Showing posts with label พม่า. Show all posts
Showing posts with label พม่า. Show all posts

Sunday, August 19, 2018

Fearless


"พม่า" คือประเทศแรกที่เดินทางออกนอก ผมได้นั่งเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต โดยมีกล้อง Rollei 35 (กล้องฟิล์มฟูลเฟรมที่เล็กที่สุดในโลก*)  ติดตัวไปด้วย...

ภาพกล้อง Rollei 35 (ที่มา - wikipedia.org)
นี่คือภาพเจดีย์มหาโลกมารชินของวัดกุโสดอร์ มัณฑะเลย์ ถ่ายด้วยกล้อง Rollei 35 เมื่อปี ๒๕๒๖... 


คุณอาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล กล่าวถึงกล้อง Rollei 35 ว่า....
เลนส์ที่ใช้มีความคมมาก และระยะก็ถือว่า Wide กว่าปกติที่ใช้ในยุคนั้นเล็กน้อยคือ 40 mm (ในยุคนั้นฝั่งยุโรปจะนิยมระยะ 50 mm) เป็นเลนส์ Zeiss Tessar 3.5/40mm 4 ชิ้นเลนส์ ปรับรูรับแสงได้ตั้งแต่ f/3.5 – f/22 ส่วนความเร็วชัตเตอร์อยู่ที่ 1/2 sec ไปถึง 1/500 sec และมีชัตเตอร์ B ให้ด้วย ถือว่าครอบคลุมเพียงพอกับงานทั่วไปแล้ว...
ที่จะคุยวันนี้ก็เกี่ยวกับการเดินทางไปร่างกุ้งหรือย่างกุ้ง (Yangon) เมื่อ ๓๕ ปีที่แล้ว โรงแรมการ์เด้นตั้งอยู่บริเวณสวนสาธารณะและเจดีย์สุเล (Sule Paya) จำได้ว่าจากสนามบิน คืนนั้นผมแชร์แท็กซี่กับฝรั่งกลุ่มหนึ่งไปลงที่หน้าโรงแรม ได้เข้าพักในตึกโบราณทรงสูง ๒ ชั้น 


ลืมไปแล้วว่าค่าที่พักคืนละเท่าไหร่ สมุดที่บันทึกการเดินทางเล่มนั้นก็หายไปซะแล้ว ผมจำได้แต่เพียงว่ามันเป็นโรงแรมเก่า กำแพงหนา เพดานสูง แสงน้อย สกปรก คิดว่าคงจะสร้างตั้งแต่สมัยอังกฤษเข้ายึดครอง นับได้ว่าเป็นครั้งแรกในชีวิตของหนุ่มเชียงใหม่คนหนึ่งซึ่งได้พักค้างคืนในตึกโบราณ สถานที่ซึ่งบางคนอาจไม่กล้านอนคนเดียว ผมมีรูปบานหนึ่งที่ถ่ายไว้ในเช้าวันรุ่งขึ้น เป็นอ่างล้างหน้าเก่า ๆ อยู่ใกล้กับช่องหน้าต่างทรงสูง กั้นไว้ด้วยลูกกรงเหล็กและผ้าม่านราคาถูก...  


แปลกอยู่เหมือนกันว่าทำไมผมถึงไม่รู้สึกกลัวเมื่อต้องนอนอยู่คนเดียวในอาคารน่ากลัวอย่างนั้น!.

------------------------------------------------------------------------

* ข้อมูลจากบล็อกของคุณ อาทิตย์ เลิศรักษ์มงคล  

Thursday, November 06, 2014

ปั้มน้ำมันริมทาง

บ้านเราเรียกสถานีจำหน่ายน้ำมันว่า "ปั้มน้ำมัน" ทั้งรถเล็กรถใหญ่เมื่อน้ำมันใกล้หมดก็ต้องแวะปั้ม!  บางหมู่บ้านก็มี "ปั้มหลอด" ไว้คอยให้บริการ...

ภาพจากอินเทอร์เน็ต

 ในประเทศพม่ารถใหญ่ก็เติมน้ำมันตามสถานีบริการซึ่งมีไม่มาก...


