FB Trip ไปแปดริ้ว - เตรียมจักรยาน

ก่อนเริ่ม "FB Trip ไปแปดริ้ว" (hit the road) ผมก็ต้องเตรียมจักรยานให้พร้อมโดยนำมันออกมาตรวจเช็คสุขภาพ ทั้งเติมลมและหยอดน้ำมันโซ่...

ต้องถอดเอาเจ้าตะแกรงท้ายออก เพราะมันไม่จำเป็นอีกแล้ว ขืนติดไว้มีแต่จะเกะกะและเพิ่มน้ำหนักให้อย่างไร้ประโยชน์ อานจักรยานที่ติดมากับตัวรถ หลังจากใช้งานมาหลายปีตอนนี้สภาพดูถลอกปอกเปลือกอย่างที่เห็น...

เมื่อเร็ว ๆ นี้น้องสาโรจน์ได้ส่งอานใหม่มาให้จากเชียงใหม่  ด้วยความขอบคุณยิ่ง...ผมคิดว่าจะนำมันมาใช้แทนตัวเก่า แต่พอเทียบขนาดแล้วมันใหญ่และหนักกว่า (อย่างที่เห็นในภาพ) ก็เลยเก็บไว้ก่อน... 

ที่สูบลมพกพาตัวนี้ น้องสาโรจน์ก็ให้มาตั้งนานแล้ว มันเดินทางไปกับผมทุกทริป (ล่าสุดนี้ไปถึงมะละกา แต่ไม่มีโอกาสได้ปฏิบัติหน้าที่)...

ยางเจ้าเพื่อนยากอ่อนทั้งล้อหน้าล้อหลัง ผมต้องเติมลมก่อน...

ลองใช้งานดูแล้วปรากฏว่าผิดปกติ คือแรงดันลมน้อย... ไม่สามารถเติมลมล้อรถจักรยานให้แข็งได้ ช่างเหอะบอกว่า "ซ่อมได้...ไม่ยาก"  ขันสกรูตัวเล็กที่เห็นนั่นออกทันที! 

ลูกสูบแห้งไปทำให้แรงอัดน้อย ซ่อมก็ไม่ยาก...แต่มันลำบากตรงที่ผมไม่รู้ว่ากระป๋องจารบีอยู่ที่ไหน? (เป็นเช่นนี้ประจำ) กว่าจะหาเจอก็เล่นซะมึนตึ้บ! เมื่อได้มาแล้วก็ลงมือซ่อมเลยครับ

ประกอบเข้าที่แล้วลองใช้งาน... สูบได้ตามปกติแล้วคร้าบบ 

ผมเติมลมจนเต็มสองล้อ ทำความสะอาดแล้วเก็บที่เติมลมใส่ถุงพร้อมกับชุดปะยางและเครื่องมืออีก ๒-๓ ชิ้น...

จากนั้นก็เป็นขั้นตอนของการทำความสะอาดและหยอดน้ำมันโซ่...

ตรวจเช็คให้แน่ใจว่าทุกอย่างอยู่ในสภาพปกติ พร้อมที่ทำงานได้อย่างเต็มประสิทธิภาพ ไม่ว่าจะเป็นห้ามล้อหรือจานสับ...

ท้ายสุดก็ต้องไม่ลืมเตรียมสายล็อคจักรยาน (อย่าลืมลูกกุญแจ) สายยางรัด รวมทั้งหมวกกันน็อค...

