Showing posts with label backpacker. Show all posts
Showing posts with label backpacker. Show all posts

Wednesday, March 27, 2019

แผ่นพับ backpacker hostel อายุ ๓๔ ปี

๑๕ พฤษภาคม ๒๕๒๘... ผมเดินทางจากการาจี ประเทศปากีสถาน ไปยังกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยเครื่องบินของ PIA (Pakistan International Airlines) เที่ยวบินที่ PK 207



เดินทางไปยุโรปเป็นครั้งแรกในชีวิต...ผมคือ backpacker ผู้อ่อนหัดจริง ๆ



ได้บันทึกไว้ว่า...
...ออกจากอาคารสนามบิน ตรงไปที่รถเมล์ซึ่งจอดอยู่ ถามที่บูธขายตั๋วว่าไป Plaka หรือเปล่า?  เขาบอกว่าไป แต่พอจะซื้อตั๋วก็คิดได้ว่าลืมแลกเงิน ต้องรีบกลับไปที่สนามบินและแลกเงินกับ National Bank of Greece  อัตราแลกเปลี่ยนคือ $1 = 133.0240 drs  แลกด้วยเงิน $21 ได้ 2,794 drs หักค่า commission 30 drs แล้วเหลือ 2,764 drs
พอได้เงินดรัคมาก็กลับไปซื้อตั๋วรถเมล์ (ค่าโดยสาร ๖๐ ดรัคมา) แล้วขึ้นไปนั่งรอบนรถ ไม่นานนักรถก็ออกวิ่งเข้าเมืองโดยไม่จอดรับผู้โดยสารกลางทาง มีนักท่องเที่ยวญี่ปุ่นคนหนึ่งนั่งอยู่ข้าง ๆ  ถามเค้าว่าจะไปพักที่ไหน ก็เห็นว่าไม่ค่อยรู้เรื่องเหมือนกัน แกหยิบหนังสือนำเที่ยวภาษาญี่ปุ่นออกมาค้นหาคำตอบ...
พอสุดระยะ รถจอดให้ลง ตอนนี้แหละตัวใครตัวมันแล้ว!  คิดว่าเราก็หนึ่งในสยามเหมือนกัน ทำไมต้องถามเจ้ายุ่นด้วย ตัดสินใจออกเดินหาที่พักเอาเอง  หนังสือ Europe by Train ที่พกไปด้วยบอกให้ตรงไปยัง Plaka เพราะที่นั่นมีที่พักราคาไม่แพง แวะถามคนแถวนั้นว่า Plaka อยู่ที่ไหน เค้าก็บอกว่าตรงนั้นแหละที่เรียกว่า Plaka แต่ผู้คนมากเหลือเกิน ตึกรามบ้านช่องก็แบ่งซอยออกเป็นย่อย ๆ จนดูสับสนไปหมด!!  นักท่องเที่ยวฝรั่งหลายคนเดินหาที่พักกันให้วุ่น...
ด้วยความพยายามและอาศัยความช่วยเหลือจากชาวกรีกหลายคน ในที่สุดก็ได้พบ Student Inn บนถนน Kydathineon ตามที่บอกไว้ในหนังสือ ใจชื้นขึ้นหน่อยเมื่อได้พบที่พัก (ถ้าหาไม่ได้...เห็นท่าจะลำบากอีกไม่น้อย) เข้าไปสอบถาม เขาบอกว่าคืนละ ๔๕๐ ดรัคมา (ประมาณ ๑๐๐ บาท) ต้องจ่ายล่วงหน้าก่อน ๑ คืน  ได้ห้องพักหมายเลข ๑๘ เป็นห้อง dorm มี ๓ เตียง  มีฝรั่งพักอยู่แล้ว ๒ คน คนหนึ่งเป็นชาวเยอรมัน อีกคนมาจาก Austria....
รีบอาบน้ำทันทีเพื่อเรียกหาความสดชื่น ทดลองเปิดก๊อกอ่างล้างหน้า พบว่ามีทั้งน้ำร้อนและน้ำเย็น ถ้าเปิดน้ำเย็นอย่างเดียวช่างเย็นดีแท้  ใช้ดื่มได้ ไม่ต้องกลัวว่าท้องจะเสียเหมือนพวกกระเพาะบางเลยดื่มซะหายอยาก จะกลัวไปทำไมเมื่อมี Lomotil ติดตัวมาด้วย  ห้องอาบน้ำแคบมาก มีฝักบัวอยู่ตรงกลาง น้ำไหลแรงดี ต้องเปิดทั้งน้ำร้อนและน้ำเย็นผสมกันให้ได้อุณหภูมิพอเหมาะ สระผมแล้วเบาหัวขึ้นเยอะ...
จะเห็นได้ว่าเมื่อ ๓๔ ปีที่แล้ว ผมจ่ายค่าที่พัก (dorm bed) ใน hostel กลางกรุงเอเธนส์แค่คืนละ ๑๐๐ บาทเท่านั้น นับเป็นครั้งแรกที่ได้มีประสบการณ์พักแรมในโฮสเทลต่างประเทศ หลังจากนั้นผมก็เริ่มรู้จัก backpacker hostel และสามารถปรับตัวเป็น hosteller ผู้เดินทางด้วยงบประมาณน้อยนิดได้ในที่สุด...

