"ลาดัก-แคชเมียร์"

หนังสือ "ลาดัก-แคชเมียร์" คู่มือท่องเที่ยวอินเดียเหนือด้วยตัวเอง เป็นอาหารสมองจานเล็ก ๆ ที่ผมนำออกมาอ่านวันวานนี้

หนังสือพิมพ์ด้วยกระดาษเนื้อดีหนา 149 หน้า ราคา 155 บาท ผมซื้อมาราคาหนังสือมือสองแค่ 30 บาท

เรื่อง/ภาพ โดย "เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย" (กาเหว่า - ชลลดา เตียวสุวรรณ)

ภาพจาก raphansarn.com - ขอขอบคุณ

ผมชอบหนังสือที่จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์วงกลมเป็นส่วนใหญ่ เพราะพิมพ์บนกระดาษเนื้อดี ใช้ฟอนต์ที่อ่านง่ายสบายตา รูปเล่มก็จัดได้สวย คุ้มค่าที่ได้ซื้อมาจริง ๆ ดูภาพปกหน้าของหนังสือที่อยู่บนสุดแล้วเอียงหนังสือให้แสงตกกระทบพื้นที่ครึ่งล่าง จะมีภาพลายเส้นสีเงินปรากฏให้เห็นเหมือนเล่นกล!

ด้วยรูปสีสวยงาม (ขนาดใกล้เคียงกับไพสการ์ด) 4 ใบพิมพ์ไว้พร้อมกับคำบรรยาย นับดูแล้วได้ประมาณ 62 บาน ทำให้ผมได้เห็นภาพภูเขา ทะเลสาบ สถานที่ท่องเที่ยวงดงาม ผู้คนและถนนหนทาง ฯลฯ นึกอยากดูเมื่อไหร่ก็เอาหนังสือมาเปิดดูได้ทุกเวลา...

ภาพสีแบบเต็มหน้าก็มี...

แผนที่ซึ่งแม้กาลเวลาจะผ่านไป เก่าแล้วแต่ก็ยังใช้เป็นข้อมูลสำหรับผู้ที่จะเดินทางไปลาดัก-แคชเมียร์ในวันข้างหน้าได้

หากได้ไปอินเดียอีกครั้ง จากเดลีผมก็อยากขึ้นเหนือไป ลาดัก-แคชเมียร์ และคิดว่าจะหาที่พักได้ไม่ยาก ด้วยข้อมูลจากหนังสือเล่มนี้...

หนังสือดีมีประโยชน์จริง ๆ ครับ...เล่มนี้!

ที่หลบภัยให้กับเพื่อน

เห็นภาพน้ำท่วมที่แม่สาย จังหวัดเชียงราย...รู้สึกเห็นใจผู้ประสบภัยเป็นอย่างยิ่ง ผมคิดถึงหลานเอ ไม่รู้ว่าจะพาครอบครัวหนีน้ำหลากได้ทันหรือเปล่า? ขอพระเจ้าคุ้มครองด้วยเทอญ

ภาพ capture จากรายการเรื่องเล่าเช้านี้ - ขอขอบคุณ

ที่ห้างฉัตร HBH (Hangchat Backpacker Hostel) ยังคงมิได้รับภัยพิบัติใด ๆ แสงแดดวันนี้ยังคงเจิดจ้าอบอุ่น ท้องฟ้าสดใส ผมตั้งใจว่าจะไม่ประกาศขาย เพื่อปลดพันธนาการแล้วเก็บเงินก้อนโตใส่กระเป๋า ออกเดินทางไปสุดขอบฟ้าตามที่ได้ฝันไว้...

ยังคงตั้งใจที่จะไป แต่จะเก็บบ้านหลังสุดท้ายหลังนี้ไว้ ผมอยากประกาศว่า ในอนาคตข้างหน้าไม่ว่าวันใดที่เกิดภัยพิบัติจนเพื่อน ๆ ต้องอพยพจากเมืองหลวงหรือภาตใต้แห่งใดขึ้นสู่ที่สูงในภาคเหนือ บ้านหลังนี้จะคอยรองรับให้ความช่วงเหลืออยู่เสมอ บนพื้นที่กว้างขวาง มีแต่เพียงตาแก่บ้านห้างฉัตรอยู่กับ "อู่หลง" เจ้าตัวยุ่งเท่านั้น

พร้อมจักรยานให้ผู้มาอาศัยได้ขี่ไปตลาด.... ในกรณีที่กงเล็บของภัยพิบัติยังเอื้อมมาไม่ถึง

เรื่องเสบียงอาหาร ผมเตรียมแป้งขนมปังไว้จำนวนหนึ่ง เพื่อทำขนมปังให้เพื่อน ๆ กิน...

