วันนี้ไม่ได้ทำงานที่ระเบียงชั้นลอย! ก็อย่างที่บอกเมื่อวานนี้ว่าจะมีนักปั่นจักรยานท่องโลกชาวเกาหลีมาพักที่บ้าน ผมต้องทำความสะอาดและจัดเตรียมสถานที่...
จัดเตียงให้นอนที่ชั้นลอย เตรียมน้ำดื่มไว้ให้ที่โต๊ะกลม...
กาต้มน้ำ นมแล็คตาซอย ชา-กาแฟ วางไว้ให้บน vibraphone...
ติดป้ายต้อนรับไว้ที่ประตูหน้าบานเล็ก...
นักปั่นชาวเกาหลีบอกว่าจะมาหลัง ๓ โมงเย็น ผมเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อยแล้วก็รอ ๆๆๆ ๔ โมงก็ยังไม่เห็นมา ออกไปรอดูที่ระเบียงก็ไม่เห็นวี่แวว...
เค้าจะมาจากเชียงใหม่ ผมส่งข่าวไปแล้วว่าบ้านหาง่ายมาก ผ่านห้างเทสโก้มาก็ถึงทางแยกใหญ่ (intersection) ให้คอยดูทางซ้ายดี ๆ ละกัน บ้านที่มีประตูสีน้ำเงินนั่นแหละ...
ผมโผล่ออกไปดูที่ระเบียงหลายครั้ง จน ๕ โมงกว่าออกไปอีกทีก็เห็นหนุ่มนักปั่นมาจอดรถอยู่ที่หน้าบ้าน เค้าเลี้ยวไปยูเทิร์นที่ถนน 1039 โน่น กว่าจะเห็นก็มาอยู่ที่หน้าบ้านแล้ว ผมตะโกนเรียกเสียงดังว่า "Jeremy" หนุ่มนักปั่นแหงนหน้าขึ้นมามอง!
ผมลงไปเปิดประตูให้นำรถเข้ามาเก็บ แล้วต้อนรับด้วย welcome drink เป็นชาเย็น ๑ แก้ว ก่อนที่จะพาขึ้นมาที่ชั้นลอย...
ทีแรกตั้งใจว่าจะปั่นจักรยานไปตลาด หาผักมาทำกับข้าว แต่เจเรมีมาค่ำเกิน ผมจึงทอดไข่เจียว ผัดผักกาดขาวใส่กุ้งแห้ง แล้วเอาของเก่า
(ผัดขิงและไส้อั่ว) มาอุ่น ข้าวสวยมี ๒ อย่างคือข้าวกล้องและข้าวขาว...
แขกอาบน้ำอาบท่าหายเหนื่อยแล้วก็เชิญขึ้นมากินข้าว เรากินไปคุยไป แม้วัยจะต่างกันถึง ๓๐ ปี แต่ก็คุยกันถูกคอ......
กว่าจะบอกให้แขกไปนอนพักก็สี่ทุ่มกว่า!!
