Showing posts with label เปลี่ยนหางม้า. Show all posts
Showing posts with label เปลี่ยนหางม้า. Show all posts

Sunday, October 11, 2015

rehair - เพิ่มค่าตัวให้น้องโบว์

ว่าด้วยเรื่อง rehair ต่ออีกนิดนะครับ ผมเคยเล่าว่าก่อนหน้านี้ได้ทดลองเปลี่ยนหางม้าให้กับคันชักไวโอลินของน้องเมเปิล...



วันนั้นต้องรื้อเอาหางม้าคันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพที่ได้ใส่ไว้แล้วออกมาใช้ก่อน ผมจึงต้องหาซื้ออะไหล่มาใหม่ ซึ่งก็ได้มาแล้วครับ ทาง Violin & String Studio ซึ่งอยู่ในเชียงใหม่ส่งมาให้ทางไปรษณีย์ด่วนพิเศษ...


เค้าส่งให้ฟรีครับ ผมสั่งมา ๒ ชุด ๆ ละ ๕๐๐ บาท เป็นหางม้ายาว ๘๐-๘๒ เซนติเมตร สามารถนำมาใส่คันชักไวโอลินและวิโอล่าขนาด 4/4 ได้เลย....


แกะออกมาให้เพื่อน ๆ ดูหน่อยนะ ปลายด้านนึงมัดด้ายและใส่กาวมาแล้ว... 


เป็นการหาประสบการณ์ในการใส่หางม้าให้คันชักไวโอลินครั้งที่สามของผม...



ก็ยังไม่เป็นที่พอใจซักเท่าไร ผมคิดว่าต้องเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือให้ดีกว่านี้ แต่อย่างไร มันก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ ครับ เช้าวันนี้ผมขึ้นรถสองแถวจากห้างฉัตรนำไปให้คุณหมอพรเทพที่โบสถ์โมทนา ถนนห้างฉัตร....


ระหว่างนั่งรอรถที่ศาลาริมทาง...ขอถ่ายรูปน้องโบว์ที่กำลังจะจากอ้อมอกไปไว้เป็นที่ระลึก...



อยากให้เพื่อน ๆ ลองฝึก rehair ดูนะ ลงทุนแค่ ๕๐๐ บาทจะสามารถเปลี่ยนน้องโบว์สุดที่รักให้กลายเป็นคันชักราคาเป็นพันได้เล้ย!!

Sunday, September 27, 2015

rehair - เปลี่ยนหางม้า

น้องเมเปิลมาเรียนไวโอลินวันเสาร์  ผมรับปากนักเรียนว่าจะเปลี่ยนหางม้าคันชักไวโอลินให้...ในขณะเดียวกันก็อยากจะเขียนเรื่อง "การเปลี่ยนหางม้าสไตล์ช่างเหอะ" ลงบล็อก  แรก ๆ เขียนไว้ค่อนข้างละเอียด พร้อมบันทึกภาพประกอบทุกขั้นตอน แต่เมื่อถึงเวลาเร่งรัด...เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมเปลี่ยนหางม้าให้เมเปิลโดยไม่มีโอกาสเก็บรายละเอียด!

หลังจากรื้อหางม้าเก่าออกมาแล้ว...ต้องหาเครื่องมือให้ได้ก่อน สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ "หวี"


เครื่องมืออื่น ๆ อย่างเช่นกรรกงกรรไกร คีมสารพัดปาก ฯลฯ ไม่ต้องพูดถึง เพราะต้องมีอยู่แล้ว อีกอย่างหนึ่งที่ต้องหาให้ได้คือ"ที่วางคันชัก"...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต (ขออภัยทำชื่อที่มาหาย)
ผมเคยทำไว้อย่างง่าย ๆ จากเศษไม้ที่มีอยู่ ในที่สุดก็หาเจอ ต้องรีบไปคว้าเศษไม้จากดาดฟ้ามาทำต่ออีกนิด...




คิดว่าถ้าเป็นครูหนิงจะทำได้เนียนกว่านี้เยอะ แต่ผมเป็นเพียง "ช่างเหอะ" ผู้มีนิสัยสุกเอาเผากิน ทำแค่พอใช้งานได้ก่อนเป็นพอ! 

