Tuesday, December 12, 2023

คั่วแอ๊บถั่วเน่า

ปตลาดเช้าบ้านปันง้าว... ผมซื้อแอ๊บถั่วเน่ามา 4 ห่อ ๆ ละ 5 บาท  เก็บใส่ตู้เย็นไว้ได้หลายวันแล้ว!

 
 
พอดีกำลังเตรียมตัวออกเดินทาง FB Trip - รับไม้ต่อสหัสเดช เช้านี้ผมต้องเอามาทำกินให้หมด ๆ ไป ไม่ต้องมีพิธีรีตรองมาก...แค่แกะเอาถั่วเน่าทั้งหมดออกมาคั่วในกระทะ ที่ใส่น้ำมันนิด ๆ พอให้มีกลิ่นหอม ใส่พริกดอย และไข่ไก่ 2 ฟอง เหยาะน้ำปลานิดหน่อย เท่านี้ก็ได้คั่วแอ๊บถั่วเน่าแล้ว...
 
 
ลุงหยาง แม่ฮ่องสอน ซึ่งตอนนี้กำลังเขียนเรื่องราวของครัวลุงหยาง เคยบอกว่าถั่วเน่านั้นมีคุณค่าทางอาหาร และมีราคาถูกมาก
 
ภาพจาก facebook ลุงหยาง แม่ฮ่องสอน - ขอขอบคุณ

ผมบอกตัวเองว่า "กิ๋นหื้อเซี้ยงก่อน...แล้วก้อยปั่นรถไปเวียงลอเน้อ"

FB Trip - รับไม้ต่อสหัสเดช

พื่อน ๆ ที่รักครับ...ผมอยากบอกว่าต่อจากนี้ไปจะไม่มีทริปทดสอบสหัสเดชอีก1
 
 
จักรยาน DIY คันนี้ได้ผ่านการทดสอบครั้งล่าสุดเมื่อผมปั่นจากบ้านห้างฉัตรไปเมืองปาน ได้ลุยทั้งถนนกรวดหินดินทรายและขึ้นเขามาหมดแล้ว ผมให้ผ่าน ถ้าจะใช้เดินทางไกล final trip ไปภูเขาไฟ สหัสเดชก็จะทำหน้าที่ได้อย่างเป็นที่น่าภาคภูมิใจสำหรับผู้สร้างมันขึ้นมา... 

แต่นี้ไปจะมีเพียง FB Trip (folding bike trip) คือ การท่องเที่ยวด้วยจักรยานพับล้อขนาด 20 นิ้วซึ่งสามารถนำไปได้ทั้งบนรถไฟ รถยนต์ เรือ หรือท้ายรถปิกอัพ  และ PB Trip (pushbike trip) คือ การท่องเที่ยวด้วยจักรยานมีอยู่ 3 คัน (ไม่รวมจักรยานพับ)
 
 
ทริปครั้งต่อไปภายในเดือนนี้ อยากจะตั้งชื่อว่า FB Trip - รับไม้ต่อสหัสเดช เป็นการเดินทางต่อจากที่สหัสเดชเคยทำเอาไว้เมื่อไปสิ้นสุดที่เมืองปาน ผมจะให้ Banian รับหน้าที่แทนโดยเริ่มต้นจากอำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ไปพะเยา - เวียงลอ แล้วอาจออกไป สปป.ลาว สัมภาระที่นำไปก็มีกระเป๋าตูดมด (ใช้บรรจุเครื่องนอน) และเป้สะพายหลัง (backpack) เท่านั้น 

ถามว่า "แล้วจะไปเมื่อไหร่?" คำตอบคือ "เมื่อกินคั่วโฮะหมด" เรื่องของเรื่องคือ พี่ชายผมปฏิเสธไม่กินแกงเขียวหวานที่อุตส่าห์ตื่นตั้งแต่ 6 โมงเช้าไปซื้อให้ ผมจึงเอามาทำคั่วโฮะหรือแก๋งโฮะ (ใส่หน่อไม้ดอง วุ้นเส้น พริก ผัก น้ำกระเทียมดอง และผงกะหรี่) ได้ชามใหญ่ จำเป็นต้องกินให้หมดก่อนออกเดินทาง แถมยังมีคั่วแอ๊บถั่วเน่าอีก 1 อย่างที่ทำเอาไว้เมื่อเช้านี้...
 
