ซ่อม bar stool (ต่อ)

เมื่อวานนี้ ช่างเหอะซ่อมเก้าอี้ (bar stool) ตัวที่ทำให้เกือบต้องขาหัก โชคดีที่ขาคนไม่หัก แต่ขาเก้าอี้หัก!! 

เจ้าไม้ที่ยึดขาเก้าอี้เข้าด้วยกันและใช้เป็นที่วางเท้า มีอยู่ตัวหนึ่งที่หักตรงปลาย...

ต้องเอาส่วนที่หักคาอยู่ในตัวขาเก้าอี้ออกก่อน มันติดแน่นครับ ดึงออกไม่ได้โดยง่าย!

ไปหาดอกสว่านตัวใหญ่ ๆ มาแล้วเจาะเข้าไป....

เจาะง่ายเพราะเป็นไม้เนื้ออ่อน....

จากนั้นก็ใช้ไขควงปากแบนงัดเศษที่เหลือออก...

รู้ขนาดรูที่ขาเก้าอี้แล้ว ผมต้องหาไม้มาต่อ พอดีไม่มีไม้สัก ก็เลยใช้เศษไม้ที่พอหาได้

ทดลองเหลาแล้วนำมาเทียบ

เอาเหอะ...ของเก่าก็ไม้เนื้ออ่อนอยู่แล้ว ผมบากปากฉลามเพื่อจะต่อเข้าด้วยกัน ใช้ตะปู ๒ นิ้วเป็นแกนเสริมความแข็งแรง งานหยาบจริง ๆ เพื่อน ๆ อย่าหัวเราะเยาะนะ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือครูหนิง ช่างไม้ฝีมือดี อิอิ)

เชื่อมั่นในกาวลาเท็กซ์ ผมผสมขี้เลื่อยอุดไว้ก่อน...

พอแห้งแล้ว ค่อยเหลา ขัดกระดาษทราย เสร็จแล้วคงจะดูไม่น่าเกลียดซักเท่าใด!

ไหน ๆ ก็ลงไปหาเศษไม้เศษอะไหล่แล้ว ผมถือโอกาสยกเจ้าสตูลพิการขึ้นมาอีก ๓ ตัว...

ตัวนี้ต้องทำความสะอาด  ใส่กาว ขัดกระดาษทราย และทำสีใหม่...

ตัวนี้หนักหน่อย ต้องใช้แคมป์อัดชิ้นส่วนที่แตกออกมา...

 

ตัวนี้ไม่มีพนักพิง ต้องใส่กาว ทำความสะอาด และทำสีใหม่...

เหนื่อยแฮะ ช่างเหอะรู้สึกเวียนหัว! ทิ้งไว้อย่างนั้นก่อนก็แล้วกัน...

ต่อแป

หน้าฝนก้าวเท้าเข้ามาเต็มตัว แต่ Green Workshop ของช่างเหอะก็ยังคงไม่แล้วเสร็จ วันนี้ผมกลับมาลงมือต่อ โดยตั้งใจว่าจะต่อหลังคาให้ยื่นออกมาอีก เพื่อกันฝนให้สาดน้อยลง! 

ไปซื้อสังกะสีจากร้านวัสดุก่อสร้างในห้างฉัตรมา ขนาด ๗ ฟุต ราคา ๑๕๒ บาท ผมต้องยอมควักกระเป๋า เพราะต้องการให้งานหลังคาเสร็จสมบูรณ์โดยเร็ว...

จากภาพบนสุด  จะเห็นได้ว่าไม้แปตัวในสุดนั้นยาวได้ขนาดของมันแล้ว  (รองรับแผ่นสังกะสีมุงหลังคาได้พอดี) แต่แปตัวกลางกับตัวนอกนั้นสั้นไป  ผมต้องต่อให้ยาวขึ้น โดยใช้เศษไม้ที่มีอยู่ ถึงจะหน้ากว้างไม่เท่ากันก็ไม่เป็นไร เพราะถึงอย่างไรก็ไม่มีอะไรได้ขนาดพอดีอยู่แล้วสำหรับงานช่างเหอะ หุหุ  

ต้องใช้กาวลาเท็กซ์ทา ก่อนที่จะขันตะปูควงและตอกตะปูยึด จากนั้นก็เสริมความแข็งแรงด้วยการใช้กาวผสมขี้เลื่อยอัดตามร่องให้เต็ม วันพรุ่งนี้คงจะแห้ง สามารถนำสังกะสีขึ้นไปมุงได้....

ผมได้กลับมาทำงานตามประสาช่างเหอะ ก็สบายใจขึ้นครับ!