เมื่อเดือนที่แล้ว... ผมสั่งซื้อหางม้าคันชักไวโอลินมาจากห้าง Peterson ๑ ชุด (๕๐๐ บาท)


เอาไปเปลี่ยนให้คันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพซะแล้ว ผมเมล์ไปสั่งซื้อเพิ่มอีก ๒ ชุด แต่ห้าง Peterson บอกว่าสินค้าหมด!!  เลยอดซื้อ!!  ไปดูที่ร้านอคูสติค (เชียงใหม่) มีหางม้าไวโอลินราคาถูกสุดคือ ๖๐๐ บาท ผมไม่ซื้อ กลับลำปางมือเปล่า 

แล้วจะทำอย่างไร? เมื่อต้องเปลี่ยนหางม้าให้เมเปิลใช้ในวันเสาร์!  รื้อสิครับ! ผมแกะหางม้าที่ใส่ให้กับคันชักไวโอลินคุณหมอพรเทพออก เพื่อจะนำมาใส่ให้กับคันชักไวโอลินน้องเมเปิลก่อน! ได้บอกคุณหมอพรเทพว่าจะนำคันชักไปมอบให้ที่โบสถ์ในวันอาทิตย์ ต้องกราบขออภัย แล้วจะสั่งอะไหล่มาเปลี่ยนให้ใหม่นะครับ...

ไม่ต้องกลัวว่าหางม้าที่แกะออกมาจากคันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพว่าจะใช้ไม่ได้ เพราะไวโอลินขนาด 1/2 ของเมเปิลมีคันชักสั้นกว่า ต้องตัดหางม้าออกอยู่แล้ว!

ได้อะไหล่มาผมก็เริ่มนำปลายด้านหนึ่งเข้าใส่ในช่องทางด้าน frog ก่อน (เพื่อน ๆ สามารถเลือกที่จะใส่ด้าน frog หรือด้าน tip ก่อนก็ได้ทั้งนั้น)  ไม่ต้องทำชนัก (ถ้าไม่เข้าใจให้กลับไปอ่านตอนก่อน ๆ) เพราะมันมีอยู่แล้ว แค่เอาใส่เข้าไปแล้วอัดด้วยลิ่มไม้ (wooden plug) ที่เก็บไว้ (โชคดีที่ยังไม่หาย 555...)


ประกอบชิ้นส่วนอื่น ๆ เข้าที่ รวมทั้งเจ้าลิ่มไม้บาง ๆ ที่อยู่ใต้หางม้า ตัวนี้ผมต้องเหลาใหม่ มันทำหน้าที่อัดหางม้าให้เรียงตัวออกไปจนเต็ม...


ช่างไวโอลินชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งบอกว่าต้องปรับปริมาณหางม้าทางด้านสาย E ให้หนาหน่อย เพราะใช้งานมากกว่า  ยากหน่อยนะตรงเนี้ย... ผมทำได้ไม่ดีเพราะมือสั่น (อิอิ) 


ใส่หางม้าทางด้าน frog แล้ว ก็นำคันชักไปวางในที่วางคันชัก...


เตรียมอุปกรณ์สำหรับทำชนัก (อีกแย้ว) ขั้นตอนต่อจากนี้ต้องทำอย่างใจเย็น ดึงปลายมาทาบกับทางด้านปลายคันชัก แล้วใช้หวีค่อย ๆ หวี.......


ตรงนี้แหละที่ว่าทำไมมันยากส์  ทำอย่างไรให้เส้นหางม้าเรียงตัวให้เป็นระเบียบที่สุด?


จากนั้นก็ทำชนักปลายหางม้าทางด้าน tip ของคันชัก พันด้วยเส้นด้ายหรือลวดทองแดงให้ห่างจากรูประมาณ ๑ หุน...


หลังจากตัดแต่งหางม้าให้ดี ปลดทางด้าน frog ออก (อย่าให้หางม้าบิดตัว..พันกัน)  บรรจงใส่ปลายหางม้าลงในรูที่ปลายคันชักแล้วอัดด้วยลิ่มไม้ที่เก็บไว้  (เบา ๆ มือหน่อยเด้อ ผมไม่มีภาพประกอบแล้วครับ)

เรียบร้อยดีแล้วก็ใส่ frog กลับเข้าที่ ขันหางม้าให้ตึง แล้วค่อย ๆ ใช้หวี (comb) หวี ๆๆๆ...ช่วงหลังนี้ผมเขียนไม่ละเอียด เพื่อน ๆ ไปหาอ่านในเว็บอื่น ๆ ละกัน!  ได้หางม้าใหม่แล้ว ต้องถูยางสนให้คันชักใช้งานได้ตามปกติ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา... รู้สึกว่าน้องเมเปิลจะพอใจกับหางม้าใหม่เช่นเดียวกับอินดี้


"เสียงดีขึ้นเยอะเลย" แม่สาวน้อยพยักหน้าเห็นด้วยกับช่างเหอะ!


