Nikon D100

ตอนผมเดินทางไปย่างกุ้ง-อินเล คุณเมธีได้มอบกล้องนิคอน D50 ให้ผมใช้ฟรี ๆ บอกแค่เพียงให้เอาไปดูแลต่อ  นับว่าเป็นกล้องดิจิตอลแบบ single-lens reflex ตัวแรกและตัวเดียวที่ผมมีใช้มาเกือบ ๑๐ ปีเห็นจะได้...

ผมชอบการถ่ายภาพที่มองผ่านช่อง viewfinder มาก ๆ เคยเขียนว่า "ได้ยินเสียงชัตเตอร์ลั่น...นับเป็นความสุขอย่างบอกไม่ถูก! ทริปไปอินเลผมได้ใช้เจ้า D50 ที่คุณเมธีมอบให้ ยังประทับใจไม่ลืม แม้ตอนนั้นยังคงใช้ระบบ auto ในการบันทึกภาพ..."

ใช้มาหลายปี ผมแค่เปลี่ยนยางรองตาครั้งนึง นอกนั้นก็ไม่ต้องทำอะไร แบตเตอรี่ก็ยังคงเก็บไฟได้ดีจนถึงทุกวันนี้  ช่วงหลังสามารถถ่ายแบบ manual ได้ก็ยิ่งมีความสุขกับการกดชัตเตอร์เจ้า D50 ผมนำไปเก็บภาพกิจกรรมต่าง ๆ หลายครั้ง...

เมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๖ ผมประมูลเลนส์ซูมยี่ห้อ Tokina 60-300 mm มาตัวนึง นำมาใช้กับเจ้า D50 ในลักษณะแบบเลนส์มือหมุน

สามารถซูมได้ไกล...

ทำให้สนุกยิ่งขี้นในการถ่ายรูป แต่เวลาเดินทางแบบ travellin' light หรือใช้จักรยานพับ ผมก็เอาเจ้า D50 ไปด้วยไม่ได้ ต้องทิ้งให้อยู่บ้านอย่างเดียวดาย...

วันที่ ๔ ตุลาคม ๒๕๕๙ ผมได้รับเมลจากคุณชัยแจ้งว่า "ผมมีเลนซ์ Nikon AF NIKOR 28-200mm.  F3.5-5.6 เห็นว่าคุณลุงน้ำชามีกล้อง Nikon 50D เผื่อว่าต้องการเลนซ์ระยะดังกล่าวนี้ ผมยินดีมอบให้เป็นอภินันทนาการครับ สภาพใช้งานได้ดี ตามภาพถ่ายที่ผมแนบมาด้วย..."

ภาพจากคุณชัย

ภาพจากคุณชัย

ผมโชคดี มีคนเมตตา ในที่สุดก็ได้เลนส์ Nikon ใหม่เอี่ยมมาอีกตัวนึง คุณชัยส่งให้ผมฟรี ๆ เจ้า D50 จึงใช้เลนส์ ๓ ตัว สองตัวหลังใช้งานในลักษณะมือหมุน  จริง ๆ แล้วผมก็พอใจกับสิ่งที่มีอยู่ทั้งหมด ไม่คิดว่าอยากจะได้อะไรเพิ่มอีก! 

แต่พอดีเมื่อต้นเดือนดันไปเห็นประกาศในเว็บประมูลว่า "NIKON D100 มือสอง สภาพดี ใช้ได้ปกติ อุปกรณ์มี แบต แท่นชาร์จ สายสะพาย..."  กิเลสก็กระโดดเข้าหาทันที ผมคิดว่าถ้าได้ D100 เฉพาะ body มาอีกตัว เลนส์ที่มีอยู่ก็จะได้ใช้งานได้ดีกว่า บางทีกล้อง Nikon D100 อาจสามารถทำให้เลนส์ที่คุณชัยให้มาทำงานในรูปแบบ auto focus ก็ได้...

ภาพจากผู้ขาย

โชคดีอีกนั่นแหละ ผมไปซ่อมและตั้งสายเปียโนที่โรงแรมภราดร  ๒ หลังพ่อเลี้ยงให้ตังค์มา ๒,๐๐๐ บาท ผมตัดสินใจประมูลซื้อได้มาในราคา ๒,๑๐๐ บาท วันนี้ได้รับสินค้าแล้วครับ...

