rehair - เพิ่มค่าตัวให้น้องโบว์

ว่าด้วยเรื่อง rehair ต่ออีกนิดนะครับ ผมเคยเล่าว่าก่อนหน้านี้ได้ทดลองเปลี่ยนหางม้าให้กับคันชักไวโอลินของน้องเมเปิล...

วันนั้นต้องรื้อเอาหางม้าคันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพที่ได้ใส่ไว้แล้วออกมาใช้ก่อน ผมจึงต้องหาซื้ออะไหล่มาใหม่ ซึ่งก็ได้มาแล้วครับ ทาง Violin & String Studio ซึ่งอยู่ในเชียงใหม่ส่งมาให้ทางไปรษณีย์ด่วนพิเศษ...

เค้าส่งให้ฟรีครับ ผมสั่งมา ๒ ชุด ๆ ละ ๕๐๐ บาท เป็นหางม้ายาว ๘๐-๘๒ เซนติเมตร สามารถนำมาใส่คันชักไวโอลินและวิโอล่าขนาด 4/4 ได้เลย....

แกะออกมาให้เพื่อน ๆ ดูหน่อยนะ ปลายด้านนึงมัดด้ายและใส่กาวมาแล้ว... 

เป็นการหาประสบการณ์ในการใส่หางม้าให้คันชักไวโอลินครั้งที่สามของผม...

ก็ยังไม่เป็นที่พอใจซักเท่าไร ผมคิดว่าต้องเตรียมเครื่องไม้เครื่องมือให้ดีกว่านี้ แต่อย่างไร มันก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ ครับ เช้าวันนี้ผมขึ้นรถสองแถวจากห้างฉัตรนำไปให้คุณหมอพรเทพที่โบสถ์โมทนา ถนนห้างฉัตร....

ระหว่างนั่งรอรถที่ศาลาริมทาง...ขอถ่ายรูปน้องโบว์ที่กำลังจะจากอ้อมอกไปไว้เป็นที่ระลึก...

อยากให้เพื่อน ๆ ลองฝึก rehair ดูนะ ลงทุนแค่ ๕๐๐ บาทจะสามารถเปลี่ยนน้องโบว์สุดที่รักให้กลายเป็นคันชักราคาเป็นพันได้เล้ย!!

rehair - เปลี่ยนหางม้า

น้องเมเปิลมาเรียนไวโอลินวันเสาร์  ผมรับปากนักเรียนว่าจะเปลี่ยนหางม้าคันชักไวโอลินให้...ในขณะเดียวกันก็อยากจะเขียนเรื่อง "การเปลี่ยนหางม้าสไตล์ช่างเหอะ" ลงบล็อก  แรก ๆ เขียนไว้ค่อนข้างละเอียด พร้อมบันทึกภาพประกอบทุกขั้นตอน แต่เมื่อถึงเวลาเร่งรัด...เมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมา ผมเปลี่ยนหางม้าให้เมเปิลโดยไม่มีโอกาสเก็บรายละเอียด!

หลังจากรื้อหางม้าเก่าออกมาแล้ว...ต้องหาเครื่องมือให้ได้ก่อน สิ่งหนึ่งที่ขาดไม่ได้คือ "หวี"

เครื่องมืออื่น ๆ อย่างเช่นกรรกงกรรไกร คีมสารพัดปาก ฯลฯ ไม่ต้องพูดถึง เพราะต้องมีอยู่แล้ว อีกอย่างหนึ่งที่ต้องหาให้ได้คือ"ที่วางคันชัก"...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต (ขออภัยทำชื่อที่มาหาย)

ผมเคยทำไว้อย่างง่าย ๆ จากเศษไม้ที่มีอยู่ ในที่สุดก็หาเจอ ต้องรีบไปคว้าเศษไม้จากดาดฟ้ามาทำต่ออีกนิด...

คิดว่าถ้าเป็นครูหนิงจะทำได้เนียนกว่านี้เยอะ แต่ผมเป็นเพียง "ช่างเหอะ" ผู้มีนิสัยสุกเอาเผากิน ทำแค่พอใช้งานได้ก่อนเป็นพอ! 