 

กินคนเดียว!! ไม่รู้ว่าอีกกี่วันจะหมด (อาหารอย่างเนี้ยพี่ชายผมไม่แตะ)  คงใช้เวลาอีก 5-7 วัน...เมื่อทุกอย่างหมดเกลี้ยงตู้เย็นผมจะออกเดินทาง

Sunday, December 10, 2023

Use what I've had

พักนี้ช่างเหอะรู้สึกเพลิดเพลินและมีความสุขในการทำงาน DIY อยู่ไม่น้อย...

เป็นการเก็บงานที่ค้างไว้ให้แล้วเสร็จ โดยตั้งใจว่าจะพยายามใช้วัสดุอุปกรณ์ที่มีอยู่ที่บ้านให้ได้มากที่สุด ผลออกมาจะไม่สวยหรือไม่เข้ากัน...ก็ไม่เป็นไร ขออย่างเดียวว่าทำให้เสร็จก่อนที่วางมือ ไม่ทำอะไรอีกต่อไป! อุปกรณ์ไฟฟ้าที่แตกหรือดูเก่า ก็เอามาล้างเพื่อนำไปใช้อีก...


 
เศษไม้ที่เหลืออยู่ก็เอามาทำรั้วเสียให้หมด...จะได้ไม่เกะกะ!
 

 
เช้านี้พยายามหาบานพับที่เตรียมไว้สำหรับทำเค้าน์เตอร์ ผมดันไปเจอกลอนประตูเก่าซึ่งมีค่าแค่เพียงเศษเหล็กนำไปชั่งกิโลขาย ก็เลยเอามาใส่บานประตูดาดฟ้าเพื่อให้เสริมความแน่นหนา (ได้ฟรี ๆ) 

ผมเคยซื้อแผ่นไม้ราคาถูกที่เค้าขายเป็นมัดมาทำชั้นเก็บแผ่นซีดี

 

 ตอนหลังเอามาตั้งไว้ข้างชั้นหนังสือหลังโต๊ะทำงานบนชั้นสอง...หน้าห้อง HBH



ปรากฏว่าที่ทำไว้นั้นไม่ดี เมื่อรับน้ำหนักมาก ๆ ชั้นเก็บซีดีดังกล่าวก็เกิดอาการโยกเยกเสียศูนย์ เมื่อวานนี้ผมรื้อของออกหมดแล้วยกชั้นออกไปซ่อมแซมแก้ไข...



ค้นหาเจอเหล็กฉากที่ซื้อทิ้งไว้นานแล้ว...ผมเอามาเสริมให้ชั้นแข็งแรงขึ้น

มีกี่ตัวก็ใช้แค่นั้น...

 
เช้านี้เอาออกไปทาสี โดยใช้สีน้ำมันกระป๋องเล็กที่มีอยู่แล้ว... 
 
 
 
มองดูชั้นวางของในห้องครัว HBH ตัดสินใจทาสีน้ำมันทับอีกที...




เดี๋ยว
สีแห้งแล้ว ทาบาง ๆ ทับอีกทีครับ!

ตื่นเช้า...เล่าเรื่อง

วันเวลาผ่านไป...ไวเหมือนโกหก!  ตาแก่บ้านห้างฉัตรผู้ใช้ชีวิตบั้นปลายเรียบง่ายพยายามตื่นแต่เช้า เพื่อกอบโกยกำไรจากชั่วโมงที่ได้เพิ่มขึ้น
 
 
การขึ้นไปบนดาดฟ้าทุกเช้าเป็นกิจวัตรที่มักไม่ว่างเว้น เดินขึ้นบันไดก็มองเห็นไข่ที่ดองไว้ในขวดโหล ผมซื้อไข่เป็ดอารมณ์ดีมาจากตลาดเช้าบ้านปันง้าว 10 ฟอง (50 บาท) 15 ฟอง (65 บาท) มีเกลืออยู่เยอะแยะ ก็เลยเอามาทำไข่เค็ม...
 
 
ผ่านโหลดองไข่ขึ้นมาแล้ว ก็ทักทายเจ้าหม้อแบตเตอรี่ระบบไฟฟ้าพลังงานแสงอาทิตย์ซะหน่อย ไม่มีทุนซื้อแบตเตอรี่อย่างแพง ๆ ก็ต้องใช้แบบนี้แหละ...

เหลือบมอง display ของ solar charger controller เพื่อดูว่าเริ่มมีกระแสไฟแล้วหรือยัง?