ผมดีใจมาก อยากได้จริง ๆ ครับ อยากให้รางวัลกับชีวิตตัวเองในขณะที่มีเวลาเหลืออีกไม่มากนัก  เพื่อน ๆ อย่าหาว่าผมสุรุ่ยสุร่ายเลยนะครับ

สภาพยังดีมากเลย ผมไม่แน่ใจว่าจะมีข้อขัดข้องอะไรหรือเปล่า?

เดี๋ยวทดสอบแล้ว จะเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังนะครับ!
                                         

เป็นได้มากกว่าเลนส์มือหมุน

เมื่อเดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๖ ผมประมูลเลนส์ซูมยี่ห้อ Tokina หลังจากจากศึกษาจากประกาศในเว็บประมูลที่ว่า...

Lens Zoom AF Tokina 60-300 mm Mount NIKON ใช้งานได้ปกติ ภาพชัด (ขึ้นกับฝีมือตากล้อง)  ซูมแน่น - กล้องบางรุ่นอาจปรับค่า f-stop ได้แค่ f/4 หรือ f/22 เพียงค่าเดียว - หน้าเลนส์ใสกิ๊ก - หลังเลนส์มีคราบ (ให้ช่างหรือท่านที่สามารถล้างเลนส์เองล้างออกได้) -  มี HOOD (กลีบดอกไม้) และฝาปิดเลนส์หน้าหลังครบ

อยากนำมาใช้กับเจ้า Nikon D50...ผมประมูลได้มาในราคา ๑,๖๕๔ บาท จริง ๆ แล้วก็เห็นอยู่นะว่าเป็นเลนส์ AF (auto focus) แต่เมื่อนำมาใส่แล้วไม่ทำงาน ผมก็พอใจที่จะใช้มันเป็นแค่เพียงเลนส์มือหมุนโดยตั้งไว้ที่ M (manual) แล้วปรับโฟกัสด้วยมือมาตลอด...

ผมหา filter 67 mm มาใส่ แต่ไม่ได้ล้างคราบสกปรกที่หลังเลนส์...  

ภาพที่ได้ก็ไม่เลวเหมือนกัน มีเลนส์ซูมตัวนี้ตัวเดียวก็พอ ไม่ต้องการอะไรมากกว่านี้อีก...

เช้าวันตรุษจีนวันนี้ไม่รู้ว่าเป็นอะไร! ผมหยิบเจ้า D50 ออกมาเปลี่ยนเอาเลนส์ Nikkor 18-55mm ซึ่งมากับกล้อง (ใช้ถ่ายภาพ ๒ พันบานที่สุรินทร์และเสียมราฐ) ออก แล้วนำเจ้าเลนส์มือหมุนที่ว่าใส่แทน...

ลองปรับโฟกัสด้วยมือเหมือนที่เคยทำ เฮ้ย...หมุนไม่ได้!! เสียรึเปล่า?  ผมปรับสวิชข้าง ๆ lens mount ไปที่ AF แล้วกดชัตเตอร์ เฮ้ย...เลนส์มันปรับโฟกัสได้เอง! เกิดเสียงดัง "ปี๊ป"  พอกดชัตเตอร์หนักขึ้น ก็ได้ยินเสียงดัง "แซ๊ะ".... กล้องบันทึกภาพบ้านที่อยู่ไกลสุดไว้ได้!!!

เมื่อวานนี้ควงจอบดายหญ้าหน้าบ้านก็เลยอยากใช้เจ้า D50 + เลนส์ Tokina ถ่ายภาพจากระเบียงชั้นสาม ผมลองทั้งแบบมือหมุนและแบบออโต้โฟกัส... 

จำไม่ได้แล้วว่าภาพไหนใช้ระบบ AF

รู้สึกดีใจที่มันเป็นได้มากกว่าเลนส์มือหมุน! ผมทดลองบันทึกภาพในระดับแสงที่ต่างกัน...

อืมมมม์... ชักสนุกแล้วสิ!!

