Showing posts with label ปวดเมื่อย. Show all posts
Showing posts with label ปวดเมื่อย. Show all posts

Saturday, November 18, 2017

สมน้ำหน้าตัวเอง

เมื่อวานนี้เป็นวันที่ ๓ ที่ช่างมาช่วยผลักดันให้ร้านเปียโนให้เดินหน้า... 


พอปูพื้นใกล้เสร็จก็ถึงเวลาเจาะช่องระเบียงชั้นลอย งานนี้เต็มไปด้วยฝุ่น! ผมพอใจการทำงานของช่างไม่น้อย เขาขอถุงปุ๋ยไปเก็บกวาดเศษอิฐเศษปูน นำลงบันไดไปเทไว้ที่หลังบ้านตามคำขอของผมอย่างเต็มใจ ช่างทั้งสองคนเลิกงานกลับบ้านเมื่อเวลาใกล้ ๖ โมงเย็น หลังจากตั้งวงกบไว้พอเป็นแนวสำหรับการฉาบปูนยึดในวันนี้....


ทำงานร่วมกับช่างจากบ้านดอนหัววัง ทีแรกผมก็ยังไม่แน่ใจเพราะช่างใหญ่ไม่เข้าใจความคิดของผมเกี่ยวกับแนววางตง พอพูดกันรู้เรื่อง งานซึ่งเริ่มต้นเสียเวลานิดหน่อยเพราะการวัดที่ผิดพลาดก็วิ่งฉิว ผมรู้สึกยินดีที่ได้ช่างมีน้ำใจมาทำงานให้ เมื่อวานนี้จึงรู้สึกสบายใจที่ลงมาอยู่ใกล้ ผมชงกาแฟร้อนให้ช่าง ขี่รถไปสั่งวงกบและซื้อไม้หน้า ๓ ยาว ๘ ศอกมา ๒ เล่ม แล้วยังไปซื้อวัสดุเพิ่มเติมที่ร้านคมศิลป์ ในจำนวนนั้นมีทรายละเอียดสำหรับงานฉาบด้วย ผมนำใส่แมงกะไซค์มาลงที่บ้าน...


ช่างใหญ่คำนวณผิดพลาดนิดหน่อย ออกมาแล้วพื้นไม้อัดต่ำกว่าพื้นกระเบื้องชั้นลอยประมาณ ๕ มิล แต่ก็ไม่เป็นไรครับ ผมยอมรับได้...


ได้แค่นี้ก็พอใจแล้ว...



งานเบา ๆ อย่างเช่นงานโป้วและทำสี เอาไว้ค่อยทำเองทีหลัง ผมเพิ่งรู้ตัวเมื่อวานนี้เองว่าตัวเองแก่ตัวและล้าลงไปมาก หลังจากที่รั้นลงมือรื้อบานประตูจากชั้นสอง...


ดื้อรั้นและอวดดี ผมยกบานประตูที่ค่อนข้างหนักลงบันไดลงไปเตรียมไว้ให้ที่ชั้นลอยด้วยตัวเอง...



แล้วผลของการกระทำก็คือ ตอนหัวค่ำกินข้าวแล้วนอนพัก ผมหลับลืมตื่น ไม่ได้อาบน้ำแปรงฟัน ไฟและคอมพ์ฯ ก็ไม่ได้ปิด แก๊สเครื่องทำน้ำร้อนล้างจานก็ลืมปิด ยาก็ไม่ได้กิน ผม slept like a log

ตื่นขึ้นมาเช้านี้ปวดไปทั้งเนื้อทั้งตัว 555 (สมน้ำหน้า)

Saturday, October 04, 2014

ไม่สบาย

วันนี้คงพอจะพูดได้ว่า "ไม่สบาย" ผมรู้สึกปวดเนื้อปวดตัว มึนศีรษะ คอแห้ง และตัวร้อน อาจเป็นเพราะเมื่อวานนี้ทำงานที่ต้องใช้แขนขวามากไปหน่อย!

ถึงอย่างไร...เช้านี้ผมก็ต้องผืนสังขารทำความสะอาดห้องเรียน


ลืมบอกไปว่า เมื่อวานนี้แขวนภาพ "ลุงน้ำชากำลังเล่นแอคคอร์เดียน" ไว้ตรงบันไดทางขึ้นชั้นลอย ผมอยากจะต้อนรับผู้มาเยือนด้วยรอยยิ้ม......


คุณพ่อของน้องอินดี้ถ่ายภาพนี้ด้วยกล้อง Canon 450D  ตอนพานักเรียนไปฝึกไวโอลินที่สวนป่าแม่เมาะ  ท่านอุตส่าห์ทำกรอบวิทยาศาสตร์มาให้อย่างดีเลย (บานใหญ่ขนาดนี้คงหมดหลายตังค์)


ขณะลงไปเปิดประตูหน้าไว้รอรับนักเรียน ผมแหงนหน้าดูผลงานทาสีที่ได้ทำไว้...



ยังงงอยู่ว่าทำไปได้อย่างไร โดยใช้บันไดอลูมิเนียมที่เห็น ตอนเหยียบขึ้นบนซี่บันไดล่างสุด มันรับน้ำหนักผมไม่ได้  หลุดออกไปเลย! ดีนะที่ผมไม่หกขะล้ม...


ไหน ๆ ก็ถือกล้องลงไปด้วยแล้ว ขอถ่ายภาพซากหอยที่ติดอยู่ตรงรางเหล็กหน่อย....


ป้ายร้าน "เปียโน" ด้วย  ตัวหนังสือไม่สวยเลยนิ!


อินดี้มาเรียนตอน ๑๐ โมงครึ่ง สอนเสร็จแล้วผมก็บึ่งรถไปซื้อก๋วยเตี๋ยวลูกทุ่งให้พี่ชาย ตอนบ่ายสอง เมเปิ้ลกับน้องชายมาเรียน ผมสอนเสียงดัง นักเรียนไม่รู้หรอกว่าครูกำลังไข้ขึ้น! หัวแทบระเบิด!

เมื่อกี้วัดความดัน ก็ปกตินะ คุณหมอพรเทพเคยบอกว่า ถ้ามีไข้ชีพจรจะเต้นเร็วกว่าปกติ!


ไม่เป็นไร!  เดี๋ยวเปิดดูหนังสักเรื่อง...ไข้ก็คงจะลด อิอิ