third round

เพื่อน ๆ ที่รัก!  ขอรายงานเรื่องการซ้อมปั่นจักรยานอีกซักวันนะครับ....

ผมคิดอยู่ในใจว่า ถ้าปั่นจักรยานทุกเช้าให้ได้วันละ ๑๐-๑๕ กิโลเมตร กว่าจะถึงปลายปีก็คงรวมได้ประมาณ ๖๐๐ กิโลเมตร นั่นหมายความว่าผมไปไกลถึงทุ่งไหหินแล้ว...

เช้านี้ปั่นแค่ ๑๒ กิโลเมตรเอง แต่เปลี่ยนเส้นทางโดยออกจากบ้าน (1) ผ่านสี่แยกไฟแดง (2) ตรงไปจนถึงทางรถไฟ (3)

 

 

มีสวนยางพาราด้วย ทำให้นึกถึงตอนปั่นจักรยานจากหาดใหญ่ไปด่านสะเดา...

ถึงสามแยก ผมเลี้ยวขวา ตรงไปโดยไม่รู้ว่าจะถึงไหน?...

ปั่นลัดเลาะไปจนถึงปากทางเข้าบ้านป่าไคร้ใต้...

เลี้ยวขวาตรงไปยังสถานีรถไฟห้างฉัตร...

แวะถ่ายภาพที่วัดสถานีรถไฟห้างฉัตรซะหน่อย...

จากนั้นก็ขี่มาจนถึงวัดดอนสัก (4)...

จาก วัดดอนสัก (4) ปั่นกลับบ้าน (5) แค่ ๒ กิโลเมตรจ้า...

ใช้เวลาทั้งหมด ๑ ชั่วโมงพอดี ปั่นสบาย ๆ แวะถ่ายรูปด้วย!

second round

การซ้อมปั่นจักรยานเพื่อเตรียมตัวสำหรับทริปปลายปีเช้าวันนี้ยาวขึ้นอีกนิด จากวันวาน ๑๓ กิโลเมตรเพิ่มเป็น ๑๕ กิโลเมตร
 

ออกจากบ้าน (1) ๖ โมงครึ่งเช่นเดิม คราวนี้แทนที่จะไปเลี้ยวเข้าข้างโรงเรียนพลตำรวจ ผมขี่เลยไปเข้าที่ซุ้มมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ลำปาง (2)  จอดแวะริมทาง ถ่ายภาพเจ้า Banian กับบรรยากาศท้องทุ่ง

หน้ามหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศูนย์ลำปาง ยังเงียบอยู่...

อากาศยังไม่หนาวเลย...ผมจะมีโอกาสได้สัมผัสหรือเปล่าเนี่ย?

ซ่อมล้อจักรยานพับ

นี่ไง...ล้างแล้วจ้า! แกนล้อหน้าเจ้า Coyote พร้อมลูกปืน!

หุหุ แค่ล้างล้อหน้า น้ำมันสนยังส่งกลิ่นคลุ้งห้อง ผมต้องยกล้อหลังออกไปทำความสะอาดบนดาดฟ้า...

ล้างแฟ้บแล้วค่อยขัดดุมด้วยน้ำมันสน...

ไม่มีเครื่องมือถอดจาน ผมทำได้แค่เนี้ย...

แม้จะไม่ใสปิ้ง ก็น่าพอใจ...

 เปิดเครื่องปั้มลมซะหน่อย....

ใช้ลมเป่าไล่น้ำ...

โอเคครับ พร้อมที่จะใส่แกนทั้ง ๒ ล้อ ผมต้องหาจาระบี (Grease) ให้ได้ก่อน เจ้าเนี่ยขาดไม่ได้เลยนะ...

ใส่จาระบีและลูกปืนให้เข้าที่ ล้อหน้ามีข้างละ ๑๐ ลูก...

เวลาใส่ลูกปืน มือต้องไม่ไหว ใจต้องไม่สั่น เสร็จแล้วก็สวมน้อตเข้าไป...

อย่าขันแน่นเกินไป มันจะฝืด ต้องให้พอดี ๆ เสร็จแล้วก็ใส่น้อตประกบ จบแล้วก็ลองหมุนดู ผมพบว่าไหลลื่นไม่ค่อยดีนัก (มีสะดุดนิด ๆ) คงเป็นเพราะใช้งานมาหนัก ลูกปืนน่าจะขี้บ่นเหมือนข้อเข่าผม แต่ถึงอย่างไรก็ใช้ได้  ...

ที่นี้ก็มาล้อหลังซึ่งมีลูกปืน ๙ ลูก ใส่กับจารบีแล้วขันน้อตวิธีการเดียวกัน...

ปรับความแน่นให้พอดี ๆ ก่อนใส่น้อตประกบ

เสียดายไม่มีเครื่องมือตัดโซ่ ซึ่งต้องเอามันออกมาแช่น้ำมันและล้างให้สะอาด ก่อนประกอบทุกอย่างเข้าที่!

ทำได้ก็แค่นี้ รอให้เครื่องมือมาก่อน...ค่อยทำต่อ!

The Final Trip - เตรียมลุย!