เดินทางไปไหนก็จะได้แผ่นพับ hostel ในแต่ละเมือง ส่วนใหญ่ผมก็เก็บรวมไว้กับเอกสารอื่น ๆ วันนี้ไปค้นเจอแผ่นพับของ Youth Hostel ในเอเธนส์อีกฉบับหนึ่ง น่าสนใจไม่น้อยครับ สมัยนั้นยังไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มีคอมพิวเตอร์หรือเครื่องพิมพ์สีไว้ใช้ โลโก้หรือภาพวาดก็ต้องอาศัยความสามารถของผู้ออกแบบอย่างเดียว ผมคิดว่าแผ่นพับอายุ ๓๔ ปีฉบับนี้บอกอะไรเราได้เยอะเลยครับ...



เรื่องแผนที่ก็ไม่ต้องพูดถึง google earth...ว่ากันอย่างเนี้ยเลย!  

  
 


ดูที่ our rates range ด้านบน ค่าที่พักคิดเป็นเงินไทย แค่คนละ ๕๐ บาทเองครับ!

Sunday, March 17, 2019

Hangchat Backpacker Hostel (2)

ขอขอบคุณเพื่อน ๆ ทั้งในและนอกประเทศที่ได้ให้กำลังใจและสนับสนุนในเรื่อง backpacker hostel ของตาแก่เมืองรถม้า...



แม้ว่างานบ้านที่แบกรับไว้ทุกวันนี้จะมีมาก ผมก็ต้องเดินหน้าต่อเรื่อง backpacker hostel  เริ่มด้วยการปรับปริมาณแสงที่เข้ามาในห้องดอร์มด้วยการเสกกระจกใสของช่องแสงที่มีอยู่ ๓ ช่องให้กลายเป็นกระจกสี (stained glass) ด้วยวิธีง่าย ๆ



วิกิพีเดียกล่าวว่า...
งานกระจกสี หมายถึงงานที่ใช้กระจกสีตกแต่งหรืองานการทำกระจกสี ซึ่งไม่แต่เฉพาะแต่หน้าต่างเท่านั้น ยังรวมถึงศิลปะอื่น ๆ ที่ใช้กระจกสีตกแต่งด้วยเช่น บานกระจกที่ทำเพื่อการตกแต่งโดยเฉพาะ...
งานกระจกสี เป็นงานฝีมือที่ศิลปินต้องมีพรสวรรค์ทางศิลปะเพื่อที่จะออกแบบได้ และต้องมีความรู้ทางวิศวกรรมเพี่อที่สามารถประกอบบานกระจกที่ทำใว้ให้แน่นหนาภายในกรอบสิ่งก่อสร้าง โดยเฉพาะกระจกบานใหญ่ๆ ที่จะต้องรับน้ำหนักของตัวบานกระจกเองและสามารถทนทานต่อสภาวะอากาศภายนอกได้...
ไม่ต้องเปลี่ยนกระจก ผมเพียงแค่สั่งซื้อฟิล์มติดกระจก (เนื้อ PVC)  มาจากลาซาด้า...




