ว่าด้วยเรื่องห้องน้ำ ๒

คราวที่แล้วผมจัดให้ห้องน้ำในพิพิธภัณฑ์เมืองลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ เป็นห้องน้ำสาธารณะสวยอันดับ ๒  (จากการเดินทางช่วงที่ผ่านมา)  วันนี้ขอเฉลยว่า ห้องน้ำสวยอันดับ ๑ ของผมอยู่ที่ "หมู่บ้านมังกรสวรรค์" จังหวัดสุพรรณบุรีครับ...

เช้าวันที่ ๑ เมษายน ๒๕๕๗ ได้ไปเที่ยวหมู่บ้านมังกรสวรรค์ จังหวัดสุพรรณบุรี ผมเดินเข้าไปดูข้างใน เห็นกังหันน้ำ สระน้ำ สวน สะพาน ตลอดจนอาคาร และร้านค้าซึ่งตกแต่งแบบจีนทั้งหมด  มีโรงหนังด้วยครับ...

โรงนวดก็มี....

ห้องน้ำอยู่ใกล้ ๆ โรงนวด มาถึงที่แล้ว ไม่ให้เสียเที่ยว อิอิ...ขอเข้าไปใช้บริการดูหน่อย!

ห้องส้วมอยู่ด้านขวา ตรงข้ามกับโถฉี่ ผมเปิดเข้าไปดู ว้าว...!!!!!

ตรงประตู มีป้ายห้ามล้างเท้าในห้องน้ำ ห้ามทิ้งกระดาษชำระลงในโถส้วม และห้ามสูบบุหรี่...

อ่างล้างมือสวย ถูกทำความสะอาดจนขึ้นเงา...

พร้อมผ้าเช็ดมือสวย จนไม่อยากใช้...

ใครเห็นห้องน้ำสาธารณะที่หรูกว่าเนี้ย ช่วยบอกด้วยนะครับ!

ว่าด้วยเรื่องของห้องน้ำ ๑

ในช่วง ๓-๔ เดือนที่ผ่านมา การเดินทางทำให้ผมมีโอกาสได้ใช้ห้องน้ำสาธารณะหลายแห่งด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็นห้องน้ำตามโรงแรม สถานที่ท่องเที่ยว ห้องน้ำที่สนามบิน หรือสถานีรถไฟ! 

วันนี้ผมนึกสนุก อยากจะขอจัดอันดับ "ห้องน้ำ" ที่ได้ใช้มาสักหน่อย แล้วโพสต์ภาพที่ถ่ายไว้ลงในบล็อกช่างเหอะ ซึ่งน่าจะไม่ผิดกติกา เพราะยังคงเป็นเรื่องของการก่อสร้าง และงานตกแต่งภายในอยู่ดี...

ห้องน้ำที่ผมจัดให้อยู่ในอันดับ ๒ คือ ห้องน้ำที่ "พิพิธภัณฑ์เมืองลับแล" ครับ...

เมื่อวันที่ ๒๘ พฤษภาคม ๒๕๕๗ ผมปั่นจักรยานไปเที่ยวอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ถึงพิพิธภัณฑ์เมืองลับแลซึ่งถูกออกแบบและตกแต่งไว้อย่างดี ต้องขอทดลองใช้ห้องน้ำดูหน่อย...

มีห้องน้ำสำหรับคนพิการอยู่ต่างหาก...

นั่นห้องน้ำหญิง...ผมเข้าไม่ได้ อิอิ

ห้องน้ำชายอยู่ด้านซ้าย... มีป้ายเขียนว่า "กรุณาเปลี่ยนรองเท้าก่อนเข้าห้องน้ำ"

ผมเห็นโถฉี่เรียงกันอยู่...

ส่วนส้วมแม้จะเป็นแบบตักน้ำราด แต่ก็สะอาด ไม่ส่งกลิ่น...

อ่างล้างหน้าพร้อมกระจกเงาอยู่ตรงข้ามกับโถปัสสาวะ...

มีขวดสบู่เหลวล้างมือและม้วนกระดาษทิซซูวางไว้ให้ด้วย...

ผู้ออกสำรวจถ่ายภาพตัวเองไว้หน่อย...

เพื่อน ๆ มีโอกาสไปเที่ยวพิพิธภัณฑ์เมืองลับแล อย่าลืมไปใช้บริการนะครับ...

อยากรู้แล้วใช่ไหมว่า "อันดับ ๑" อยู่ที่ไหนเอ่ย?

เตรียมเครื่องมือปูกระเบื้อง

ผมขอเขียนเรื่องงานก่อสร้างแบบ DIY อีกวัน  เป็นเรื่องงานสร้าง workshop สีเขียวบนดาดฟ้าครับ...

