Showing posts with label การเดินทาง. Show all posts
Showing posts with label การเดินทาง. Show all posts

Thursday, February 20, 2020

เล็ก ๆ น้อย ๆ เกี่ยวกับการปั่นจักรยานทางไกล

ได้ยินฝรั่งนักท่องโลกบางคนกล่าวชื่นชอบการปั่นจักรยานในเมืองไทย ผมก็ว่าน่าจะจริง เพราะบ้านเราถนนหนทางดีมีไหล่ทาง...


มีปั้มน้ำมันตั้งอยู่เป็นระยะ ๆ ให้ได้แวะ take a leak...


ห้องน้ำสะอาด... ส่วนใหญ่เป็นเช่นนั้น!


มีชาวบ้านบางคนบอกว่าที่ปั้มน้ำมันก็นอนได้ ผมคิดว่าถ้าเป็นรถยนต์ก็โอเค แต่ถ้าปั่นจักรยานมา...ศาลาริมทางน่าจะดีกว่า


พิสูจน์มาแล้วที่หน้าวัดสันป่าสัก คืนวันที่ ๒๙ ธันวาคม ๒๕๖๒ เมื่อไม่สามารถทำเวลาถึงเมืองลี้ให้ได้ก่อนค่ำ... 


ก่อนหน้านั้นก็คิดว่าจะนอนตรงนี้ แต่ยังมีเวลาก็เลยปั่นต่อ...


นอกจากนั้นก็ยังมีส่วนราชการบางแห่งตั้งเต็นท์ไว้บริการนักท่องเที่ยวในช่วงเทศกาล...



จัดให้ทั้งน้ำร้อนน้ำเย็น กาแฟโอวัลติน ลูกอม ขนมหวาน...


รอยยิ้มจากเจ้าหน้าที่...เห็นแค่นี้นักปั่นก็หายเหนื่อยแล้ว


บางแห่งมีป้ายเชิญชวนให้แวะใช้บริการด้วยซ้ำ....


อย่างเช่นหมวดทางหลวงบ้านโฮ่ง (Ban Hong Highway Depot)


ผมมักไม่ค่อยปฏิเสธที่จะแวะเข้าพักนั่งกินอาหาร...


มาล้างหน้าล้างตาและฉี่ลดน้ำหนัก...ก่อนเดินทางต่อด้วยความสดชื่นเบาตัว


ตามโรงพักหรือโรงพยาบาล ถ้าจำเป็นก็แวะขอพักได้ บอกเจ้าหน้าที่ว่ามืดแล้วไปต่อไม่ได้ ไม่มีใครใจดำพอทึ่จะขับไล่ตาแก่ผู้น่าสงสารหรอก...




ศาลาพักร้อนก็มีครับ นั่งแล้วก็ค่อย ๆ เอนตัวลงนอน (ฮา)



 เจ็บปวดก็ตรงไปที่ ER... 


ไม่ว่าจะนอนที่ไหน จะให้ดีก็ต้องทาโลชั่นกันยุงซะหน่อย จะได้ไม่ถูกยุงหาม อิอิ!

Saturday, January 04, 2020

กลับมาแล้วจ้า...

ช่วงข้ามปี ๒๕๖๒-๒๕๖๓ ผมตั้งใจว่าจะปั่นจักรยานจากภูดู่-ปากลาย-ไปทุ่งไหหิน มรดกโลกแห่งใหม่ของลาว แต่ก็ต้องเปลี่ยนใจหันมาเลือกว่าจะปั่นขึ้นเหนือไปห้วยน้ำดังหรือลงใต้ไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิงดี


วันที่ ๒๘ ธันวาคม ๒๕๖๒ ผมกับเจ้า Banian เดินทางไปถึงสถานีรถไฟเชียงใหม่เวลา ๙ โมงเช้า ซื้อตั๋วรถไฟท้องถิ่นขบวน 408 (เชียงใหม่-นครสวรรค์) ไปลงสถานีหนองหล่ม (ลำพูน) ด้วยราคาที่ถูกอย่างไม่น่าเชื่อคือแค่เพียง ๘ บาท


รถออกเวลา ๙.๓๐ น. วันนี้คนเยอะครับ!  อยู่ในช่วงเทศกาลพอดี



ผู้โดยสารมากจนต้องยืน



๑๐ โมงกว่า ๆ เจ้างูเหล็กก็เลื้อยเข้าเทียบสถานีหนองหล่ม... 



มีผมลงจากรถคนเดียว! 



อ่อ...เจ้าเพื่อนยากด้วย!




จะเห็นได้ว่าทริปนี้ ผมบรรจุข้าวของลงเป้จักรยานมาเต็มพิกัด มีทั้งเต๊นท์ ถุงนอน เปลญวน ฯลฯ ต่างกับคราวที่ปั่นไปมะละกา มาเลเซีย...