 
ด้วยความหวังว่าแผงโซล่าเซลล์บนหลังคายังคงมีสุขภาพดีอยู่...  

 

ที่บ้านผม...แสงแดดหาได้ช่วยผลิตไฟฟ้าเพียงอย่างเดียว แต่ยังช่วยทำกล้วยตากเพื่อเป็นเสบียงในการเดินทางปั่นจักรยานครั้งต่อไปด้วย
 
 
 
ได้ตื่นเช้า...เพื่อทำในสิ่งที่ตัวเองรักก็พอใจแล้ว! ตายเมื่อไหร่ก็ปิดฉากเมื่อนั้น สบาย ๆ ครับ! 

Wednesday, December 06, 2023

ขนมปังโฮลวีทต้นทุนต่ำ

ตาแก่บ้านห้างฉัตรกำลังเตรียมเสบียง เพื่อออกไปปั่นจักรยานใน FB Trip ครั้งต่อไป!
 
 
มันง่ายมาก เดี๋ยวนี้ทำขนมปังผมไม่ต้องให้มือเปรอะแป้งอีกต่อไป (ไม่เหมือนตอนหัดทำใหม่ ๆ) แล้วก็ไม่ใช้เครื่องทำขนมปังมานานแล้วด้วย มีแค่พายไม้กับพายพลาสติกเท่านั้น...ผมผสมและนวดแป้งโดยใช้เวลาไม่มาก ส่วนระยะเวลาในการอบด้วยเตาแก๊สก็แค่เพียง 20-30 นาที
 
ใช้แป้งโฮลวีทสั่งซื้อมาราคากิโลกรัมละ 48 บาท ทำแต่ละครั้งใช้แป้ง 3 ถ้วยตวงหรือน้ำหนักประมาณ 250-300 กรัม ดังนั้นเมื่อคิดค่าส่วนผสมอย่างอื่น รวมค่าแก๊สด้วยแล้ว ต้นทุนก็น่าจะประมาณ 20 บาทได้ขนมปังโฮลวีทก้อนใหญ่อย่างที่เห็น...

นุ่ม หอม มีคุณค่าทางอาหาร...


อยู่ได้จ้า...ไม่ต้องเอาเงินหมื่นบาทมาให้ผมนะ (ไม่อยากได้เว้ย)

Monday, December 04, 2023

การดูแลสุขภาพแบบไทย

อยากให้เพื่อน ๆ หันมาดูแลสุขภาพตัวเอง ผมได้รับแผ่นพับจากโรงพยาบาลห้างฉัตรมา 1 ฉบับ เป็นข้อมูลเรื่อง "ธาตุเจ้าเรือน - การดูแลสุขภาพแบบไทย" พิมพ์แจกให้กับประชาชนทั่วไปได้ศึกษา ด้วยความปรารถนาดี...

 

ไม่ต้องพิมพ์สีบนกระดาษอาร์ตหรอก แค่นี้ก็พอแล้ว สำหรับความรู้ที่จะมอบให้ประชาชนคนเดินดินได้นำไปใส่ใจตนเอง - ขอขอบคุณหน่วยงานสาธารณสุขครับ

Wednesday, November 29, 2023

ไม่เอาหมื่นบาท

รัฐบาลพลิกขั้วเขาขึ้นเงินเดือนให้ข้าราชการใหม่ 10 เปอร์เซนต์ ผมไม่ว่าหรอกครับ แต่รู้มั้ย...ตั้งแต่รัฐบาลซึ่งมีนายกฯ และคณะรัฐมนตรีแต่ละคนมีเงินเป็นร้อยเป็นพันล้านบาทมาบริหารประเทศ 10 ปี ได้ทำให้ราคาของกินของใช้ในชีวิตประจำวันมันได้ไต่ขึ้นไปรออยู่ล่วงหน้าแล้วอย่างเห็นได้ชัด  ก๋วยเตี๋ยวชามละ 50 บาท ไม่น่าเชื่อจริง ๆ ว่าราคามันจะอัพขึ้นถึงขนาดนั้น แล้วเป็นไง? พอขี้นราคา คนมากินน้อยลง ในที่สุดร้านก็ต้องปิดตัว ที่เขาขึ้นราคามันมิใช่ 10 เปอร์เซนต์ แต่มันคือ 20 เปอร์เซนต์ แล้วรัฐบาลขึ้นเงินเดือนให้ 10 เปอร์เซนต์มันจะพอหรือ? 
 