คุณพ่อของน้องเมเปิ้ลบอกว่าลำปางมีห้างจำหน่ายวัสดุก่อสร้างเปิดใหม่อีกแห่งหนึ่งคือ HomePro  ผมเพิ่งรู้! อยากได้เครื่องมือสำหรับงานปูกระเบื้องที่ยังขาดอยู่ ๒ อย่างคือ เกรียงหวี และเชือกเร่ง (สำหรับใช้ปรับระดับ)...

ไปดูที่ "โฮมโปร" มาแล้วครับ  ห้างหรู แอร์เย็น จัดสินค้าสวย พนักงานเยอะ แต่ผมไม่ได้ซื้อเครื่องมือที่อยากได้ เนื่องจาก "เกรียงหวี" แพงกว่าที่อื่น ส่วนเชือกเร่งไม่มีขาย!  มาได้เกรียงหวีเอาที่ห้างไทวัสดุ...

ส่วน "เชือกเร่ง" หาซื้อได้ที่ร้านจำหน่ายวัสดุก่อสร้างที่ห้างฉัตรนี่เอง.... ๑๕ บาทครับ!

เครื่องมือบางอย่างก็ไม่จำเป็น เพราะผมทำตามประสาช่างเหอะ+

จะรายงานความคืบหน้าของ workshop ให้เพื่อน ๆ ทราบนะครับ! วันนี้ขอเขียนเอาง่ายเข้าว่าก่อน อิอิ

Green Workshop

ทำไมผมถึงต้องสร้าง workshop หลังคาสีเขียวไว้บนดาดฟ้า?  คำตอบคือ มีเตียงเหล็กแบบที่ใช้ในหอพักนักเรียนนายร้อยอยู่ ๘ เตียง ผมซื้อจากร้านขายของเก่า มาเก็บเอาไว้ตั้งแต่สมัยที่อยากทำ backpacker hostel มากกกก ๆ เมื่อย้ายมาอยู่บ้านใหม่ที่ห้างฉัตร จะทิ้งไว้ก็เปลืองเนื้อที่ในการเก็บ จึงได้นำขึ้นมาตั้งเป็นเสา workshop และใช้ไม้เก่าที่ซื้อมาจากครูหนิงทำเป็นโครงหลังคา มุงด้วยสังกะสีสีเขียว ผมทำมาได้หลายเดือนแล้ว ก็ยังไม่เสร็จสักที งานนี้ลงมือคนเดียวจริง ๆ!

ก่อนไปพม่าผมคิดว่ากลับมาแล้ว จะค่อย ๆ โป้วแล้วขัดกระดาษทรายให้เรียบ ก่อนที่จะทาด้วยสีน้ำมันซึ่งเหลืออยู่ แต่เมื่อได้เห็นห้องที่ Mya Yatanar Inn ใน Pakokku...

ผมได้เห็นสีสันที่ทาไว้อย่างเรียบง่าย ไม่ต้องพิถีพิถันอะไรมากนัก...

กับชีวิตที่เรียบง่าย...

ป้า Mya Mya (คุณแม่ของ San Win) ไม่มีเงินจะซื้อสีมาทา...

แค่พยายามปรับปรุงทาสีทาแสงในส่วนที่จำเป็นก่อนอย่างที่เห็น...

ยิ่งห้องพักก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง ไม่รู้อีกเมื่อไหร่จะได้ทาสีใหม่!

เมื่อกลับมาถึงบ้าน...ผมก็เปลี่ยนใจ ไม่อยากทำอะไรมากมายกับการแต่งพื้นผิวผนังก่อนทาสี ขัดกระดาษทรายอีกนิดหน่อย แล้วจับแปรงทาสีเลย...

เมื่อคืนนี้ฝนตกหนัก คงอยากจะทดสอบ green workshop ของผมอีกครั้ง!

เทพื้นคอนกรีตแบบง่าย ๆ

เสียง "แกร๊ก ๆๆ" ดังอยู่หน้าบ้าน... ผมออกไปดู เห็นสล่าใจดีกำลังเตรียมผสมปูนเพื่อจะเทพื้นอยู่ที่หน้าบ้านคุณวิสูตร

ก่อนหน้านั้นผมก็เห็นลุงแกเทพื้นไปได้แล้วส่วนหนึ่ง วันนี้แดดร้อนเปรี้ยง นายช่างหันหลังสู้ฟ้าลุยงานต่อ

ผมเดินไปนั่งคุยด้วย ถามถึงส่วนผสมในการเทพื้นคอนกรีต (กรุณาอย่าอ่านว่า คอ-นก-รีต)  ช่างปูนตอบให้เข้าใจง่าย ๆ ว่า "ทราย ๑๒ หิน ๑๖"  นั่นหมายความว่าปูนซีเมนต์ ๑ ถุง ใช้ทราย ๑๒ ถัง หิน ๑๖ ถัง

ลุงสล่าใช้จอบเกลี่ยผสม  นำหินมาโปะหน้า ก่อนที่จะทำการผสมแล้วนำไปเท...

