ทั้งสำเร็จและล้มเหลว

วันก่อนผมเขียนเรื่อง "ซ่อมตู้เย็น - ช่วยเขกหัวผมที"  บอกว่าต้องรอให้ได้ลวดเชื่อมอลูมิเนียมทองแดงที่สั่งจากเมืองจีนเสียก่อน ถึงจะได้ทดลองเชื่อมอุดรูรั่วบนแผงทำความเย็น...

วันนี้ลวดเชื่อมมาแล้วครับ...

มีฟลักซ์ในตัวด้วย...

อยากจะเล่าถึงประสบการณ์สักหน่อย ก่อนอื่นก็ต้องยอมรับว่าไม่เคยทำงานเชื่อมแบบนี้เลย เคยแต่บัดกรีโดยใช้หัวแร้งและตะกั่วตอนซ่อมวิทยุต่อแอมป์ฯ  เชื่อมเหล็กก็ไม่เป็น หุหุ ดันจะมาคิดเชื่อมอลูมิเนียมโดยใช้ปืนยิงแก๊สราคา ๘๐ บาท...

ใคร ๆ ก็บอกว่าเชื่อมช่อง freeze เป็นเรื่องยากสำหรับช่างมือใหม่ ผมลองทำดูแล้ว ต้องยอมรับว่ากว่าจะทำได้ก็สิ้นเปลืองทั้งเวลา แก๊ส และลวดเชื่อม เสร็จแล้วทดสอบด้วยฟองสบู่ ทีแรกก็ไม่เห็นมีอะไร ผมเติมน้ำยาแล้วเดินเครื่อง ช่องฟรีซเย็นขึ้นมา แต่ดีใจได้ไม่นานก็ต้องเศร้า เพราะน้ำยารั่วออกมาตามตามด ในที่สุดที่เติมเต็มไว้ก็หายหมด!...

แผงทำความเย็นเชื่อมยากเพราะมีสีเคลือบ (แม้จะทำความสะอาดแล้วก็ตาม) อีกประการคือต้องเชื่อมในพื้นที่ที่มืดและแคบ นอกจากนั้นเจ้า flame gun ราคาถูกที่ผมใช้ก็ไม่เหมาะ ลวดเชื่อมก็คงไม่ใช่อย่างดี เชื่อมไปเชื่อมมา...ในที่สุดปืนก็พัง

มันเหมาะสำหรับงานครัวมากกว่าครับ จริง ๆ แล้วควรใช้เครื่องเชื่อมแก๊สที่มีประสิทธิภาพที่ช่างอาชีพใช้ หรือไม่ก็เอาเป็นแบบนี้ก็ยังดี...

ซ่อมตู้เย็นครั้งนี้ ผมต้องตัดต่อท่อเติมน้ำยาของคอมเพรสเซอร์ด้วยครับ...

เวรกรรมอีกแย้ว...ช่างเหอะไม่มีที่ตัดท่อทองแดงแบบที่เค้าใช้กัน!

ภาพจาก mounbumrungsil-air.blogspot.com (ขอขอบคุณ)

ต้องเอาเลื่อยตัดกิ่งไม้มาตัด เพื่อต่อด้วยเจ้าตัวนี้...

มันคือวาล์วลูกศรขนาด ๑/๔ นิ้ว (ซื้อมาตัวละ ๑๕ บาท) สวมเข้าด้วยกันแล้วเชื่อมด้วยลวดเชื่อมโดยใช้ปืนยิงแก๊ส อันนี้จะเชื่อมได้ง่ายหน่อย เพราะมีพื้นที่ทำงานกว้าง ไม่ต้องกลัวด้วยว่าไฟแรงจะทำให้ชิ้นงานทะลุ (เวลาเชื่อมเอาผ้าชุบน้ำชุ่ม ๆ มาวางกันไว้รอบ ๆ ด้วยนะ)  ไม่ยากครับ เผาด้วยปืนไฟแล้วใช้ลวดเชื่อมแหย่เข้าไป มันก็ละลายไหลเข้ายึดประสานท่อทองแดง...

ที่เห็นสีขาว ๆ คือครีมอาบน้ำที่เอามาทดสอบว่ารั่วหรือเปล่า? ถ้าไม่มีฟองอากาศผุดขึ้นมาก็น่าจะใช้ได้...

เชื่อมท่อเติมน้ำยาประสบความสำเร็จ แต่ช่องฟรีซยังคงล้มเหลวครับ! หัวพ่นแก๊สก็พังไปแย้ว...

ซ่อมตู้เย็น - ช่วยเขกหัวผมที

เพื่อน ๆ ที่รักครับ! ผมอยากให้ใครสักคนเขกหัวผมแรง ๆ สักทีนึง (๒ ทีก็ได้) เพราะทำเรื่องผิดพลาดที่ไม่น่าอภัย...

