Happy New Year 2011

หนึ่งนาฬิกาของวันใหม่…ปีใหม่ ผมยังคงไม่เข้านอน เสียงพลุและประทัดเงียบไปแล้ว เสียงรถที่วิ่งผ่านไปมาก็เงียบไปด้วย กำลังคิดว่าจะทำอย่างไรกับชีวิตดี!!

เมื่อวันที่ ๒๓ ที่ผ่านมา ผมได้รับเมล์จากคุณโบ้ เขียนว่า “ตอนนี้ทำรายการลุยไม่รู้โรยคะ เป็นรายการที่นำเสนอผู้สูงอายุที่ ถึงแม้จะเข้าสู่ฐานะ สว. (สูงวัย 60 ไปแล้ว) แต่ยังมีแรงกาย แรงใจที่จะทำกิจกรรมต่าง ๆ  ที่สามารถเป็นแรงบันดาลใจให้ผู้สูงอายุด้วยกัน หรือเด็กรุ่นหลังได้เรียนรู้ และนำไปปฏิบัติได้มีทีมงานหลายทีม…”

ปกติแล้วผมไม่ดูทีวี  ก็เลยไม่รู้ว่า "รายการลุยไม่รู้โรย” ออกอากาศทางช่องไหน เนื้อหาของรายการเป็นเช่นไร ผมจึงต้องเข้าไปถามอากู๋  จึงได้ทราบว่ารายการนี้ออกอากาศทางสถานีทีวีไทย

บรรดาคนแก่ที่ถูกนำไปออกรายการล้วนแต่มีผลงานมากมาย แต่ลุงน้ำชาไม่เห็นได้มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน จึงตอบคุณโบ้ไปว่า“ที่ผมทำทุกวันนี้เป็นสิ่งที่เล็กน้อยมาก ถ้าจะเปรียบกับผู้อื่น หากเป็นการก้าวเดินไปสู่จุดมุ่งหมาย…ลุงน้ำชาเพิ่งจะเริ่มก้าวเดินไปข้างหน้าได้เพียงไม่กี่ก้าวเอง ฉะนั้นจึงขอเวลาให้ได้เดินไปอีกไกลกว่านี้ ให้ต้นไม้ที่เพิ่งลงมือปลูกได้ผลิดอกออกผลเสียก่อน แล้วจึงค่อยว่ากันดีกว่าครับ….”

๑.๑๐ น. ได้รับ SMS จาก “โน้ตตัวเล็ก” เขียนว่า “Wishing you the most wonderful year with happiness, luckiness, wellness and weathness.  Be smile!….”  ลุงน้ำชาก็ขอให้ฟ้ามีความสุข สมหวัง และมีสุขภาพที่ดี เข้มแข็งทั้งกายและใจ ตลอดทั้งปีนี้และปีต่อ ๆ ไป…

คิดถึงเพื่อน ๆ ใน “ครอบครัวคนรักเปียโน” นะ แม้ว่าลุงน้ำชาจะไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเยียน piano-lovers.net บ่อยนัก แต่ก็อยากจะบอกว่าไม่เคยลืม ขอให้เพื่อน ๆ ทุกคนในครอบครัวคนรักเปียโนมีความสุขในวาระดิถีขึ้นปีใหม่ครับ…

อยากจะบอกพี่หมอนด้วยว่า ซีดี “Piano-Lovers Opus.1″ ที่ให้ลุงน้ำชาไว้ หลังจากที่ได้จำหน่ายไปแล้วโอนเงินทั้งหมดให้พี่หมอน ก็ยังเหลืออยู่อีกประมาณ ๕๐ แผ่น เก็บไว้ในกล่องจนฝุ่นจับหนา พอดีเมื่อวันที่ ๑๙ ธันวาคม ที่ผ่านมา ผมขอให้ผู้ปกครองของนักเรียนไวโอลิน ๔ ท่านได้ช่วยนำไปจำหน่ายท่านละ ๑๐ แผ่น จำได้ว่าพี่หมอนเคยบอกว่าให้นำเงินที่ได้จากการขายซีดีที่เหลือไปทำบุญอะไรก็ได้ไม่ต้องส่งให้พี่หมอนแล้ว ผมจึงได้บอกกับคุณแม่น้องเจ้าขา, คุณพ่อน้องบาร์บี้, คุณแม่น้องจ๋า และคุณแม่น้องม่าเหมี่ยว (ฝากบอก) ว่าให้นำเงินที่ได้จากการขายซีดีไปบริจาค จะเป็นที่ไหนก็ได้ อาทิ โรงเรียนคนตาบอด พระภิกษุอาพาธ ผู้พิการ  ไม่ต้องนำเงินมามอบให้ผม  ลุงน้ำชาจึงขอถือโอกาสนี้แจ้งให้โน้ตตัวเล็ก พี่หมอน และคณะผู้จัดทำซีดีทุกคนให้รับทราบและได้ร่วมอนุโมทนา ขอขอบคุณผู้ช่วยนำซีดีไปจำหน่ายด้วยนะ…

