Nikon D100

ตอนผมเดินทางไปย่างกุ้ง-อินเล คุณเมธีได้มอบกล้องนิคอน D50 ให้ผมใช้ฟรี ๆ บอกแค่เพียงให้เอาไปดูแลต่อ  นับว่าเป็นกล้องดิจิตอลแบบ single-lens reflex ตัวแรกและตัวเดียวที่ผมมีใช้มาเกือบ ๑๐ ปีเห็นจะได้...

ผมชอบการถ่ายภาพที่มองผ่านช่อง viewfinder มาก ๆ เคยเขียนว่า "ได้ยินเสียงชัตเตอร์ลั่น...นับเป็นความสุขอย่างบอกไม่ถูก! ทริปไปอินเลผมได้ใช้เจ้า D50 ที่คุณเมธีมอบให้ ยังประทับใจไม่ลืม แม้ตอนนั้นยังคงใช้ระบบ auto ในการบันทึกภาพ..."

ใช้มาหลายปี ผมแค่เปลี่ยนยางรองตาครั้งนึง นอกนั้นก็ไม่ต้องทำอะไร แบตเตอรี่ก็ยังคงเก็บไฟได้ดีจนถึงทุกวันนี้  ช่วงหลังสามารถถ่ายแบบ manual ได้ก็ยิ่งมีความสุขกับการกดชัตเตอร์เจ้า D50 ผมนำไปเก็บภาพกิจกรรมต่าง ๆ หลายครั้ง...

เมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๖ ผมประมูลเลนส์ซูมยี่ห้อ Tokina 60-300 mm มาตัวนึง นำมาใช้กับเจ้า D50 ในลักษณะแบบเลนส์มือหมุน

สามารถซูมได้ไกล...

ทำให้สนุกยิ่งขี้นในการถ่ายรูป แต่เวลาเดินทางแบบ travellin' light หรือใช้จักรยานพับ ผมก็เอาเจ้า D50 ไปด้วยไม่ได้ ต้องทิ้งให้อยู่บ้านอย่างเดียวดาย...

วันที่ ๔ ตุลาคม ๒๕๕๙ ผมได้รับเมลจากคุณชัยแจ้งว่า "ผมมีเลนซ์ Nikon AF NIKOR 28-200mm.  F3.5-5.6 เห็นว่าคุณลุงน้ำชามีกล้อง Nikon 50D เผื่อว่าต้องการเลนซ์ระยะดังกล่าวนี้ ผมยินดีมอบให้เป็นอภินันทนาการครับ สภาพใช้งานได้ดี ตามภาพถ่ายที่ผมแนบมาด้วย..."

ภาพจากคุณชัย

ภาพจากคุณชัย

ผมโชคดี มีคนเมตตา ในที่สุดก็ได้เลนส์ Nikon ใหม่เอี่ยมมาอีกตัวนึง คุณชัยส่งให้ผมฟรี ๆ เจ้า D50 จึงใช้เลนส์ ๓ ตัว สองตัวหลังใช้งานในลักษณะมือหมุน  จริง ๆ แล้วผมก็พอใจกับสิ่งที่มีอยู่ทั้งหมด ไม่คิดว่าอยากจะได้อะไรเพิ่มอีก! 

แต่พอดีเมื่อต้นเดือนดันไปเห็นประกาศในเว็บประมูลว่า "NIKON D100 มือสอง สภาพดี ใช้ได้ปกติ อุปกรณ์มี แบต แท่นชาร์จ สายสะพาย..."  กิเลสก็กระโดดเข้าหาทันที ผมคิดว่าถ้าได้ D100 เฉพาะ body มาอีกตัว เลนส์ที่มีอยู่ก็จะได้ใช้งานได้ดีกว่า บางทีกล้อง Nikon D100 อาจสามารถทำให้เลนส์ที่คุณชัยให้มาทำงานในรูปแบบ auto focus ก็ได้...

ภาพจากผู้ขาย

โชคดีอีกนั่นแหละ ผมไปซ่อมและตั้งสายเปียโนที่โรงแรมภราดร  ๒ หลังพ่อเลี้ยงให้ตังค์มา ๒,๐๐๐ บาท ผมตัดสินใจประมูลซื้อได้มาในราคา ๒,๑๐๐ บาท วันนี้ได้รับสินค้าแล้วครับ...

ผมดีใจมาก อยากได้จริง ๆ ครับ อยากให้รางวัลกับชีวิตตัวเองในขณะที่มีเวลาเหลืออีกไม่มากนัก  เพื่อน ๆ อย่าหาว่าผมสุรุ่ยสุร่ายเลยนะครับ

สภาพยังดีมากเลย ผมไม่แน่ใจว่าจะมีข้อขัดข้องอะไรหรือเปล่า?

เดี๋ยวทดสอบแล้ว จะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังนะครับ!
                                         

เป็นได้มากกว่าเลนส์มือหมุน

เมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๖ ผมประมูลเลนส์ซูมยี่ห้อ Tokina หลังจากจากศึกษาจากประกาศในเว็บประมูลที่ว่า...

