมาจากไวโอลินขนาด 1/8  ตัว 2 คือลูกบิดของไวโอลินขนาด 1/2  ส่วนตัว 3 (ใหญ่สุด) คือลูกบิดไวโอลิน 4/4 ที่โผล่ออกมาอย่างปาฏิหาริย์!!

ยังใช้ไม่ได้ครับ ผมต้องทำให้แกนเล็กลงเสียก่อน โดยใช้กระดาษทรายพันรอบแกนแล้วใช้มือหมุนลูกบิด ทำไปเรื่อย ๆ ด้วยความใจเย็นจนสามารถนำไปใส่ในรูได้ ผมเปลี่ยนไปใช้กับสาย ๔ อย่างที่เห็นในภาพ แม้ดูน่าเกลียด แต่ก็ใช้แก้ขัดไปได้!! จนกว่าจะหาอะไหล่ถูกขนาดมาเปลี่ยน...

ผมทำเตรียมไว้ให้แล้ว แต่วันนี้เมเปิ้ลกลับไม่มาเรียน บอกว่าเจ็บนิ้ว!!

เล่นกับไม้

วันอาทิตย์นี้เป็นอีกวันหนึ่งซึ่งยังไม่มี string class  น้องมะเหมี่ยว(เล็ก)ก็ลาหยุดด้วย ผมจึงมีเวลาทั้งวันได้ทำในสิ่งที่อยากทำ    ช่วงเช้า...ผมทำที่แขวนไวโอลินและวิโอล่าไว้ในห้อง Old Dreamz  ห้องนี้จะใช้เป็นที่สอนเครื่องสาย และใช้เป็นที่ซ้อมวง string ensemble ในอนาคต...

ช่วงบ่าย...ผมหาเศษไม้มาไส  ทำเป็นชั้นวางถ้วยกาแฟ....

วัสดุที่ใช้เป็นเศษไม้ที่ทิ้งขว้าง ไม่ได้ใช้งาน ถ้ามีเวลาเราก็สามารถหยิบเอามาทำประโยชน์ได้   ยังเหลือเศษอีกหน่อย...ผมนำมาทำเป็นที่จับคันชัก (Bow Holder)  เพื่อจะได้ใช้สำหรับศึกษาในเรื่องการเปลี่ยนหางม้า (rehair)   ผมอยากเปลี่ยนหางม้าเป็นครับ...จะได้ช่วยซ่อมคันชักให้เพื่อน ๆ

ก็คิดเอาเองเท่าที่จะทำได้  โดยให้ปลายด้านหนึ่งมีบล็อคไม้ที่สามารถปรับเลื่อนไปมาได้ ตรงนั้นใช้วางด้านปลายคันชัก (tip)  ส่วนอีกด้านหนึ่งจะใช้เป็นที่วางคันชักทางด้าน Frog.... .

ผมตั้งใจว่าจะทำง่าย ๆ ด้วยการใช้สิ่วเซาะร่องให้วางปลายคันชักได้พอดี  ก็คงต้องรอให้หาซื้อสิ่วเล็ก ๆ มาได้ก่อน ถึงค่อยทำต่อ

เพลินดี...แต่ขี้กบเต็มบ้านเลย อิอิ