ปูกระเบื้องห้องพัก...

บ้านห้างฉัตรที่ผมซื้อต่อเค้ามามีพื้นชั้นลอยชั้นสองและบันได ปูด้วยกระเบื้องสีเปลือกมังคุดขนาด 12" x 12" ที่มีลวดลาย

หลายวันก่อน...ไปเจอกระเบื้องปูพื้นที่ห้าง global house นำมาโล๊ะขายในราคากล่องละ ๘๕ บาท เหลืออยู่ ๓ กล่องกับเศษอีก ๕-๖ แผ่น...ผมเหมามาหมดเลย

หลังจากปูกระเบื้องพื้นห้องน้ำชั้นล่างแล้ว ผมก็หันมาทำห้องตรงระเบียงชั้นลอยซึ่งตั้งใจจะใช้เป็นห้องเรียนเครื่องสายต่อ   ก่อนหน้านั้นเคยคิดว่าถ้ามีแขกมาเยือน ก็จะจัดให้พักใน workshop สีเขียวบนดาดฟ้า

แต่มาตรองดูแล้วคงไม่สะดวก ทั้งเรื่องห้องน้ำและการขึ้นลง ผมเปลี่ยนใจจะให้นอนในห้องเครื่องสายนี่แหละ ปรับปรุงให้สวยแล้วเก็บเตียงแบบพับได้ไว้ข้างหลังฝาที่เห็น พอมีแขกก็เอาออกมากาง...

ห้องน้ำชั้นล่างทำไว้ดีแล้ว ผู้มาเยือนสามารถเดินลงบันไดไปใช้ได้สบาย...

ต้นเดือนธันวาคมนี้คงจะมีโอกาสได้ต้อนรับแขก (คนไทย) ผมต้องรีบปูพื้นห้องพักด้วยกระเบื้องที่ซื้อมา...เมื่อวานนี้ลองแกะกล่องนำกระเบื้องออกมาเรียง

เนื่องจากไม่มีที่ตัดกระเบื้อง ผมต้องเริ่มวางให้ชิดของผนังอย่างที่เห็น กระเบื้องที่มีลวดลายต้องเรียงให้ถูกลายด้วย...

ไม่รู้เป็นไง...ผีขยันเกิดเข้าสิงตอนแดดร่มลมตก!  ผมไปค้นหาจนเจอเจ้าเกรียงหวีที่ซ่อนตัวอยู่ใต้เตียงในห้อง workshop...

ใช้เกรียงแล้วลืม!  ไม่ได้ล้างแล้วเก็บให้ดี  มันถูกทิ้งไว้จนสนิมจับ เป็นตัวอย่างนิสัยที่ไม่ดีของช่างเหอะ เพื่อน ๆ อย่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างนะครับ

ได้เกรียงแล้ว! ผมคว้าเส้นอลูมิเนียมที่ใช้ทำกรอบมุ้งลวดลงไปด้วย ไม่มีเจ้าตัวพลาสติกที่ใช้วางกำหนดช่องห่างระหว่างกระเบื้อง แถมยังขี้เกียจขึงเชือกซะอีก...."ช่างเหอะ" ตัดเส้นอลูมิเนียมให้ยาวพอดี แล้วเอาไปวางอย่างที่เห็น  (เป็นการใช้งานผิดประเภทและมักง่าย)...

เมื่อวานนี้ ผสมปูนแล้วลงมือปูกระเบื้องไปได้เกือบเต็ม ๒ แถว ปูนหมดพอดีเมื่อความมืดมาเยือน ด้วยรู้สึกเลือน ๆ ตอนกลางคืนผมนอนคิดอดเป็นห่วงไม่ได้ว่าจะวางกระเบื้องไม่ถูกลาย?  เช้านี้ต้องรีบลงไปดู    เฮ้อ...ไม่ผิดแฮะ!  โล่งอก...ถ้าผิดคงเป็นเรื่อง!

เซาะร่องซะหน่อย...ก่อนทำความสะอาด!

เดี๋ยวช่วงบ่อย ๆ ค่อยมาปูกระเบื้องต่อ (ถ้าขยัน) !

๑๗.๑๑ น....เพิ่งลงมาจากนำเครื่องมือไปล้างบนดาดฟ้า ผมเซแซด ๆ เพราะเวียนหัว หลังจากปูกระเบื้องพื้นห้องเรียนเครื่องสายต่ออีกจนเหลือกระเบื้องแค่ ๘ แผ่น...

