Showing posts with label Scandalli accordion. Show all posts
Showing posts with label Scandalli accordion. Show all posts

Thursday, September 27, 2012

แอคคอร์เดียนเก่า ๒


เมื่อวานนี้ ผมนั่งพิจารณาเจ้า Scandalli ซ้ำแล้วซ้ำอีก เกิดฝันไปไกลว่าผมสามารถชุบชีวิตให้มันกลับมาส่งเสียงเจื้อยแจ้วได้อีกครั้งหนึ่ง 

ผมคงจะมีความสุขมาก ๆ ถ้ามีแอคคอร์เดียนยี่ห้อดังซึ่งผลิตในอิตาลีเป็นเพื่อนคู่ใจ ขนาดซึ่งไม่ใหญ่เกิน คือ ๓๔ คีย์และ ๔๘ เบส นับว่าเป็นขนาดที่เหมาะที่สุดสำหรับชายแก่คนหนึ่ง ซึ่งชีวิตบั้นปลายไม่ต้องการอะไรอีก...นอกจากการให้เสียงเพลง ความรู้ และความบันเทิงแก่เพื่อนมนุษย์ด้วยกัน

ผมเข้าไปดาวน์โหลด catalog จากเว็บของ Scandalli เห็นภาพการผลิตเครื่องดนตรีของเขาแล้ว อยากจะนำภาพมาให้เพื่อน ๆ ได้ดูด้วย...



 


พยายามใช้สมองน้อย ๆ ใคร่ครวญโดยไม่ต้องยกมือขึ้นก่ายหน้าผาก...ผมคิดว่าถ้าผมหันมาฝึกเล่นแอคคอร์เดียนอย่างจริง ๆ จัง เอาว่าสัก ๖ เดือน ต่อไปผมน่าจะเล่นมันได้อย่างสบายอกสบายใจ หิ้วไปเล่นที่ไหนก็ได้ตามที่หัวใจปรารถนา....

ว่าแล้วผมก็เกิดเห็นภาพเจ้า Scandalli ซึ่งนอนนิ่งสงบอยู่ข้างหน้า (ในสภาพตับไตไส้พุงกระจัดกระจาย) ลุกขึ้นมามีชีวิต...ส่งเสียงไพเราะได้เหมือนเดิม!!  

โห!  ถ้าเป็นเช่นนั้น ผมคงจะหิ้วไปเชียงใหม่ แล้วชวนอาจารย์ต้อมให้คว้ากีต้าร์มาเล่นด้วยกัน เหมือนกับภาพนี้....


ยิ่งเพ่งพินิจ ผมก็ยิ่งเกิดความหวังว่าฝันนั้นอาจเป็นจริงก็ได้!

เย็นวันนี้ ผมเริ่มต้นการซ่อม ด้วยการแกะลิ้นจำนวน ๓๔ ตัวออกจาก reed block โดยไม่ลืมที่จะเขียนหมายเลขและทำเครื่องหมายบน reed block ไว้เพื่อกันลืม....



สภาพของลิ้น (reeds) ทุกตัวยังดีอยู่ ไม่มีหัก ไม่มีสนิม ถ้าทำความสะอาดให้ดี คงจะใช้การได้ตามปกติ...


สภาพของ reed block ดูสกปรกเพราะคราบ reed wax  ต้องทำความสะอาดกันหนักหน่อย


ลองทำความสะอาดลิ้นแบบยังไม่เอาจริงมาให้ดูก่อน ๑ ตัว  ขนาดยังไม่ได้ใช้น้ำยา Sonax นะเนี่ย...เห็นแล้วชักมีความหวัง




นอกจากการทำความสะอาดลิ้นและ reed block แล้ว สิ่งที่ผมจะต้องหาให้ได้ คือ "reed wax" หรือ ขี้ผึ้งสำหรับใช้ยึดตัวลิ้นให้อยู่ติดแน่นบนแต่ละช่องของ reed block  มีจำหน่ายเป็นแพ็คขนาด 1/4 lb ราคา $8.75  ซึ่งต้องสั่งมาจากเมืองนอก ทำให้ยุ่งยากและเสียเวลา ผมจึงคิดที่จะทำเอง