เมื่อเดือนที่แล้ว... ผมสั่งซื้อหางม้าคันชักไวโอลินมาจากห้าง Peterson ๑ ชุด (๕๐๐ บาท)

เอาไปเปลี่ยนให้คันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพซะแล้ว ผมเมล์ไปสั่งซื้อเพิ่มอีก ๒ ชุด แต่ห้าง Peterson บอกว่าสินค้าหมด!!  เลยอดซื้อ!!  ไปดูที่ร้านอคูสติค (เชียงใหม่) มีหางม้าไวโอลินราคาถูกสุดคือ ๖๐๐ บาท ผมไม่ซื้อ กลับลำปางมือเปล่า 

แล้วจะทำอย่างไร? เมื่อต้องเปลี่ยนหางม้าให้เมเปิลใช้ในวันเสาร์!  รื้อสิครับ! ผมแกะหางม้าที่ใส่ให้กับคันชักไวโอลินคุณหมอพรเทพออก เพื่อจะนำมาใส่ให้กับคันชักไวโอลินน้องเมเปิลก่อน! ได้บอกคุณหมอพรเทพว่าจะนำคันชักไปมอบให้ที่โบสถ์ในวันอาทิตย์ ต้องกราบขออภัย แล้วจะสั่งอะไหล่มาเปลี่ยนให้ใหม่นะครับ...

ไม่ต้องกลัวว่าหางม้าที่แกะออกมาจากคันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพว่าจะใช้ไม่ได้ เพราะไวโอลินขนาด 1/2 ของเมเปิลมีคันชักสั้นกว่า ต้องตัดหางม้าออกอยู่แล้ว!

ได้อะไหล่มาผมก็เริ่มนำปลายด้านหนึ่งเข้าใส่ในช่องทางด้าน frog ก่อน (เพื่อน ๆ สามารถเลือกที่จะใส่ด้าน frog หรือด้าน tip ก่อนก็ได้ทั้งนั้น)  ไม่ต้องทำชนัก (ถ้าไม่เข้าใจให้กลับไปอ่านตอนก่อน ๆ) เพราะมันมีอยู่แล้ว แค่เอาใส่เข้าไปแล้วอัดด้วยลิ่มไม้ (wooden plug) ที่เก็บไว้ (โชคดีที่ยังไม่หาย 555...)

ประกอบชิ้นส่วนอื่น ๆ เข้าที่ รวมทั้งเจ้าลิ่มไม้บาง ๆ ที่อยู่ใต้หางม้า ตัวนี้ผมต้องเหลาใหม่ มันทำหน้าที่อัดหางม้าให้เรียงตัวออกไปจนเต็ม...

ช่างไวโอลินชาวญี่ปุ่นคนหนึ่งบอกว่าต้องปรับปริมาณหางม้าทางด้านสาย E ให้หนาหน่อย เพราะใช้งานมากกว่า  ยากหน่อยนะตรงเนี้ย... ผมทำได้ไม่ดีเพราะมือสั่น (อิอิ) 

ใส่หางม้าทางด้าน frog แล้ว ก็นำคันชักไปวางในที่วางคันชัก...

เตรียมอุปกรณ์สำหรับทำชนัก (อีกแย้ว) ขั้นตอนต่อจากนี้ต้องทำอย่างใจเย็น ดึงปลายมาทาบกับทางด้านปลายคันชัก แล้วใช้หวีค่อย ๆ หวี.......

ตรงนี้แหละที่ว่าทำไมมันยากส์  ทำอย่างไรให้เส้นหางม้าเรียงตัวให้เป็นระเบียบที่สุด?

จากนั้นก็ทำชนักปลายหางม้าทางด้าน tip ของคันชัก พันด้วยเส้นด้ายหรือลวดทองแดงให้ห่างจากรูประมาณ ๑ หุน...

หลังจากตัดแต่งหางม้าให้ดี ปลดทางด้าน frog ออก (อย่าให้หางม้าบิดตัว..พันกัน)  บรรจงใส่ปลายหางม้าลงในรูที่ปลายคันชักแล้วอัดด้วยลิ่มไม้ที่เก็บไว้  (เบา ๆ มือหน่อยเด้อ ผมไม่มีภาพประกอบแล้วครับ)

เรียบร้อยดีแล้วก็ใส่ frog กลับเข้าที่ ขันหางม้าให้ตึง แล้วค่อย ๆ ใช้หวี (comb) หวี ๆๆๆ...ช่วงหลังนี้ผมเขียนไม่ละเอียด เพื่อน ๆ ไปหาอ่านในเว็บอื่น ๆ ละกัน!  ได้หางม้าใหม่แล้ว ต้องถูยางสนให้คันชักใช้งานได้ตามปกติ

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา... รู้สึกว่าน้องเมเปิลจะพอใจกับหางม้าใหม่เช่นเดียวกับอินดี้

"เสียงดีขึ้นเยอะเลย" แม่สาวน้อยพยักหน้าเห็นด้วยกับช่างเหอะ!