ต้องรีบเขียนต่อครับ และอยากเขกหัวตัวเองสักโป๊กสองโป๊กด้วย  เมื่อเช้านี้หลงคุยเสียดิบดีว่าเรียงกระเบื้องไม่ผิด  ที่ไหนได้....พอลงไปปูต่อ ผมถึงรู้ว่าเมื่อวานนี้เรียงกระเบื้องผิดไว้ตั้ง ๔ แผ่น ...

หุหุ ถ้าเรียงผิดแค่แผ่นเดียว...ยังพออภัยได้ อาจจะทุบออกแล้วเปลี่ยนใหม่ แต่เนี่ยตั้ง ๔ แผ่น...ไม่ไหว! คงต้องปล่อยเลยตามเลย ถือว่าเป็นบทเรียนละกัน (เมื่อคืนนี้ก็คิดแล้วนาว่ามันต้องผิด)... 

แต่ตอนเช้าตาถั่วมองไม่เห็น... หุยฮา! 

ยาแนว...

อาทิตย์ก่อนผมเล่าถึงการเริ่มต้นปูกระเบื้องห้องน้ำชั้นล่าง (จะเรียกว่าห้องน้ำร้านเปียโนก็ได้) แล้วบ่นว่าไม่มีเครื่องมือสำหรับตัดกระเบื้อง!!...

ต้องเอาชักโครกออกก่อน...ผมรู้สึกแย่มั่ก ๆ เมื่อพบว่าช่างผู้ติดตั้งชักโครกเค้าใช้ปูนซีเมนต์โป๊ะพื้นจำนวนมากก่อนที่จะวางโถ ทำให้ติดแน่นชนิดว่าไม่ได้คิดเผื่อไว้สำหรับการรื้อออกมาซ่อมเลย ผมเคยติดตั้งชักโครกด้วยตนเองมาแล้วประมาณ ๗-๘ ตัว ส่วนใหญ่จะใช้ปูนขาว (ถ้าไม่มีก็ใช้ปูนยาแนวที่มีอยู่) ผสมน้ำแค่พอเหมาะ ใช้ฉาบเฉพาะในส่วนที่โถชักโครกตั้งกับพื้น จากนั้นก็ยกขึ้นวาง ปรับแต่งซะหน่อยด้วยระดับน้ำ เมื่อปูนแห้งดี...โถชักโครกติดแน่นกับพื้น ก็ใช้ปูนขาวที่มีอยู่ยาแนวที่ฐานอีกหน่อยให้ดูเรียบและสวยงาม!  

รื้อโถคราวนี้ลำบากมาก ๆ ครับ ผมเกือบจะทุบทิ้ง เพื่อซื้อตัวใหม่มาเปลี่ยนซะแล้ว!  ในที่สุดก็เอาออกได้ แต่ก็โชคไม่ดีที่ทำให้ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ตรงฐานแตกออก ผมยกออกมาตั้งไว้ข้างนอกก่อน.....

จากนั้นก็ลงมือปูกระเบื้องต่อให้เสร็จ โดยปราศจากเครื่องตัดกระเบื้อง!!

ช่างเหอะทำได้แค่เนี้ยจริง ๆ ไปซื้อปูนยาแนวมา ๑ ถุง (๒๕ บาท) พอดีกระเบื้องมีขอบสีขาว เมื่อยาแนวลงไป...รอยต่อก็กลายเป็นเส้นขาวใหญ่ขึ้น เครื่องมือสำหรับยาแนวของผมคือ "รองเท้าฟองน้ำ" ใช้ตรงส้นป้ายปูนแล้วอัด ๆๆ เข้าไป!  ปล่อยทิ้งไว้ให้แห้งพอสมควร ก่อนที่จะใช้ผ้าชุบน้ำเช็ดส่วนเกินออก...

ปูกระเบื้องครบหมดแล้ว อีก ๒-๓ วันค่อยตั้งโถชักโครกครับ!

ปูกระเบื้องห้องน้ำ

เมื่อวานนี้ผีขยันเข้าสิง ช่างเหอะลุกพรวดพราดจากการเอนหลัง รีบขึ้นไปบนดาดฟ้า... เปิดประตูห้อง workshop เข้าไปค้นหา"เกรียงหวี"

"ต้องรีบปูกระเบื้องห้องน้ำชั้นล่างให้เสร็จก่อนลมหนาวพัดมา" ผมบอกตัวเอง! กระเบื้องปูพื้นแบบไม่ลื่น ๔ กล่องซื้อมาจากห้างไทวัสดุ...เตรียมไว้ตั้งแต่ปีที่แล้วหลังจากเสร็จงานทาสี!