ค้นคว้าหาข้อมูลมาแล้ว....ส่วนผสมของ reed wax มีดังนี้:-
  • ขี้ผึ้งบริสุทธิ์ 60% 
  • ยางสน 40%  
  • น้ำมันเมล็ดฝ้ายหรือน้ำมันมะกอก ประมาณครึ่งช้อนชา
ขี้ผึ้งบริสุทธิ์...ผมหาข้อมูลทางเน็ตแล้ว  ทราบว่ามีจำหน่ายในราคากิโลกรัมละ ๒๕๐ บาท แต่ต้องเอามาหลอมเอง พรุ่งนี้จะไปโอนเงินเพื่อสั่งซื้อ  สำหรับยางสนสามารถใช้ยางสนไวโอลินราคาถูกได้ครับ

คงจะยาว...สำหรับงานนี้ มันเป็นงานซ่อมที่ท้าทายมาก ๆ  อาจนำมาซึ่งจุดเปลี่ยนในชีวิตการเล่นดนตรีของผมก็ได้

ความสำเร็จหรือความล้มเหลวในการชุบชีวิตเจ้า Scandalli จะเป็นคำตอบในอนาคตข้างหน้า!

คิดว่างานใหญ่ของ "ช่างเหอะ" ชิ้นนี้...เื่พื่่อน ๆ คงต้องช่วยลุ้นกันอีกนาน!



Wednesday, September 26, 2012

แอคคอร์เดียนเก่า ๑

ด้วยความคิดถึงและปรารถนาดีเสมอมา...ผมต้องขออภัยเพื่อน ๆ ที่รักด้วยนะครับ   ช่วงที่ผ่านมา ผมไม่ได้ทำงาน DIY เลย เพราะมัวแต่ไปชำำระสะสางงานสอนในโรงเรียนแห่งหนึ่งให้แล้วเสร็จ เพื่อจะได้หลุดพ้นจากภาระที่รัดตัว และกลับไปใช้ชีวิตชาวบ้านธรรมดา ๆ อย่างที่เคยเป็นมา ผมก็เลยต้องว่างเว้นจากการเขียนบล็อก "ช่างเหอะ" ไปตั้ง ๑๐ วัน

อย่างไรก็ตาม บล็อก "ฟังลุงน้ำชาคุย(โม้)" ก็ยังคงอัพเดทอย่างต่อเนื่อง เพราะเป็นเรื่่องของการเดินทางซึ่งยังมีเนื้อหาให้นำมาเล่าได้อีกนาน   ส่วนเรื่อง "ฝึกเล่นไวโอลินแบบง่าย ๆ สไตล์ลุงน้ำชา" ซึ่งเขียนไว้ได้เพียง ๕ ตอน ผมจะต้องเขียนต่ออย่างแน่นอนครับ...

หลังจากเสร็จภาระกิจการสอน ผมก็จะได้รับเงินค่าแรงมาก้อนหนึ่ง ส่วนหนึ่ง...ผมตั้งใจว่าจะนำมาใช้ในการปรับปรุง"บ้านลุงน้ำชา"  สถานที่ซึ่งเพื่อน ๆ อาจเคยมาเยือน บางท่านคงทราบว่ากำลังอยู่ในระหว่างการประกาศขาย


ผมเชื่อว่าอีกไม่นานเจ้าของตัวจริงก็จะต้องมาซื้ออย่างแน่นอน  และจะต้องเป็นการซื้อที่ไม่ต้องพูดกันมาก คือพอใจก็มาซื้อเลย  ถ้าพอใจก็ขายเลย!  ผมไม่ได้รีบร้อนอะไร เพราะเล็งเห็นว่าทุกวันนี้ลำปางกำลังโตขึ้นเรื่อย ๆ   อีกไม่นานห้าง Central Plaza ก็จะเปิด  ธุรกิจและการลงทุนอีกหลายภาคส่วนก็จะตามเข้ามา อาคารพาณิชย์ ๒ คูหา ๓ ชั้นครึ่ง  มีพื้นที่ใช้งานมากกว่า ๕๐๐ ตารางเมตร อย่างที่ผมประกาศขาย...ตามราคาที่ตั้งไว้  หาไม่ได้อีกแล้วครับ

อาคารสำนักงานเปลี่ยนเจ้าของแล้ว...

