อัพเกรดเจ้ายักษ์

วันก่อนพูดเรื่อง live together peacefully  แล้วพอดีไปเจอรูปลิง ซึ่งไต่ลงมาที่หน้าห้องพักในช่วงที่ผมอยู่ใน Bukit Lawang เกาะสุมาตราเหนือ ประเทศอินโดนีเซีย ก็เลยอยากเอามาให้เพื่อน ๆ ดู...

A memorable pic from Tony - thanks!

คิดถึง Tony น้องชายชาวอินโดนีเซีย ศิลปินผู้สร้างสรรค์ภาพเขียนสวย ๆ อยู่ที่ Bukit Lawang  โทนี่เป็นคนใจดีมีน้ำใจ...

Tony กำลังยกเก้าอี้มาให้นั่งกินน้ำอะโวคาโด

ผ่านมาแล้วหลายปี ผมยังไม่มีโอกาสได้กลับไปหา Tony ตามที่ได้สัญญาไว้ แต่ก็ไม่เป็นไร...ทริปสุดท้ายคงได้แวะเยือน

จริง ๆ แล้ว เมื่อเดือนเมษายน ๒๕๖๑ ผมก็ได้ขี่จักรยานไปจนถึงมะละกา (Melaka) มีเป้าหมายว่าจะลงเรือไปเกาะสุมาตรา โดยขี้นที่ดูไม แล้วปั่นจักรยาน ๔ ร้อยกว่ากิโลเมตรไปพบ Tony ที่ทะเลสาบโทบา

เสียดายที่ต้องกลับมาเสียก่อน แต่ไม่เป็นไรครับ คราวหน้าต้องเป็นทริปยาวววว...  ซึ่งผมอาจจะไม่ได้ไปกับเจ้า Banian

แต่ไปกับเจ้ายักษ์...

ต้อง upgrade เจ้ายักษ์ด้วยตนเอง เพื่อให้เข้าใจทุกส่วนของมัน! เพื่อน ๆ คอยให้กำลังใจด้วยนะครับ

กลับมาแล้วจ้า...

ช่วงข้ามปี ๒๕๖๒-๒๕๖๓ ผมตั้งใจว่าจะปั่นจักรยานจากภูดู่-ปากลาย-ไปทุ่งไหหิน มรดกโลกแห่งใหม่ของลาว แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจหันมาเลือกว่าจะปั่นขึ้นเหนือไปห้วยน้ำดังหรือลงใต้ไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงดี

วันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๒ ผมกับเจ้า Banian เดินทางไปถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่เวลา ๙ โมงเช้า ซื้อตั๋วรถไฟท้องถิ่นขบวน 408 (เชียงใหม่-นครสวรรค์) ไปลงสถานีหนองหล่ม (ลำพูน) ด้วยราคาที่ถูกอย่างไม่น่าเชื่อคือแค่เพียง ๘ บาท

รถออกเวลา ๙.๓๐ น. วันนี้คนเยอะครับ!  อยู่ในช่วงเทศกาลพอดี

ผู้โดยสารมากจนต้องยืน

๑๐ โมงกว่า ๆ เจ้างูเหล็กก็เลื้อยเข้าเทียบสถานีหนองหล่ม... 

มีผมลงจากรถคนเดียว! 

อ่อ...เจ้าเพื่อนยากด้วย!

จะเห็นได้ว่าทริปนี้ ผมบรรจุข้าวของลงเป้จักรยานมาเต็มพิกัด มีทั้งเต๊นท์ ถุงนอน เปลญวน ฯลฯ ต่างกับคราวที่ปั่นไปมะละกา มาเลเซีย...

ทริปไปมะละกา จอดอาบน้ำริมทาง

ประมาณ ๑๕๐ กิโลเมตรจากสถานีรถไฟหนองหล่ม (1) ไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิง (2) ครับ...

จากอุทยานแห่งชาติแม่ปิงไปเชียงใหม่ แล้วขับรถกลับบ้านห้างฉัตร สิ้นสุดทริป ๕ วัน ๔ คืน ซึ่งใช้เงินไปประมาณ ๕๐๐ บาท เก็บภาพได้ ๒ พันกว่าบาน...

