Showing posts with label จีน. Show all posts
Showing posts with label จีน. Show all posts

Wednesday, February 01, 2017

คุณหมอนักปั่น

เป็นสมาชิก Warm Showers  ผมเริ่มกลับมาเป็น host ให้กับนักปั่นจักรยานท่องโลกอีกครั้ง!


วันที่ ๒๑ มกราคม ๒๕๖๐ ได้รับการติตต่อจากนักปั่นฝรั่งเศส Mathilde และ Etienne ทั้งคู่เป็นแพทย์...


วางแผนไว้ว่าจะใช้เวลา ๑ ปีท่องโลกด้วยจักรยาน โดยบินไปเริ่มต้นที่เมืองไหโข่ว (Haikou) ประเทศจีนเมื่อวันที่ ๑๖ พฤศจิกายน ๒๕๕๙ บอกว่าจะเดินทางไปพม่า อินเดีย ภูฐาน เนปาล ทาจิกิสถาน คีร์กีซสถาน และคาซัคสถาน เส้นทางน่าสนใจมากครับ ผมลองกูเกิ้ลหาข้อมูลได้มาดังนี้...


เมืองไหโข่ว เมืองหลวงของมณฑลไหหลำ ตั้งอยู่ตรงบริเวณชายหาด ดูจากแผนที่...ผมเห็นเส้นทางที่สามารถจะปั่นจักรยานเข้าเวียดนามมาลาวและไทย



คุณหมอส่งเมล์มาบอกว่าอยู่ที่เชียงของ กำลังจะใช้เส้นทาง 1155 และ 1093 ไปภูชี้ฟ้า จากนั้นถึงค่อยลงมาพะเยา และกำหนดถึงลำปางในวันที่ ๒๘ มกราคม ผมตอบรับที่จะให้ที่พักกับสองนักปั่น โดยชี้แจงด้วยว่า "You wrote that you would cycle from Phayao to Lampang, please bear in mind that if using the HW#1 you will reach Lampang in the opposite direction of my place. My house is on the super highway#11 and you need to pedal 20 kms. backward to Hang Chat."

น่าเสียดายที่ยังไม่ทันได้ต้อนรับขับสู้ วันที่ ๒๕ มกราคม ผมได้รับเมล์จากหมอ Mathilde แจ้งว่าคุณปู่ของเธอเสียชีวิต ต้องกลับฝรั่งเศสเพื่อร่วมงานศพ การผจญภัยกำหนด ๑ ปีจึงสิ้นสุดลงหลังจากดำเนินมาได้แค่เพียง ๒ เดือนกว่า!!

"อนิจจา วต สังขารา"...  ชีวิตไม่มีอะไรแน่นอนจริง ๆ !

Saturday, March 07, 2009

ข่าวจากพี่อุดม...


เมื่อวันที่ ๒๑ กุมภาพันธ์ที่ผ่านมา ผมได้เขียนถึงพี่อุดมในบล็อก Travellers Never Stop Dreaming...

ผมได้มีโอกาสเจอพี่อุดมเพียงแค่หนึ่งชั่วคืน แต่การได้ร่วมวงเสวนากับพี่อุดมและคุณอิโต้ซังที่บ้านอาจารย์ประสิทธิ์ (เจ้าของไร่หญ้ารีสอร์ท) ในคืนวันที่ ๑๘ มีนาคม ๒๕๕๑ นั้นก็ทำให้ผมได้สัมผัสกับความไม่เหมือนใครของพี่อุดม  เปรียบกันแล้วพี่อุดมก็เหมือนกับพี่โกปอล พี่ชายชาวสิงคโปร์ของผม ทั้งสองคนเป็นนักสู้ชีวิตที่ไม่เคยยอมแพ้ เขาจะไม่ยอมหยุดนิ่งจนถึงวันที่แผ่นดินกลบหน้า พี่โกปอลอาจจะลำบากกว่าตรงที่เพิ่งผ่านวิกฤตซึ่งเกือบทำให้ดวงตามืดบอด แต่พี่อุดมยังแข็งแรงดี ดูจากภาพข้างบนซึ่งถ่ายในขณะที่พี่อุดมและเพื่อนชาวญี่ปุ่นกำลังจะเดินทางออกจากไร่หญ้ารีสอร์ทเมื่อเช้าวันที่ ๑๙ มีนาคม ๒๕๕๑ จะเห็นลำแข้งที่แข็งแรง พร้อมที่จะแบกเป้ก้าวเดินไปข้างหน้าอย่างไม่ท้อถอย...

พี่อุดมบอกว่าหลังจากปลดเกษียญจะมุ่งหน้าสู่มหาวิทยาลัยชีวิตอีกครั้ง ตั้งแต่เดือนตุลาคมปีที่แล้วผมก็เฝ้าติดตามการผจญภัยของพี่ชายที่แสนดีของผมด้วยใจจดใจจ่อ ด้วยความหวังว่าพี่อุดมจะสามารถก้าวเดินไปตามเส้นทางที่ตนเองใฝ่ฝัน จนกระทั่งวันวานนี้เอง..ผมก็ได้รับอีเมลจากพี่อุดมแจ้งให้ทราบว่าขณะนี้กำลังอยู่ในระหว่างการเดินทางข้ามชายแดนจีนไปยังเวียดนาม หลังจากที่ได้ออกเดินทางจากอุบลราชธานีไปยังปากเซในวันแห่งความรักที่ ๑๔ กุมภาพันธ์เพื่อเริ่มต้นการผจญภัยในประเทศลาวและจีน

จำปาสัก เวียงจันทน์ และหลวงพระบางคือเมืองที่พี่อุดมได้ไปเยือนก่อนที่จะจับรถยนต์โดยสารจากหลวงพระบางไปยัง Meng La, ประเทศจีน รองเท้าของพี่อุดมได้ทิ้งรอยประทับไว้แล้วที่เชียงรุ้ง สิบสองปันนา และคุนหมิง ก้าวต่อไปของนักเดินทางผู้นี้คือประเทศเวียดนามและกัมพูชา

พี่อุดมเขียนว่า...
"....In China a bit hard to travell because they don't speak English and very few English sign.  From Kin Ming to He Kou China border.  Mar.7 I will walk cross the China border to Lao Cai border , Vietnam. Then take a bus to Hanoi.  From Ha Noi to Da Nang and Ho Chi Min City.  From here to Panom Pen and Seam Reap , Cambodia.  Then to Thailand.   I wish to travel with you.  Next time let's travel together.  It' s very interesting to travel alone in Open Communist Countries.  China will be the world super power country in the near future.  Looking forward to see you again....." 
ขอบคุณพี่อุดมที่เตารพรัก ขอให้เที่ยวให้สนุกนะครับ...