Showing posts with label Yamaha. Show all posts
Showing posts with label Yamaha. Show all posts

Thursday, August 10, 2017

ปัญหาของเปียโนที่ไม่ได้ตั้งเสียงหลายปี

ไปเมืองแพร่... ผมมีภาระกิจคือซ้อมเพลงกับพ่อเลี้ยงและตั้งสายเปียโน ผมจำเป็นต้องเปลี่ยนเป้จากใบเล็กเป็นขนาดกลางเพราะต้องใช้ใส่เครื่องมือและโน้ตบุ๊ค การปั่นจักรยานพับจากสถานีเด่นชัยไปแพร่ ผมจึงมีเป้ที่หนักกว่าเดิมถึง ๔ กิโลกรัมแบกไปด้วย เป็นเรื่องที่ไม่แนะนำเพราะอาจทำให้หลังเสียได้!


แต่ผมก็ฝืนทำ และเดินทางไปถึงโรงแรมภราดรอย่างปลอดภัยได้ในที่สุด


มีเปียโนให้ผมซ่อมและตั้งเสียงอยู่ ๒ หลัง หลังหนึ่งยี่ห้อ Yamaha สภาพค่อนข้างเก่า...


อีกหลังนึงยี่ห้อ Challen รู้สึกว่าพ่อเลี้ยงจะซื้อมาได้ ๖-๗ ปีแล้ว ตั้งเสียงตอนมาส่งแล้วก็ไม่ได้ทำอีกเลย...


ไม่ต้องสงสัยเลยว่านอกจากเสียงจะเพี้ยนแล้ว ยังต่ำลงกว่ามาตรฐานถึงครึ่งเสียง...


ทำความสะอาด action ด้วย blower ก่อนตั้งเสียง.... 


เพื่อน ๆ ที่รักครับ... เปียโน Challen มี tuning pins ที่แน่น (นับเป็นข้อดีของเปียโนระดับนี้) ขณะตั้งสายต้องใช้แรงบิดค้อนจูนมากกว่าการตั้งสายเปียโนเก่า ๆ อย่างเจ้ายามาฮ่า ผมคิดไว้แล้วว่าด้วยแรงดึงของสายที่ไม่ได้รับการจูนมาหลายปีแล้วยังต้องตั้งให้เสียงสูงขึ้นกว่าครึ่งเสียง ในช่วง octave สูง ๆ (ตั้งแต่ C5) คงไม่สามารถ in tune ได้นานนัก เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นจริงสำหรับเปียโนที่ไม่ได้ตั้งเสียงหลายปีครับ ยิ่งถ้าเป็นเปียโนคุณภาพต่ำ บางครั้งเสียงเพี้ยนหลังจากช่างจูนหิ้วกระเป๋าออกจากบ้านไปเลยก็เป็นได้! 

แต่ช่างเหอะยังไม่ไปไหน สามารถ retune ให้ได้เสมอ บางครั้งผ่านไปเป็นปีแล้วก็ยังแวะไปดูให้อีก!  

Sunday, November 01, 2015

ตั้งสายเปียโนให้น้องปัน


ไปตั้งสายเปียโนให้น้องปัน... วันนี้ผมปั่นจักรยานเข้าเมืองอีกครั้งด้วยระยะทางไปกลับรวมแล้วประมาณ ๔๐ กิโลเมตร!!


"น้องปัน" เป็นลูกศิษย์เปียโนคนเดียวที่ผมภูมิใจ ได้ฟังการบรรเลงของน้องปันแล้ว ผมรู้สึกหัวใจพองโต เคยสอนมาตั้งแต่ยังตัวเล็ก เริ่มต้นจากตำรายามาฮ่าเล่ม ๒ หรือ ๓ นี่แหละ (จำไม่ได้)  ตอนหลังพอนักเรียนเล่น Für Elise ได้ ก็หันไปเล่น Moonlight Sonata  ตั้งแต่นั้นมาผมก็หยุดสอน เพราะนักเรียนเก่งแล้ว ผมไม่มีภูมิที่จะสอนอีกต่อไป! 

เปียโนของน้องปันไม่ได้ตั้งสายมานาน ก่อนหยุดสอนผมบอกว่าจะตั้งสายให้ เพื่อว่านักเรียนจะได้เล่นอย่างมีความสุข แต่ก็ไม่มีโอกาสได้ไปทำให้สักที จากเดือนเป็นปี จากปีเป็นสองปี...สามปี ผมรู้สึกผิดจริง ๆ 

วันนี้วันอาทิตย์ ไม่รู้หละ!  ยังไง ๆ ก็ต้องไปทำในสิ่งที่พูดไว้ให้ได้ ผมปั่นจักรยานออกจากบ้านพร้อมกับเป้เครื่องมือแต่เช้า ถึงบ้านน้องปันน่าจะประมาณ ๙ โมง...


เปียโนยามาฮ่าของน้องปันเป็นแบบ upright รุ่น JU109 PE ผลิตในอินโดนีเซีย ใช้มือเดียวมาตลอด สภาพจึงยังดีอยู่ ไม่มีปัญหาเรื่องคีย์ค้าง พอไปถึงผมก็ลงมือตั้งสายได้เลย ไม่ต้องเสียเวลาซ่อมเหมือนเปียโนของอาจารย์ต่อที่ได้ไปซ่อมเมื่อไม่กี่วันมานี้...


พยายามปรับตัวให้เข้ากับยุคสมัย...ผมยอมรับเทคโนโลยีการวัดค่าความถี่เสียงที่ละเอียดแม่นยำและการทำงานของโปรแกรม Piano Tuner โดย TuneLab  คิดว่าเมื่อมีเครื่องมือเครื่องไม้ที่ดีและมีประโยชน์...มีหรือที่จะไม่นำมาใช้?  ผมวาง netbook บรรจุโปรแกรม TuneLab ไว้บนหลังเปียโน แล้วเปิดใช้งานทันที...


ดีนะที่ไม่ลืมสายสักหลาดดับเสียงไว้ที่บ้าน ผมจัดการใส่มันอย่างรวดเร็ว โดยใช้ไขควงแบนช่วยกด....


ในย่านที่อาศัยสายสักหลาดช่วย ผมตั้งเสียงสายกลางให้ครบก่อนแล้วค่อย ๆ ดึงสายสักหลาดดับเสียงออกทีละจุด ตั้งอีกสายนึงให้เท่ากับสายกลาง (ไม่มี beat)  


จากนั้นก็ใช้ลิ่มยางดับเสียงสายที่ตั้งเสียงแล้ว (เส้นนอก) ดึงสายสักหลาดออก ตั้งสายที่เหลือให้เท่ากับสายกลาง... 


ตั้งสายทั้ง ๘๘ คีย์เสร็จก็เที่ยงวันพอดี คุณแม่ของน้องปันทำอาหารอิตาเลียนเลี้ยง อร่อยมากครับ คนตั้งสายเปียโนต้องขอขอบคุณ ผมถ่ายรูปร่วมกับนักเรียนไว้เป็นที่ระลึก หลังจากฟังการบรรเลงอันไพเราะจากน้องปัน....

ภาพจากอาจารย์บี
จากบ้านน้องปัน ผมปั่นจักรยานไปโรงงานเซรามิกแสงอรุณ ตั้งใจว่าจะตั้งสายเปียโนให้คุณอารีย์ แต่พบว่าประตูรั้วปิดอยู่ จึงได้มุ่งหน้ากลับบ้าน...

วันนี้เป็นวันทำความดี ผมอยากให้ทุกคนได้มีความสุขกับเสียงเปียโนที่ไม่เพี้ยน!