ยังก่อน!

ตั้งใจที่จะทดสอบร่างกายตัวเองหลังจากพิษงูสวัด อยากรูัว่าถึงวันนี้จะสามารถปั่นจักรยานทางไกลได้แล้วหรือยัง?

 

 

อยากกลับมามีร่างกายที่แข็งแรงพอ พร้อมรอยยิ้มบนใบหน้า สามารถปั่นจักรยานออกจากบ้านไปไกล ๆ วันนี้ผมเดินลงบันไดด้วยความระมัดระวัง (รู้ดีว่าหากลื่นล้มลงไปก็ปิดสวิชตัวเองได้เลย)

 

 

ผมตั้งใจปั่นหนึ่งรอบเล็ก ๆ จากบ้านร้านเปียโนห้างฉ้ตรเข้าเมืองไปทำธุระ เยี่ยมคนรู้จักแล้วกลับบ้าน รวมระยะทางไม่เกิน 40 กิโลเมตร เป็นการทดสอบและอุ่นเครื่องก่อนทริปทดสอบสหัสเดช 2 ผมเลือกใช้เจ้า Bruiser...

 

8 นาฬิกาได้เวลาออกบ้าน...

 

มีเป้ใบเล็กสะพายหลัง พร้อมกล้อง Canon คล้องคอ ค่อย ๆ ปั่นไปตามเส้นทาง super highway วันนี้ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศร้อนพอทนได้ ผมปั่นขึ้นสะพานข้ามแม่น้ำวังซึ่งอยู่เลยบ้านเก่าที่ปงแสนทองไปเล็กน้อย ถ่ายรูปไว้หน่อย....

 

แวะมาธนาคารกรุงไทยสาขาเขลางค์นคร บนถนนพหลโยธิน เวลา 9 โมงพอดี!

 

 

เสร็จธุระที่ธนาคารฯ...ผมจูงจักรยานข้ามถนน ขี่ย้อนกลับไปทางวิทยาลัยอินเตอร์เทคลำปาง อยากไปเยี่ยมเยียน "คุณเอก" พ่อเลี้ยงคนหนึ่งของนครลำปาง (ไม่ได้เจอกันหลายปีแล้ว)

ไปถึงบ้านคุณเอกแล้ว ขี่จักรยานเข้าไป สุนัขอัลเซเชี่ยนตัวใหญ่สองตัวพุ่งตัวออกมากระโดดเกาะรั้วเห่าไล่ตาแก่จากบ้านห้างฉัตรเสียงดัง  ไม่ขอพบเจ้านายแกแล้วหละ...ผมขี่จักรยานเข้าไปตามถนนเลียบแม่น้ำ....

ถ่ายรูปสำนักงานสรรพสามิตพื้นที่ลำปางไว้หน่อย...

อยู่ปงแสนทองมานาน....ไม่รู้นะว่ามีหน่วยราชการเสาะหาคนต้มเหล้าเถื่อนตั้งอยู่แถวนี้

สวมหมวกนิรภัยใบสีเหลือง ผมเลี้ยวเข้าซอย 2 ปั่นจักรยานข้ามแม่น้ำวังไปยังวัดปงแสนทอง...

 

จากนั้นก็ปั่นกลับบ้านโดยใช้เส้นทางซุปเปอร์ไฮเวย์ ลำปาง-เชียงใหม (ทล.11) แวะถ่ายรูปห้าง Global House ที่ผมเคยเป็นลูกค้ามานานหลายปี... 

ผ่านร้านจำหน่ายโลหะภัณฑ์ Steel

 

 

แวะเยี่ยม "คุณต่อ" เจ้าของอู่ใหญ่ "ศักดิ์แอนด์ซันส์เซอร์วิส" 

ถ่ายรูปจักรยานคันงามของเสี่ยต่อไว้หน่อย...

 

ปั่นจักรยานกลับบ้าน ผมเห็นบ้าน คุณบุญชู ตรีทอง ทางด้านขวามือ...

 

ผมไม่ได้ทราบข่าวอดีตนักการเมืองผู้ยิ่งใหญ่ของเมืองลำปางมานานแล้ว ผ่านมาทีไรก็ได้แต่นึกว่าอำนาจวาสนานั้นไม่จีรัง คนเราอายุไม่เกินร้อยปี อีกไม่นานก็ต้องละทิ้งทรัพย์สมบัติที่สร้างไว้ จากโลกนี้ไปแค่เพียงตัวเปล่า...