เป็นการปูกระเบื้องใหม่ 10x10 ทับกระเบื้องเก่า 8x8 โดยใช้ปูนกาวสำเร็จ ช่างเหอะคิดว่าเกรียงหวีน่าจะเป็นเครื่องมือที่ช่วยให้ทำงานได้สะดวกและประหยัดปูน แต่อนิจจา...พอจะใช้งานเข้าจริงกลับหาไม่เจอ!  ชั่งมัน เอ้ย ช่างมัน! ไม่มีเกรียงหวีก็ใช้เกรียงธรรมดา บ่ายวานนี้ผมผสมปูนแล้วลงมือปูกระเบื้องได้ ๑๒ แผ่น...

ไม่มีพิธีรีตรองมาก ไม่ต้องขึงเชือก ไม่ต้องวัดระดับ ผมปูกระเบื้องตามประสาช่างเหอะ เพราะดูผลงานช่างตัวจริงที่เค้าทำไว้ ก็ไม่เห็นว่าจะเนี้ยบอะไร ทำไปเถอะ...ถึงอย่างไรพื้นห้องน้ำก็คงดูสวยกว่าเดิมและไม่ลื่นด้วย! เช้านี้ผมรีบลงไปสำรวจ...

ปูนแห้งแล้วครับ ล้างและขัดทำความสะอาดซะหน่อย...

ยังต้องปูต่ออีก ผมหวังว่ากระเบื้องที่เหลืออยู่คงจะพอ ปัญหาที่ตามมาก็คือ "ไม่มีที่ตัดกระเบื้อง" ทุกทีเคยยืมของคุณเต้งมาใช้ แต่ตอนนี้มาอยู่ไกลถึงห้างฉัตร ยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเหมือนกัน!!!

ถ้าใช้คัตเตอร์ตัดกระเบื้องได้ก็คงจะดี อิอิ!

เมื่อผมเปลี่ยนใจ

ผมตั้งใจจะใช้โต๊ะตัวเนี้ยทำเป็นโต๊ะสำหรับเตรียมอาหารหรือชงกาแฟ โดยจะตั้งไว้กลางแจ้งทั้งวันทั้งคืน... 

เพื่อน ๆ อาจถามว่าแล้วมันจะทนแดดทนฝนได้เหรอ?  ได้ครับ...ผมมีกระเบื้องปูพื้นเหลืออยู่พอดี กะจะนำมาปูบนพื้นโต๊ะโดยใช้กาวตะปูเบสบอนด์ยึด ถ้ายาแนวให้ดี ๆ น้ำก็จะไม่ซึมลงไป ผมเคยทำกับห้องครัวที่บ้านปงแสนทองมาแล้ว ตอนนั้นติดตั้งอ่างล้างจานด้วย แถมไม้ที่ใช้รองรับก็ยังมาจากบานประตูไม้อัดเก่า มันก็ยังใช้งานได้ดี  ผมคิดว่าถ้าใช้โต๊ะอย่างนี้ ก็ยิ่งง่ายกว่า!

ความผิดพลาดอย่างแรงของผมก็คือ วันหนึ่งผมลืมทิ้งโต๊ะไว้กลางแจ้ง ตอนกลางคืนฝนตก กลางวันโดนแดด เห็นอีกที...ปรากฏว่าไม้โก่งซะแล้ว!!

พื้นไม่เรียบวางกระเบื้องไม่ได้ ผมลองแก้ไขโดยใช้กบไฟฟ้าไส ทำไปได้พักนึง มันเผยโฉมออกมาว่าเป็นไม้สักแห้งสนิท มีลายสวย...

"คนรักไม้"ทนไม่ได้ ที่จะนำไม้ดี ๆ ไปปูกระเบื้องทับ ผมลูบคลำเนื้อไม้แล้วเปลี่ยนใจทันที คิดว่าไสและขัดกระดาษทรายให้เรียบ ลงยูริเทรนซะหน่อย ก็จะใช้เป็นโต๊ะเขียนหนังสือเล่นคอมพ์ได้เลย

ผมยกเข้าเก็บไว้ใน workshop เพื่อไม่ให้โดนฝน พอดีข้อศอกยังบวมและขัดยอก งานนี้จึงต้องทิ้งไว้ก่อน...

แต่ก็ยังไม่วายไปคว้าเอาฟลิ้นท์โค้ทขึ้นไปทาอุดรอยรั่วระหว่างบัวกับผนังห้อง workshop...

มันจะช่วยกันน้ำ ไม่ให้ซึมเข้าไปด้านในครับ

โอย...เมื่อยแขนจัง!!