แต่ก่อนปั่นจักรยานเหนื่อยล้า...ผมแวะหาซื้อนมแลคตาซอยได้ในราคากล่องละ 10 บาท ไม่ว่าร้านของชำเล็ก ๆ ในหมู่บ้านก็พอซื้อได้ แต่เดี๋ยวนี้ขึ้นราคาเป็น 12 บาทกันหมดแล้ว 
 
ผมไม่แปลกใจที่เห็นเศรษฐกิจตกต่ำจนรัฐบาลเอาไปอ้างว่าเป็นวิกฤต ต้องแจกเงินให้คนละหมื่นบาทเพื่อกระตุ้นให้เกิดการจับจ่าย มันเป็นได้แค่ไม่นานหรอกครับ ในที่สุดมันก็จะทรุดลงไปมากกว่าเดิม เงินส่วนใหญ่จะไหลเข้ากระเป๋าเจ้าสัวหมดนั่นแหละ! ไม่ต้องเอาเงิน 1 หมื่นบาทมาแจกให้นะ ผมก็ไม่เอาหรอกครับ ขออยู่กับชีวิตที่พอเพียงกินน้อยใช้น้อยต่อไปจนกว่าสิ้นเวรสิ้นกรรมก็แล้วกัน...
 
เช้านี้ไปตลาดบ้านปันง้าวตั้งแต่ยังไม่ 6 โมง ซื้อของกินมามากมายจนแทบไม่อยากเชื่อเลยว่าเจ้าสหัสเดชจะบรรทุกมาได้? มีบางอย่างที่นาน ๆ จะได้เจอ ผมรู้สึกมีความสุขที่ได้อุดหนุนชาวบ้านผู้อุตส่าห์เก็บพืชผักผลไม้ที่บ้านมาวางขายอยู่ข้างรั้ววัด...มะละกอ 1 ลูก 10 บาท กะทกรกหรือเสาวรส 2 ถุง ๆ ละ 10 บาท กล้วยหวีละ 5 บาท...
 
  

ได้ไข่จากเป็ด (อารมณ์ดีเพราะถูกเลี้ยงตามท้องนา) มาอีก 10 ฟอง 50 บาท เอามาทำไข่เค็ม    แถมยังเจอถั่วปีที่อยากกินอีก ซื้อมา 4 มัด ๆ ละ 5 บาท ผมแกะได้เม็ดถั่วปีจานใหญ่เอาไปนึ่ง (แบ่งไว้หน่อยนึงเพื่อเอาไปเพาะ)

 

ดอกแค 5 บาท ผักชี 5 บาท ถั่วพู 10 บาท ถั่วแปป 10 บาท ผักกาดน้อย 10 บาท...

ใช้วิธีนึ่ง...ไม่ต้องผัดต้องทอด 

ส่วนกล้วยก็เอามาทำกล้วยตาก...เพื่อเป็นเสบียงสำหรับทริปปั่นจักรยานครั้งต่อไป 
 
  
 
เปลือกกล้วยและถั่วปีอย่างเอาไปทิ้งรวมกันในขยะแห้งนะครับ แยกขยะด้วย ผมเอาไปทำปุ๋ยหมักบนดาดฟ้าครับผม...


อยู่ได้ครับ มตห. ไม่ต้องห่วง ผมมีความสุขในการกินด้วย...

Sunday, November 19, 2023

โอกาสทองของ Banian

ขึ้นมานั่งดื่มกาแฟรับลมหนาวบนดาดฟ้า...ผมมองออกไปทางทิศเหนือ 

 

เห็นเทือกเขาอยู่ข้างหน้า...คิดว่าน่าจะเป็น "ดอยขุนตาล" ซึ่งมีอุทยานแห่งชาติอยู่บนนั้น ก่อนสิ้นเดือนนี้ผมจะพาเจ้า Banian นั่งรถไฟขบวน 407 ไปตั้งเต็นท์นอนสักคืน

สำหรับ "เวียงลอ จ.พะเยา" ยังคงเป็นจุดหมายที่ต้องไปให้ได้ครับ เพียงแต่จักรยานผมอาจจะเปลี่ยนจากสหัสเดชเป็น Banian ซึ่งนอกจากขึ้นรถไฟแล้วยังสามารถพับเอาขึ้นรถทัวร์หรือรถสองแถวได้...


คงต้องเปลี่ยนยางและตรวจเช็คให้ดีก่อนออกเดินทางครับผม!