ทริปไปมะละกา จอดอาบน้ำริมทาง
ประมาณ ๑๕๐ กิโลเมตรจากสถานีรถไฟหนองหล่ม (1) ไปอุทยานแห่งชาติแม่ปิง (2) ครับ...



จากอุทยานแห่งชาติแม่ปิงไปเชียงใหม่ แล้วขับรถกลับบ้านห้างฉัตร สิ้นสุดทริป ๕ วัน ๔ คืน ซึ่งใช้เงินไปประมาณ ๕๐๐ บาท เก็บภาพได้ ๒ พันกว่าบาน...



จากนี้ผมจะเขียนเล่าให้เพื่อน ๆ ฟังนะครับ 

Tuesday, December 24, 2019

เปลี่ยนยางจักรยาน

หลังจากใช้งานมาเกือบ ๕ ปี เจ้า Banian ก็ถึงเวลาที่จะต้องเปลี่ยนยางทั้ง ๒ เส้น...



ยางที่ติดมากับรถแม้ดูแล้วสภาพจะยังพอใช้งานได้ แต่ก็ไม่เหมาะที่จะใช้เดินทางไกลต่อไป ผมสั่งซื้อยางนอกและยางในมา ๒ ชุด เลือกยางนอกแบบขอบลวดยี่ห้อ Wanda ขนาด 20 x 1.75 (47-406) ราคาเส้นละ ๑๔๐ บาท



ยางในขนาด 20 x 1.75 เส้นละ ๑๐๐ บาท...


รวมแล้ว ๔๘๐ บาทเพื่อการขับขี่ที่ปลอดภัยยิ่งขึ้น วิธีเปลี่ยนก็ไม่ยากครับ ถอดของเก่าออกมาแล้วนำของใหม่ใส่เข้าไปโดยใช้เครื่องมือถอดยางยี่ห้อ Giant ที่ซื้อมา เติมลมให้เรียบร้อยแล้วอย่าลืมทำความสะอาดขอบล้อและซี่ล้อด้วยนะครับ...



ดูดอกยางใหม่ซิครับ...



เปลี่ยนยางเสร็จแล้วจ้า...



ก่อนนำออกใช้งาน ปั่นขึ้นเขาลงดอยก็ต้องใช้กุญแจ ๖ เหลี่ยมขันปรับจุดต่าง ๆ ให้เข้าที่ จากนั้นก็หยอดน้ำมันหล่อลื่น แล้วใช้สเปรย์จารบีขาว Bosny ฉีดเฟืองและโซ่



ลองใช้ดูครับ ง่ายดี สั่งซื้อมากระป๋องละ ๘๙ บาท



ปรับแต่งและตรวจเช็คให้ดี


 เรียบร้อยพร้อมออกเดินทางแย้ว...


Safety first  ได้เวลาก็ต้องเปลี่ยนครับ อย่ารอให้เกิดอุบัติเหตุซะก่อน!

Friday, October 11, 2019

ต้องปล่อยวาง

ไม่มีบัตรสวัสดิการแห่งรัฐ - ไม่ลงทะเบียนชิมช้อปใช้ - ไม่ได้ช่วยถลุงเงินเพื่อชาติ... ผมรู้สึกเบื่อมาก ๆ กับรัฐนาวาเหล็กขึ้นสนิมลำนี้ ยิ่งรับรู้ข่าวสารการเมืองก็ยิ่งเครียด ทางออกที่ดีคือต้องปล่อยวาง เก็บตัวเงียบ นั่งเขียนอะไรไปเรื่อยเปื่อย ไม่มีใครอ่านก็ไม่ว่ากะไร ทำใจให้ได้ซะอย่างก็เป็นสุข...


ภาพลุงน้ำชา ถ่ายที่  "สะพาน Thanh Toan" สะพานไม้อายุกว่า ๒๐๐ ปี!
มาคุยเรื่องความตายดีฝ่า... ชอบ ๆ อ่ะ!   เป็นการเจริญมรณานุสติที่ไม่ต้องลงทุน ผมตั้งเป้าสูงสุดไว้ว่าตนเองจะไม่สามารถมีชีวิตอยู่ได้เกิน ๘๐ หรือพูดง่าย ๆ ว่าจะสามารถมองเห็นโลกได้อีกแค่เพียง ๑ ทศวรรษ หรือน้อยกว่านั้น โอกาสที่จะสามารถใช้ชีวิตอย่างที่ปรารถนาก็คงอีกไม่เกิน ๖ ปี ทุกวันนี้ทั้งหัวใจและสมองเริ่มส่งสัญญาณเตือนเป็นระยะ ๆ  ไม่มีใครบอกได้ว่าเมื่อใดกลไกชีวิตจะหยุดเดิน พระเจ้าเท่านั้นที่รู้!