จ้างเค้า rehair เสียเงินเป็นพันนะครับ ลองมาฝึกทำเองดีมั้ย?

Friday, September 25, 2015

rehair - ฝึกทำชนัก ๒

ได้ทดลองใช้เส้นด้ายมัดทำชนักแล้ว ทีนี้มาลองใช้ลวดทองแดงดูบ้าง เพื่อน ๆ ต้องไปหาบัลลาสต์เก่า ๆ ที่ไม่ได้ใช้ มารื้อเอาลวดซะก่อน...


แกะยากหน่อยนะครับ ระวังมือด้วย...


เพื่อนำเอาลวดทองแดงไปมัดหางม้าเท่านั้น ถ้าสามารถหาลวดได้จากที่อื่นก็ไม่ต้องแกะอย่างนี้ครับ...


ได้แล้วจ้า....ลวดทองแดงที่เห็นสามารถใช้มัดหางม้าได้ รู้สึกว่าจะง่ายกว่าใช้เส้นด้ายเสียอีก...


พัน ๔-๕ รอบ แล้วใช้คีมหรือมือบิดให้แน่น ตัดปลายออกก็ใช้ได้แล้ว  (ในภาพผมใช้ลวดทองแดงจากสายไฟซึ่งมีขนาดเล็กแทน เพื่อจะถ่ายภาพให้ได้ก่อน ถ้าใช้ลวดที่นำมาจากบัลลาสต์จะดูดีกว่านั้น)...


จากนั้นก็ใช้กรรไกรตัดปลายหางม้าออก...


ชุบผงยางสนแล้วนำไปลนไฟเหมือนที่เคยทำก่อนหน้านี้ก็ได้ แต่คราวนี้ขอลองใช้กาวร้อน (super glue) โดยบีบใส่ตรงปลายหางม้าให้ซึมลงทั่ว...


กาวที่เรียกว่า white glue ก็ใช้ได้นะ แต่แห้งช้ากว่า  เจ้า super glue มันแห้งเร็ว ให้ใช้คีมบีบ.. อย่าใช้มือเปล่า!  ระวังมันหยดไปโดนหางม้าหรืออย่างอื่นด้วย  (ภาพที่เห็นแค่จัดภาพให้ดู จริง ๆ แล้วบีบเฉพาะตรงปลายที่ใส่กาว)


เพื่อน ๆ จะใช้กรรไกรเล็มแต่งอีกนิดก็ได้...ไม่ว่ากัน!


ใช้เส้นด้ายหรือลวดทองแดง... ใช้กาวร้อนหรือยางสนลนไฟ เพื่อน ๆ ต้องเลือกเอา สะดวกวิธีไหนก็ใช้ได้ทั้งนั้น นี่คือตัวอย่างของเก่าที่เค้าทำไว้....


ดูให้ดีจะเห็นว่าเค้าใช้กาวแบบที่ผมได้ลองทำนี่แหละ แต่น่าจะเป็น white glue...


เรื่องฝึกทำชนักเห็นจะจบเพียงแค่นี้!

Thursday, September 24, 2015

rehair - ฝึกทำชนัก ๑

ที่ปลายหางม้าทั้ง ๒ ด้านจะถูกมัดรวมกันด้วยเส้นด้าย แล้วหยอดด้วยกาว หรือใช้ยางสนลนไฟ เชื่อมให้ปลายหางม้าติดกัน จากนั้นจึงนำไปใส่ที่ปลายคันชักและใน frog แล้วอัดด้วยลิ่มไม้...

