Showing posts with label รถยนต์เก่า. Show all posts
Showing posts with label รถยนต์เก่า. Show all posts

Thursday, April 06, 2017

รอลุ้น...

คุณพ่อของน้องใบเฟิร์นเปลี่ยนแบตเตอรี่รถยนต์ใหม่ แทนที่จะนำแบตฯ ตัวเก่าไปเทิร์นแลกซื้อแบตตัวใหม่ เพื่อประหยัดเงินได้อย่างน้อยก็ ๕๐๐ บาท แต่ท่านกลับนำแบตฯ เก่ามามอบให้ช่างเหอะเพื่อทดลองใช้กับเจ้าโต

ตั้งใจว่าจะขยับเจ้าโตออกนอกบ้านให้ได้ก่อนสิ้นเดือนเมษาฯ วันนี้ผมเริ่มงานด้วยการศึกษาใน YouTube  ถึงวิธีชุบการชีวิตหรือการทำสาวแบตเตอรี่โดยการใช้น้ำยาล้างห้องน้ำล้างแผ่นธาตุ แต่ก็ยังสับสน เพราะบางคลิปห้ามมิให้ใช้น้ำยาล้างห้องน้ำ (ต้องใช้น้ำยาของเขา) มีคนวิจารณ์ว่าทำแล้วไม่ได้ผล!  บ้างก็แนะนำว่าซื้อแบตฯ ใหม่ชัวร์กว่า ผมจึงต้องชั่งใจว่าจะเชื่อใครดี? ในที่สุดก็ตัดสินใจว่าจะล้างแผ่นธาตุด้วยน้ำยาล้างห้องน้ำ ด้วยความอยากลอง อยากพิสูจน์ และอยากหาคำตอบ


เริ่มต้นด้วยการคว่ำหม้อ และเตรียมสถานที่...


น้ำยาล้างห้องน้ำมีอยู่แล้ว ยี่ห้ออะไรก็ได้...


เตรียมน้ำร้อน ผมไม่มีกาต้ม ต้องใช้หม้อแทน...



แล้วถึงค่อยเทใส่กาน้ำชา... 


รินลงในแต่ละช่องให้ท่วมแผ่นธาตุ...


อ่อ! อย่าลืมหาที่ใส่จุก ๖ ตัวด้วยนะ ไม่งั้นมันจะอยู่ไม่เป็นที่...


ใส่น้ำร้อนลงไปแล้วปิดจุก เขย่าแบตเตอรี่ไปมาตามแนวลูกศร ๒๒๒ ครั้ง...


เปิดจุกแล้วเทน้ำออก (อย่าลืมใช้ mask ปิดจมูกและสวมถุงมือด้วย) ปล่อยทิ้งไว้ให้น้ำหยดในขณะลงไปต้มน้ำต่อ...


ทำแบบเดียวกันอีกรอบ หลังจากนั้นก็ถือโอกาสล้างตัวแบตฯ ด้วยผงซักฟอก....


ขั้นตอนต่อไปก็ใส่น้ำร้อนลงในแบตฯ แค่ท่วมแผ่นธาตุ แต่คราวนี้เติมน้ำยาล้างห้องน้ำ ๑ ฝาตามลงไปในแต่ละช่อง... 


ปิดจุกแล้วเขย่า ๆๆๆๆ (มากกว่า ๒๒๒ ครั้ง) เป็นงานที่ต้องระวัง อย่าสูดกลิ่นเหม็นของน้ำกรดเข้าปอด และอย่าให้น้ำกรดโดนผิวหนังด้วย!  จากนั้นก็เปิดจุกแล้วปล่อยทิ้งไว้ ๓๐ นาที กลับมาปิดจุกแล้วเขย่าต่ออีกพักนึง ก่อนที่จะเทน้ำออกด้วยวิธีเดิม...

ลำดับต่อไปคือการล้างคราบสกปรกและน้ำยาล้างห้องน้ำที่ค้างอยู่ให้หมด เป็นเรื่องที่ต้องละเอียดหน่อย ในเว็บบอกว่าให้ล้างด้วยน้ำร้อนอีก ๓ ครั้ง แต่ผมอดทนกว่านั้นคือล้างถึง ๖ ครั้ง เพราะต้องการให้สะอาดมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ สิ้นสุดครั้งสุดท้ายแล้วคว่ำหม้อทิ้งไว้ทั้งคืน และยังจะต้องทิ้งไว้อีกหลายวันเพื่อให้แห้งสนิท...


จากนั้นจึงค่อยซื้อน้ำกรดแบตเตอรี่มาเติม...แล้วนำไปชาร์จ


สิ่งที่ทำผมก็ไม่แน่ใจว่าจะประสบความสำเร็จ เป็นแค่การทดลองซึ่งยังต้องรอผล หลังจากเติมน้ำกรด นำไปชาร์จ แล้วลองใช้สตาร์ทเครื่องเจ้าโต...