เรื่องของเรื่องก็คือเจ้าตู้เย็น Toshiba ตัวที่ใช้มาหลายปี จริง ๆ แล้วมันก็ใช้ได้ แต่ไม่น่าพอใจนักเพราะมีปัญหาแช่ผักสดได้ไม่ค่อยดี รวมทั้งช่องแช่แข็งยังมีน้ำแข็งเกาะเร็วเกิน... 

เรียนช่างไฟฟ้ามา ๓ ปี อีเล็คทรอนิคส์อีก ๒ ปี ผมยังเคยฝึกผ่าคอมเพรซเซอร์ตู้เย็นกับอาจารย์ประสานที่ วทพ. (วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ) แม้ว่าจะไม่ได้เลือกเอาดีทางตู้เย็น-เครื่องปรับอากาศ แต่ก็พอรู้การทำงานของมัน และที่แน่ ๆ  คือรู้ว่าเค้าห้ามมิให้ใช้ของแหลมงัดน้ำแข็งในช่องแช่แข็ง!!  ในคู่มือเขาก็เตือนแล้ว (บางครั้งก็มีเขียนข้อควรระวังติดไว้ข้างตู้เย็น!)  แต่ผมเป็นคนใจร้อนและขาดสติ เคยใช้มีดงัดเอาน้ำแข็งออกในขณะละลายน้ำแข็ง ทำมาหลายครั้ง ทั้ง ๆ ที่รู้ว่าไม่ควรทำ!!...

และแล้วเมื่อเคราะห์ร้ายมาถึง ไม่กี่วันมานี้งัดน้ำแข็งอีก คราวนี้เป็นน้ำแข็งก้อนใหญ่ ผมออกแรงมากไปหน่อย เกิดเสียงดัง "ฟี๊ด" และน้ำยาพุ่งออกมา ถึงตอนนั้นผมรู้แล้วว่าผมเอามีดไปเจาะแผงทำความเย็นซะแล้ว 

อยากเขกหัวตัวเองแต่กลัวเจ็บ แหะ ๆ จึงต้องมาโพสต์สารภาพกับเพื่อน ๆ ด้วยความสมน้ำหน้าตัวเอง มีปัญหาเรื่องการเก็บอาหารและการทำครัวทันที ไม่ซ่อมก็ไม่ได้ ผมลองค้นอ่านในเว็บต่าง ๆ แล้วพบว่าค่าซ่อมตู้เย็นกรณีเช่นนี้ก็ต้องเตรียมตังค์ไว้เป็นพัน เพราะช่างจะต้องมาขนตู้เย็นไป เอาไปอุดรูรั่ว ทำความสะอาด แว็คคั่มและเติมน้ำยา แล้วยังต้องเอากลับมาส่ง ขึ้นบันไดแคบ ๆ มา ๓-๔ ชั้นคงไม่ใช่เรื่องง่ายนัก!  ไม่รู้ทำไงดี ทำโทษตัวเองมาพักนึงด้วยการไม่ใช้ตู้เย็น ก็เหนื่อยเหลือเกิน ผมต้องเดินขึ้นลงเอาอาหารไปเก็บที่ชั้นล่าง มีแนวโน้มด้วยว่าจะหกขะล้มตกบันได!  ในที่สุดก็ต้องตัดสินใจสวมหมวกช่างซ่อมตู้เย็น ช่างเหอะเริ่มด้วยการหาเครื่องไม้เครื่องมือ สั่งซื้อหัวพ่นไฟ (flame gun) รอในช่วง flash sale ได้มาในราคา ๘๐ บาท

มีปืนแล้วก็ต้องมีลูก ผมควบแมงกะไซค์ไปดูแก๊สกระป๋องที่ร้านขายเครื่องมือใกล้บ้านแห่งหนึ่ง พบว่ายี่ห้อ Buga Flame ขนาด 365 ml. ราคากระป๋องละ ๙๐ บาท จึงไม่ซื้อ กลับบ้านแล้วสั่งที่ shopee ๓ กระป๋อง ๑๘๐ บาท (ใช้โค้ดส่งฟรี)

ได้รับสินค้าแล้วเช่นกัน...

วันนี้นำปืนและลูก...เอ้ย ปืนพ่นไฟออกมาลอง

ลวดเชื่อมยังไม่มาครับ ผมลองใช้ก่อนด้วยการเป่าทำความสะอาดบริเวณพื้นที่ที่ต้องเชื่อมอุด "ฟู่ ๆๆ  เป่าสีให้ร้อน แล้วขัดด้วยกระดาษทราย ... 

ช่างตู้เย็นจำเป็นคงต้องรอให้มีลวดเชื่อม ถึงจะได้เชื่อมอุดครับ....