วันนี้ผมปั่นเสือภูเขายังไม่ถึง 40 กิโลเมตร ร่างกายบอกว่า "ยังก่อน ต้องรออีกหน่อย ให้แข็งแรงกว่านี้"

ทริปทดสอบสหัสเดชครั้งที่สอง

รู้สึกว่าผมเดินทางมาไกลเกินกว่าจะหันไปมองประเทศไทย ซึ่งยังคงวกวนอยู่กับการเมืองน้ำเน่าเช่นเดิม!

 

ภาพถ่ายที่ Petrosains, The Discovery Centre, Twin Tower, KL, Malaysia

ไม่สนหรอกว่านายกรัฐมนตรีคนใหม่จะยกโขยงนั่งเครื่องบินเหมาลำไปประชุม UN ที่สหรัฐอเมริกาโดยใช้งบประมาณ ๓๐ ล้านบาท มีผู้ติดตามมากมายเหมือนพวกเปรตขอส่วนบุญ ผลาญเงินภาษีของประชาชนอย่างหน้าไม่อาย (unshamed) ตาแก่เมืองรถม้าขออยู่ตามประสาของผมอย่างเนี้ยแหละ...

จักรยานคันหนึ่ง...มันพาผมไปตั้งเต็นท์นอนที่ไหนก็ได้

ทราบว่าหลังวันที่ ๒๐ กันยาฯ ในลำปางจะไม่มีฝนตกหนัก ๆ อีกแล้ว ผมกำหนดการเดินทางทดสอบสหัสเดชครั้งที่ ๒ เตรียมไว้แล้วดังนี้...

การเดินทางใช้เวลาประมาณ ๗-๑๐ วัน ระยะทางประมาณ ๔๐๐ กิโลเมตร เริ่มต้นจากบ้านร้านเปียโนห้างฉัตรปั่น ๘๐ กว่ากิโลเมตร ไปขอตั้งเต็นท์นอนที่จุดบริการประชาชนริมทางหลวงหมายเลข ๑  

ภาพ capture จาก google street views - -ขอขอบคุณ

วันที่ ๒ ปั่นแค่ ๒๐ กิโลเมตรไปอุทยานแห่งชาติดอยจง 

ขอตั้งเต็นท์นอนฟรีอีกเช่นกัน...

ภาพ capture จาก google street views - -ขอขอบคุณ

วันที่ ๓ ปั่นจากอุทยานแห่งชาติดอยจง ๘๐ กิโลเมตร ไปขออาศัยนอนที่วัดทุ่งข้าวหาง

อยากนอนศาลา อยู่ใกล้ ๆ ลิงแม่ลูกอ่อน...

ภาพ capture จาก google street views - -ขอขอบคุณ

อยากจะไปเยี่ยมเยือนเพื่อนมงฟอร์ตและเพื่อนเทคนิคฯ ที่บ้านโฮ่งและป่าซางด้วยครับ...

26 ปีที่แล้ว

ตีห้า...วันนี้ที่ 18 กันยายน 2566  สะดุ้งตื่น...ความฝันถึงแม่ยังเด่นชัดอยู่ในความทรงจำ ผมเห็นแม่ลงบันไดอย่างคล่องแคล่วลงไปทำข้าวผัดให้แขกที่มาอุดหนุนสองคน ผมเป็นลูกมือจัดหาต้นหอมผักชีให้

วันที่ 17 กันยายน 2540... 5 โมงเย็นผมไปหาแม่ที่โรงพยาบาลศูนย์ลำปาง แม่อยู่ในอาการโคม่า นอนไม่รู้สึกตัวมาได้หนึ่งสัปดาห์แล้ว ผมยืนมองใบหน้าของแม่ที่ไม่ไหวติง บอกแม่ในใจขอให้หลับให้สบาย อย่าได้เป็นห่วงผม ผมจะเป็นคนดีตามที่แม่เคยสอนสั่ง... 