เครื่องมือเครื่องใช้ก็มีไม่กี่ชิ้นอย่างที่เห็น...


การติดฟิล์มกับกระจกก็ไม่ยากครับ ผมทำตามขั้นตอนมีดังนี้...
  • ไขสกรูยึดออกแล้วยกลูกกรงเหล็กดัดออกจากวงกบ 
  • ปัดและเช็ดฝุ่น
  • ทำความสะอาดกระจก 
  • ตัดแผ่นฟิล์มให้ใหญ่กว่าหน่อยนึง พอดีแผ่นฟิล์มกว้าง ๙๐ เซนติเมตร ซึ่งพอดีกับส่วนสูงของช่องหน้าต่าง จึงตัดเผื่อแค่ด้านกว้าง...
  • ฉีกละอองน้ำให้เปียกกระจก
  • ลอกพลาสติกออกจากแผ่นฟิล์ม (จะฉีดน้ำให้เปียกด้านที่จะนำเข้าติดด้วยก็ได้)
  • นำแผ่นฟิล์มเข้าติดกับกระจก
  • ใช้บัตรพลาสติกกรีดรูดไล่อากาศและน้ำออกจากหน้าสัมผัสของฟิล์มและกระจก
  • ใช้ cutter ตัดฟิล์มส่วนที่เกินออก
  • ใช้ผ้าแห้งเช็ดพื้นผิวให้สะอาด แล้วปล่อยทิ้งไว้ให้แห้ง
  • ทาสีน้ำมันวงกบ
  • นำลูกกรงเหล็กดัดใส่กลับเข้าที่
เรียบร้อยอย่างที่เห็น...
 








ขั้นตอนต่อไปคือ...ทำสีเตียง!

Wednesday, March 13, 2019

smog


เพื่อน ๆ ที่รักครับ... ผมกลับมาแล้ว!  กลับมาเขียนต่อถึงเรื่องต่าง ๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะดูไร้สาระ แต่ก็เป็นเรื่องราวของชายแก่คนนึงซึ่งถ้าโชคดีก็อาจมีชีวิตต่อไปได้อีกสัก ๑๐ ปี... 
 

ยังคงมีบล็อก ๒ ตัวเหมือนเดิมคือ บล็อกช่างเหอะ และ บล็อกท่องโลก ซึ่งผมจะเขียนต่อไป โดยวันนี้ขอรายงานเรื่องสภาวะหมอกควันในตำบลที่ผมอยู่ก่อนเลย...

 

แถวหน้าบ้านลุงน้ำชาที่ห้างฉัตร ทุกวันนี้กำลังมีการขยายถนนอย่างที่เห็นในภาพ ปริมาณฝุ่นละอองในอากาศได้เพิ่มขึ้นอีกไม่รู้ว่ากี่เท่าตัว ในขณะที่ท้องฟ้าเบื้องบนหม่นหมองบดบังด้วยหมอกควัน (smog) * ทำให้ผมมองไม่เห็นภูเขาที่อยู่ไกลออกไป...



วิกิพีเดียกล่าวว่า...
หมอกควัน (อังกฤษ: smog) เป็นลักษณะของมลพิษทางอากาศชนิดหนึ่ง โดยคำว่า สม็อก เป็นคำกร่อนมาจากคำว่า "สโมก" (smoke แปลว่า ควัน) กับ "ฟ็อก" (fog แปลว่า หมอก) ในอดีตสม็อกเกิดขึ้นมาจากการผสมระหว่างควันกับซัลเฟอร์ไดออกไซด์จากการเผาไหม้ถ่านหิน ส่วนสม็อกในปัจจุบันมักจะมาจากควันที่เกิดจากการเผาไหม้ของเครื่องยนต์และควันจากโรงงาน ...
ผมซูมไปที่ป้ายของปั้มน้ำมันตราหอยที่อยู่บนทางหลวงสาย 11 (ลำปาง-เชียงใหม่) 



สิ่งที่ผมทำคือ ปิดประตูหน้าต่าง พยายามไม่ออกจากบ้าน อุดรู และหาวิธีอื่น ๆ เพื่อพยายามลดปริมาณฝุ่นให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้....



