Showing posts with label เมตตา. Show all posts
Showing posts with label เมตตา. Show all posts

Wednesday, July 17, 2019

Revisit Montfort 1 - ถูกปล่อยลมรถ




มงฟอร์ตแปลว่า "ป้อมบนภูเขา"  นี่คือโรงเรียนที่ผมได้รับการอบรมสั่งสอนมาตั้งแต่ชั้นประถม ๓ จนจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ รุ่นเดียวกับ ดร.ทักษิณ ชินวัตร


ออกจากป้อมบนภูเขามาตั้งแต่ปี ๒๕๐๙  นักเรียนมงฟอร์ต มว. 3757 ก็ยังไม่เคยเหยียบย่างเข้าไปอีกเลย จนผ่านมา ๕๓ ปี...วันนี้ถึงได้ make a revisit 



ผมเดินผ่านรั้วโรงเรียนจากใต้ไปเหนือ...


มองภาพที่ไม่เคยมีในอดีต...


 


เดินเข้ามาจนถึงตึกอธิการเดิม...


มองเห็นจุดที่เคยเป็นเสาธงหน้าตึกอธิการ...


ภาพในอดีตเมื่อ ๕๐ กว่าปีที่แล้วแว็บขึ้นในสมองของอดีตนักเรียนมงฟอร์ตรุ่น ๐๘


รู้สึกว่าแต่ก่อนจะมีต้นสนสูงเรียงรายอยู่ข้างสนามใกล้กับเสาธง...


จำได้ว่าเคยเอาใบสนมาต่อกัน หากผิดก็ต้องขออภัย แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่เคยลืมคือ...ภาพบราเดอร์อารมณ์หรือ Bro.Andrew ผู้ที่เรามักจะแอบเรียกว่า "ปู่โป"  ตรงเสาธงนั่นแหละ ผมนำจักรยานจากโรงรถมาจอด แล้วถูกท่านเดินมาปล่อยลมล้อรถ บราเดอร์แอนดรูว์หรือบราเดอร์อารมณ์เป็นคนรักเด็ก ท่านชอบแกล้งปล่อยลมล้อรถจักรยานนักเรียน แล้วยืนยิ้มดูเด็ก ๆ แย่งกันใช้สูบลมซึ่งมีอยู่อันเดียว  

พี่ชายผมเล่าว่าบราเดอร์แอนตรูว์เคยสอนอยู่ที่สิงคโปร์ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ ท่านชอบคุยเรื่องสิงคโปร์ เรื่องที่ถูกทหารญี่ปุ่นจับกุม และเรื่องที่พันธมิตรมาช่วยได้ทันเวลาพอดี นักเรียนจึงเรียกท่านว่า "โปร์" พอดีท่านเป็นบราเดอร์คนไทยที่มีอายุมากแล้ว ก็เลยเรียกกันว่า "ปู่โปร์"



เสียงลมรั่วดัง "ฟี้" และรอยยิ้มของ brother ที่มอบให้ด้วยความเมตตายังคงชัดเจนอยู่ในสมองเก่า ๆ ของผม!
----------------------------------------------------------------------------------------------------------- 

(ขออภัยที่ได้ให้ข้อมูลผิดว่าปู่โปคือบราเดอร์สุนัย ขอบคุณเพื่อน ๆ MC ที่ช่วยแก้ไขครับ)

Sunday, December 03, 2017

พัสดุจากคุณธเนศ

เมื่อวานนี้ผมขี่จักรยานยนต์ไปตลาดเทศบาลห้างฉัตรแล้วกลับออกมาทางวัดขามแดง เห็นอุโบสถหลังเก่าถูกรื้อออกไปแล้ว เหลือแต่องค์พระประธาน ทางวัดกำลังขึ้นเสาเพื่อสร้างโบสถ์หลังใหม่... 


ภาพอุโบสถเก่าวัดขามแดง ถ่ายเมื่อปี ๒๕๕๗

ภาพพระประธานในอุโบสถเก่าวัดขามแดง ถ่ายเมื่อปี ๒๕๕๗
เห็นแล้วก็รู้สึกเสียดายเหมือนกัน กับวัดซึ่งก่อตั้งเมื่อปี ๒๔๗๕ ที่มาทุบของเก่าทิ้งเพื่อสร้างใหม่! ขณะขี่แมงกะไซค์ผ่านวัดขามแดงก็มีโทรศัพท์เข้ามา ปรากฏว่าเป็นคุณธเนศหรือครูเตี๋ยงโทรมาสอบถามถึงที่อยู่บ้านห้างฉัตรเพื่อให้แน่ใจก่อนส่งพัสดุมาให้ บอกว่าจะส่งเปียโนไฟฟ้ายี่ห้อคาสิโอมาให้ผมเล่นและใช้สอนเด็ก ๆ!

เช้าวันนี้ผมได้รับโทรศัพท์แจ้งจากบริษัทสยามเฟิสท์ทัวร์บอกว่ามีพัสดุ ให้ไปรับที่บริษัทซึ่งอยู่ตรงแยกเพ็ญทรัพย์  ๑๐ โมง...ผมจึงขับเจ้าโตเข้าเมือง แวะจอดเช็คหม้อน้ำหน่อย เลือกตรงจุดที่เคยเอามอเตอร์ไซค์ไปล้มหัวฟาดพื้นถนน... 


ไหล่ถนนทรุด ลักษณะอย่างเนี้ยแหละที่ทำให้มอเตอร์ไซค์ล้มคว่ำหลายคันแล้ว!



หม้อน้ำโอเคครับ ไม่มีปัญหา ผมขับต่อไปยังสี่แยกเพ็ญทรัพย์...


รู้สึกว่าขับรถคู่ใจคันนี้แล้วไม่เครียด ผมจอดที่หน้าบริษัทเลย...



เข้าไปขอรับพัสดุ ต้องกรอกเอกสารและแสดงบัตรประชาชน พนักงานช่วยขนของใส่รถบอกว่า "มี ๓ ชิ้น"  ผมคิดในใจว่าคุณธเนศส่งของมาให้ขนาดนี้เชียวหรือ?



 


กลับมาถึงบ้านแล้วครับ...

นำพัสดุออกจากรถ...


นำขึ้นมาไว้ที่ชั้นลอย เอ้ย... ชั้นสอง (เรียกใหม่หลังจากต่อเติมอาคาร)  ผมยังไม่ได้แกะกล่อง แต่คิดว่าดูจากภายนอกแล้วคงเป็นเปียโนไฟฟ้าราคาแพง ในโลกนี้ยังมีอีกหรือที่จะผู้ใจดีมีเมตตาส่งของแพงมาให้ผมใช้ฟรี ๆ


ยังไม่แกะกล่องออกดู ผมอยากลุ้นพร้อม ๆ กับเพื่อน ๆ!