เจอแย้ว!

"The final trip" ได้ข้อสรุปแล้ว ว่าผมจะพาเจ้า Banian ไปด้วยกัน... 

 

เพียงแต่ว่าจะต้อง upgrade ให้มันสามารถปั่นขึ้นเขาได้ง่ายขึ้นเท่านั้น ผมเคยบอกเพื่อน ๆ ว่ากำลังมองหาจานหน้า (chainrings) ขนาด ๓๒ หรือ ๓๔ ฟันมาเปลี่ยนกับตัวที่ติดรถมาซึ่งมีขนาด ๕๒ ฟัน... 

ส่งข้อความไปถามเฮียเป้ (ผู้ขาย) ได้ความว่ามีแต่ขนาด ๓๙ ฟัน ราคา ๕๕๐ บาท (รวมค่าส่ง) ตอนนั้นผมยังไม่รู้ว่า BCD 130 ใส่จานที่มีขนาดฟันต่ำสุดได้แค่ ๓๘ ฟัน ก็เลยยังไม่สั่งซื้อ ผมค้นดูในเว็บต่าง ๆ เห็นว่าราคาจานขนาด ๓๘ ฟันอย่างดี ๆ ราคาเป็นพัน...  

จาน Tiso Shimano BCD 130 mm ราคา 1195 บาท

ค้นหาต่อไป...ในที่สุดก็เจอจานราคาถูกจนได้ เป็นของ Sikiwind ของถูกอาจจะใช้ได้ดีก็ได้...ผมตัดสินใจสั่งซื้อแล้วจ้า ส่งมาจากเมืองจีน อีกไม่นานคงมาถึง

จะใช้ได้ดีแค่ไหน ผมจะเล่าให้ฟังอีกทีนะครับ

bikepacking อีกหน่อย

วันนี้อยากคุยเรื่อง bikepacking อีกหน่อยครับ...

ภาพจาก pinterest.com - thanks!

รู้สึกดีใจที่เทคโนโลยีสมัยใหม่ช่วยให้สามารถค้นหาภาพต่าง ๆ ได้อย่างรวดเร็ว ไม่ว่าจะเป็นแขนงไหนที่ใจชื่นชอบ เช่น การทำเค้าเตอร์บาร์ การท่องเที่ยว งาน DIY ตลอดจนเรื่องของจักรยาน สมัยที่ไร้อินเทอร์เน็ตภาพเหล่าหาดูได้ยาก...จะมีก็แต่ในนิตยสารจักรยานจากต่างประเทศ

ภาพจาก pinterest.com - thanks!

ทุกวันนี้มีเยอะมาก บางคนถึงกับวาดภาพประกอบแสดงให้เห็นสิ่งเค้าพกพาไปด้วย (มีทั้งขวานมีทั้งพลั่ว)...

ภาพจาก pinterest.com - thanks!

สำหรับผมแล้วคงไม่นำข้าวของไปมากมายอย่างในภาพแรก คิดว่าจะใช้กระเป๋าจักรยานราคาถูกที่ซื้อไว้ บรรจุของเท่าที่จำเป็นรวมน้ำหนักแล้วไม่ให้เกิน ๒๐ กิโลกรัม...

เป็นเรื่องน่าตื่นเต้น เมื่อใช้เวลามานั่งคิดถึงเรื่อง bikepacking สำหรับ final trip ในปี ๒๕๖๖

ดีกว่าไปรับฟังเรื่องราวของความอยุติธรรมในประเทศกูมี!

I wish I could

Jeremy นักปั่นเกาหลี!  ๔-๕ ปีแล้วนะที่เค้าก็ยังอยู่บนถนนท่องโลกเรื่อยไป   ใจลุงน้ำชาอิจฉาเพื่อนคนนี้มาก

ที่เขาทำได้ก็เพราะไม่มีภาระผูกพัน ไม่ว่าจะสักกี่วันก็มีพ่อแม่ (รวย) คอยช่วยสนับสนุน ที่สำคัญคือมีร่างกายและหัวใจที่แกร่งเกิน!

Jeremy เขียนใน facebook ของเขาว่า "I met Italian bicycle traveler, Filippo Graglia in Southern Tip of Africa, Cape L'Agulhas. He cycled along to west coast country of Africa (8/2) and then I arrived in Cape town 206 days after I departed from Cairo, Egypt, 1556days after I left home (8/6)..."  รายงานล่าสุดทำให้ทราบว่าตอนนี้ Jeremy เดินทางถึง Brazil แล้ว

ภาพจาก facebook ของ Woojong Kim

ส่วนนักจักรยานชาวไทยก็มีจำนวนไม่น้อยที่เดินทางยาวไกล ได้รับการยกย่องกล่าวถึงทั้งในทีวีและโซเชียลมีเดีย...