ผมไม่รู้เหมือนกันว่าจะเรียกวิธีทำเช่นนั้นว่าอย่างไร?  ไปเปิดในพจนานุกรม เห็นคำว่า knot แปลว่า ปม, เงื่อน, กระจุก, ตาไม้, ทำให้เป็นทองแผ่นเดียวกัน ฯลฯ  อยากจะหาคำสั้น ๆ ที่ใช้สื่อความหมายได้...ผมเจอคำว่า "ชนัก" ซึ่งหมายถึง "เครื่องผูกคอช้าง ทำด้วยเชือกเป็นปมหรือห่วงห้อยลงมา เพื่อให้คนขี่คอใช้หัวแม่เท้าคีบกันตก"  คิดว่าเข้าท่าดี...จึงอยากนำมาใช้เรียกวิธีมัดหางม้าคันชัก เพื่อให้เขียนง่ายขึ้น! คงไม่ถูกต้อง...แต่ก็ขอเป็นที่เข้าใจกันในที่นี้ก็แล้วกัน 

รื้อหางม้าเก่าออกมาแล้วนำมาพิจารณาดูชนักอย่างที่เห็นในภาพ...


เอาหละ...เรามาฝึกมัดชนักกันดีฝ่า!  ใช้เจ้าหางม้าเก่าที่ตัดออกนั่นแหละ นำมาทบรวมกันเพื่อให้ได้ขนาดพอ ๆ กับหางม้าที่จะนำมาเปลี่ยนใหม่......


ก่อนอื่นต้องหายางสน (rosin) แตก ๆ ที่ไม่ใช้แล้วมาบดเตรียมไว้ด้วยดังนี้


จัดหาด้ายเหนียว ๆ, กรรไกร, ไฟแช็ค แล้วเตรียมใจให้พร้อม  ผมทดลองทำชนัก ๒ วิธี วิธีแรกเริ่มด้วยการมัดปลายหางม้าด้วยเส้นด้ายเหนียว ๆ...


จากนั้นใช้กรรไกรตัดแต่งปลายหางม้า..  


แล้วนำไปชุบกับผงยางสน...


ลนด้วยความร้อนจากไฟแช็ค (ระวังอย่าให้ไหม้เด้อ)...


ใช้ปลายนิ้วคลึงให้ปลายหางม้าติดกันเป็นก้อน (จะใช้กรรไกรเล็มแต่งอีกเล็กน้อยก็ได้)...


ใช้ได้แล้วครับ!  ถ้าได้หางม้าใหม่มา เราก็จะทำชนักอย่างเนี้ย แล้วนำไปใส่ที่ปลายคันชักหรือใน frog (ทำแบบลวก ๆ ตอนตี ๔ เพื่อจะถ่ายรูปนำมาประกอบ ่่จึงดูไม่ประณีตเท่าที่ควร)... 


 เดี๋ยวค่อยมาฝึกอีกวิธีนึงนะ!

Tuesday, October 30, 2012

ถ้าหาก็เจอ...


บ่ายวานนี้...ผมออกไปซื้อวัสดุและอุปกรณ์ชิ้นเล็กชิ้นน้อยมาทำงานงาน DIY  เพื่อแก้ง่อม (คำเมือง...หมายความว่า "แก้เหงา") หมดไป ๑๘๖ บาท

อุปกรณ์บางอย่างก็เอามาใช้ยึดของเก่า อย่างเช่นปืนโบราณ ให้ติดกับผนัง...


ยังมีที่จะต้องติดตั้งอีก...


รวมทั้งรูปอาจารย์ศิลป์ พีระศรี ที่ต้อมและซาซื้อมาฝากด้วย...


ออกไปหาซื้ออุปกรณ์....ผมอยากได้สกรูยาว ๆ พร้อมน๊อตหางปลาเพื่อมาทำแท่นซ่อมคันชัก...แต่หาไม่ได้  พอกลับมาบ้าน ผมลองไปค้นตามกล่องเก็บตะปู โชคดีจัง...ได้น๊อตหางปลามาตัวนึง!  ค้นต่ออีก...ในที่สุดก็เจอเข้ากับสกรูซึ่งมีขนาดเข้ากันได้พอดีกับน๊อต  นี่ไง....วางให้ดูเสียหน่อย!


เอาไปใส่กับแท่นซ่อมคันชักแล้วเป็นเช่นนี้...


ถ้าขันน๊อตเข้าไป..มันจะบีบให้บล็อคไม้อยู่กับที่  เป็นการทำแบบง่าย ๆ เพื่อปรับแท่นวางปลายเท้าน้องโบว์ให้เหมาะสมกับความสูง!

ผมยังไม่ได้ขัดกระดาษทรายให้ดูดีนะครับ....