และที่แน่ ๆ ก็คือการปลูกต้นไม้บนดาดฟ้าเพื่อเพิ่มความชุ่มชื้น...



มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ช่างเหอะได้ทำไว้แบบง่าย ๆ และประหยัดตังค์ ซึ่งผมจะเล่าให้ฟังในวันต่อไป วันนี้ขอมารายงานตัวก่อนเพื่อขอบคุณเพื่อน ๆ ผู้คอยติดตามและให้กำลังใจ (especially khun Charnkit)

ขอบคุณมากคร้าบบบบ.... /|\

Thursday, November 16, 2017

Never too old to backpack

มีภาพ ๆ หนึ่งในอินเทอร์เน็ตคิดว่าน่าสนใจ ผมต้องขออนุญาตนำมาโพสต์ในบล็อกนี้เพื่อบอกกับเพื่อน ๆ ผู้สูงวัย (ส.ว.) ว่า "You are never too old to backpack and make your dream come true."

Old Backpacker - ภาพจากอินเทอร์เน็ต
อย่าปล่อยให้ช่วงเวลาที่เหลืออยู่ผ่านเลยไปอย่างไร้ค่า อย่าทำแค่เพียง sitting in a rocking chair รอวันสุดท้ายของชีวิตนะครับ

ตั้งใจไว้แล้วว่าตราบเท่าที่ยังมีพลัง ผมจะต้องแบกเป้ท่องโลก นำภาพและเรื่องราวมาเล่าให้เพื่อน ๆ ไปเรื่อย ๆ แม้ว่าอุบัติเหตุรถจักรยานยนต์ล้มจะทำให้เกือบต้องกลายเป็นคนพิการ ทุกวันนี้ยังมีอาการปวดเข่า ชากล้ามเนื้อ เดินไม่ถนัด ความสามารถในการเคลื่อนไหวลดลงไปกว่าครึ่ง...  


ผมดีใจที่รูปภาพของผมใน google maps มีผู้ใช้ประโยชน์เพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ จนถึง ๓ ล้านครั้งแล้ว!


ทันทีที่กลับมาเขียนบล็อกช่างเหอะ คุณ Yeahn  ก็แสดงความคิดเห็นให้ผมเกิดปิติเป็นอย่างยิ่งว่า "ดีใจที่เห็นคุณลุงน้ำชากลับมาเขียนในบล็อกนี้ต่อนะครับ ช่วงที่ผ่านมากลับมาเช็คดูหลายครั้งครับ เป็นห่วงอยู่ว่าจะเลิกเขียนไป ตามอ่านมานานแล้วครับ..."  ขอบคุณครับ ขอบคุณมาก ๆ

จะไม่ยอมแพ้ง่าย ๆ... ผมต้องแบกเป้และปั่นจักรยานต่อไป     

Sunday, November 30, 2014

Free Shelter


ท้องฟ้าแจ่มใส อากาศเริ่มหนาวเย็น พรุ่งนี้ก็จะเริ่มต้นเดือนธันวา เดือนสุดท้ายของปี แต่ยังไม่มีวี่แววของความหนาวในระดับที่ผมอยากให้เป็น...


ห้องเล็ก ๆ สีเขียวบนดาดฟ้าบ้านห้างฉัตรของผมพร้อมที่จะใช้ต้อนรับผู้มาเยือนแล้วครับ...


สำหรับเพื่อนนักเดินทางผู้อยู่ง่ายกินง่าย ถ้าได้แบกเป้มาเยือนลำปาง ก็แวะมาหาลุงน้ำชาได้นะ.

ยินดีต้อนรับครับ!!

