Showing posts with label ออสเตรเลีย. Show all posts
Showing posts with label ออสเตรเลีย. Show all posts

Saturday, May 02, 2020

จดหมายจากแม่

ภาพจาก LearnEnglishHaveFun.com - thanks!

ปกติแล้วผมจะหลับเป็นตายหรืออย่างที่ฝรั่งพูดว่า sleep like a log...  แต่เมื่อคืนที่ผ่านมากลับฝันว่าได้ท่องโลกแล้วได้พบปะเพื่อนเก่าหลายคน (บางคนเสียชีวิตแล้ว)  ตื่นมาตอนเช้ามืดยังจำได้เป็นตุเป็นตะ ผมเกิดความคิดที่จะต้องรีบทำในสิ่งที่คิดไว้ก่อนสายเกิน สิ่งหนึ่งคือเขียนถึงเพื่อน ๆ ที่ได้ขาดการติดต่อไปนาน ผมค้นหาจดหมาย รูปถ่าย และไปรษณียบัตรเก่า ๆ ออกมาดู ได้จดหมายของแม่ซึ่งเขียนส่งให้ผมที่ออสเตรเลียเมื่อวันที่ ๒๓ ธันวาคม ๒๕๓๐  อ่านแล้วน้ำตาซึม...


แม่ซึ่งเรียนหนังสือเพียงแค่ ๒ เล่มคือ สังข์ทอง (ตอนเลือกคู่) และตาโป๋เป่าปี่ เขียนถึงผมว่าดังนี้...
"จดหมายทุกฉบับของลูกแม่ได้รับแล้ว และแม่ได้อ่านทุกฉบับด้วยตัวเองเลย แล้วก็เก็บไว้ในตู้เป็นอย่างดี เวลาคิดถึงลูกแม่ก็เอาออกมาอ่านอีก แม่ดีใจมากที่ลูกถึงออสเตรเลียโดยปลอดภัย แม่ตั้งจิตอธิฐานต่อท่านเมซึสามะขอให้ลูกได้รับความคุ้มครองตลอดเวลาทีลูกเดินทางไปออสเตรเลียโดยสวัสดิภาพ ถ้าลูกได้เข้าทำงานและเข้าเรียนเรียบร้อยแล้ว ขอให้ส่งข่าวมาให้แม่ทราบด้วย แม่จะได้ดีใจและหมดห่วงด้วย ถ้าลูกจะให้แม่ส่งของใช้ที่จำเป็นก็เขียนบอกมาในจดหมายด้วย แม่จะได้ส่งไปให้ เพราะของทางโน้นมันแพงมาก ส่วนงานที่ลูกจะทำแม่ขอร้องว่าลูกหักโหมมากจนเกินไปนัก ขอให้ลูกรักษาสุขภาพตัวเองให้มาก ๆ เงินทองของนอกกาย ลูกอย่าไปหวังมันให้มากนัก จะมีหรือจนมันอยู่ที่ดวง แม่คิดอยู่อย่างเดียวว่า ขอให้กำไรชีวิตโดยท่องเที่ยวต่างประเทศ โดยไม่สิ้นเปลืองเงินทองมากนัก แม่ก็ดีใจแล้ว
แม่ขอเตือนลูกด้วย เรื่องอาหารการกิน ลูกอย่าประหยัดมากจนเกินไปนัก มันจะทำให้สุขภาพและกำลังร่างกายไม่แข็งแรง จะทำให้หมดกำลังใจ ขอให้ลูกคิดเสียว่าเราไม่ได้กินทุน เพราะลูกมีงานทำและได้วิชาความรู้ติดตัวมาให้แม่ด้วย แม่ก็ปลื้มใจที่สุดแล้ว ถ้าลูกประหยัดจนเกินไปทำให้แม่อดเป็นห่วงลูกไม่ได้ ขอให้ลูกรักจงเชื่อคำพูดของแม่ด้วยนะ
คุณจันทร์สมเขาได้เอายาวิตามินมาให้แม่ ๒ อย่าง ๆ ละร้อยเม็ด แม่กินวันละ ๒ เม็ดทุกวัน ทำให้ร่างกายแข็งแรงขึ้นมาก กำลังใจก็ดี แม่รักษาสุขภาพให้ดี รอให้ลูกกลับมาอยู่กับแม่ตลอดไป..."
คิดถึงแม่เป็นที่สุดครับ...



มีเวลาอีกไม่มาก ผมจะใช้เวลาที่เหลืออยู่ ทำในสิ่งที่ดีตามที่แม่ได้สั่งสอนมาครับ

Friday, March 18, 2016

Linkletter Down Under


วันนี้รื้อกรุสมบัติอีกแล้ว... ผมดึงหนังสือหลายเล่มออกมาจากหิ้ง 


กำลังค้นหาหนังสือเพื่อจะนำไปบริจาคให้ห้องสมุดประชาชนอำเภอห้างฉัตรครับ! รู้สึกว่าหาไม่ค่อยได้เลย ทั้ง ๆ ที่หนังสือของผมก็มีอยู่ไม่น้อย พอดีส่วนใหญ่เป็นตำราดนตรีและ pocket book ภาษาอังกฤษ บางเล่มก็เก่าเกินกว่าจะนำไปบริจาค  อย่างเช่นหนังสือ "ฝรั่งทำนา" เขียนโดย "อ้าร์ท ลิ้งคเล็ทเท่อร์"  แปลโดย "เนื่องน้อย ศรัทธา" เล่มนี้....
  

pocket book หนา ๔๒๔ หน้า จัดพิมพ์โดยสำนักพิมพ์ อ. อิทธิพล (พ.ศ. ๒๕๒๕) หน้าปกออกแบบโดย "กิตติศักดิ์ ศิริมูล"  


เนื้อกระดาษเหลืองกรอบแล้วครับ พอเปิดออกอ่าน....กระดาษก็หลุดออกเพราะกาวหมดสภาพ!