พวกเราได้เริ่มต้นปีใหม่กันด้วยสิ่งดี ๆ  ผมจึงหวังเป็นอย่างยิ่งว่าปี ๒๕๕๔ นี้จะเป็นปีทองของเพื่อนสมาชิกทุก ๆ ท่าน  สุขสันต์วันปีใหม่ครับ!

เป่าเค้กวันเกิดครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต

He who heeds the word wisely will find good.

And whoever trusts in the LORD, happy is he.

A man's heart plans his way.

But the LORD directs his steps.

The fear of the LORD leads to life.

And he who has it will abide in satisfaction:

He will not be visited with evil.

ผมเป็นคนรุ่นเก่าซึ่งเกิดและอยู่ในครอบครัวซึ่งไม่เคยให้ความสำคัญกับวันคล้ายวันเกิด จึงไม่เคยได้รับอะไรเป็นพิเศษจากครอบครัวในวันดังกล่าว  จำได้ว่ามีอยู่ครั้งหนึ่งในชีวิตที่ผมเคยคิดจะฉลองวันคล้ายวันเกิดของผม มันเป็นเพียงภาพเลือน ๆ ในสมองที่ช่วยเตือนให้รู้ว่าผมเป็นแค่เด็กชายอายุ ๑๓-๑๔ ที่ไม่เคยได้สัมผัสหรือเรียนรู้ในกิจกรรมใด ๆ ที่ผู้มีอันจะกินหรือครอบครัวทันสมัยเค้าทำกัน ผมจำได้แต่ภาพเลือนลางในคืนวันที่ผมชวนเพื่อนนักเรียนจำนวนไม่กี่คนไปบ้านที่ถนนทุ่งโฮเต็ลเพื่อฉลองวันเกิดของตัวเอง เป็นภาพที่ผมโดนสุนทร แซ่อึ้ง (พี่ชายของสุทัศน์ แซ่อึ้ง) ต่อว่าเกี่ยวกับอาหารการกินที่มีเพียงน้อยนิด ผมพยายามจะคิดถึงเหตุการณ์ในวันนั้น แต่มันยาวนานเกินไปกว่าที่จะนำภาพมาปะติดปะต่อกันได้ รู้แต่ว่างานล้ม! และตั้งแต่นั้นผมไม่เคยคิดที่จะจัดงานวันเกิดอีกเลย...

จากเด็กนักเรียนชั้นมัธยม...ผมได้กลายเป็นผู้ใหญ่ ผ่านร้อนผ่านหนาวมาจนถึงวันที่สามารถรับการเรียกขานว่า"ลุง"ได้อย่างไม่รู้สึกเคอะเขิน ผมมีโอกาสเป่าเทียนวันเกิดเป็นครั้งแรก (และครั้งเดียวในชีวิต) เมื่อวันที่ ๔ มีนาคม ๒๕๔๙  เมื่อเพื่อน ๆ ในครอบครัวคนรักเปียโนเดินทางไปเยี่ยมผมที่ลำปางและฉลองวันคล้ายวันเกิดให้ผมและภีมที่ร้านอาหารแห่งหนึ่งในตัวเมืองลำปาง...

ผมจะขอเก็บภาพแห่งความทรงจำครั้งเดียวในชีวิตเหล่านี้ไว้ในสมองจนถึงวันสิ้นลม...