Friday, July 06, 2012

Madee Hostel - A Shortcut



วันนี้ขอคุยเรื่อง Madee Hostel อีกหน่อย ทั้งนี้เพื่อเป็นการแนะนำเกี่ยวกับการพักใน hostel...  เพื่อน ๆ เห็นตู้เย็นที่อยู่หลังเค้าเตอร์นั่นหรือเปล่าครับ?  เราสามารถนำเครื่องดื่ม อย่างเช่น นม น้ำผลไม้ หรือโยเกิร์ตไปฝากแช่ไว้ได้   เค้าไม่อนุญาตให้ hosteller กินอาหารในห้องพัก ดังนั้นถ้าจะกินอาหารเช้าหรือมื้ออื่น ๆ ก็จะต้องนำไปนั่งกินใน lobby ที่เห็นในภาพ

  

ในภาพคือคุณ Jamal มาจากรัฐปัญจาบ ประเทศอินเดีย แกเป็นคนสูงใหญ่ กำลังรอวีซ่าไปอเมริกาใต้ซึ่งต้องใช้เวลาหลายวัน จึงเลือกที่จะพัก Madee Hostel ซึ่งถูกที่อื่น ผมเจอกับ Jamal ทุกเช้า เราคุยกันเพลินเลยล่ะ ผมเล่าเรื่องที่เคยไปอินเดียเมื่อ ๒๙ ปีก่อน  เรื่องการเรียน sitar และ tabla กับกูรูที่พาราณสี และอื่น ๆ ที่เกี่ยวกับอินเดีย  Jamal บอกว่าผมเป็นคนไทยคนแรกที่คุยกับเค้าได้อย่างถึงกึ๋นในเรื่องของอินเดีย!


มีกาแฟร้อนขายด้วยนะ ถ้วยละ ๒๐ บาท....

พักใน hostel เพื่อน ๆ จะได้พบปะ backpacker จากประเทศต่าง ๆ มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนข้อมูลและเรื่องราวของการเดินทางซึ่งกันและกัน  สาวสวยน่ารักที่เห็นในภาพ ชื่อว่า Kat ครับ...


ถ้าจะซักผ้า...ทาง hostel เค้าก็มีเครื่องซักผ้าแบบหยอดเหรียญไว้บริการ


หยอดด้วยเหรียญสิบ ๓ เหรียญ ซักเสร็จแล้วก็นำขึ้นไปตากบนดาดฟ้า...


สำหรับเรื่องการเดินทางออกจาก hostel ไปยังจุดที่จะสามารถขึ้นรถเมล์หรือรถไฟฟ้าได้  ในช่วงเวลา ๙ โมงถึงเที่ยง จะมีรถกอล์ฟขับไปส่งถึงห้างเทสโก้โลตัส


เจ้าของ hostel เป็นผู้ขับไปส่งด้วยตัวเอง...


ถ้าจะต้องเดินทางลงกรุงเทพ ฯ แล้วพักค้างคืนเพื่อรอขึ้นเครื่องไปที่ไหนอีก...ผมก็ยังคงเลือกที่จะพัก Madee Hostel อีก แม้ว่าจะอยู่ไกลจากศูนย์กลางไปหน่อย แต่การเดินทางไปสนามบินสุวรรณภูมินั้นสะดวกและเสียค่าใช้จ่ายไม่มาก ผมไปรอขึ้นรถตู้สาย 552 (คลองเตย-สุวรรณภูมิ) ที่ป้ายสถานีรถไฟฟ้า BTS อ่อนนุช ค่าโดยสารคนละ ๒๕ บาทเท่านั้น!



ถึงอย่างไร...การเดินทางจากที่พักไปขึ้นรถเมล์ นอกจากใช้บริการรถกอล์ฟหรือมอเตอร์ไซค์รับจ้าง ผมยังมีทางลัดมาบอกด้วยครับ...


เมื่อเดินออกจากที่พัก ให้เลี้ยวขวาแล้วเดินตรงไป จนพบกับประตูเหล็กดัดบานเล็ก ๆ (คนบอกผมว่าประตูสีเขียว แต่ผมมองยังไง ๆ ก็เห็นเป็นสีฟ้า)


ต้องผ่านคอนโดฯ ขนาดใหญ่ เค้าไม่ห้ามเดินผ่าน แต่อย่าลืมว่าประตูทางลัดปิดตอน ๑ ทุ่ม...



พอผ่านพ้นคอนโดฯ ให้ข้ามสะพาน แล้วเดินมุ่งไปตามถนนที่เห็นข้างหน้า จนถึงถนนพระราม ๔ สามารถขึ้นรถเมล์ได้ที่นั่น...


ผมบอกทางลัดให้แล้วน้า...