Showing posts with label เอแคร์. Show all posts
Showing posts with label เอแคร์. Show all posts

Wednesday, June 10, 2015

คิดถึงเอแคร์

ช่วงที่ยังมีวงเครื่องสาย (string ensemble) ของเด็ก ๆ....มะเหมี่ยวซึ่งโตกว่าเพื่อน จะรับหน้าที่ในตำแหน่งไวโอลินหนึ่ง! 


โดยมีเอแคร์ช่วยเล่นใน part เดียวกัน....


เด็กสองคนอยู่บ้านตรงข้ามกัน ตอนแรกผมไปสอนมะเหมี่ยวที่บ้าน เสียงไวโอลินคงจะดึงดูดให้เอแคร์สนใจอยากเรียนบ้าง... 


เอแคร์ไปเรียนไวโอลินกับผมที่บ้านปงแสนทอง  จนกระทั่งผมย้ายบ้านจึงได้หยุดไป 


เท่าที่ผมเห็นนักเรียนมีความมุ่งมั่นสูง สามารถเล่นเพลงในตำราซูซูกิเล่ม ๒ ได้อย่างรวดเร็ว แม้จะมีเวลาฝึกซ้อมไม่มาก  เอแคร์เคยบอกว่าอยากเป็นหมอ ผมก็แนะนำว่าเป็นหมอก็เล่นไวโอลินได้..


ก็น่าจะดี ถ้ามีคุณหมอเล่นไวโอลินอยู่ในลำปาง...

(ขอขอบคุณสำหรับภาพจากฝีมือของคุณสันติ)

Thursday, June 14, 2012

ไวโอลินลูกบิดหัก...


น้องเอแคร์ใช้ไวโอลิน Eurostring ขนาด 1/2 มาตั้งแต่เริ่มเรียนไวโอลินกับผม ต่อมามีผู้มอบไวโอลินเก่าที่ไม่ใช้แล่้วให้น้องเอแคร์อีกคันหนึ่ง เป็นไวโอลินยี่ห้อ Landwin ขนาด 3/4  เมื่อ ๒ สัปดาห์ที่แล้วคุณพ่อของน้องเอแคร์ได้นำไวโอลินดังกล่าวมาให้ผมดู ปรากฏว่าสายทั้ง ๔ เส้นอยู่ในตำแหน่งที่สูงจาก fingerboard เกินขนาด ชนิดที่ว่าเด็กบางคนอาจไม่สามารถเล่นได้เลยก็ว่าได้ ผมไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงได้เป็นเช่นนั้น จะว่าคอหลวมรึ...ก็ไม่เห็นอาการ!  หรือว่าจะเป็นมาตั้งแต่ตอนที่เจ้าของเดิมใช้ฝึกเล่นแล้ว?  ถ้าเป็นเช่นนั้นจริง ๆ ผมคิดว่าสายที่สูงขนาดนั้นคงทำให้นักเรียนเจ็บนิ้วมาก ๆ อาจเป็นอุปสรรคที่ทำให้การเล่นไวโอลินกลายเป็นเรื่องยากสำหรับเด็กก็เป็นได้ เห็นเช่นนั้น...ผมจึงได้อาสาที่ว่าจะแต่งหย่องให้

หลังจากนั้นไม่กี่วัน ผมก็เริ่มลงมือซ่อม ก่อนอื่นก็ต้องถอดสายออกให้หมดก่อน!  ไวโอลินถูกเก็บไว้นานมาก ๆ จน pegs ติดแน่น หมุนไม่ได้!  ไอ้ผมก็เป็นคนมือหนักซะด้วย หมุนลูกบิดสาย E ทวนเข็มนาฬิกา มันไม่ขยับ พอเพิ่มแรงขึ้นอีกนิด เสียงดังแคร๊ก! ลูกบิดหักซะแล้ว!!!


ใจเสาะจังเลย...เจ้า Landwin


แล้วจะทำอย่างไรดีล๋ะ?  ผมคงต้องเปลี่ยนลูกบิดให้ใหม่ แต่ก่อนอื่น...ผมต้องถอดลูกบิดทั้งหมดออกมาให้ได้ รวมทั้งถึงเศษแกนลูกบิดที่หักคาอยู่!!  หุหุ ต้องใช้วิชา "ช่างเหอะ" อีกแล้ว  ผมใช้น้ำยาเอนกประสงค์ฮับ  ฉีดฟืด ๆ เข้าไปตรงรูลูกบิด แล้วทิ้งไว้สักพักใหญ่ ๆ


ต่อมาให้ค่อย ๆ หมุนลูกบิดออกด้วยความระมัดระวัง รู่จักผ่อนหนักผ่อนเบาด้วยนะครับ



 อันดับต่อไปก็คือ การนำเศษลูกบิดสาย E ที่ติดอยู่ออก

ต้องใช้ตะปูตัวโตขนาด ๖ นิ้ว ตีแกนลูกบิดย้อนจากอีกด้านหนึ่ง ดันให้ลูกบิดขยับตัวออกมา จากนั้นก็ใช้คีมค่อย ๆ ดึงออกมาจนหมด ขั้นตอนนี้ต้องใจเย็น ๆ และระวัง sound post ล้มด้วย! เมื่อเศษลูกบิดหลุดออกมาแล้ว ก็ต้องหาลูกบิดตัวใหม่มาใส่แทน พอดีผมมีลูกบิดไวโอลินเก่าขนาด 3/4 เหลืออยู่ ลักษณะต่างกันไม่มากนัก  ดูไม่น่าเกลียดเกินไป...


ผมแต่งแกนลูกบิดตัวใหม่โดยใช้กระดาษทรายพันรอบ แล้วหมุนลูกบิดตามเข็มนาฬิกาไปเรื่อย ๆ คอยตรวจสอบอยู่ตลอดเวลาจนกว่าจะใช้ได้  ส่วนลูกบิดของมันอีก ๓ ตัวก็ขัดซะหน่อยเพื่อให้ใช้งานได้ตามปกติ  เมื่อลูกบิดดีหมดแล้ว ผมแต่งหย่องโดยใช้เทคนิคของอาจารย์ ps แห่งเมืองแพร่ คือใช้ดินสอตำเหลาให้ปลายแหลม วางแนบกับ fingerboard แล้วขีดลงบนตัวหย่องซึ่งวางอยู่ในตำแหน่งของมัน


ผมใช้คัตเตอร์คม ๆ เฉือนส่วนเกินของหย่องออก ให้เหลือห่างจากเส้นดินสอเล็กน้อย จากนั้นก็นำหย่องไปฝนกับกระดาษทรายละเอียดให้ดูเนียน ได้ความโค้งที่สวยงามตามแนวเส้น เรียบร้อยแล้วจึงใส่สายใหม่ทั้ง ๔ เส้นโดยไม่ลืมใช้ดินสอดำขีด nuts และหย่อง

ผมตั้งสายให้ได้มาตรฐาน สำรวจดูด้วยว่าหย่องไม่เอียง ก่อนที่จะนำลงกล่อง...