ภาพจาก YouTube.com - thanks!

ไม่ว่าจะเป็นลุงสมบัติ หรือคู่รักนักปั่น ๑,๐๐๐ วันรอบโลก...

ภาพจาก YouTube.com - thanks!

รวมทั้งลุงอู๊ดกับเพื่อนสี่ขาของเขา....
 

ภาพจาก YouTube.com - thanks!

ส่วนใหญ่ล้วนเป็นนักกีฬามาก่อน แต่ละคนแข็งแรงเต็มร้อย พอหันมาดูตัวเองก็เกรงว่าจะไม่รอด ผมอาจต้องจอด...หมดมอดซึ่งความหวัง!  

The Final Trip - เตรียมลุย!

Alice Mom ส่งเต็นท์จากแคนาดามาให้ผมใช้ นานแค่ไหนก็จำไม่ได้แล้ว ผมรู้แต่ว่าเคยนำไปใช้ในมาเลเซีย ออสเตรเลีย และที่อื่น ๆ อีกหลายแห่ง

สำหรับ final trip ในปี ๒๕๖๖ จำเป็นต้องมีเต็นท์ไปกางนอนตามเส้นทางยาวไกล ผมนำ Alice's tent มาดูอีกครั้ง พบว่ามันชำรุดจนใช้งานไม่ได้แล้ว...

จริง ๆ แล้วก็อยากซื้อเต็นท์นอนคนเดียว น้ำหนักเบา ยี่ห้อดี ๆ แบบที่มีขายในเว็บออนไลน์ แต่มันแพงเกินกว่าจะคิด... 

คนไม่มีรายได้อย่างผมจำใจต้องหันมาใช้เจ้าเต็นท์ที่ซื้อมาจากห้างแม็คโครในราคา ๒๐๐ บาทต้น ๆ 

เคยโดนหลอกให้ซื้อกระเป๋า Yanho ใบเล็กนิดเดียวในราคาเกือบเท่าเต็นท์ เสียใจก็เท่านั้น... เอามาใช้ด้วยดีฝ่า ติดไว้ใต้อานใช้ใส่เครื่องมือซ่อมจักรยานก็ได้...

กระเป๋าหน้าที่ติดกับแฮนด์ก็มีแล้ว...

ครบแล้วจ้า...สำหรับเครื่องแต่งตัวเจ้า Banian  เช้าวันจันทร์ที่ ๑๘ กันยายน ๒๕๖๖ ผมได้เงิน ๓๐๐,๐๐๐ บาทคืนจากประกันชีวิตกรุงไทยแอกซ่า เงินก้อนนี้คือ travel budget สำหรับ final trip อันยาวนานของผม นำเข้าบัญชีเพื่อหักบัตรเครดิตไว้แล้ว ผมค้นหาเงินสดที่พอจะนำไปใช้ได้ในสมุดเก็บแบ้งค์...

เช็คบัตรเครดิตให้แน่ใจว่ามันจะใช้กดตังค์พาผมเดินทางไปได้ไกลสุดขอบฟ้า....

พร้อมแล้ว... เตรียมลุยยยยย

ตะกร้ากระเป๋าจักรยาน

FB Trip (the final) ท่องโลกไปกับเจ้า Banian...ผมเตรียมกระเป๋าตะแกรงท้ายไว้เรียบร้อยแล้ว เคยทดลองนำมันปั่นไปมะละกาด้วย!

ตอนนี้ยังขาดกระเป๋าติดกับแฮนด์ซึ่งอยู่ด้านหน้า ผมลองค้นหาในลาซาด้า...

ราคา ๑๐๑ บาท ถ้าเป็นของดีมียี่ห้อคงจะแพงกว่านี้....

พิจารณาจากภาพประกอบแล้ว ผมตัดสินใจสั่งซื้อเจ้าตัวนี้ ถ้ารวมค่าส่งจากเมืองจีน ๓๓ บาทก็ตก ๑๓๔ บาท!  รอประมาณอาทิตย์นึง วันนี้สินค้ามาแล้วครับ รู้สึกว่ามันจะเล็กกว่าที่คาดหวังไว้...

ยี่ห้อ RoyalBaby ไม่เคยเห็น แต่ก็ไม่เป็นไร หากใช้ได้ก็โอ...