จากนี้ผมจะเขียนเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังนะครับ 

ความสุขบนเส้นทาง ๒๘ กิโลเมตร

ขอรายงานต่อเรื่องการซ้อมปั่นจักรยานสำหรับ "FB Trip ไปทุ่งไหหิน" นะครับ...

เช้านี้ออกจากบ้านประมาณ ๖ โมงครึ่ง อากาศไม่หนาว ผมสวมกางเกงสะดอ เสื้อยืด ทับด้วยเสื้อเชิ้ตไม่กลัดกระดุมเพื่อใช้ประโยชน์จากกระเป๋าเสื้อ ไม่พกกระเป๋าตังค์ ไม่มีมือถือ ไม่มีน้ำดื่ม และไม่มีเป้าหมายล่วงหน้า จากบ้าน (ร้านเปียโน) ปั่นตรงไปยังบ้านแม่ฮาวก่อน แล้วตัดสินใจเลี้ยวขวา ผ่านวัดดอนสัก ไปจนถึงวัดสถานีรถไฟ แล้วมุ่งหน้าไปจนถึงบ้านป่าไคร้ ถีงตอนนั้นก็ได้ประมาณ ๑๐ กิโลเมตร...

ไปจนถึงวัดบ้านล้องที่เคยถ่ายภาพมาแล้วครั้งนึง เช้านี้เห็นประตูโบสถ์เปิดอยู่ หากไม่แวะดูคงจะเสียชื่อลุงน้ำชา....

จากวัดบ้านล้อง ปั่นไปเรื่อย ๆ จนถึงวัดทุ่งผา...

บรรยากาศท้องทุ่งทำให้ลุงน้ำชาลืมความทุกข์ทั้งปวง...

สรุปแล้ว วันนี้ผมปั่นจักรยานผ่านวัดทั้งหมด ๖ วัด แวะถ่ายภาพแค่ ๒ วัด รวมรูปที่เก็บได้ ๑๓๐ บาน มีทั้งนก หมา วัว และเพิ่มมาใหม่คือควาย...
 

กลับเข้าบ้านก่อน ๘ โมงครึ่ง ผมใช้เวลาไปทั้งหมดประมาณ ๒ ชั่วโมง ได้ระยะทางคิดคร่าว ๆ ประมาณ ๒๘ กิโลเมตร เหลืออีก ๔๐ วันที่จะฟื้นฟูพลังขา ไม่รู้ว่าจะแข็งแรงพอที่จะปั่นไปทุ่งไหหินได้หรือเปล่า?

งานนี้ถ้าไม่ไหวก็คงต้องยกเลิก!

ดูแลเจ้ายักษ์

ว่าด้วยเรื่องจักรยานของผมต่อนะครับ...

ตกลงเจ้า Banian รถพับขนาดล้อ ๒๐ นิ้ว ๙ สปีด ผมแค่เปลี่ยนจานหน้าจาก ๕๒ ฟันเป็น ๓๙ ก็จบ

ตั้งตีนผีซะหน่อย หยอดน้ำมันโซ่และเฟือง รวมทั้งตั้งเบรค ก็โอเคแล้ว ผมลองปั่นไปตลาด ใช้เฟืองหลัง 11 ขี่บนทางราบโดยไม่มีสัมภาระ พบว่าทำความเร็วได้ปกติ เพียงแต่รอบขาจะมากไปนิด ๆ ซึ่งถ้าเป็นโหลดเป้และอุปกรณ์พกพาเต็มที่ก็คงจะปั่นได้พอดี ๆ ส่วนเฟืองใหญ่สุดนั้นผมต้องรอให้ได้ปั่นขึ้นเนินก่อน ถึงจะรายงานผลให้เพื่อน ๆ ทราบได้...

ที่นี้มาถึงคำถามที่ว่าจะทำอย่างไรดีกับเจ้ายักษ์ (Giant) ตกลงผมได้คำตอบแล้วว่าจะคงสภาพเดิม ๆ เอาไว้ เพียงแต่ต้องปะยาง ทำความสะอาด ซ่อมดุมและบังโคลนหลัง ให้อยู่ในสภาพพร้อมปั่นเท่านั้น...