ผมบอกว่าเดี๋ยวนี้สบายนะ ไม่ต้องมัดเหล็กเอง ไปซื้อสำเร็จมาวางเลย...

เห็นร่างกายที่อุดมด้วยกล้ามเนื้อเป็นมัด ๆ ผมชมว่า "แข็งแรงแต้น้อ" แต่ลุงแกปฏิเสธ แล้วบอกว่าเป็นโรคความดันโลหิตสูง!

ไล่ไปไล่มาแล้ว...อายุเท่ากับผมเลย! ฮา... 

ไหน ๆ ก็เล่าเรื่องการเทพื้นคอนกรีตแบบง่าย ๆ สไตล์ช่างเหอะแล้ว ผมจึงอยากนำข้อมูลเรื่องการผสมคอนกรีต 1 : 3 : 6  จากหนังสือ "เทคนิคการสร้างอาคารเบื้องต้น" ของ ผศ. พิภพ สุนทรสมัย (หน้า 64-65)  มาลงไว้ด้วยดังนี้...

ขอบคุณที่มา - "เทคนิคการสร้างอาคารเบื้องต้น" ของ ผศ. พิภพ สุนทรสมัย

การผสมคอนกรีต 1 : 3 : 6 มีการกระทำเป็นลำดับดังนี้ (ดูรูป)

• ตวงทรายหยาบที่สะอาดปราศจากวัชพืชและเศษผง, เปลือกหอย โดยการร่อนหรือสาดผ่านตะแกรง ด้วยส่วนผสมจำนวน 3 ส่วน อาจเป็น 3, 6 หรือ 9 กระป๋อง แล้วแต่จำนวนที่ต้องการคอนกรีตมากน้อยเพียงไร กองวัสดุบนพื้นกระบะผสมหรือบนพื้นเรียบที่แข็งแล้ว เกลี่ยให้มีความหนาเกือบสม่ำเสมอ
• ตวงซีเมนต์จากถุงจำนวน 1 ส่วน อาจเป็น 1, 2 หรือ 3 กระป๋องแล้วแต่ส่วนของทราย ใส่บนกองทรายแล้วเกลี่ยให้ซีเมนต์วางอยู่บนกองทรายโดยสม่ำเสมอเช่นเดียวกับทราย
• ทำการผสมปูนซีเมนต์กับทรายหยาบเข้าด้วยกันจนส่วนผสม 2 ชนิดเ่ข้ากันเป็นเนื้อเดียวกันด้วยจอบหรือพลั่ว เมื่อเข้ากันดีให้เกลี่ยกองปูนทรายให้มีความหนาสม่ำเสมอ เฉลี่ยกว้างออก
• นำหินเบอร์ 2 ขนาด 1/4 - 1 1/2 นิ้ว หรือหินเบอร์ 1 ขนาด 1/2 - 3/4 นิ้ว หรือผสมกันระหว่างเบอร์ 1 กับเบอร์ 2 เป็นจำนวนที่พอเหมาะหรือกำหนดในแบบและรายการ อาจใช้กรวดที่มีขนาดใกล้เคียงกับหิน ล้างให้สะอาด แล้วตวงตามสัดส่วนใส่ไป 6 ส่วน ถ้าซีเมนต์ใช้ 1 กระป๋อง ก็ใช้หิน 6 กระป๋อง เมื่อใช้ซีเมนต์ 2 กระป๋อง หินก็ใช้ 12 กระป๋อง, ทราย 6 กระป๋อง นำใส่ในกองแล้วเกลี่ยให้มีความหนาขนาดเช่นเดียวกับปูนทรายนั้น
• เอาน้ำสะอาดราดในส่วนที่จุดคลุก รดน้ำลงไปคลุกจนส่วนนี้ได้คอนกรีตที่เหลวถูกต้อง มีหินมีทราย, ซีเมนต์อยู่ด้วยสัดส่วน ส่วนผสมเข้ากันดีให้ตักใส่กระป๋องแล้วนำไปเททันที ทำการรดน้ำแล้วผสมไล่เป็นข้าง ๆ ไป การผสมวิธีนี้ถ้าไม่สามารถผสมให้หมดกองได้ ก็ให้หยุดงานไว้ก่อน เมื่อพร้อมที่จะใช้ ก็ผสมต่อได้....

เป็นวิธีการทำงานคนเดียว ค่อยเป็นค่อยไปตามประสาช่างเหอะครับ...