ภาพข้างล่างนี้คือ  Michael John Barry ผู้ผลิตรถจักรยาน Maripasa จักรยานแฮนด์เมดราคา ๒- ๓ แสนบาท ขนาดปั่นจักรยาน ออกกำลังกายสม่ำเสมอ มีเงินที่จะดูแลรักษาตัวเอง แต่เมื่อถึงวันที่ต้องจากไป ในวัย ๘๐ ปี เขาก็ไม่สามารถยื้อชีวิตไว้ได้!

Mike Barry - ภาพจาก mariposabicycles.ca - thanks!
สำหรับผม ถ้าหากมีชีวิตอยู่ได้ถึงปี ๒๕๖๖ และยังแข็งแรงพอที่จะปั่นจักรยาน ผมก็อยากจะเปลี่ยน the final trip จาก unachievable ให้เป็น achievable โดยตั้งเป้าว่าจะใช้เวลาทั้งหมดประมาณ ๑ ปีครึ่ง....

 
หากไม่ตาย มีโอกาสกลับมาอยู่บ้านห้างฉัตร ผมก็คงได้เป็นอาจารย์ใหญ่ให้กับคณะแพทย์ศาสตร์ฯ ในที่สุด แต่ถ้าเกิดตายก่อนในระหว่างการเดินทาง ก็คงไม่ได้กลับมา

Sunday, September 15, 2019

grab the chance

สำหรับคนแก่อายุเกิน ๗๐ เมื่อมุ่งหน้าออกจากบ้านพร้อมจักรยานพับคันเล็ก ด้วยกำหนดกาลว่านานเท่านาน แสดงว่าเขาพร้อมที่จะจบชีวิตที่ใดก็ได้  ความตายไม่ใช่สิ่งที่น่ากลัวสำหรับเขาอีกต่อไป !


คำถามคือ "ในเมื่อลุงคนนี้ยังทำได้ แล้วทำไมผมจะทำบ้างไม่ได้?"



นอนข้างถนนหน้าสถานีรถไฟในซูริคผมก็เคยทำมาแล้ว รวมทั้งนอนในตู้โทรศัพท์ นั่งหลับที่สถานีรถไฟ ตั้งเต๊นท์นอนใต้สะพาน ในป่า ริมชายหาด ฯลฯ  


การเดินทางในอดีตแต่ละครั้งมันไม่ใช่ง่ายเลยสำหรับคนสายตาสั้น -1,000 กว่า โลกไม่สดใสเลยสำหรับผู้ที่ต้องสวมคอนแทคเลนส์ ในขณะนั่งรถ ลงเรือ ปั่นจักรยาน หรือแบกเป้เดินเท้า....


ขอบคุณพระเจ้าที่ได้มอบดวงตาที่สามารถมองเห็นได้โดยไม่ต้องสวมแว่นหรือใช้คอนแทคเลนส์ให้กับผม ชีวิตเกิดใหม่ ผมสามารถเดินทางมองโลกได้ชัดเจน อ่านหนังสือได้ ถ่ายรูปได้ แถมยังเล่นดนตรีและร้องเพลงได้!


 แล้วทำไมผมจะไม่ใช้โอกาสสุดท้ายทำในสิ่งที่ไม่คิดว่าจะได้ทำอีกแล้วในบั้นปลายของชีวิตหละ?

Thursday, September 12, 2019

bikepacking อีกหน่อย

วันนี้อยากคุยเรื่อง bikepacking อีกหน่อยครับ...


ภาพจาก pinterest.com - thanks!
รู้สึกดีใจที่เทคโนโลยีสมัยใหม่ช่วยให้สามารถค้นหาภาพต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นแขนงไหนที่ใจชื่นชอบ เช่น การทำเค้าเตอร์บาร์ การท่องเที่ยว งาน DIY ตลอดจนเรื่องของจักรยาน สมัยที่ไร้อินเทอร์เน็ตภาพเหล่าหาดูได้ยาก...จะมีก็แต่ในนิตยสารจักรยานจากต่างประเทศ

ภาพจาก pinterest.com - thanks!

ทุกวันนี้มีเยอะมาก บางคนถึงกับวาดภาพประกอบแสดงให้เห็นสิ่งเค้าพกพาไปด้วย (มีทั้งขวานมีทั้งพลั่ว)...

ภาพจาก pinterest.com - thanks!

สำหรับผมแล้วคงไม่นำข้าวของไปมากมายอย่างในภาพแรก คิดว่าจะใช้กระเป๋าจักรยานราคาถูกที่ซื้อไว้ บรรจุของเท่าที่จำเป็นรวมน้ำหนักแล้วไม่ให้เกิน ๒๐ กิโลกรัม...


เป็นเรื่องน่าตื่นเต้น เมื่อใช้เวลามานั่งคิดถึงเรื่อง bikepacking สำหรับ final trip ในปี ๒๕๖๖


ดีกว่าไปรับฟังเรื่องราวของความอยุติธรรมในประเทศกูมี!