ส่วนจักรยานยนต์ในพม่านั้น หาเติมน้ำมันได้ง่าย เพราะมีปั้มน้ำมันอยู่ทั่วไป ไม่ใช่ปั้มหลอดนะ แต่เป็นปั้มขวด (อิอิ ผมเรียกเอง) ตอนเดินเที่ยวในอินเล ผมก็แปลกใจอยู่เหมือนกันว่าใครเอาขวดอะไรไปตั้งไว้หน้าบ้าน ต่อมาถึงได้รู้ว่าเป็นขวดน้ำมันเบนซิน...


ในมัณฑะเลย์ก็เช่นกัน ผมถ่ายภาพ "ปั้มขวด" ของบรรดานักบิดมาให้ดู...


อย่างที่เห็นในภาพนี้ก็ "ปั้มขวด" เช่นเดียวกัน...


แม่ค้าบรรจุน้ำมันลงขวดแล้วนำใส่ตะกร้ามานั่งขายอยู่ริมทาง จะได้กำไรขวดละเท่าไหร่? และวันนึงจะขายได้ซักกี่ขวด?...ผมไม่อาจรู้ได้! 


 แต่ดู ๆ แล้ว เธอค่อนข้างจะพอใจกับการเป็นเจ้าของปั้มน้ำมันริมทางเสียนี่กระไร!!  

Monday, May 12, 2014

ค่าซ่อมมอเตอร์ไซค์ในพม่า


ผมคิดว่า "มัณฑะเลย์" น่าจะเป็นเมืองที่มีจักรยานยนต์มากที่สุดในประเทศพม่า  มอเตอร์ไซค์รับจ้างก็มีมาก!



ที่นี่ใคร ๆ ก็รับส่งผู้โดยสารได้ เพราะไม่ต้องสวมเสื้อแสดงตนเหมือนบ้านเรา ผู้ที่มีอาชีพนี้โดยตรงจะอยู่ตามจุดต่าง ๆ พร้อมกับหมวกกันน็อคอีก ๑ ใบสำหรับผู้โดยสาร   "Motorbike Taxi" เป็นชื่อเรียกสำหรับบริการของเขา

ในขณะเดียวกัน อาจมีหนุ่มพม่าบางคนขี่จักรยานผ่านมา พอเห็นนักท่องเที่ยวก็เรียกให้ใช้บริการรับส่ง (เป็นการหาลำไพ่พิเศษ)  ถ้าอย่างนั้นก็ต้องเสี่ยงหน่อย เพราะเขาจะไม่มีหมวกกันน็อคให้ แถมยังขับขี่รวดเร็วเพื่อหลบหลีกลัดเลาะไปยังจุดหมาย 

ใครยังไม่เคยเสียวสุด ๆ ให้ลองไปนั่งมอเตอร์ไซค์รับจ้างสมัครเล่นในมัณฑะเลย์ดู!

แต่หนุ่มคนนี้เป็นมอเตอร์ไซค์รับจ้างตัวจริง เขาเตรียมหมวกกันน็อคเตรียมไว้ให้ผู้โดยสารด้วย...แต่เก่าชะมัด!


ขากลับจากสะพานอูเบ็ง ระหว่างทางจะไปส่งผมที่ Royal Guest House แมงกะไซค์คันที่เห็นเกิดเสียกลางทาง มีเสียงดังเอี๊ยด ๆ บริเวณล้อหลัง แล้วไม่สามารถขี่ต่อไปได้ เจ้าของหนุ่มต้องเดินจูงรถไปหาร้านซ่อม โดยมีผู้โดยสารแก่ก้าวตามไปติด ๆ   

ในที่สุดก็เจอร้านซ่อม แต่ยังเช้าเกิน...ร้านยังไม่เปิด! คนข้างบ้านช่วยไปเคาะประตูเรียกให้ นายช่างก็ดีใจหาย ออกมาซ่อมให้ทั้ง ๆ ยังไม่ถึงเวลาทำงาน!


ใช้เวลาซ่อมประมาณครึ่งชั่วโมง เค้าคิดค่าแรง ๑,๐๐๐ จ๊าด หรือประมาณ ๓๕ บาทเอง!