"ฝรั่งทำนา" แปลจาก "Linkletter Down Under" ซึ่งเขียนโดย Art Linkletter ชาวอเมริกันที่ไปทำนาในออสเตรเลีย...
  

ชอบการแปลของคุณเนื่องน้อยที่อ่านง่ายดี...ผมอ่าน "ฝรั่งทำนา" ด้วยความไหลลื่น พอดีเคยไปเดินตามชายหาดและนอนในป่าออสเตรเลียมาแล้ว พอได้อ่านที่อาร์ท ลิงคเล็ทเทอร์บรรยายไว้ ผมก็พอมองเห็นภาพ อย่างเช่น ๒-๓ ย่อหน้าที่คุณเนื่องน้อยแปลไว้ดังนี้...
เราขับรถไปตามแหลมเตี้ย ๆ มาแล้วราวสามสิบไมล์จึงเริ่มเปลี่ยนภูมิภาพช้า ๆ เป็นสูงขึ้น เนินนั้นสูงไม่เกินสิบฟุต แต่มันกั้นแนวของน้ำทะเลกับทราย เข้าไปใกล้จึงได้มองเห็นรากต้นโกงกางที่เกาะอยู่กับแหลม ปะการังโผล่ออกมาระเกะระกะ มีหอยนางรมตัวเล็ก ๆ ห้อยระโยงระยางอยู่เต็มไปหมดตามรากไม้เหนือน้ำเหล่านั้น เปลือกหนาแกะให้เปิดได้ยากและมีรสชาติออกเป็นกลิ่นทองแดง ขนาดไม่โตกว่าเหรียญเพ็นนีอังกฤษ
ยืนอยู่บนปลายแหลม ผมมองออกไปไกลในทะเล คลื่นสีเขียวซัดเข้ามาแต่ไกล ตามยอดคลื่นมองเห็นสีน้ำตาลทองของเจ้าพวกแมงกะพรุนหลังกลมมนเลือน ๆ ตัวอะไรอย่างหนึ่งเบ่อเริ่มโผล่ขึ้นปริ่มหลังน้ำ มองเห็นดำมืด และแล้วจึงได้มองเห็นหัวเหมือนงูยักษ์ของมัน เต่าทะเลตัวใหญ่นั่นเอง โผล่ขึ้นมาหายใจ เมื่อสูดอากาศได้เต็มปอดแล้วก็มุดหายหลับลงไปใต้คลื่นอีก
เปลือกหอยและกิ่งไม้ลอยตามน้ำมีอยู่เกลื่อนกล่นสองข้างตัวผม ผมเก็บลิ้นทะเลได้อันหนึ่งที่เชิงเนินทรายสูงห้าฟุต พวกนกเลี้ยงสีสวยตัวเล็ก ๆ ชอบกินลิ้นทะเลนี้นัก คนเลี้ยงนกรักนกจึงมักจะอดเก็บติดไม้ติดมือไปด้วยไม่ได้ แม้แต่ในขณะที่ยืนอยู่นั้นก็มีนกตัวเล็ก ๆ ขนสีสวยฝูงใหญ่มาคุ้ยเขี่ยจิกกินลิ้นทะเลกันอยู่ ส่งเสียจุ๊ก ๆ จิ๊ก ๆ น่าฟัง....
คิดถึงออสเตรเลียจังเลย... ผมคงไม่มีโอกาสได้ไปอีกแล้ว! 

Thursday, March 17, 2016

หนังสือลดราคา

อยากบอกว่าหนังสือเลหลังที่ออสเตรเลียนั้นถูกมาก ๆ (จริง ๆ แล้วอยากใช้คำว่า "โครตถูก")  ที่นั่นจัดว่าเป็นสวรรค์ของนักอ่านและผู้ชื่นชอบหาซื้อหนังสือถูกเชียวล่ะ...  

ผมเคยขลุกอยู่ในร้านหนังสือตามหัวเมืองใหญ่เมืองจิงโจ้เป็นครึ่งค่อนวัน เค้าไม่ว่าอะไรครับ! เปิดดูไปเหอะ ชอบเล่มไหนก็เล็งไว้ ตอนกลับก็ค่อยหอบรวมกันไปจ่ายเงิน...

เมื่อซื้อได้มากพอแล้ว ผมก็ส่งกลับบ้านทางพัสดุธรรมดาที่เรียกว่า surface mail ใช้เวลาเป็นเดือนกว่าจะถึงบ้านที่เชียงใหม่...

อย่างเช่นเจ้า "The Homeowners Answer Book" โดย Bob Ryan หนังสือหนา ๑๙๖ หน้าตอบคำถามเกี่ยวกับเรื่องงานช่างเหอะภายในบ้านตัวเองเล่มเนี้ย เค้าลดเหลือเพียง ๑ เหรียญ (อัตราแลกเปลี่ยนสมัยนั้นไม่ถึง ๒๐ บาท)



มีคำตอบสารพัดเรื่องบนกระดาษเนื้อดี...




เสียดายที่ทุกวันนี้ผมไม่มีตังค์พอจะซื้อหนังสือได้อีกต่อไป!