ผมให้คะแนนการออกแบบอาคารพาณิชย์ที่ผมมาซื้ออยู่แค่ C+ โชคดีที่งานก่อสร้างเมื่อ ๑๐ ปีที่แล้วดำเนินการโดยบริษัทผู้รับเหมา ทำให้มีการตอกเสาเข็ม และวางโครงสร้างอาคารที่แข็งแรง ตอนเข้ามาอยู่วันแรก...ผมจึงพบว่ามีรอยร้าวตามผนังน้อยมาก!!
แต่ที่ไม่เห็นด้วยก็คือ การออกแบบหน้าต่างและประตู ด้านที่จะออกไปยังระเบียงชั้น ๒ และชั้น ๓ ผมว่ามันอาจจะดูสวยหรือคลาสสิก แต่ผู้ออกแบบคงไม่ได้คำนึงถึงความปลอดภัยสักเท่าไหร่ รูปข้างบนนี้...ผมบันทึกภาพจากระเบียงชั้น ๓ แสดงให้เห็นหน้าต่างและประตูของเพื่อนบ้าน จะเห็นได้ว่าตลอดแนวระเบียงสามารถไต่ข้ามไปถึงกันได้ หากบ้านใดไม่มีคนอยู่ ถ้าพวกมิจฉาชีพจะปีนขึ้นไปจนถึงระเบียง แล้วหาทางเข้าไปขโมยของในบ้านก็คงจะไม่ใช่เรื่องยาก...
แม้มีเหล็กดัดอยู่ตรงหน้าต่าง แต่ที่ประตูไม่มี แค่ทุบกระจก ๑ ช่อง แล้วเอามือล้วงเข้าไปดึงสลักหรือปลดล็อค ก็เปิดประตูเข้าไปได้แล้ว หรือถ้าเจ้าของบ้านทำกลอนแบบมีกุญแจล็อค ก็คงไม่ยากถ้าจะถอดกระจกเพื่อเปิดช่องทางสำหรับปีนเข้าไป...
ดูสวยแต่ไม่ปลอดภัย ด้วยเหตุนี้ห้องที่อยู่ถัดไปทางด้านเหนือจึงได้เปลี่ยนไปใช้ประตูทึบอย่างที่เห็นในภาพนี้...
ตั้งแต่เมื่อวานแล้ว...ผมเริ่มเปลี่ยนประตูของผมบ้าง ไม่ได้ซื้อประตูไม้สักแบบทึบมาใส่ เพราะไม่มีรถปิกอัพไปขน ผมแค่สลับประตู โดยนำประตูกั้นระหว่างชั้น ๒ และชั้น ๓ ซึ่งเป็นประตูไม้อัดมาใส่แทนข้างบน...
แล้วนำประตูบานสวย (แต่ไม่กันขโมย) ไปใส่ข้างล่าง....
ข้อดีก็คือ แต่ก่อนเป็นบานทึบทำให้บริเวณบันไดทางลงจากชั้น ๓ มืด...แม้เป็นเวลากลางวัน พอนำประตูบานนี้ไปใส่...แสงสว่างจากด้านนอกสามารถผ่านกระจกเข้าไปได้ ทำให้บริเวณที่เคยมืดกลับสว่างขึ้น...
ถ่ายภาพให้ดูจากด้านนอก สามารถเห็นผนังด้านในซึ่งสว่าง ตอนนี้สามารถติดภาพเขียนเล็ก ๆ ได้อีก ๑ บาน (แต่ก่อนมันมืดเหมือนรถไฟเข้าถ้ำ)
อ่อ! ผมลืมบอกไปว่าต้องไปซื้อบานพับที่ไทวัสดุมาใช้ เป็นบานพับสแตนเลสยี่ห้อ SPE ซื้อ ๑ แถม ๑ ราคา ๑๗๙ บาท
ติดตั้งเรียบร้อยแล้ว....
แต่ยังไม่เสร็จครับ ยังจะต้องโป้ว ขัดกระดาษทราย และลงสีน้ำมันอีก...
แล้วค่อยเล่าต่อนะครับ!