การก่อสร้างสี่แยกไฟแดงช่วงนี้อาจจะไม่รุดหน้าเท่าที่ควร ผมก็ยังหวังว่าอีกไม่เกิน 2 เดือนจะแล้วเสร็จ รอให้เพื่อน ๆ ได้มาเยือน 

เตรียมตัวและสำรองพลังงานสำรองไว้ด้วยนะครับ...อย่าได้ประมาทเป็นอันขาด!

คิดถึงหอยทอดตลาดเหมืองลึก

ปลายปีที่แล้ว... ผมเขียนเรื่องตั้งเต็นท์นอนกลางตลาดเหมืองลึก อ.แม่ทา จ.ลำพูน

 

เล่าไว้ใน facebook ด้วยว่า....

ปั่นมาเรื่อย ๆ ขณะที่มืดลงทุกที แล้วก็มาถึงจุดหนึ่งซึ่งบันไดหลุดอีกครั้ง ที่ตลาดบ้านเหมืองลึก ผมหยุดซ่อมอีก แต่คราวนี้ฝนตก ถนนข้างหน้ามืดมิด ไฟท้ายไฟหน้าที่เตรียมมาก็แบตหมดโดยบังเอิญ เหลืออีก 18 กิโลเมตรถึงจุดหมายแต่ไปไม่ได้แล้ว พ่อค้าบอกให้นอนที่ตลาดเถอะ...ตกลงต้องนอนตลาด กลางพื้นคอนกรีต
สั่งหอยทอดซึ่งมีแต่แป้งมากินเป็นอาหารเย็น...(35 บาท) น้ำเย็นขวดใหญ่ (15 บาท)...
สองทุ่มครึ่ง...กางเต็นท์แล้ว เค้าปิดไฟหมด เหลือตาแก่บ้านห้างฉัตรคนเดียวนอนฟังเสียงฝนตกและรถที่วิ่งผ่านมานาน ๆ ครั้ง...

 

ผ่านมาได้ 10 เดือนแล้ว...ทุกวันนี้ผมยังคงคิดเดินทางไปทางนั้นอีกครั้งกับเอ็ดดี้และอู่หลงเพื่อไปยังผาช่อ(แกรนด์แคนยอนเมืองไทย)  ซึ่งก็คงอีกไม่นานที่ Travels with Oolong ไปผาช่อ จะ hit the road

 

ภาพจาก MGRonline - ขอขอบคุณ

 

เช้าวันนี้ตาแก่บ้านห้างฉัตรรู้สึกดีใจเมื่อได้รับโทรศัพท์จากเพื่อนมงฟอร์ตซึ่งเป็นห่วงเป็นใยเมื่อเห็นผมหายเงียบไปนาน คำพูดให้กำลังใจจากเพื่อนทำให้ตัดสินใจที่จะกลับคืนสู่ cyber world และโพสต์ลง social media อีกครั้ง ขอเริ่มด้วยเรื่องอาหารซึ่งหาซื้อได้ไม่ง่ายนัก แต่ทำได้ง่าย ๆ ด้วยงบประมาณเพียงเล็กน้อย ที่เรียกกันว่า "หอยทอด"  จากที่ผมเกริ่นนำด้วยเรื่อง "หอยทอด" ราคา 35 บาท แม้มีแต่แป้งและวิญญาณหอย ผมก็พอใจ เพราะมันช่วยให้อิ่มท้องก่อนเข้าเต็นท์นอนค้างคืนที่ตลาดเหมืองลึก!

 

 

 

คุยรับกำลังใจจากเพื่อนเสร็จ ผมก็ลงมือทำ หอยทอด (ปลอม) ทันที เริ่มด้วยแป้งโกกิ (ของเหลือใช้ใกล้หมดอายุ) เอามาผสมน้ำแล้วหั่นเต้าหู้เป็นชิ้นเล็ก ๆ (ใช้แทนหอย) ใส่ลงไป คน ๆๆ จากนั้นก็เทส่วนผสมนั้นลงทอดในกระทะ (ด้วยน้ำมันพืชพอประมาณ) รอจนสุกได้ที่ ก็ปรุงรสด้วยน้ำปลา น้ำตาล มะนาว พริกป่น ได้รสถูกปากแล้วต๊อกไข่ใส่ตรงกลาง 1 ฟอง ผัด ๆๆๆ  ปิดท้ายด้วยถั่วงอก (มากหน่อยก็ได้)

 

หอยทอดที่เหลือในกระทะหลังจากตัดไปกินแล้ว 1 จาน

 

ลงทุน 30 บาท (รวมค่าแก๊ส) ทำได้ 3 จาน เรียกได้ว่ากินจนเบื่อหอดทอดไปอีกนานเลยล่ะ!