จ้างเค้า rehair เสียเงินเป็นพันนะครับ ลองมาฝึกทำเองดีมั้ย?

rehair - รื้อหางม้าเก่า

เริ่มงานเปลี่ยนหางม้าให้น้องเมเปิล... ช่างเหอะต้องรื้อหางม้าเก่าออกก่อน ท่านเจ้าของร้าน String & Violin Studio เป็นห่วงกลัวว่าผมจะแกะ frog ออกไม่ได้!

ไม่ลองไม่รู้...ไม่ดูไม่เห็น!  ผมใช้กรรไกรตัดหางม้าเก่าออก...

อยากรู้ว่าเป็นหางม้าจริงหรือหางม้าสังเคราะห์ ผมคว้าไฟแช็คมาจุดไฟเผา...

ไม่มีกลิ่นเหม็นเหมือนพลาสติกไหม้แฮะ! หางม้าถูกไฟเผากลายเป็นขึ้เถ้า สัมผัสดูได้ แสดงว่าเป็นหางม้าจริง แต่น่าจะเป็นหางม้าเกรดต่ำเพราะรู้สึกว่าเส้นจะใหญ่  (ไม่รู้ว่าตัดมาจากม้าลำปางหรือม้าของอาจารย์ไกรหรือเปล่า?....ฮา)

จากนั้นก็ต้องแกะทางด้าน frog ออกมา ซึ่งใช่ว่าจะง่าย  พอดีมีน้ำยาอเนกประสงค์ตัวเก่งช่วย...ช่างเหอะฉีดลงไปก่อน มันจะช่วยให้ดึงชิ้นส่วนที่ติดแน่นออกได้ง่ายขึ้น ข้อสำคัญคือเวลาดึงต้องมือเบา นั่นไง...ออกมาแล้วจ้า

เจ้าชิ้นไม้เล็ก ๆ ที่อัดไว้ก็หัวแข็งเหมือนกัน แต่ก็ดื้ออยู่ได้ไม่นาน ออกมาแล้วดูสภาพอาจใช้ไม่ได้อีก ต้องเหลาตัวใหม่ไว้ใช้แทน

ถึงอย่างไรก็ต้องรวบรวมใส่ไว้ในที่เก็บ อย่าให้หล่นหายเป็นอันขาด!

ตรงปลาย (tip) ยิ่งเอาหางม้าเก่าออกยาก เพราะเค้าอัดลิ่มไว้แน่น รวมทั้งยังเป็นจุดที่บอบบางด้วย...

ไม่ใช้แรงงัด...ผมต้องใจเย็น อาศัยน้ำยาอเนกประสงค์เป็นตัวช่วย ในที่สุดลิ่มและหางม้าก็ออกมาโดยปลายคันชักไม่เสียหาย

เสร็จไปอีกหนึ่งขั้นตอน ต่อไปก็ต้องหาแท่นไม้สำหรับวางคันชักที่เคยทำไว้ให้ได้...อยู่ไหนเอ่ย?

rehair - หาซื้อหางม้า

สมัยทำงานเป็นมือเปียโนอยู่ที่กาดสวนแก้ว ผมซื้อไวโอลินเก่าขนาด 1/2 จากโรงเรียนดนตรีสยามกลการของ อ.วินัย สว่างงามมา ๑ คัน พอน้องเมเปิลโตขึ้นจนเปลี่ยนมาใช้ไวโอลินขนาด 1/2 ผมจึงให้นักเรียนยืมใช้มาเรื่อย ๆ   คันชักสำหรับไวโอลิน 1/2 มีขนาดอย่างที่เห็น...

วันก่อนผมสังเกตได้ว่าเสียงไวโอลินของน้องเมเปิลไม่หนักแน่นเลยแม้แต่น้อย จึงได้ขอคันชักมาดู พบว่าหางม้าหมดสภาพตั้งนานแล้ว ทั้งสกปรกทั้งเหลือน้อย อย่างเนี้ยจะให้เสียงดีได้อย่างไรกัน!!