จากตึกร้างเมื่อปี ๒๕๓๙ บัดนี้ได้กลายเป็นร้านค้าและสำนักงานไปหมดแล้ว เหลือเพียง "บ้านลุงน้ำชา" เท่านั้นที่ยังมิได้ทำกิจการใด ๆ นอกจากใช้เป็นที่สอนดนตรีให้กับเด็กเพีียงไม่กี่คน

ในระหว่างรอให้คนมาซื้อ....ผมยังคงตั้งใจที่จะปรับปรุงให้สถานที่ดูดีขึ้น! ต่อไปคงมีเรื่องเกี่ยวกับ "ช่างเหอะ" มาเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังได้อีกเยอะ แต่วันนี้...ผมอยากจะคุยเรื่อง "แอคคอร์เดียนเก่า" ก่อนนะครับ

เมื่อวันที่ ๑๔ กรกฏาคม ผมได้เขียนเรื่อง ความเมตตาที่มอบให้เด็ก ๆ จาก “สมเจตน์ เปลื้องนุช”
ไว้ในบล็อก "ฟังลุงน้ำชาคุย"  ผมได้เก็บแอคคอร์เดียนเก่ายี่ห้อ Scandalli ซึ่งท่านสมเจตน์ เปลื้องนุช กรุณาให้ไว้เพื่อการศึกษาของเด็ก ๆ ไว้ในห้องเรียน(ชั้นล่าง) คู่กับเจ้า Hohner ซึ่งมีผู้บริจาคให้มาเช่นกัน นอกจากเป็นที่สนใจของเด็กนักเรียนแล้ว คุณพ่อของน้องกระเต็นก็ยังเคยนำกล้อง(อย่างดี)มาถ่ายภาพ "แอคคอร์เดียนเก่า" เก็บไว้  (บอกว่าจะนำภาพไปขายทางอินเทอร์เน็ต)

วันนี้เริ่มมีเวลาว่าง ผมจึงอยากจะลองรื้อเจ้า "แอคคอร์เดียนเก่า" ออกมาดูสักหน่อย...



ดึงหมุดที่ยึดเครื่องเข้าด้วยกันออกก่อนนะครับ ง่ายมาก ๆ เพราะเครื่องเคยถูกรื้อซ่อมมาก่อนแล้ว


เพื่อน ๆ ลองพิจารณาสภาพของ "กล่องลิ้น (Reed Block)" ซึ่งผมนำภาพมาให้ดูซิครับ...



ถ่ายใกล้ ๆ อีกนิด...






ผมถอด reed block ออกชุดนึง จะเห็นได้ว่าสภาพของแผงที่เลื่อนไปมาเพื่อเปลี่ยนเสียงของแอคคอร์เดียนยังคงมีสภาพดี ต่างกับบรรดาลิ้น (reeds)ที่เห็นนั่นซะเหลือเกิน!!



ดูภายนอก...กับตรา Scandalli ผมรู้สึกเสียดายมากครับ


ขนาดเครื่องซึ่งมี ๔๘ เบส ผลิตในอิตาลี มีน้ำหนักเบา เหมาะเหลือเกินสำหรับการนำไปเล่นเปิดหมวกหรือกล่อมผู้คนตามห้องอาหารริมน้ำหรู ๆ

 
สัมผัสดีมากครับ! ตัวคีย์มีลายคล้าย ๆ กับคีย์งาช้าง (ivory keys)* ของเปียโนโบราณ  

เห็นแล้ว...อยากจะร้องดัง ๆ ว่า "เฮ้อ...เสียดายจัง!"

ไม่เห็นด้วยกับการใช้งาช้างมาเป็นส่วนประกอบของคีย์เปียโน