Lens Zoom AF Tokina 60-300 mm Mount NIKON ใช้งานได้ปกติ ภาพชัด (ขึ้นกับฝีมือตากล้อง)  ซูมแน่น - กล้องบางรุ่นอาจปรับค่า f-stop ได้แค่ f/4 หรือ f/22 เพียงค่าเดียว - หน้าเลนส์ใสกิ๊ก - หลังเลนส์มีคราบ (ให้ช่างหรือท่านที่สามารถล้างเลนส์เองล้างออกได้) -  มี HOOD (กลีบดอกไม้) และฝาปิดเลนส์หน้าหลังครบ

อยากนำมาใช้กับเจ้า Nikon D50...ผมประมูลได้มาในราคา ๑,๖๕๔ บาท จริง ๆ แล้วก็เห็นอยู่นะว่าเป็นเลนส์ AF (auto focus) แต่เมื่อนำมาใส่แล้วไม่ทำงาน ผมก็พอใจที่จะใช้มันเป็นแค่เพียงเลนส์มือหมุนโดยตั้งไว้ที่ M (manual) แล้วปรับโฟกัสด้วยมือมาตลอด...

ผมหา filter 67 mm มาใส่ แต่ไม่ได้ล้างคราบสกปรกที่หลังเลนส์...  

ภาพที่ได้ก็ไม่เลวเหมือนกัน มีเลนส์ซูมตัวนี้ตัวเดียวก็พอ ไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้อีก...

เช้าวันตรุษจีนวันนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร! ผมหยิบเจ้า D50 ออกมาเปลี่ยนเอาเลนส์ Nikkor 18-55mm ซึ่งมากับกล้อง (ใช้ถ่ายภาพ ๒ พันบานที่สุรินทร์และเสียมราฐ) ออก แล้วนำเจ้าเลนส์มือหมุนที่ว่าใส่แทน...

ลองปรับโฟกัสด้วยมือเหมือนที่เคยทำ เฮ้ย...หมุนไม่ได้!! เสียรึเปล่า?  ผมปรับสวิชข้าง ๆ lens mount ไปที่ AF แล้วกดชัตเตอร์ เฮ้ย...เลนส์มันปรับโฟกัสได้เอง! เกิดเสียงดัง "ปี๊ป"  พอกดชัตเตอร์หนักขึ้น ก็ได้ยินเสียงดัง "แซ๊ะ".... กล้องบันทึกภาพบ้านที่อยู่ไกลสุดไว้ได้!!!

เมื่อวานนี้ควงจอบดายหญ้าหน้าบ้านก็เลยอยากใช้เจ้า D50 + เลนส์ Tokina ถ่ายภาพจากระเบียงชั้นสาม ผมลองทั้งแบบมือหมุนและแบบออโต้โฟกัส... 

จำไม่ได้แล้วว่าภาพไหนใช้ระบบ AF

รู้สึกดีใจที่มันเป็นได้มากกว่าเลนส์มือหมุน! ผมทดลองบันทึกภาพในระดับแสงที่ต่างกัน...

อืมมมม์... ชักสนุกแล้วสิ!!

Sony DSC-P200 กับวัดแม่กืย

เพื่อน ๆ จำ FB Trip ที่เล่าเรื่อง "การสิ้นสุดที่มาก่อนกำหนด" ได้มั้ย?  ผมเขียนเกี่ยวกับเจ้า Sony Cyber-shot DSC-P200  ขนาด 7.2 Mega Pixels กล้องคู่ใจที่เกิดเสียขึ้นมาโดยไม่คาดคิด กล้องตัวนี้เป็นของ "ครูหน่อย" ซึ่งให้ผมไว้ใช้ถ่ายภาพเด็กนักเรียนโรงเรียนเทศบาล ๕...

มีหน่วยความจำแค่ 256 MB  ตอนไปเชียงแสน ผมออกไปถ่ายภาพในช่วงเช้า ยังไม่ทันไรการ์ดก็เต็ม ต้องกลับเข้าที่พักเพื่อโอนไฟล์เข้า net book  ฟอร์แมตการ์ดแล้วค่อยออกไปถ่ายภาพเก็บไว้อีก! ลำบากหน่อย แต่ผมก็ยอมรับ เพราะอยากเดินทางแบบ traveling light  วันนั้นเมื่อกล้องใช้การไม่ได้ ผมก็งดเดินทางไปลาวตามแผน FB Trip  (ปลายปีนี้อาจได้แก้ตัว อิอิ)

จริง ๆ แล้ว ผมชอบกล้องตัวนี้ไม่น้อยเลย เพราะมันใช้ง่าย  ภาพที่ออกมาชัดเจนดี สีก็สวย ผมทำให้มันใช้งานได้อีกครั้งด้วยวิธีการของช่างเหอะ  ทุกวันนี้...บางครั้งก็นำใส่กระเป๋ากางเกงไปด้วย

เช้านี้...ผมพาพี่ชายไปหาหมอที่ โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล บ้านแม่กืย  ระหว่างที่รอได้ถือโอกาสเดินออกไปถ่ายภาพ "วัดแม่กืย" ซึ่งอยู่ตรงหัวมุมเส้นทางเข้าโรงพยาบาลฯ

ผมกดชัตเตอร์ไปได้ไม่กี่ shot แบตฯ ก็หมด อย่างไรก็ตาม...ภาพที่ได้มาก็ยังคงซึ่งความชัดเจนและมีสีสันที่ไม่ผิดเพี้ยน จึงอยากนำมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูสักหน่อยดังนี้...

ถึงกระนั้น ผมก็ต้องหากล้องตัวเล็ก ๆ พกใส่กระเป๋าไปด้วย สำหรับการเดินทางในอนาคต  ซึ่งผมก็ได้ประมูลกล้อง Sony Cybershot DSC-W110 มาไว้แล้วในราคา ๘๕๐ บาท!

จะนำมาเล่าให้เพื่อน ๆ อ่านต่อไปครับ...