D50 ออกงาน

วันนี้ผมรู้สึกดีใจที่ได้พาเจ้า D50 ซึ่งเพิ่งได้รับการเปลี่ยนยางรองตาพร้อมใส่ฟิลเตอร์ให้เลนส์มือหมุน ไปออกงานด้วย!

ไปพม่าและเวียดนามเมื่อปีกลายเป็นการเดินทางแบบ travellin' light  เจ้า D50 ต้องนอนอยู่บ้าน ไม่มีโอกาสได้ไปด้วยกัน!!

นานแล้วที่ไม่ได้ถ่ายภาพด้วยระบบแมนนวล มองผ่านช่อง viewfinder และปรับโฟกัสเอง วันนี้ผมได้กลับมาใช้กล้องติดเลนส์มือหมุนอีกครั้ง แม้การกดชัตเตอร์แต่ละครั้งจะยุ่งยากและกินเวลามากกว่ากล้องคอมแพค แต่มันก็ทำให้ผมเพลิดเพลินและมีความสุขไม่น้อย...

ที่ผมไม่เคยปล่อยให้ผ่านเลยไป คือถังขยะ!!

เลนส์มือหมุน Tonika 60-300 mm. 1:4-5.6 ช่วยดึงภาพกระเบื้องหลังคาโบสถ์เข้ามาใกล้...

บาตรพระอยู่ไม่ไกล...

ข้อดีของการใช้เลนส์ซูมอยู่ตรงนี้แหละ ผมสามารถถ่ายภาพเจ้าถิ่นได้ โดยไม่ต้องเข้าใกล้ให้เสียวน่อง!

ดึงภาพคนงานเข้ามาได้สบาย...

จากนั้นก็ไปอุทยานแห่งชาติดอยขุนตาล...

คนมีปัญหาด้านสายตา บางครั้งก็ปรับโฟกัสไม่ตรง... 

ถ่ายรูปดอกไม้ทีไรไม่เคยออกมาสวย แต่ผมก็ยังอยากถ่าย...

ได้ออกงาน...เจ้า D50 ยิ้มรื่นเลยครับ!!

หมุนมือที่วัดพระธาตุลำปางหลวง...

เมื่อวานนี้ ผมเล่าเรื่องการทดลองใช้เลนส์มือหมุน Tokina 60-300 mm กับกล้อง Nikon D50 ถ่ายภาพที่วัดลำปางกลาง...  

จากวัดลำปางกลาง (1) ผมเดินทางต่อไปยังวัดพระธาตุลำปางหลวง (3)....    

วันนี้อยากจะนำภาพที่ได้จากการหมุนมือที่วัดพระธาตุลำปางหลวงมาให้เพื่อน ๆ ดูสักหน่อย

ทดลองซูมไกลสุดเลนส์ สามารถเห็นได้ในรายละเอียดของยอดฉัตรทองคำ!!

ซุ้มพระบาท...

เจ้ามือหมุนมีน้ำหนักนะ  เวลาซูมไกลสุด มันไม่นิ่ง!   ผมคงต้องใช้เวลาฝึกอีกมาก หรือไม่ก็ต้องหันไปใช้ขาตั้งกล้องซึ่งไม่ค่อยชอบเอาซะเลย  อย่างไรก็ตามผมคิดว่าการใช้เลนส์ซูมทำให้เรามีโอกาสถ่ายภาพเพื่อเก็บรายละเอียดได้สะดวกสบายขึ้นกว่าเดิมเยอะเลย ยกตัวอย่างเช่น เจ้าตูบที่วิหารหลวง...

แทบจะมองเห็นเห็บ อิอิ

ส่วนเจ้ากระทงที่ยังหลงทางอยู่ในสระน้ำหน้าวัด อยู่ไกล ๆ ก็จับภาพได้...

ผมนั่งอยู่จุดเดียว สามารถหมุนมือเลือกถ่ายภาพได้หลายรูปแบบ หลายตำแหน่ง...

ภาพเหล่านี้ ไม่ต้องย้ายก้นออกจากที่นั่งเลยนะครับ...

นอกจากภาพนี้...

หมุนมือไม่ไหวแล้วฮับ กลับบ้านดีฝ่า!