Hangchat Backpacker Hostel (4)

ขอรายงานต่อเรื่องความคืบหน้าของ Hangchat Backpacker Hostel นะครับ...

ผมทา wood guard รอบที่สองเสร็จแล้ว ต้องทิ้งไว้ให้สีแห้งจริง ๆ ถึงค่อยทำงานต่อ...

คงไม่มีอะไรมาก มีเวลาก็ไปซื้อยางสวมขาที่ร้านเต็กหมงมาใส่ แล้วสั่งซื้อที่นอนยางพารามาเพิ่มให้ครบอีก ๒ ผืน

รอไปหย่อนบัตรเลือกตั้งส่งลุงตู่กลับบ้านในวันอาทิตย์นี้....ผมทำงานเบา ๆ เรื่องระบบ wifi ให้กับ Hangchat Backpacker Hostel

 

ผ่าน Shopee ผมสั่งซื้อสายแลนพร้อมใช้งานยาว ๓๐ เมตรมาในราคา ๑๒๘ บาท

สินค้ามาแล้วกั๊บ....

สายน่าจะผ่านการใช้งานมาแล้ว แต่สภาพยังดูดี...

บ่ายวันนี้ ผมเดินสายแบบคร่าว ๆ ไว้ก่อนเพื่อการทดสอบ...

เสียบเข้ากับเร้าเตอร์... ร่วมกับสายที่ต่อไปยังคอมพิวเตอร์

เดินสายจากชั้น ๔ ลงมายังห้องส่งกระจายเสียงซึ่งอยู่ชั้นเดียวกับห้องพัก backpacker hostel  ผมต่อสายเข้ากับเจ้าตัวขยายสัญญาณ wifi แบบสี่เสาแล้วทดลองเปิดเครื่อง พบว่าสัญญาณมาเต็ม แสดงว่าสายแลนใช้งานได้ดี  ต่อไปนักแบกเป้ก็สามารถนอนเล่น smart phone ได้อย่างสบายในห้องพัก ๓ เตียง...

 

งานต่อไปคือการตอกกิ๊ฟเดินสายให้เรียบร้อย... เอาไว้หลังเลือกตั้งละกัน!

Hangchat Backpacker Hostel (1)

วันก่อน...ผมเขียนว่าทำ backpacker hostel ที่บ้านปงแสนทองไม่ประสบความสำเร็จ

 พอย้ายมาอยู่บ้านห้างฉัตร... ผมก็ยังคงพกฝันนั้นมาด้วย

ปีที่แล้วผมได้ต่อเติมเพิ่มพื้นที่ชั้นลอย แล้วทำเป็นห้องเรียนติดแอร์...

 

อินดี้เคยมาเรียนไวโอลินในห้องนี้... แต่ตอนนี้จบหลักสูตรไปแล้ว! 

คิดว่าน่าประหยัดค่าไฟ ผมย้ายห้องเรียนกลับไปอยู่นอกห้องเหมือนเดิม...

อยากสานฝันเรื่อง backpacker hostel อีกครั้ง...ผมรวบรวมเตียง (dorm bed) เก่าที่เหลืออยู่มาได้ ๓ หลัง นำมาตั้งแทนสแตนโน้ต เก้าอี้ และเปียโนไฟฟ้า

สั่งซื้อที่นอนยางพาราหนา ๒ นิ้ว ขนาด ๓ ฟุตมา ๑ ผืน ลองเอามาวางลงบนเตียง...

อืมม... เข้าท่าแฮะ! นี่ถ้าผมเปิด Hangchat Backpacker Hostel ให้มี dorm bed สัก ๓ เตียง แล้วประกาศหาลูกค้าทางเว็บพวก agoda, booking, hostelworld, etc.... ก็น่าจะดีเหมือนกัน! คิดค่าที่พักแบบประหยัดแค่คืนละ ๒๐๐ บาทพอ!

อย่างน้อยก็อาจทำให้มีรายได้เป็นค่าน้ำค่าไฟ เดือนละนิดละหน่อยก็ยังดี แถมมีความสุขที่ได้สานฝันด้วย!

ความฝันอันยาวนาน...

ความฝันของผมนั้นมีมากหลาย บางเรื่องยังคงไม่เป็นจริง!

เมื่อ ๒๐ ปีที่แล้ว อาเซียนเกิดวิกฤตเศรษฐกิจ รัฐบาลไทยพยายามกระตุ้นเศรษฐกิจที่ซบเซาด้วยการสร้างงานและกระจายรายได้สู่ชนบท มีการกู้เงินจากรัฐบาลญี่ปุ่นจำนวน ๕๓,๐๐๐ ล้านบาทมาใช้ใน "โครงการมิยาซาว่า (Miyazawa Plan)” กำหนดให้แล้วเสร็จภายใน ๖ เดือนเพื่อกระจายเม็ดเงินเข้าสู่ระบบ...

ผมโชคดีมีโอกาสเข้ารับการอบรมเรื่องธุรกิจท่องเที่ยวที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ได้ไปดูงานทั้งที่โรงแรม, homestay, บริษัทนำเที่ยว รวมถึงสถานที่ท่องเที่ยวเช่น สวนพฤกษศาสตร์สมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์

สมัยนั้นยังไม่มีกล้องดิจิตอลให้ได้ใช้

หนึ่งใน ๓ หลักสูตรเป็นเรื่องการเปิดที่พักนักท่องเที่ยว ผมบอกอาจารย์ที่ มช. ว่าอยากเปิด backpacker hostel ในจังหวัดลำปาง เกือบ ๒๐ ปีที่ผมพยายามสานฝันเพื่อเปิด backpacker hostel โดยใช้ตึกบ้านปงแสนทอง ดูเหมือนว่ากำลังจะเป็นจริงแต่มันไม่เป็นเช่นนั้น ผมประสบความล้มเหลวทั้งในโครงการ backpacker hostel และโครงการ touring taxi ที่อุตส่าห์เดินทางไปซื้อรถ Toyota Crown (เจ้าโต) ถึงกรุงเทพฯ
 

ทุกวันนี้แม้จะย่างสู่บั้นปลายของชีวิตแล้วก็ยังคงมุ่งมั่นในสิ่งที่อยากทำ เมื่อขายบ้านปงแสนทองแล้วผมได้ย้ายมาอยู่ที่บ้านห้างฉัตร และนำเตียงพับขนาด ๓ ฟุตจำนวน ๘ เตียงมาด้วยพร้อมกับความฝันเรื่อง backpacker hostel...

เปิด piano shop, ร้านกาแฟ, ห้องสมุดเด็ก, backpacker hostel. สถานีวิทยุออนไลน์ มันเป็นความฝันที่ใช้เวลายาวนานเหลือเกิน ผมก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าจะเป็นจริงได้ก่อนที่จะปิดฉากชีวิตหรือไม่?

คนช่างฝันกำลังวิ่งอยู่ในโค้งสุดท้ายแล้วครับ!