ทุกอย่างล้วนจำเป็นต้องใช้! เพื่อน ๆ อย่าลืมเอาไปด้วยน้า

สุขุมวิทสายเก่า

วันเสาร์ที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑ ประมาณบ่ายสี่โมงเย็น ผมออกเดินทางจาก Shining Center (S) พร้อมกับคุณธเนศและเพื่อนชาวต่างชาติ ๔ คนไปยังเมืองโบราณ (M) ซึ่งตั้งอยู่ในจังหวัดสมุทรปราการเพื่อชมคอนเสิร์ต Kenny G 

ไม่รู้หรอกว่าคนขับพาไปทางไหน ผมได้แต่นั่งมองสองข้างทาง กรุงเทพฯ ทุกวันนี้ไม่ใช่เมืองที่เคยอยู่มาก่อน วันนี้มีแต่อาคารสูงและทางยกระดับ รถราวิ่งกันขวักไขว่ พอวิ่งขึ้นทางด่วน ผมเห็นเจ้าแขนกั้นที่ด่านมันยกขึ้นเองโดยอัตโนมัติก็ได้แต่นึกแปลกใจ!

พอมาดู google maps ทีหลังจึงรู้ว่าระยะทางวิ่งไปเมืองโบราณ (M) ประมาณ ๔๐ กิโลเมตร ผมได้ยินพูดกันว่าวิ่งออกทาง "สุขุมวิทสายเก่า"  มองออกไปเห็นแต่ถนน เสา และแท่งคอนกรีต...ได้แต่นั่งคิดย้อนหลังไปถึงเมื่อ ๓๐ กว่าปีก่อน ตอนนั้นยังเป็นแค่เพียงถนนลาดยาง ๔ เลน มีร่องน้ำตรงกลาง ข้าง ๆ ทางเต็มไปด้วยต้นหมากต้นไม้

นั่งรถไปแค่เมืองโบราณ แต่ใจผมเตลิดไปถึงสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกง (3)โน่นเลยทีเดียว!

ค้นเจอรูปเก่าอีกบาน ผมยิ้มได้อย่างมีความสุขกับภาพ "เจ้าอามุย" จักรยานที่ปั่นจากบ้านป้าที่สุขุมวิท 79 (1) ไปชลบุรี (2) ระยะทางประมาณ ๘๕ กิโลเมตรโดยใช้เส้นทางซึ่งปัจจุบันเรียกกันว่า "สุขุมวิทสายเก่า" 

วันนั้นข้ามสะพานแล้ว ผมหยุดพักเอาแรงโดยนำจักรยานลงไปตั้งชมวิวอยู่ริมน้ำบางปะกง (3)

อยากให้เห็นความแตกต่าง ขออนุญาตนำภาพสะพานข้ามแม่น้ำบางปะกงจาก google street views ซึ่งมีทางพิเศษบูรพาวิถีคร่อมขนานอยู่มาลงประกอบ...

ภาพจาก google street view - thanks!

จะมีสักกี่คนที่ยังพอจำถนนสายนี้เมื่อ ๓ ทศวรรษที่แล้วได้?

ทัศนศึกษาที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะ ปี ๒๕๑๑

ปี ๒๕๑๑ ปลายหนาว... ผมและเพื่อน ๆ กำลังจะจบการศึกษาจากแผนกวิชาช่างไฟฟ้า วิทยาลัยเทคนิคภาคพายัพ หรือที่เรียกว่า "เทคนิคตี๋นดอย"

โชคดีที่ค้นเจอภาพขาวดำเก่า ๆ ผมจำได้ว่าเป็นภาพการเดินทางไปทัศนศึกษาที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะ จังหวัดลำปางเมื่อปี ๒๕๑๑