เช็คดูให้ละเอียด...

ไม่มีตำหนิหรือจุดเสียตรงไหน สินค้าอยู่ในสภาพดีครับ!

ข้างในเอาไว้ใส่เสบียงหรือของที่หยิบใช้ง่าย ๆ  

ส่วนด้านบนมีพลาสติกใส...ใช้ใส่มือถือหรือแผนที่
 

ต้องลองนำมาประกอบกับเจ้าบาเนียน....

มีสายรัดตีนตุ๊กแกยึด ๓ จุด แน่นหนาทีเดียว นาน ๆ ไป...มันก็ดูใหญ่พอดี แถมด้านหน้ายังมีแถบสะท้อนแสงคาดอยู่ ถ่ายภาพดูด้วยไฟแฟลชเห็นได้ชัดเจน...

๑๓๔ บาท... แม้ไม่ใช่สินค้า brand ดังแต่ก็ยังใช้ได้!

แผ่นพับ backpacker hostel อายุ ๓๔ ปี

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๘... ผมเดินทางจากการาจี ประเทศปากีสถาน ไปยังกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยเครื่องบินของ PIA (Pakistan International Airlines) เที่ยวบินที่ PK 207

เดินทางไปยุโรปเป็นครั้งแรกในชีวิต...ผมคือ backpacker ผู้อ่อนหัดจริง ๆ

ได้บันทึกไว้ว่า...

...ออกจากอาคารสนามบิน ตรงไปที่รถเมล์ซึ่งจอดอยู่ ถามที่บูธขายตั๋วว่าไป Plaka หรือเปล่า?  เขาบอกว่าไป แต่พอจะซื้อตั๋วก็คิดได้ว่าลืมแลกเงิน ต้องรีบกลับไปที่สนามบินและแลกเงินกับ National Bank of Greece  อัตราแลกเปลี่ยนคือ $1 = 133.0240 drs  แลกด้วยเงิน $21 ได้ 2,794 drs หักค่า commission 30 drs แล้วเหลือ 2,764 drs
พอได้เงินดรัคมาก็กลับไปซื้อตั๋วรถเมล์ (ค่าโดยสาร ๖๐ ดรัคมา) แล้วขึ้นไปนั่งรอบนรถ ไม่นานนักรถก็ออกวิ่งเข้าเมืองโดยไม่จอดรับผู้โดยสารกลางทาง มีนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ  ถามเค้าว่าจะไปพักที่ไหน ก็เห็นว่าไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนกัน แกหยิบหนังสือนำเที่ยวภาษาญี่ปุ่นออกมาค้นหาคำตอบ...
พอสุดระยะ รถจอดให้ลง ตอนนี้แหละตัวใครตัวมันแล้ว!  คิดว่าเราก็หนึ่งในสยามเหมือนกัน ทำไมต้องถามเจ้ายุ่นด้วย ตัดสินใจออกเดินหาที่พักเอาเอง  หนังสือ Europe by Train ที่พกไปด้วยบอกให้ตรงไปยัง Plaka เพราะที่นั่นมีที่พักราคาไม่แพง แวะถามคนแถวนั้นว่า Plaka อยู่ที่ไหน เค้าก็บอกว่าตรงนั้นแหละที่เรียกว่า Plaka แต่ผู้คนมากเหลือเกิน ตึกรามบ้านช่องก็แบ่งซอยออกเป็นย่อย ๆ จนดูสับสนไปหมด!!  นักท่องเที่ยวฝรั่งหลายคนเดินหาที่พักกันให้วุ่น...
ด้วยความพยายามและอาศัยความช่วยเหลือจากชาวกรีกหลายคน ในที่สุดก็ได้พบ Student Inn บนถนน Kydathineon ตามที่บอกไว้ในหนังสือ ใจชื้นขึ้นหน่อยเมื่อได้พบที่พัก (ถ้าหาไม่ได้...เห็นท่าจะลำบากอีกไม่น้อย) เข้าไปสอบถาม เขาบอกว่าคืนละ ๔๕๐ ดรัคมา (ประมาณ ๑๐๐ บาท) ต้องจ่ายล่วงหน้าก่อน ๑ คืน  ได้ห้องพักหมายเลข ๑๘ เป็นห้อง dorm มี ๓ เตียง  มีฝรั่งพักอยู่แล้ว ๒ คน คนหนึ่งเป็นชาวเยอรมัน อีกคนมาจาก Austria....
รีบอาบน้ำทันทีเพื่อเรียกหาความสดชื่น ทดลองเปิดก๊อกอ่างล้างหน้า พบว่ามีทั้งน้ำร้อนและน้ำเย็น ถ้าเปิดน้ำเย็นอย่างเดียวช่างเย็นดีแท้  ใช้ดื่มได้ ไม่ต้องกลัวว่าท้องจะเสียเหมือนพวกกระเพาะบางเลยดื่มซะหายอยาก จะกลัวไปทำไมเมื่อมี Lomotil ติดตัวมาด้วย  ห้องอาบน้ำแคบมาก มีฝักบัวอยู่ตรงกลาง น้ำไหลแรงดี ต้องเปิดทั้งน้ำร้อนและน้ำเย็นผสมกันให้ได้อุณหภูมิพอเหมาะ สระผมแล้วเบาหัวขึ้นเยอะ...

