จักรยานพับกับระยะทางสั้น ๆ

บ่ายวันนี้ ผมพาเจ้าโตไปหา "ช่างรอด" โดยนำจักรยานพับใส่ท้ายไปด้วย!

เดินทางจากบ้านขามแดงไปวอแก้ว...เจ้าโตถึงบ้านช่างรอดแล้วครับ

ผมนำเจ้า Coyote ออกมาเตรียมพร้อมสำหรับการเดินทางกลับ...เติมลมซะหน่อย!

เจรจากับช่างรอดจนเป็นที่เข้าใจ ผมขอฝากชีวิต "เจ้าโต" ไว้ในอุ้งมือของหมอรถแห่งบ้านวอแก้ว...

ปั่นจักรยานพับ ๑๐ กว่ากิโลเมตรกลับบ้าน... ผมหยุดจอดถ่ายภาพเจ้าเพื่อนยาก ก่อนข้ามทางรถไฟไว้ ๑ บาน

 
ผมกลับถึงบ้านโดยสวัสดิภาพ ก่อนแต่งตัวเดินทางไปหาจักษุแพทย์...

อยากย้ำอีกทีว่า...จักรยานพับเหมาะสำหรับการท่องเที่ยวในตัวเมืองหรือปั่นระยะสั้นเท่านั้น ทางไกลรู้สึกว่าจะไม่เหมาะอ่ะ!

การเดินทางรูปแบบใหม่ของผม...

ก่อนหน้านั้น...ผมแบกเป้บรรจุข้าวของหนักเกือบ ๒๐ กิโลกรัมท่องโลก พอถึงวันนี้...วันที่จักรยานมีพัฒนาการมาจนสามารถพับใส่กระเป๋าหิ้วขึ้นรถลงเรือไปได้  การเดินทางของผมอาจต้องปรับเปลี่ยนรูปแบบไปตามยุคตามสมัย  

สำหรับทริปเดือนเมษานี้ ผมอยากจะลองเปลี่ยนรูปแบบของการเดินทางสักหน่อย พอดีมีเป้ขนาดเล็กอยู่แล้ว ผมคิดว่าถ้าได้ลดปริมาณเสื้อผ้าและของใช้ลง เปลี่ยนให้มันเป็นสัมภาระที่สามารถนำติดตัวขึ้นรถโดยสาร แล้วโหลดถุงบรรจุจักรยานพับได้ (ล้อ10") ใส่ไว้ใต้ท้องรถแทน  อย่างนั้นแล้วอาจทำให้การเดินทางครั้งใหม่ของผมมีอะไรที่แปลกและแหวกแนวยิ่งขึ้น...

ผมซื้อถุึงใส่จักรยานมาจากร้านจักรยานบรรเทิง ถนนฉัตรไชย ในราคา ๗๐๐ บาท (เค้าลดให้ ๕๐ บาท) เคยเห็นถุงแบบเดียวกันนี้ประกาศขายในเว็บราคา ๖๕๐ บาท ซึ่งถ้าสั่งซื้อ เมื่อรวมค่าโอนเงินและค่าส่ง ก็จะแพงกว่าซื้อที่นี่  

วันนี้ผมซื้อแล้วนำมันกลับบ้าน ไปวางเทียบกับตัวเจ้า Coyote ได้เลย! 

ผมลองนำเจ้าเป้น้องใหม่ขึ้นเกาะท้ายดูซะหน่อย...

รู้สึกว่าค่อนข้างจะพร้อมแล้วนะ  สำหรับการเดินทางรูปแบบใหม่ของผม!