โรงไฟฟ้าแม่เมาะจังหวัดลำปางใช้พลังงานถ่านหินในการผลิต บางทีเค้าก็เรียกว่า "โรงไฟฟ้าลิกไนต์" เริ่มต้นจากการผลิตถ่านลิกไนต์จากเหมืองเพื่อส่งไปจำหน่ายเมื่อปี ๒๔๙๘  ต่อมาได้สร้างโรงไฟฟ้าแม่เมาะขนาดกำลังผลิต ๑๒,๐๐๐ กิโลวัตต์ เปิดเมื่อวันที่ ๒๘ พฤศจิกายน ๒๕๐๓  เนื่องจากอยู่ปีสุดท้าย นักศึกษาวิชาช่างไฟฟ้ากำลังจะออกไปหางานทำ หรือไม่ก็เรียนต่อ ทางแผนกจึงจัดให้ไปทัศนศึกษาที่โรงไฟฟ้าแม่เมาะ ดังที่ผมยังมีรูปเก็บไว้เป็นหลักฐาน ภาพเหล่านี้มีอายุครบ ๕๐ ปีพอดีในปีนี้ ที่เห็นคือ...ท่านผู้อำนวยการโรงไฟฟ้าแม่เมาะกำลังบรรยายถึงวิธีการทำปุ๋ย

พนักงานโรงไฟฟ้าแม่เมาะรุ่นแรก ๆ ซึ่งเป็นรุ่นพี่พวกเรา เป็นผู้นำเดินชมทั่วบริเวณทั้งในและนอกอาคาร

ก่อนจากกัน บรรดาพี่ ๆ พนักงานโรงไฟฟ้าแม่เมาะได้ถ่ายภาพร่วมกันให้ไว้เป็นที่ระลึก อยู่มาถึงปัจจุบันนี้ ผมคิดว่าพี่ ๆ ทุกคนคงไม่มีใครอายุต่ำกว่า ๗๕ (หลายท่านอาจจากโลกนี้ไปแล้วก็ได้) ขอทุกท่านได้โปรดรับการคารวะจากผม ไม่ว่าจะอยู่ ณ แห่งไหนก็ตาม......

หากมีท่านหนึ่งท่านใดได้เข้ามาเห็น แล้วยังพอจำภาพที่ท่านได้เป็นหนึ่งในบรรดานายช่างผู้บุกเบิกโรงไฟฟ้าแม่เมาะยุคแรก ๆ ผมขอกราบขอบพระคุณท่านด้วยความเคารพครับ! 

เมืองโบราณ สมุทรปราการ

การไปชมคอนเสิร์ต Kenny G เมื่อวันที่ ๑๐ พฤศจิกายน ๒๕๖๑ ทำให้ผมมีโอกาสได้เห็นเมืองโบราณ พิพิธภัณฑ์เอกชนกลางแจ้งที่มีสิ่งปลูกสร้างให้เข้าเที่ยวชมมากกว่า ๑๒๐ แห่ง!

ในหนังสือที่ได้รับแจกพร้อมกับหมอน Jazz Night with Kenny G กล่าวว่า...

"เมืองโบราณ" พิพิธภัณฑ์เอกชนกลางแจ้งแห่งแรกของประเทศ สร้างขึ้นโดยคุณเล็กและคุณประไพ วิริยะพันธุ์ เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๐๖ บนเนื้อที่กว่า ๘๐๐ ไร่ โดยมีแนวความคิดสร้างสรรค์ในวิธีการรักษา สืบสาน และส่งผ่านอารยธรรมแห่งสยามประเทศด้วยการใช้รูปแบบที่ง่ายต่อการชื่นชม... 

เสียดายที่ไม่มีโอกาสได้เที่ยวชมอย่างจริงจัง ขณะนั่งรถรางไปยังบริเวณที่จัดคอนเสิร์ต...ผมแค่กดชัตเตอร์ เก็บภาพสิ่งก่อสร้างบางแห่งเอาไว้... แต่ก็ไม่ชัด!

เค้าตั้งเวทีไว้ที่ข้างพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทจำลอง ที่มองเห็นไกล ๆ (เห็นนักดนตรีตัวเท่ามด) โน่น....

ชอบห้องน้ำของเค้าครับ ทุกอย่างอัตโนมัติหมดทั้งกดน้ำหรือเปิดปิดก๊อก!

แต่ที่เห็นแล้วไม่ค่อยประทับใจจ๊อด เห็นจะได้แก่งานปั้นซึ่งไม่เน้นความประณึตเท่าที่ควร!