จะเห็นได้ว่าเมื่อ ๓๔ ปีที่แล้ว ผมจ่ายค่าที่พัก (dorm bed) ใน hostel กลางกรุงเอเธนส์แค่คืนละ ๑๐๐ บาทเท่านั้น นับเป็นครั้งแรกที่ได้มีประสบการณ์พักแรมในโฮสเทลต่างประเทศ หลังจากนั้นผมก็เริ่มรู้จัก backpacker hostel และสามารถปรับตัวเป็น hosteller ผู้เดินทางด้วยงบประมาณน้อยนิดได้ในที่สุด...

เดินทางไปไหนก็จะได้แผ่นพับ hostel ในแต่ละเมือง ส่วนใหญ่ผมก็เก็บรวมไว้กับเอกสารอื่น ๆ วันนี้ไปค้นเจอแผ่นพับของ Youth Hostel ในเอเธนส์อีกฉบับหนึ่ง น่าสนใจไม่น้อยครับ สมัยนั้นยังไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มีคอมพิวเตอร์หรือเครื่องพิมพ์สีไว้ใช้ โลโก้หรือภาพวาดก็ต้องอาศัยความสามารถของผู้ออกแบบอย่างเดียว ผมคิดว่าแผ่นพับอายุ ๓๔ ปีฉบับนี้บอกอะไรเราได้เยอะเลยครับ...

เรื่องแผนที่ก็ไม่ต้องพูดถึง google earth...ว่ากันอย่างเนี้ยเลย!  

  

 

ดูที่ our rates range ด้านบน ค่าที่พักคิดเป็นเงินไทย แค่คนละ ๕๐ บาทเองครับ!

ฺBusking trip to Australia - เตรียมเครื่องดนตรี

ผ่านเลยมาถึงวันนี้ ผมต้องยอมรับว่าคิดผิดที่ใช้ "ซึง" เป็นเครื่องดนตรีที่เล่นเปิดหมวกในช่วงเดินทางท่องเมืองจิงโจ้เมื่อปี ๒๕๓๑  ผมไม่เคยคิดถึงเจ้า harmonica หรือ accordion ซึ่งน่าจะเป็นเครื่องดนตรีที่ดีกว่า ข้อดีของฮาร์โมนิก้าคือตัวเล็กนิดเดียว...ใส่กระเป๋ากางเกงก็ได้ !

ส่วน accordion นั้น ผมเป็นนักเล่นเปียโนอาชีพอยู่แล้ว ถ้าหันมาฝึกเล่น piano accordion ก็น่าจะทำได้ดีกว่าการเล่นซึงซึ่งไม่เคยเล่นมาก่อน น่าเสียดายที่ตอนนั้นผมไม่ได้คิดที่จะเล่นเจ้าเครื่องดนตรีมหัศจรรย์ตัวนี้เลย!

ยังด้อยประสบการณ์ในการเล่นดนตรีเปิดหมวก ผมเลือกใช้ "ซึง" ซึ่งวิกิพีเดียกล่าวว่า...

"ซึง" เป็นเครื่องดนตรีประเภทดีด ที่ชาวไทยทางภาคเหนือนิยมนำมาเล่นร่วมกับปี่ซอ หรือปี่จุม และ สะล้อ ซึงมี ๔ สาย แต่แบ่งออกเป็น ๒ เส้น ๆ ละ ๒ สาย มีลักษณะคล้าย กระจับปี่ แต่มีขนาดเล็กกว่า ความยาวทั้งคันทวนและกะโหลกรวมกันประมาณ ๘๑ ซม. 

จำได้ว่าผมขับรถมาสด้าพาแม่ปราณีไปซื้อซึงที่บ้านบ่อสร้าง อำเภอสันกำแพง ได้มาในราคาตัวละ ๑๒๐ บาท เจ้าตัวที่เห็นในภาพนี้แหละ....