วันนี้ถอดแกนดุมล้อหน้าออกมาล้างทำความสะอาดก่อนนะครับ มันฝืดมาก ๆ เลยล่ะ ใช้ปะแจขันน้อตออกมาวางเรียงไว้แล้วถ่ายภาพไว้ก่อน เวลาประกอบจะได้ใส่ไม่ผิด... 

 

ถ่ายภาพไว้แล้วก็รวบทั้งหมดลงกระป๋องน้ำมันสนได้เลย...แช่ไว้ก่อน ส่วนดุมล้อก็ต้องทำความสะอาดให้ดี

ค่อย ๆ ทำไปครับ ไม่ได้รีบร้อนอะไร!

อยากไปทุ่งไหหิน

ตาแก่เมืองรถม้ากำลังคิดว่าถ้าจะปั่นจักรยานไปทุ่งไหหินนั้นพอจะมีเส้นทางไหนที่น่าสนใจบ้าง?

ทุ่งไหหิน - ภาพจาก manager online (ขอขอบคุณ)

คิดไว้สนุก ๆ ได้เส้นทางนึง คือวันแรกปั่นจากด่านภูดู่ จ.อุตรดิตถ์ ๓๕ กิโลเมตรไปพักที่ปากลาย...

เช้าวันรุ่งขึ้น ออกจากเมืองปากลาย ข้ามแม่น้ำโขง (สะพานปากลายคงสร้างเสร็จแล้ว)...

อาจต้องปั่นไกลถึง ๙๐ กิโลเมตร ก่อนหยุดตั้งเต็นท์นอนค้างคืนกลางทาง...

วันต่อมาเดินทาง ๙๕ กิโลเมตรถึงบ้านถ้ำ ถ้ากลั้นใจถีบจนถึงเมืองนองก็จะได้พักค้างคืนในเฮือนพัก...

เช้าวันรุ่งขึ้นเดินทางไปยัง Muang Kheung จากนั้นก็ปั่นต่ออีก ๑๘ กิโลเมตรถึงเมือง Xang  

จากเมือง Xang ไป Na Than - Vieng Khan จนถึงถนนหมายเลข 13 ซึ่งมาจากหลวงพระบาง เลี้ยวขวาไปหาที่พักได้ที่เมือง Phou Khoun... 

จากบ้าน Phou Khoun ก็ต้องปั่นทางโหดขึ้นเขา ๖๐ กิโลเมตร หยุดพักค้างคืนที่บ้าน Nam Chat

จากบ้าน Nam Chat ปั่น ๕๐ กิโลเมตรถึงปลายทางที่โพนสะหวัน ได้เข้าพักในเฮือนพัก...

จากนั้นก็ใช้เวลาหลายวันหน่อยเที่ยวทุ่งไหหินทั้ง ๓ จุด

เที่ยวคุ้มแล้วก็นั่งรถกลับหลวงพระบาง  เสียค่าโดยสาร ๓๘๐ บาท เอารถพับขึ้นรถได้

ทุ่งไหหินเพิ่งได้รับการประกาศเป็นเมืองมรดกโลกครับ  อยากไป ๆ

bikepacking - ลองรวบรวมของ

๓๐ กว่าปีก่อน ตอนจัดของลงกระเป๋าเดินทางไปพม่า-บังกลาเทศ-อินเดีย ผมก็ถ่ายรูปเก็บไว้...

สมัยนั้นยังไม่มีคอมพิวเตอร์ ไม่มีกล้องดิจิตอล ผมใช้พิมพ์ดีดทำลิสต์....

ปัจจุบันนี้ใคร ๆ ก็ถ่ายรูป-ทำลิสต์-โพสต์ลงเว็บ โดยเฉพาะอย่างยิ่งคือ bike packing ซึ่งหาดูได้มากมายในอินเทอร์เน็ต...

ที่มาของภาพ - milestonerides.com (thanks)

อยากทำด้วยคน ผมขอลองดูก่อนนะครับ ของยังไม่ครบ ต้องค่อยคิด...ค่อยทำ

เพลินดีนะ เห็นแล้วมีความสุข แม้ว่าจะยังไม่มีโอกาสได้ออกเดินทาง!