ถึงวันนั้นคงต้องมาช่วยกันลุ้น!

Saturday, March 14, 2015

เจ้าโตที่รัก

วันนี้ขออนุญาตเขียนถึงรถยนต์เก่าของผมกับโครงการร้านเปียโนซึ่งไม่มีกำหนดแล้วเสร็จ!!.


เคยรายงานว่าผมได้นำผลงานของคุณเดชาไปใส่กรอบไว้แล้วจำนวน ๙๙ บานเพื่อนำมาตกแต่งร้าน ด้วยความฝันที่จะเห็นร้านนี้นอกจากจะให้ความรู้ด้านดนตรี แล้วยังเป็นแรงบันดาลใจให้เด็ก ๆ เกิดความรักในงานด้านจิตรกรรมอีกต่างหาก  แต่ผมช่างเชื่องช้ายิ่งนัก ยังไม่ได้ติดรูปที่ได้มาไว้บนผนังแม้แต่บานเดียว!!!


ที่รู้สึกละอายใจมาก ๆ คือ "เจ้าคลาสสิก" แกรนด์เปียโนซึ่งไม่เคยได้รับการตั้งสายมาได้ ๖ ปีแล้ว ทั้ง ๆ ที่ตัวเองทำได้ ไม่ต้องจ้างช่างให้หมดเงินเป็นพัน ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมจึงไม่ลงมือทำสักที ทั้ง ๆ พร่ำบอกคนอื่นว่าเปียโนไม้ต้องตั้งสายอย่างน้อยปีละครั้ง! 


เรื่องตั้งสายเปียโนผมต้องขอเวลาอีกหน่อย ยังมีสิ่งหนึ่งที่อยากทำก่อนคือ "เคาน์เตอร์บาร์" เพื่อตั้งไว้ในร้าน จะได้ชงกาแฟโบราณขายถูก ๆ ให้ผู้ที่มาพักผ่อน นั่งฟังเพลงและชมรูปภาพ บนผนังหลังเคาน์เตอร์ก็อยากแขวนจอ LED ใหญ่ ๆ เอาไว้ จะได้ฉายหนังเก่า ๆ ที่ดาวน์โหลดเก็บไว้มากมายให้ผู้สนใจได้ชม...


ปัญหาซึ่งเป็นอุปสรรคมาก ๆ ก็คือ "เจ้าโต"  ซึ่งจำเป็นต้องถูกย้ายออกไปอยู่นอกบ้าน เพื่อหลีกทางให้เคาน์เตอร์บาร์... 


ปีที่แล้วเอาไปให้ช่างรอดแห่งบ้านวอแก้วยกเครื่องใหม่ (หมดตังค์ไปกว่าหมื่นบาท) ตอนนี้แค่เหยียบคันเร่งเบา ๆ ก็ทะยานไปข้างหน้าเหมือนกับม้าพยศ


เจ้าโตวิ่งแรงเหมือนสมัยเป็นหนุ่ม น่าเสียดายที่ผมไม่ได้ใช้ ราคาน้ำมันในยุคมือใครยาวสาวได้สาวเอายังคงแพงอยู่จนสู้ไม่ไหว!  คุณเมธีแนะนำให้ขายไปซะ!  


พอมีเจ้าโตจอดขวางอยู่ ก็เลยไม่อยากทำอะไร ผมอยู่ไปวัน ๆ บางครั้งก็แอบตบฝากระโปรงเจ้าโต ปลอบใจตัวเอง อยากให้มีคนมารับไปอุปการะ...

เมื่อกี้นี้ได้ดูทีวีเกี่ยวกับนายช่างที่เชียงใหม่โมจักรยานยนต์ยี่ห้อเวสป้าจนกลายเป็นรถคลาสสิกราคาเป็นแสน ผมก็คิดถึงเจ้าโตเหมือนกัน เคยบอกขายในราคาหกหมื่นห้า ถูกกว่าแต่รถคันนี้สภาพดีมั่ก ๆ  ขับนิ่มสมกับที่ถูกเรียกว่าเบนซ์ญี่ปุ่น แม้จะมีรอยยุบตรงไฟหน้าและบุบที่กันชน แต่ความแข็งแรงทนทานยังเป็นเลิศ ผมรู้สึกเสียดายจริง ๆ ยิ่งเห็นรถเก๋งใหม่ ๆ ที่ชนกันแล้วพังยับเป็นเศษเหล็ก รู้สึกว่าเจ้าโตนี่แหละวิเศษสุด แต่ก็ไม่รู้จะทำอย่างไร!!!

ถ้าเก็บเจ้าโตไว้ก็ไม่ได้เคาน์เตอร์.... ร้านเปียโนในฝันก็คงไม่เกิด!!