ทุกวันนี้มันถูกเก็บไว้ที่บ้านของ Jean ใน Adelaide ครับ!

ตำนาน FB Trip

จักรยานพับคันแรกของผมยี่ห้อ Coyote  ซื้อต่อมาจากครูหนิงในราคา ๒,๐๐๐ บาท เมื่อปี ๒๕๕๖ มีล้อขนาด ๑๖ นิ้ว...

ตอนนั้นมีความคิดที่จะท่องเที่ยวด้วยจักรยานพับโดยตั้งชื่อทริปว่า "FB Trip" ผมยังไม่มีประสบการณ์เกี่ยวกับรถจักรยานพับ แค่อยากจะนำมันใส่กระเป๋าจักรยานขึ้นรถเมล์ หรือรถไฟไปปั่นเที่ยวตามเมืองต่าง ๆ ผมเริ่มต้นด้วยการซื้อกระเป๋ายี่ห้อใส่จักรยานมาจากร้านบันเทิงจักรยาน

ประเดิมทริปแรกด้วยการไปเชียงแสนเมื่อวันที่ ๙ เมษายน ๒๕๕๖...

นี่คือสภาพของเจ้า Coyote ในวันที่ปั่นจากบ้านห้างฉัตรไปสถานีขนส่งลำปาง...

ถึงเชียงแสนผมเริ่มเห็นข้อดีของการใช้จักรยานพับ เพราะมันช่วยให้ผมหาที่พักได้อย่างง่ายดาย...

จากนั้นก็ปั่นเที่ยวชมเมืองได้ทันที...

จากเชียงแสนผมตั้งใจว่าจะปั่นไปเชียงของ แต่แล้วก็มีปัญหาทำให้ต้องเลิกล้มความคิด เมื่อเจ้ากล้อง Olympus mju 20 มีอันต้องกลับบ้านเก่า ประจวบกับเจ้า Coyote ก็ทำท่าไม่ดี เครื่องไม้เครื่องมือก็มิได้มีติดตัวไปด้วย... 

ผมตัดสินใจนำจักรยานขึ้นรถเมล์เล็กจากเชียงแสนไปลงพะเยาแล้วต่อเมล์เขียวกลับลำปาง ได้เห็นข้อดีของการใช้จักรยานพับเพิ่มขึ้นอีก คือไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจนทำให้ปั่นจักรยานต่อไม่ได้ เราก็พับมันแล้วเปลี่ยนไปขึ้นรถโดยสารได้เลย...  

ผมหาประสบการณ์ท่องเที่ยวด้วยจักรยานพับระยะสั้น ๆ อีก ๒-๓ ทริป เช่นนำขึ้นรถเมล์เขียวไปลงเชียงใหม่แล้วปั่นเที่ยวเวียงกุมกาม หรือไปเมืองลับแลและน้ำตกแม่พูล

ในที่สุดก็ถึงเวลาเปลี่ยนจักรยาน ผมตัดสินใจสั่งซื้อเจ้า Banian Haima H9 จักรยานพับ ๙ สปีด ล้อ ๒๐ นิ้ว เฟรมอลูมิเนียม ชุดเกียร์ SRAM ล้อแบริ่ง จากเว็บ My-80 Bike หลังจากดูรีวิวของเฮียเป้ใน YouTube  แล้วเริ่มต้นด้วยการพาเจ้า Banian ขึ้นรถไฟฟรีไปปั่นที่เชียงใหม่

จากนั้น FB Trip อื่น ๆ ก็ตามมา ผมเริ่มมีีความคล่องตัว พับหรือกางจักรยานได้อย่างรวดเร็ว รู้ด้วยว่าจะหอบหิ้วขึ้นรถอย่างไร หรือจะเอาไว้ที่ไหนดี  

ยิ่งเที่ยวก็ยิ่งมีประสบการณ์ ผมไปหลายจังหวัด ลาวก็ไป ครั้งล่าสุดไปไกลถึงมะละกา กำลังจะได้ลงเรือข้ามไปปั่นบนเกาะสุมาตรา อินโดนีเซีย อยู่แล้วเชียว...

ที่เล่ามาคือความเป็นมาของ FB Trip การเดินทางท่องโลกด้วยจักรยานพับสไตล์ลุงน้ำชา ผมเชื่อว่าจักรยานและสัมภาระอย่างที่เห็นจะพาเราไปได้สุดขอบฟ้า!