พี่ชายผมปั่นจักรยานจากที่ทำงานมาที่โรงพยาบาล ขึ้นมาดูแม่พักนึงแล้วบอกว่าปวดท้องขอกลับบ้านก่อน ผมไม่อยากบอกว่าวันนี้แม่จะไปแล้ว จากเราไปชั่วนิร้นดร์ ไปสวรรค์ ไปสู่วิมานที่ไม่มีความทุกข์ความเจ็บปวดใด ๆ

หนึ่งทุ่ม...หมดเวลาเยี่ยม คนอื่น ๆ จากไปหมดแล้ว เหลือเพียงผมคนเดียวยืนเฝ้าแม่อยู่ข้างเตียง ผมเห็นการขับถ่ายของแม่สิ้นสุดลงแล้ว รปภ.โรงพยาบาลเข้ามาไล่ให้ผมลงจากตึก ผมขอร้องว่าขออยู่ต่อเพราะแม่กำลังจะเสีย เขาก็จากไป...

พยาบาลเอาเทปตัวเล็กพร้อมหูฟังมาสวมให้แม่ เปิดธรรมะให้แม่ฟังเป็นครั้งสุดท้าย ในขณะที่ชีพจรของแม่ลดลง ๆ จนถึงวินาทีที่แม่จากไปอย่างสงบ พยาบาลมาจับชีพจรแม่แล้วปลดหูฟังออกไป ไม่ต้องบอก...ผมก็รู้ว่าแม่จากไปแล้ว

26 ปีแล้วนะ... อีกไม่นานผมก็จะตามไปครับ

เริ่มขยับจับงานต่อ...

ช่างเหอะขยับจับค้อนทำงานต่อได้แล้ว...เริ่มด้วยงาน HBH (Hangchat Backpacker Hostel)

ประตูห้องพักปกติใช้ลูกบิดแบบก้านโยกซึ่งสั่งซื้อจากจีน ผมคิดว่าได้ราคาถูก แต่ที่ไหนได้...ยังไม่เท่าไหร่พังซะแล้ว!!!

ผมเปลี่ยนใหม่ไปใช้ลูกบิดธรรมดาราคา 118 บาท (ซื้อจากห้าง MR.DIY) เปลี่ยนง่าย ๆ ใช้ได้แล้วกั๊บ

นอกจากนั้นยังลงมาปรับปรุงห้องครัวด้วยการทาสีเหล็กดัด ใส่มุ้งลวด (กันหนูและแมลงเข้าครัว)

แล้วผมยังโป้วแผ่นหน้าเคาน์เตอร์ เพื่อรอขัดกระดาษทรายและลงสีย้อมไม้...

ทำแบบง่าย ๆ ตามประสาคนไร้ฝีมือแต่มีความตั้งใจสูงกั๊บ!

ปรับ bikepacking อีกนิด

กำลังเตรียมทดสอบสหัสเดชครั้งที่สอง...เรื่อง bikepacking ผมยังคงใช้กระเป๋าตูดมดบรรจุทั้งเต็นท์ ถุงนอน และ ground sheet 

 

 

ครั้งต่อไปผมจะตัดกระเป๋าหน้าแฮนด์ออก เพราะเกะกะและไม่สามารถติดตั้งได้มั่นคง นอกจากนั้นแล้วจะไม่ใช้แผ่นปูรอง (ที่เป็นม้วนบนหลังกระเป๋าตูดมด) เพราะเคยเอาไปใช้ปูนอนในทริปแรกแล้ว มันไม่ได้ช่วยให้นอนสบายขึ้นสักเท่าใด แต่กลับมีปัญหาน่ารำคาญเมื่อมันไม่อยู่เรียบ ๆ บนพื้น คิดดูแล้วผมเห็นว่าน่าจะเอาถุงนอนเก่ามาใช้แทนมากกว่า...

 

 

 

เพิ่มเป้ (backpack) สะพายไปด้วย ต้องไม่ให้หนัก ผมจะใส่ของเบา ๆ อย่างเช่นถุงนอนที่เห็น ผ้าคลุมกันฝน เสื้อฝน สมุดบันทึก และขวดน้ำอีก ๒ ขวด...

 

เป็นการจัดแบบ full loaded ครับผม...

ใช้เตาอบแก๊สครั้งแรก

ปกติผมจะทำขนมปังโฮลวีท....

 

 

เว็บ sanook.com กล่าวว่า...