River of no return

เวลาคืบคลานไป...ครบร้อยวันแล้วสินะที่พี่ชายจากผมไป! ทุกอย่างผ่านไป เปรียบเหมือนสายน้ำที่ไม่ไหลกลับ (River of no return)

 

 

น้องชายก็ได้แต่คิดถึง เช้านี้ขึ้นไปบนดาดฟ้า...มองเห็นดอยขุนตานได้ชัดเจน

 

เบื้องล่าง...งานสร้างสี่แยกไฟแดงบนถนนซุปเปอร์ไฮเวย์ยังคงดำเนินต่อไป (ทราบว่าสิ้นสุดสัญญาเดือนพฤศจิกายน) ตอนนี้การเทคอนกรีตไหล่ถนนซึ่งผ่านหน้าบ้านผมเพิ่งแล้วเสร็จ...

ในขณะที่ถนนใหญ่รุดหน้าไปได้ไม่น้อย...

 

 

เมื่อวางเหล็กเรียบร้อย เค้าก็จะเรียกรถคอนกรีตผสมเสร็จนำปูนมาเทพื้นคอนกรีตหนาประมาณ 1 คืบ...

 

 

 

ช่วงนี้ฝุ่นเยอะ...งานช่างเหอะที่รออยู่คือล้างทำความสะอาดแผงโซล่าเซลล์ซึ่งต้องปีนขึ้นไป!

 

 

พลังงานจากแสงอาทิตย์ตอนนี้มีปัญหาเรื่องแบตเตอรี่เสีย นำมาใช้กับระบบคอมพิวเตอร์ที่ชั้นสองได้ลดน้อยลง ผมต้องแก้ไขระบบใช้ไฟฟรีให้กลับมาดีเหมือนเดิม...

 

 

อู่หลงก็ยังคงตามติด สุขภาพแย่ลง (คงเป็นเพราะอ้วนด้วย) ไม่ว่าผมจะทำงานที่ไหนตั้งแต่ชั้นล่างถึงดาดฟ้า มันก็ตามมานอนอยู่ด้วยใกล้ ๆ ตอนนี้ไม่จ้องมองแล้ว.... นอนลูกเดียว!!

  

 

อาการเวียนศีรษะยังเกาะกุมเหนียวแน่นตาแก่บ้านห้างฉัตร จะอาศัยอยู่บนตึก 4 ชั้นกับผู้พิทักษ์ผู้ซื่อสัตย์ ได้อีกนานเท่าใดมิอาจรู้ได้??? ทุกวันนี้ได้แต่เฝ้ามองเด็ก ๆ ที่โตเป็นหนุ่มสาวด้วยความรู้สึกปล่อยวางแลพร้อมที่จะจากไป

เลิกใส่ใจกับรัฐบาลสืบสันดาน กระผมไม่ขอรับเงินหมื่นบาทนะครับ!

แก่แล้ว...กินไม่มาก

ขนมปังหมดเมื่อวานนี้... ผมต้องทำใหม่ ไม่รู้เหมือนกันว่าแป้งที่นำมาใช้มีอะไรบ้าง ที่แน่ ๆ คือใช้น้ำแค่หนึ่งถ้วยตวง

ที่พิเศษหน่อยคือ...ผสม muesli ลงไปด้วยเกือบหนึ่งถ้วยตวง งานนี้ต้องลงมือนวด (ใช้แค่พายไม้กวนอย่างเดียวไม่ได้)  ไม่ต้องใช้นมหรือเนย แต่ผมใส่น้ำแดงบลูบอยซึ่งกำลังจะหมดอายุ 2 ช้อนโต๊ะแทนน้ำตาลทราย หลังจากอบ 30 นาที ผลออกมาแล้ว...ได้เนื้อขนมปังอย่างที่เห็น

ตัดแล้วใส่กล่อง แช่ตู้เย็น เก็บไว้กินได้อีกหลายวันกั๊บ...

แค่แผ่นเดียวพอ....เอามากินเป็นอาหารเช้า คู่กับ muesli และนมอย่างละ 2 ช้อนโต๊ะ

แบ่งหนมปังให้เจ้าอู่หลงครึ่งนึง... 