ไม่รู้ว่าชาตินี้ผมจะมีโอกาสได้กลับเข้าไปชมอย่างทั่วถ้วนหรือเปล่า?

Jazz Night with Kenny G

นับเป็นวาสนาอีกครั้งในชีวิต ที่อยู่ ๆ ครูเตี๋ยงก็ได้ซื้อบัตรให้ผมมาร่วมชมคอนเสิร์ต Kenny G ที่เมืองโบราณในวันนี้...

พานั่งรถผ่านการจราจรติดขัดจากที่พัก (Shining Center) มาจนถึงเมืองโบราณ 

นอกจากชวนเพื่อน ๆ ให้มาดูคอนเสิร์ตฟรีแล้ว... ยังหอบข้าวเย็นมาให้กินด้วย

สุดยอดของอาหารเจมื้อนี้ ทำให้ผมกินได้มากกว่าปกติ (ข้าว ๒ จานกับอาหารเจที่ครูเตี๋ยงสั่งซื้อมาจากที่ไหนไม่รู้?)

ผมตะลึงเมื่อได้เห็นราคาบัตรที่ได้รับแจกมา แม่เจ้าโว้ย ๓,๐๐๐ บาทเชียวหรือเนี่ย!!!

ดูจากลักษณะเก้าอี้ที่มีผ้าขาวคลุม คิดว่าน่าจะเป็นที่นั่งสำหรับบัตรใบละ ๔,๕๐๐ บาท

สำหรับบัตร ๓,๐๐๐ บาทก็ทางนี้ครับ (เก้าอี้พลาสติกธรรมดา) ส่วนเวทีตั้งข้างพระที่นั่งสรรเพชญปราสาทจำลองโน่น อยู่ไกลจนมองแทบไม่เห็นอะไร...

ต้องอาศัยดูจากโมนิเตอร์ที่มีอยู่ ๒ จอ...

ในบัตรบอกว่าการแสดงเริ่ม ๕ โมงเย็น แต่กว่า Kenny G ตัวจริงเสียงจริงจะเริ่มบรรเลงก็ ๒ ทุ่ม เค้ามีวงดนตรี CU Band เล่นเพลงแจ๊สเก่า ๆ ให้ฟังกันก่อน เพลงที่นำมาร้องและบรรเลงส่วนใหญ่ก็เป็นเพลงที่ผมรู้จักค่อนข้างดี...

ประมาณทุ่มครึ่งก็หยุดให้วงดนตรีของ Kenny G ได้ทำการปรับเสียง โฆษกประกาศให้ผู้ชมไปหาอะไรกินรอไปก่อน ทั้งเสื้อเหลือง เสื้อแดง เสื้อดำต่างรอคอยด้วยความใจเย็น...

เอ้า...ปรับเสียงเข้าไป ส่วนคนที่อยู่ข้างล่างก็พัดวีรอ...

เอ้า...พร้อมแล้ว นักดนตรีเข้าที่เพื่อเริ่มแสดง

ทำเซอร์ไพรสให้กับคนดูด้วยการแอบมาเริ่มเป่าแซกโซโฟนอยู่ข้างล่าง..

.

จากนั้นก็ขึ้นไปเป่าอยู่บนเวที...

ได้ฟังอยู่ไกล ๆ ผมอาศัยดูภาพบนจอ เหมือนในยูทูปยังไงยังงั้น!

จบการแสดงแล้วเค้าแถมให้อีก ๑ เพลง จากนั้นก็แยกย้ายกันกลับบ้าน! ผมถือหมอนน้อยไว้แน่นเพราะกลัวลืม...

Jazz Night คืนนี้ผมรู้สึกประทับใจ มิใช่จากเสียงแซกโซโฟนจาก Kenny G แต่เป็นน้ำใจของครูเตี๋ยงมากกว่า!