Showing posts with label เพื่อน. Show all posts
Showing posts with label เพื่อน. Show all posts

Wednesday, October 09, 2019

สามสหายป้อมบนภูเขา

"มงฟอร์ตแปลว่าป้อมบนภูเขา...มาพวกเรา...มาร่วมกันสุมหัว!.."  เมื่อวันที่ ๒๑ กันยายน ๒๕๖๒ "ทวี" นับเป็นเพื่อนมงฟอร์ตคนแรกที่แวะมาเยี่ยมถึงบ้านห้างฉัตร!


ต่อมาอีกไม่นานก็มีเพื่อนมงฟอร์ตอีก ๓ คนแวะมาเยี่ยม....



ผมถามว่าเพื่อน ๆ จะไปที่ไหนกันหรือ? เพื่อนยุทธ (หรือที่พี่ชายผมเรียกว่าโย่ง) บอกว่าตั้งใจมาแอ่วหาโดยตรง อยากได้พบปะเห็นหน้ากัน...ก่อนตาย


ซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง ผมมิอาจบรรยายความรู้สึกออกมาเป็นตัวอักษรได้ตามที่หัวใจอยากบอก เพื่อนทั้งสามเป็นอดีตข้าราชการผู้มีฐานะตำแหน่งมีบำนาญ แต่ก็ไม่รังเกียจตาแก่เมืองรถม้าผู้ไม่มีรายได้และไร้ยศถาบรรดาศักดิ์แม้แต่น้อย


มิตรภาพอันยิ่งใหญ่ไม่มีวันเสื่อมคลายครับ...


แวะชมห้องพัก HBH ซะหน่อย...






ขึ้นลงเหนื่อยหน่อยนะเพื่อน... บ้านมันสูงอ่ะ!


โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือเพื่อนตุ๋ย... เหนื่อยจนหน้าซีด!



แล้วเมื่อใดคนใส่เสื้อดำจะมาแอ่วหาพ่องน้อ? อิอิ

Monday, September 30, 2019

ทวีเพื่อนรัก

Christmas day ปี 1965 (พ.ศ.๒๕๐๘) ของโรงเรียนมงฟอร์ตวิทยาลัย เช้าวันนั้น...ผมเล่นดนตรีร่วมกับเพื่อน ๆ ก่อนที่จะจบการศึกษาชั้น ม.ศ.๓  ออกจากโรงเรียนในปีต่อมา
 

จากนั้นเพื่อนร่วมชั้นต่างก็ต้องแยกย้ายกันไปตามทางของแต่ละคน บางคนไปอเมริกาแล้วตั้งรกรากอยู่ที่นั่นเลยก็มี  จงฤทธิ์ซึ่งอยู่ไกลถึง NSW ประเทศออสเตรเลียนั่งเรียนอยู่ข้างหน้าผมในห้อง C แล้วก็ยังมี "ทวี โพธิมา" ซึ่งในสายตาของผมเป็นนักเรียน ม.ว.หน้าตาดี ตัวเล็ก รักสงบ สวมเสื้อขาวกางเกงน้ำเงินดูเรียบร้อยสะอาดตานั่งอยู่ห่างออกไปทางด้านซ้าย ผมยังพอจำภาพลาง ๆ ในห้อง C ได้ แม้จะผ่านมานานถึง  ๕๔ ปี...



ไม่ได้เจอกันนานมากกกก...แต่แล้วอยู่ ๆ เมื่อวันเสาร์ที่ ๒๑ กันยายนที่ผ่านมา ทวีก็ขับรถมาหาผมที่บ้านห้างฉัตร!


 
ไม่สามารถบรรยายความรู้สึกได้เมื่อชายแก่ ๒ คนโผเข้าสวมกอดกันอย่างลึกซึ้ง (deeply gave each other a big hug) เรากลับมาพบกันอีกครั้งหลังจากผ่านไป ๕ ทศวรรษ!



ฟื้นความหลัง...เพื่อนสองคนคุยกันออกรสออกชาติ มากมายหลายอย่าง โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่เกี่ยวกับเพื่อนมงฟอร์ต 08 นอกจากนั้นการสอบถามถึงสาระทุกข์สุขดิบยังทำให้รู้ว่าชีวิตและภาระของเราทุกวันนี้ไม่ต่างกันเลย  (คงเป็นเพราะทั้งสองคนเกิดวันเดียวกันด้วย)...



มิอาจรู้ได้ว่าเราจะอยู่เป็นเพื่อนกันเช่นนี้อีกซักกี่ปี เพราะทุกชีวีล้วนอนิจจัง แต่ก็อยากให้มิตรภาพอันบริสุทธิ์สดใสของเราไม่มีอะไรที่จะมาทำลายได้อีกนานเท่านาน เที่ยงกว่า ๆ เพื่อนทวีกำลังจะเดินทางกลับเชียงใหม่...





