สามสหายป้อมบนภูเขา

"มงฟอร์ตแปลว่าป้อมบนภูเขา...มาพวกเรา...มาร่วมกันสุมหัว!.."  เมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๖๒ "ทวี" นับเป็นเพื่อนมงฟอร์ตคนแรกที่แวะมาเยี่ยมถึงบ้านห้างฉัตร!

ต่อมาอีกไม่นานก็มีเพื่อนมงฟอร์ตอีก ๓ คนแวะมาเยี่ยม....

ผมถามว่าเพื่อน ๆ จะไปที่ไหนกันหรือ? เพื่อนยุทธ (หรือที่พี่ชายผมเรียกว่าโย่ง) บอกว่าตั้งใจมาแอ่วหาโดยตรง อยากได้พบปะเห็นหน้ากัน...ก่อนตาย

ซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ผมมิอาจบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรได้ตามที่หัวใจอยากบอก เพื่อนทั้งสามเป็นอดีตข้าราชการผู้มีฐานะตำแหน่งมีบำนาญ แต่ก็ไม่รังเกียจตาแก่เมืองรถม้าผู้ไม่มีรายได้และไร้ยศถาบรรดาศักดิ์แม้แต่น้อย

มิตรภาพอันยิ่งใหญ่ไม่มีวันเสื่อมคลายครับ...

แวะชมห้องพัก HBH ซะหน่อย...

ขึ้นลงเหนื่อยหน่อยนะเพื่อน... บ้านมันสูงอ่ะ!

 

โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเพื่อนตุ๋ย... เหนื่อยจนหน้าซีด!

แล้วเมื่อใดคนใส่เสื้อดำจะมาแอ่วหาพ่องน้อ? อิอิ

ทวีเพื่อนรัก

Christmas day ปี 1965 (พ.ศ.๒๕๐๘) ของโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย เช้าวันนั้น...ผมเล่นดนตรีร่วมกับเพื่อน ๆ ก่อนที่จะจบการศึกษาชั้น ม.ศ.๓  ออกจากโรงเรียนในปีต่อมา
 

จากนั้นเพื่อนร่วมชั้นต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคน บางคนไปอเมริกาแล้วตั้งรกรากอยู่ที่นั่นเลยก็มี  จงฤทธิ์ซึ่งอยู่ไกลถึง NSW ประเทศออสเตรเลียนั่งเรียนอยู่ข้างหน้าผมในห้อง C แล้วก็ยังมี "ทวี โพธิมา" ซึ่งในสายตาของผมเป็นนักเรียน ม.ว.หน้าตาดี ตัวเล็ก รักสงบ สวมเสื้อขาวกางเกงน้ำเงินดูเรียบร้อยสะอาดตานั่งอยู่ห่างออกไปทางด้านซ้าย ผมยังพอจำภาพลาง ๆ ในห้อง C ได้ แม้จะผ่านมานานถึง  ๕๔ ปี...

ไม่ได้เจอกันนานมากกกก...แต่แล้วอยู่ ๆ เมื่อวันเสาร์ที่ ๒๑ กันยายนที่ผ่านมา ทวีก็ขับรถมาหาผมที่บ้านห้างฉัตร!

 
ไม่สามารถบรรยายความรู้สึกได้เมื่อชายแก่ ๒ คนโผเข้าสวมกอดกันอย่างลึกซึ้ง (deeply gave each other a big hug) เรากลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากผ่านไป ๕ ทศวรรษ!

ฟื้นความหลัง...เพื่อนสองคนคุยกันออกรสออกชาติ มากมายหลายอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับเพื่อนมงฟอร์ต 08 นอกจากนั้นการสอบถามถึงสาระทุกข์สุขดิบยังทำให้รู้ว่าชีวิตและภาระของเราทุกวันนี้ไม่ต่างกันเลย  (คงเป็นเพราะทั้งสองคนเกิดวันเดียวกันด้วย)...

มิอาจรู้ได้ว่าเราจะอยู่เป็นเพื่อนกันเช่นนี้อีกซักกี่ปี เพราะทุกชีวีล้วนอนิจจัง แต่ก็อยากให้มิตรภาพอันบริสุทธิ์สดใสของเราไม่มีอะไรที่จะมาทำลายได้อีกนานเท่านาน เที่ยงกว่า ๆ เพื่อนทวีกำลังจะเดินทางกลับเชียงใหม่...

ไปแล้วครับ...

ผมยืนมองอยู่ริมถนน...จนเพื่อนรักผ่านไป

*A good friend hard to find, hard to lose and impossible to forget (เพื่อนที่ดีนั้นยากที่จะค้นหา ยากที่จะสูญเสีย และเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมเลือน) 
-------------------------------------------------------------
ที่มา * krumamkids.com (ขอขอบคุณ)