Alice Mom ส่งเต็นท์จากแคนาดามาให้ผมใช้ นานแค่ไหนก็จำไม่ได้แล้ว ผมรู้แต่ว่าเคยนำไปใช้ในมาเลเซีย ออสเตรเลีย และที่อื่น ๆ อีกหลายแห่ง

สำหรับ final trip ในปี ๒๕๖๖ จำเป็นต้องมีเต็นท์ไปกางนอนตามเส้นทางยาวไกล ผมนำ Alice's tent มาดูอีกครั้ง พบว่ามันชำรุดจนใช้งานไม่ได้แล้ว...

จริง ๆ แล้วก็อยากซื้อเต็นท์นอนคนเดียว น้ำหนักเบา ยี่ห้อดี ๆ แบบที่มีขายในเว็บออนไลน์ แต่มันแพงเกินกว่าจะคิด... 

คนไม่มีรายได้อย่างผมจำใจต้องหันมาใช้เจ้าเต็นท์ที่ซื้อมาจากห้างแม็คโครในราคา ๒๐๐ บาทต้น ๆ 

เคยโดนหลอกให้ซื้อกระเป๋า Yanho ใบเล็กนิดเดียวในราคาเกือบเท่าเต็นท์ เสียใจก็เท่านั้น... เอามาใช้ด้วยดีฝ่า ติดไว้ใต้อานใช้ใส่เครื่องมือซ่อมจักรยานก็ได้...

กระเป๋าหน้าที่ติดกับแฮนด์ก็มีแล้ว...

ครบแล้วจ้า...สำหรับเครื่องแต่งตัวเจ้า Banian  เช้าวันจันทร์ที่ ๑๘ กันยายน ๒๕๖๖ ผมได้เงิน ๓๐๐,๐๐๐ บาทคืนจากประกันชีวิตกรุงไทยแอกซ่า เงินก้อนนี้คือ travel budget สำหรับ final trip อันยาวนานของผม นำเข้าบัญชีเพื่อหักบัตรเครดิตไว้แล้ว ผมค้นหาเงินสดที่พอจะนำไปใช้ได้ในสมุดเก็บแบ้งค์...

เช็คบัตรเครดิตให้แน่ใจว่ามันจะใช้กดตังค์พาผมเดินทางไปได้ไกลสุดขอบฟ้า....

พร้อมแล้ว... เตรียมลุยยยยย

ดูแลจักรยานก่อนออกเดินทาง

ผมมีเจ้า Banian เป็นเพื่อนคู่ใจมาตั้งแต่เดือนพฤศจิกายน ๒๕๕๘ หุหุ... เกือบ ๓ ปีแล้วสินะ! 

เคยคิดอยากจะได้เพื่อนใหม่อย่างเจ้า Java IRA 

แต่ตอนนี้ผมเปลี่ยนใจแล้วครับ บอกตัวเองว่าอายุมากแล้ว...จะอยู่ปั่นจักรยานได้อีกสักกี่ปี? สรุปได้ว่าหากเป็น FB Trip ก็จะใช้เจ้า Banian นี่แหละ ถ้า go abroad by land ไม่ว่าจะปั่นทางไกล นำขึ้นรถไฟ หรือลงเรือ ก็ใช้กระเป๋าเป้ติดตะแกรงหลังราคาถูกของจีนที่มีอยู่ โดยมีเต๊นท์ไปด้วยเผื่อต้องนอนริมทาง...

หากเป็น FB Trip ระยะสั้น ๆ วันสองวันก็เปลี่ยนไปใช้เป้สะพายหลัง (backpack) ขนาดย่อม หรือถ้าจะนั่งเครื่องไปไกล ๆ อย่างเช่นศรีลังกา ฟิล่ิปปิน หรือบังกลาเทศ ก็จะพกพาสัมภาระรูปแบบเดีียวกัน ถอดตะแกรงหลังออก มีแค่ backpack น้ำหนักไม่เกิน ๗ กิโลกรัม เพื่อจะได้นำติดตัวขึ้นเครื่องได้โดยไม่ต้องเสียตังค์ค่า load กระเป๋า ผมจะนำเงินไปจ่ายเป็นค่านำจักรยานขึ้นเครื่องในอัตราอุปกรณ์กีฬา (เข้าใจว่า ๗-๘ ร้อยบาท) แทน ลงเครื่องแล้วก็นำจักรยานออกปั่นได้เลย...

ก่อนออกเดินทางไปมะละกาเมื่อเดือนเมษาที่แล้ว สิ่งที่ผมทำคือตรวจเช็ค ทำความสะอาด และหยอดน้ำมันเจ้าเพื่อนยาก แม้จะราคาไม่ถึงหมื่น..เจ้า Banian สามารถปลดเร็วได้ทั้งล้อหน้าล้อหลัง!

ทำความสะอาดแล้วตรวจเช็คให้ดี...

ดอกยางยังพอไปไหว แต่หลังจากทริปนี้คงต้องเปลี่ยนใหม่!

 

สิ่งที่ต้องทำอีกอย่าง (a must) คือการหยอดน้ำมันโซ่...

ผมใช้น้ำมันหยอดโซ่ของจีนยี่ห้อ Cylion สั่งจากลาซาด้าราคาร้อยกว่าบาท....

ทำความสะอาดเฟืองและอุปกรณ์ชุดเกียร์ให้เอี่ยมอ่องด้วย...

รักจักรยานของเราให้มาก ๆ แล้วมันจะอยู่กับเราไปอีกนานครับ!