ไปแล้วครับ...





ผมยืนมองอยู่ริมถนน...จนเพื่อนรักผ่านไป



*A good friend hard to find, hard to lose and impossible to forget (เพื่อนที่ดีนั้นยากที่จะค้นหา ยากที่จะสูญเสีย และเป็นไปไม่ได้ที่จะลืมเลือน) 
-------------------------------------------------------------
ที่มา * krumamkids.com (ขอขอบคุณ)

Sunday, July 20, 2014

แค่ส่งต่อน้ำใจ

"ทำดีได้ดี"... ผมพอเห็นได้ แต่ "ทำชั่วแล้วยังคงได้ดี"...ผมรับไม่ได้จริง ๆ  หุหุ คนโกงชาติและคนใช้อำนาจแสวงหาผลประโยชน์ให้กับตัวเอง ทุกวันนี้ก็ยังคงยิ้มระรื่น  ขบวนการลงโทษยังทำอะไรไม่ได้  ผมพยายามทำตัวให้เป็นลิง ๓ ตัวเพื่อจะได้มีชีวิตอยู่ได้โดยไม่เครียดเกินไป!


หลบไปดูข่าวสารทาง Al Jazeera  ได้เห็นเหตุการณ์ร้ายที่เกิดขึ้นในต่างประเทศ ไม่ว่าจะเป็นข่าวเครื่องบิน Malaysia Airlines MH17 โดนยิงตก หรือข่าวอิสราเอลถล่มฉนวนกาซ่า จนมีคนตายและบาดเจ็บจำนวนมากมาย ทำให้รู้สึกว่าโลกนี้ช่างวุ่นวายยิ่งนัก

ทุกวันนี้ที่ผมอยู่ได้เพราะกำลังใจจากคนที่อยู่ด้วย และเพื่อน ๆ ทั้งใกล้และไกลตัว โชคดีที่ยังมีคนดีมีน้ำใจอีกมากมาย เพื่อน ๆ บางคนผมไม่เคยเห็นหน้าค่าตา บางคนพบกันครั้งเดียวแล้วไม่ได้เจอกันอีก แต่ทุกคนจะทรงอยู่ในใจของผมตลอดไป

วันก่อนผมได้รับพัสดุจากเพื่อนใน cyber world คนหนึ่ง ข้างในบรรจุ Muesli ที่แสนโปรดปราน...


"ผู้ส่ง" รู้จัก "ผู้รับ" ในนาม "ลุงน้ำชา" คนเขียนบล็อกเกี่ยวกับการเดินทาง งานช่าง และดนตรีเท่านั้น  เขาส่ง muesli มาให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน  จดหมายซึ่งแนบมาด้วยทำให้ผมอ่านแล้วมีความสุข เชื่อว่าทำดีย่อมได้ดี  ด้วยความประทับใจ...อยากขออนุญาตนำจดหมายมาโพสต์ไว้ในบล็อกช่างเหอะด้วยดังนี้:-
ผมเคยอ่านบล็อก เคยเห็นคุณลุงเขียนว่าทาน Muesli ด้วย พอดีผมไปเดินงานเกี่ยวกับอาหารชีวจิตที่ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิต ก็เลยนึกถึง และเห็นว่ามันน่าจะเป็นอาหารที่มีประโยชน์กับผู้สูงอายุ  ทั้งคุณลุงยังสามารถพกพาไปกินเวลาเดินทางไปต่างจังหวัดหรือต่างประเทศได้ ผมว่ามันให้พลังงานได้ดีเลยนะครับ และอร่อยด้วย เพราะผมก็ชอบกินเหมือนกัน
คุณลุงไม่ต้องเกรงใจ หรือคิดว่าจะตอบแทนอะไรให้กับผมนะครับ เมื่อก่อนผมก็ชอบเดินทางแบบ backpack เหมือนกัน บางครั้งสิ่งที่ได้มากกกว่าการเดินทางคือ น้ำใจและมิตรภาพจากคนที่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อนมอบให้ ทั้งอาหารและที่พักโดยที่เขาเหล่านั้นไม่ได้ต้องการสิ่งตอบแทน ผมทำหน้าที่แค่ส่งต่อจากสิ่งที่ได้รับจากคนอื่นเท่านั้น และเป็นแค่น้ำใจเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่านั้นครับ
ผมก็ขอให้คุณลุงเดินทางโดยสวัสดิภาพและมีความสุขในทุกที่ที่ไป และระวังรักษาสุขภาพด้วยนะครับ

ขอบคุณมาก ๆ ครับ ผมจะเก็บ muesli กล่องนี้ไว้สำหรับการเดินทาง FB Trip ครั้งต่อไป!