ต้องเปลี่ยนหางม้าให้ใหม่ครับ ผมบอกให้นักเรียนทิ้งคันชักไว้ แล้วเริ่มหาซื้อหางม้า ไปถามร้านอคูสติคที่ถนนทุ่งโฮเต็ล เชียงใหม่ ปรากฏว่ามีหางม้าไวโอลินราคา ๖๐๐ บาท, ๑,๕๐๐ บาท และ ๒,๐๐๐ บาท ก็เลยไม่ซื้อ เพราะขอตังค์พ่อน้องเมเปิลไว้แค่ ๕๐๐ บาทเอง อิอิ 

พบกับเว็บ String & Violin Studio บอกว่า "หางม้า (Horse hair) สำหรับคันชักไวโอลิน นำเข้าจากมองโกเลีย เป็นหางม้าธรรมชาติสีขาวแท้ เกรด A  ซึ่งมีขนาดความหนาใกล้เคียงกันแถบทุกเส้น ขนาดความยาวประมาณ 31 นิ้ว  รัดมุมเรียบร้อยทำให้ง่ายต่อการเปลี่ยนหางม้าด้วยตัวเอง..."

ภาพจาก violinandstring.com

ใช้ได้เลยล่ะ... ราคาชุดละ ๕๐๐ บาท ผมสั่งออนไลน์ทันที ๒ ชุด!!  ไม่นานนักก็ได้รับโทรศัพท์จากเจ้าของร้านสอบถามด้วยความเป็นห่วงว่าเคยเปลี่ยนหางม้าเองหรือเปล่า?  ถ้าไม่เคย...ส่งไปให้ทางร้านเปลี่ยนน่าจะดีกว่า ผมรู้สึกขอบคุณที่เป็นห่วง ตอนนั้นตอบอ้อมแอ้มไปว่าเคยเปลี่ยน ก็เคยเปลี่ยนจริง ๆ แหละ คือเปลี่ยนหางม้าคันชักไวโอลินของคุณหมอพรเทพ ซึ่งไม่เป็นที่น่าพอใจนัก แต่ก็ได้บทเรียนมาก คิดว่าเปลี่ยนครั้งต่อไปจะต้องดีกว่าเดิมอย่างแน่นอน ช่างเหอะก็เป็นอย่างเนี้ยแหละ คือเรียนรู้จากการลองผิดลองถูก ครั้งนี้ก็เช่นกัน!

ร้านและ studio อยู่ที่เชียงใหม่ ผมตกลงว่าจะไปซื้อเองที่ร้านบนถนนช้างคลาน แต่เพื่อน ๆ สั่งทางเว็บก็ได้ครับ รู้สึกว่าไม่คิดค่าส่งด้วยนะ

เรื่อง rehair คงอีกยาว...เดี๋ยวเขียนต่อนะครับ!

ซ่อมน้องโบว์

เทปที่พันด้ามคันชักไวโอลินของอินดี้หมดสภาพ กลายเป็นยางเหนียวติดนิ้ว ผมให้นักเรียนนำคันชักของผมกลับไปใช้ซ้อมที่บ้าน ส่วน "น้องโบว์"ของอินดี้... ผมขอกักตัวไว้ก่อน

ไม่ได้เก็บตัวไว้ทำอะไรหรอก นอกจากจะซ่อมให้ ผมแกะเทปที่ห่อหุ้มทำเป็น thumbgrip ออกหมด เหลือแต่ด้ามไม้เปลือยเปล่า จากนั้นก็เตรียมวัสดุที่จะใช้ซ่อม เป็นสายไฟเส้นเล็ก ๆ ซึ่งต้องใช้เวลาค้นอยู่นาน...กว่าจะหาเจอ!

เอามาพัน ๆๆๆ อย่างที่เห็น ทำแบบง่าย ๆ มันมีรูเล็ก ๆ อยู่แล้ว เพียงแค่ขยายให้กว้างอีกนิด แล้วแหย่ปลายสายไฟลงไป...

พันไปเรื่อย ๆ จนเต็ม...

ผมใช้วิธีผูกให้แน่นเท่านั้น  อาจดูไม่สวย...แต่รื้อออกง่าย!

ถ้ากลัวหลุดก็อาจเหยาะกาวร้อนแต้มตรงปลายนิด ๆ แต่ผมไม่ทำ (เพราะไม่มี 555)  เรียบร้อยแล้วจ้า...

น้องโบว์ไม่เหนียวเหนอะหนะอีกต่อไป!!