รวมถึงประสบการณ์ที่ได้กินไอศกรีมราคาแพงที่ร้าน Swensen บิ๊กซีลำปาง ผมไม่เคยคิดเลยที่จะเข้าไปนั่งสั่งกิน ต้องขอขอบคุณ "มีนา" ที่ซื้อให้ได้ลิ้มรส...

สำหรับปีนี้ไม่ได้อยู่ที่ลำปางในค่ำคืนวันที่ ๔ มีนาคมที่ผ่านมา...ผมให้รางวัลตัวเองด้วยการขับรถไปเที่ยวเขื่อนภูมิพลและอุทยานประวัติศาสตร์สุโขทัย  พอกลับถึงบ้านผมก็ได้พบกับกระทู้ "สุขสันต์วันเกิดแด่คุณลุงน้ำชาค่ะ" ที่โน้ตตัวเล็กโพสต์ไว้ให้บนบอร์ด"คุยกะลุงน้ำชา"  ฟ้าเขียนว่า...

"วันนี้เวียนมาถึงอีกแล้วนะคะ โน้ตตัวเล็กรู้สึกดีใจมากที่ได้อวยพรคุณลุงอีก สุขสันต์วันเกิด Happy Birthday to คุณลุง ค่ะ ขออาราธนาคุณพระศรีรัตนตรัยและสิ่งศักดิ์สิทธิ์ จงดลบันดาล ให้คุณลุงมีความสุขมากๆนะคะ และขอให้คุณลุงมีสุขภาพใจและกายที่แข็งแรง โน้ตตัวเล็กลองโทรหาแล้วค่ะ แต่ลุงไม่ทราบว่าเปลี่ยนเบอร์โทรศัพท์หรือเปล่า เพราะโน้ตตัวเล็กโทรหลายครั้งแล้ว ที่ไม่มีผู้รับสายเลยนะคะ...."

อืมม์...ผมไม่ได้เปิดโทรศัพท์ ต้องขออภัยด้วย...

นอกจากนั้นโน้ตตัวเล็กก็ยังไปโพสต์ให้อีกกระทู้หนึ่งในบอร์ดคนรักเปียโนซึ่งมีภีมและพี่หมอนเป็นผู้จัดตั้งและดูแล พี่หมอนบอกว่า "สุขสันต์วันเกิดนะครับคุณลุง ยังคิดถึงคุณลุงอยู่เสมอนะครับ....."  น้าปอเพื่อนที่ U-Radio ตามมาอวยพรว่า "สุขสันต์วันเกิดครับคุณลุง ขอให้คุณลุงมีความสุขมากๆ คิดทำอะไรขอให้สำเร็จทุกอย่าง สุขภาพแข็งแรงครับ..."   มูมู่ เจ้าตัวน้อยแห่ง U-Radio ก็เป็นอีกคนหนึ่งที่มาพร้อมกับข้อเขียนสั้น ๆ ที่ให้กำลังใจว่า " Happy Birthday ลุงน้ำชา แต่ละหนึ่งวินาทีนั้น เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว มู่รู้ว่าป๋าใช้เวลาหนึ่งวินาทีทำอะไรได้มากมายกว่าที่คนชราคนอื่นที่อายุเท่าๆป่าเคยได้ทำ อยากให้ป๋ามีความสุขกับทุกๆสิ่งที่ได้ทำค่ะ สำคัญที่สุดเลยขอให้ป๋ามีสุขภาพที่แข็งแรงนะคะ  Happy Birthday to u ...... อุ อุ อุ อู" หรือภีมซึ่งมีวันเกิดตรงกันก็ยังอุตส่าห์ตามเข้ามาโพสต์อวยพรว่า "สุขสันต์วันเกิดคุณลุงด้วยนะครับ น่าจะมีความสุขเพิ่มขึ้นทุกวันใช่ไหมครับลุง ระลึกถึงเสมอนะครับ" รวมทั้งคุณ jakkapun007  และอีเมลจากมีนา

ดีใจมากครับ แค่นี้ก็พอแล้วสำหรับลุงน้ำชา....
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
หมายเหตุ - ภาพฉลองวันเกิดถ่ายโดยมีนา