ขนมปังโฮลวีท เป็นขนมปังสีน้ำตาลที่ทำจากแป้งข้าวสาลีเต็มเมล็ดหรือข้าวสาลีที่ยังไม่ขัดสี โดยจัดเป็นอาหารสุขภาพชนิดหนึ่ง เนื่องจากอุดมไปด้วยสารอาหาร แร่ธาตุ และวิตามินต่าง ๆ ที่มีประโยชน์ต่อร่างกาย เช่น ใยอาหาร วิตามินบี วิตามินอี แคลเซียม ธาตุเหล็ก สารต้านอนุมูลอิสระ งานวิจัยทางวิทยาศาสตร์หลาย ๆ ชิ้นสนับสนุนว่า การบริโภคขนมปังโฮลวีท อาจช่วยลดระดับน้ำตาลในเลือด ต้านโรคหัวใจและหลอดเลือด และป้องกันความเสี่ยงโรคมะเร็งบางชนิดได้

ตั้งแต่ทำขนมปังเป็น ผมไม่เคยซื้อขนมปังจากห้างฯ หรือร้านค้ามากินอีกเลย  ทำครั้งนึงก็กินได้หลายวัน...

 

ร่างกายกำลังฟื้นตัวหลังโรคภัยไข้เจ็บ...ตอนนี้พอหันมาทำงานได้บ้าง ผมเริ่มทำขนมปังอีกครั้ง คราวนี้ทำแบบที่เรียกว่า bun ใช้แป้งสาลีอเนกประสงค์ 2 ถ้วยตวง ผสมและนวดด้วยมือทั้งหมด ประสบการณ์ใหม่ของผมคือการใช้เตาอบ (แก๊ส) ซึ่งมีมานานแล้วแต่ยังไม่เคยใช้งาน...

 

สำเร็จครับ แป้ง 2 ถ้วยตวงได้ bun ออกมา 16 ลูก...

 

ไม่กลม ไม่สวย แต่ก็พอใจครับ...

 

ให้พี่ชายลองกิน เค้าบอกว่า "นิ่มดี"

ใช้เตาอบเป็นแล้ว ต่อไปคงทำอะไรได้มากกว่านี้!

อัพเกรดคอมพิวเตอร์เก่า...

ผมมีคอมพิวเตอร์เก่าอีกหนึ่งตัว ยี่ห้อ Lenovo จำไม่ได้ว่าซื้อมือสองมาเท่าไหร่? รู้แต่ว่าถูกมาก

 

คอมพิวเตอร์ Duo Core ตัวนี้ ผมชอบใจการออกแบบระบบระบายความร้อนซีพียู ทำให้เปิดเครื่องทิ้งไว้ทั้งวันทั้งคืน...

 

 

ความเร็วก็ไม่เลวนักคือ 2.7 GHz ผมอัพเกรดให้การทำงานดีขึ้นอีกหน่อยด้วยการเพิ่มแรม ของเดิมใส่ให้มาตัวเดียว (ขนาด 2 GB)  มี slot ใส่แรมว่างอีกหนึ่ง ผมหาซื้อออนไลน์มาใส่เพิ่ม สมัยก่อนแรมแพงมาก แต่เดี๋ยวนี้ถูกเหมือนกับไม่ใช่แรม (ยกเว้น DDR4 ขึ้นไป)

 

 

สินค้าจากเมืองจีนราคา 75 บาท (ค่าส่งฟรี) ใช้เวลาไม่เกินหนึ่งสัปดาห์ก็ได้รับแล้ว...

 

บรรจุกล่องมาอย่างดี สภาพใหม่มากกก เหมือนกับว่าไม่เคยถูกใช้เลยก็ว่าได้...

ได้แรมมาแล้วก็นำใส่ลง slot อย่างไม่รีรอ... ดีจัง! ใช้งานได้ตามปกติ อ่านค่าหน่วยความจำรวมได้ 4 GB พอใจ ๆ

 

นอกนั้นยังไม่พอ...ผมค้นดูในห้องเก็บของ (green workshop) บนดาดฟ้า ไปเจอการ์ดจอเก่าทิ้งไว้ในลัง มันมีทั้งพอร์ท DVI และ HDMI ผมเอาขึ้นมาปัดฝุ่น ฉีดน้ำยาทำความสะอาด แล้วยัดลง slot การ์ดจอ ต่อสายเข้า monitor

 

ว้าว...การ์ดจอทิ้งแล้วยังทำงานได้ด้วย!

อัพเกรดคอมพิวเตอร์เก่า...ไม่ยาก ใช้งบไม่มากครับ!