กาแฟดำตบท้ายอีก 1 shot...

ผมอายุมากแล้ว กินน้อยลงทุกที 

On the Asian Highway

ตาแก่บ้านห้างฉัตรอยู่ในระหว่างการเคลียร์สมบัติของพี่ชาย บังเอิญได้พบเอกสาร 8 หน้าจากสถานีการเดินทางและท่องเที่ยว ชื่อว่า "นำเที่ยว" 

เห็นว่าน่าสนใจมาก จึงสแกนและนำมาโพสต์เก็บไว้ให้เป็นหลักฐานของพัฒนาการด้านการท่องเที่ยวทั่วไทย คิดว่าคงไม่มีใครที่อยากจะทำเช่นนี้กับเอกสารเก่าพิมพ์เมื่อปี พ.ศ. 2515 ผมอยากนำมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูว่าเมื่อ 5 ทศวรรษที่แล้วการเดินทางท่องเที่ยวของไทยเราเป็นเช่นไร...

สถานีการเดินทางท่องเที่ยว สถาบันเทคนิคภูมิศาสตร์ประเทศไทย ถนนพหลโยธิน บริเวณย่านสินค้ารถไฟ กึ่งทางระหว่างสะพานควายกับตลาดหมอชิต เค้าจัดทัวร์ชื่อว่า "On the Asian Highway" มีอยู่ 3 ทริปด้วยกันคือ 1) ก.ท.-เชียงใหม่-แม่สาย-พม่า 20-23 ต.ค. 15 ค่าทัวร์ 125 บาท  2) ก.ท.-เชียงใหม่-สุโขทัย 1-3 ธ.ค. 15 ค่าทัวร์ 95 บาท และ 3) ปีนัง-กัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์ ค่าทัวร์ 695 บาท

เพื่อน ๆ ไม่ต้องสงกะสัยว่าผมพิมพ์ค่าทัวร์ผิดนะครับ ทัศนศึกษา เชียงใหม่ - สุโขทัย 99 บาท เป็นทัศนศึกษาภาคเหนือของประเทศไทย ไปตามทางหลวงสายเอเซียซึ่งตัดใหม่ ผ่านจังหวัดอยุธยา อ่างทอง สิงห์บุรี ชัยนาท นครสวรรค์ กำแพงเพชร ตาก ลำปาง ลำพูน เชียงใหม่.... การเดินทางไปโดยรถบัสสภาพดึ พนักงานขับรถได้คัดเลือกผู้ชำนาญทางไว้ใจได้ มีรถวิทยุตำรวจทางหลวงควบคุมขบวนเดินทางตลอดไป-กลับ สถานที่พักรับรองจัดพักที่โรงเรียน-วัด-และบ้านพัก ซึ่งทุกแห่งที่แบ่งแยกไปพักอยู่ในความดูแลของครูและทางการตำรวจภูธรอำเภอเมืองเชียงใหม่ ได้จัดเจ้าหน้าที่มารักษาการณ์ตลอดเวลาจนกว่าจะกลับ พร้อมด้วยรถวิทยุตำรวจนำหน้าขบวนทัศนศึกษา

ถ้าอยากไปไกลถึงพม่าก็ต้องทริปทัศนศึกษา เชียงใหม่-แม่สาย-พม่า ค่าทัวร์ 125 บาท จากกรุงเทพ (ก.ท. - ยังไม่ยกฐานะเป็นมหานคร กทม.) ไปถึงพม่า เดินทางท่องเที่ยว 3 วัน 2 คืน (นอนริมกว๊านพะเยากับเชียงใหม่) 

มีตังค์เยอะก็เลือกทริป ก.ท.-ปีนัง-กัวลาลัมเปอร์-สิงคโปร์  695 บาท ได้ครับ

รายจ่ายเบ็ดเสร็จ เป็นค่าบริการ คือค่าพาหนะเดินทาง และค่าธรรมเนียมในการทำหนังสือเดินทาง วีซ่า รวม 695 บาท และรายจ่ายส่วนตัว คือค่าอาหาร ประมาณ 105 บาท ค่าที่พักแบบประหยัด 149 บาท ค่าด่านศุลกากรต่างประเทศ 50 บาท (หากไปทัศนศึกษาจริง ๆ จะมีรายจ่ายไม่เกินนี้)

 ถ้าเพื่อน ๆ  เพ่งสายตาอ่านรายละเอียดการเดินทางไปสิงคโปร์เมื่อ 52 ปีก่อนได้... จะต้องร้องว่ามัน amazing จริง ๆ